Artikelen, Frankrijk

De aanhouder wint

Hier moet HET gebeuren...

Woensdagnacht 6 juni 2001 00.30 uur mijn wekker gaat. Samen met mijn vismaat Carlo hebben we een sessie van circa 7 nachten gepland naar midden-frankrijk. Twee soorten boilies Mussel en Black Currant (zoet) gaan mee. Duivenvoer en pinda's zitten ook in de strategie. We hebben al heel wat kilo's thuis geweekt, de rest zouden we aan de waterkant doen. Het streven is dan ook om circa 09.00 uur aan te komen. Na onderweg 1,5 uur in een file te hebben gestaan en een steekproefactie van de gendarmerie te hebben meegemaakt loopt dit al snel uit. Toch gaan we vol goede moed verder, want we zien nog steeds die wolkjes boven ons hoofd waarin de 30 en 40 ponders hun baantjes trekken. Eenmaal aangekomen bij het beloofde water blijkt dit toch wel erg groot te zijn en kijken we hier best tegen op. Hoge golven en erg veel wind. Na wat informatie te hebben verkregen bij het restaurant van het meer zijn we er snel uit. Er zijn twee nachtviszones beide aan de achterzijde van het meer die we zouden bevissen. Bij aankomst van de zones blijkt alleen de achterste visstek nog vrij te zijn. Om hier te komen moeten we zeker 20 minuten lopen met 200 kilo aan bagage. We zijn er ook snel uit hier beginnen we echt niet aan. Na een gesprek met een Belgische visser blijkt dat er op korte afstand een ander water zit waar onze pasgekochte vergunning ook geldig is. Zij hadden hier een week ervoor al mooie vissen gevangen, tot circa 26 pond. Dus waarschijnlijk wel de moeite waard en konden wij hier misschien wat grotere vissen landen.

Na circa 2 uur zoeken komen we hier dan ook redelijk voorspoedig aan. Het lijkt een beetje op het kleine broertje van het alom bekende lac du Der met vissen tot circa 66 pond naar horen zeggen. Na een plekje op een van de nachtzones te hebben gevonden, besluiten we om pas de volgende dag aan de slag te gaan vanwege de snel ingevallen duisternis. De volgende dag 07.30 uur ga ik met mijn dieptemeter op onderzoek uit (iets wat trouwens niet mag), wat wel duidelijk wordt gemaakt door de eigenaren van het water, althans zo doen de plaatselijke vissers uit het dorp zich voor. Schuin vissen is al helemaal uit den boze omdat men het blijkbaar erg gezellig vind om zo dicht mogelijk bij ons te zitten, maar dit schijnt in frankrijk de normaalste zaak van de wereld te zijn dus leggen we er ons maar bij neer en concentreren ons op het vissen. We liggen met 3 hengels tegen een wierbed aan. Op circa 225 meter uit de kant levert dit eigenlijk maar een vis op. Een spiegel van 18.2 pond (een kleine tegenvaller).

Rondom het meer lopen verschillende snoekvissers en die hebben het vrijdag op onze markers gemunt en omdat dit op circa 225 meter gebeurt kunnen wij verder niet veel uitrichten en met 6 hengels nog 3 markers over moet het maar, advies! neem er genoeg mee! Zaterdagavond, weinig wind,lekker zomeravond weer. We zitten lekker te barbequen en moeten zometeen nog 2 hengels uitvaren. De rest ligt al goed. Wij wachten met deze twee hengels omdat dit de 2 verste hengels zijn en het verboden is om je lijnen uit te varen(boete van 350 frank per hengel). We wachten tot het het wat donkerder wordt. Het is nu 19.45 uur en de twee verste hengels zijn net uitgevaren en ze liggen werkelijk perfect naar onze mening. Vol vertrouwen gaan we dan ook de nacht in. Tot onze grote verrassing worden we zondagochtend wakker en is het werkelijk de hele nacht rustig geweest, het enige lichtpuntje is dat het droog is en dat de zon schijnt. We besluiten het hier dan ook nog 1 nacht te proberen en dan gaan te verkassen.

Het monster blijkt 56.4 pond te wegen!

Het is nu zondagochtend. Terwijl ik rondom het meer ga kijken op zoek naar overige 'la nuit zones', kom ik erachter dat aan de overkant nog een nachtviszone is. Er zitten wel vissers maar die zijn bezig met opruimen. We besluiten dus om een nachtje eerder te vertrekken en zo hebben we dus nog vier nachten om op de nieuwe plek te vissen. We nemen ons voor; vangen we op deze plaats niets, dan vertrekken we woensdag al naar Den Haag. Op het moment dat ik Den Haag opschrijf, krijg ik een snoeiharde run op mijn middelste hengel die bij de verste boei ligt. Deze hengel ligt op een plateau van circa 2x3 meter en al snel blijkt dat deze plek erg waardevol is want na 45 minuten drillen ligt er een prachtige schub van 29.4 pond op de onthakingsmat. We besluiten morgen de champagne open te trekken. De 29.4 pond karper wordt overigens om 22.25 uur aan de haak geslagen en komt om 23.10 uur op de kant. Een mooi begin voor de eerste nacht op onze nieuw stek. Je zult begrijpen dat het bier rijkelijk vloeit deze avond, maar we houden ons nog een beetje in, want we moeten scherp blijven, wie weet!!! Tegen de ochtend worden we om 6.00 wakker, we hebben de vis vanaf halftwaalf in de bewaarzak zitten, dus hebben we ons voorgenomen om er extra vroeg uit te gaan om de vis te bevrijden en op de gevoelige plaat vast te leggen. Zo ijdel als ik ben nog even de haren kammen alvorens op de foto te gaan.
Carlo ving trouwens vannacht nog een mooie zeelt. Carlo heeft deze vakantie 3 runs gehad en werkelijk alles gevangen, van kopvoorn tot brasem en van brasem tot zeelt, maar onze grote vriend de karper heeft zich nog niet laten zien op zijn hengels. Misschien vannacht. Het is nu 02.00 uur zondagnacht Carlo heeft dan eindelijk een karper van 15.5 pond een spiegel ……..een kleine teleurstelling.

Het is nu maandagavond 11 juni een bekende beroepsvisser komt naast ons zitten (links van ons) en zet zijn boeien precies op de hoogte van die van ons, waar ik nogal over in zit. Omdat de wind van links komt ben ik bang dat hij onze vis wegkaapt. Dit blijkt ook snel, hij vangt een 28 ponds spiegel iets waar wij dolgelukkig mee zouden zijn doet hij alsof het een knolletje is. Hier blijft het overigens voor hem bij.Want………………………………
Vroeg in de ochtend het is bijna licht 6.00 uur een run op mijn middelste hengel, Snel springen we de boot in en ik voel meteen een zware weerstand aan de andere kant. Na een half uur komt er werkelijk een monster van een vis aan de oppervlakte. Na exacte weging met behulp van de belgische visser, want hij is de enige met een weger tot 100 pond, blijkt de vis 56.4 pond te wegen en 103 cm lang te zijn. Ik kan mijn geluk niet op en de tranen springen in mijn ogen van ontroering.

Na het wegen doen we de vis even in de bewaarzak en kan ik de overige 2 hengels uitvaren en een beetje van de schrik bijkomen. Dan volgt een ruime fotosessie met de vis die niet snel vergeten zal worden. Onze Belgische visvriend heeft overigens nog steeds een droog net sinds zijn eerste nacht. De verwachtingen van die nacht zijn ongegrond. De hele nacht blijft het stil.Tot 06.00 uur in de ochtend een harde run op een van Carlo zijn hengels, helaas voor hem een 12 ponds vis. Zoveel grote vis op deze plas, Carlo vangt tot nu toe alleen de kleinere exemplaren. Enigszins teleurgesteld geeft hij de vis zijn vrijheid terug, misschien later meer……...

Een persoonlijk record voor Carlo

Ja hoor het is zover………….Dinsdag 16.00 uur in de middag een volle fluiter op Carlo zijn hengel die aan de overkant tussen de waterplanten ligt. Hij slaat aan, ik kom net aangerend van het boodschappen doen en springen samen de boot in op weg naar Carlo zijn 30 ponder? Het blijkt waarheid te worden een spiegel van 32.4 pond wordt vakkundig in het net gegleden "Een persoonlijk record'' roept Carlo vol enthousiasme . Na het terugzetten en de gebruikelijke foto's volgt er een bekend tafereel "de champagne douche".Ook zijn vakantie is toch nog een succes. De laatste nacht blijft het heerlijk rustig en drinken we 's ochtends nog een kopje koffie met onze Belgische buurman om op donderdag 14 juni 2001 ons eigen karperlandje weer op te gaan zoeken, zei het wat minder mysterieus.

Carlo en Jordie Karperteam "Catch and Survive"