Artikelen

Adieu winterblues!

Hoewel er al een aantal jaren sprake is van de ‘global warming’ van onze planeet, hoeft dit niet automatisch te betekenen dat het overal warmer aan het worden is. Wij hebben net de pech dat dit voor onze Benelux regio betekent dat de winters weer een pak strenger geworden zijn dan die van een aantal jaren terug.

Opnieuw strenge winters

De laatste jaren vriezen vijvers, meren en zelfs kanalen regelmatig dicht voor een langere periode. En dat is allesbehalve bevorderlijk voor enkele succesvolle wintermaanden aan de waterkant. Toch is er mits een beetje zoek- en puzzelwerk ook nu nog een visje te vangen; en daarvoor hoef je niet perse een hele dag of nacht de kou te trotseren. Hieronder geef ik een aantal zaken mee die mij in de laatste winters regelmatig een hengel lieten kromtrekken.

Stekkeuze en aastijden

Dit is meteen de belangrijkste overweging die je moet maken om succesvol te zijn. Zo maak je het jezelf zeer moeilijk als je besluit om in een winter zoals deze een grote, dun bezette zandput aan te pakken. Daarom beperk ik me in de winter tot twee types wateren die het mogelijk maken dat je vrijwel altijd op de vis zit, waardoor er effectief eentje vangen toch weer realistisch wordt.

Het eerste type betreft goedbezette putten en parkvijvers. Hier valt er zelfs in de meest barre omstandigheden altijd wel een mondje te vullen. Bovendien zijn de goede winterstekken relatief makkelijk te vinden. Bij de iets grotere putten zijn de zongerichte taluds onder water die een beetje rustig liggen (hengeldruk) vaak favoriet bij de karpers. Een beetje tot mijn eigen ongeloof was op één bepaald water de ondiepste hengel (2 meter)het productiefst tot half december; pas vanaf dan haalde de hengel onderaan het talud (6 meter) de bovenhand. Koud betekent dus niet altijd meteen diep.

Op de ondiepere parkvijvers zoek je best rond en onder steigers, overhangende takken en voederplaatsen voor eenden. Ook hier zijn stukken die de hele dag in de zon liggen favoriet.

Onder de steigers...

Een pareltje uit een stadspark

Het tweede type zijn de kanalen en rivieren waar dankzij de aanwezige industrie of energiecentrales warm water wordt geloosd. Deze topstekken hebben echter één groot nadeel: ze kenden de afgelopen jaren zoveel hengeldruk dat ze meestal kapot zijn gevist. Toch zijn er hier en daar op een vergeten stuk kanaal nog kleine warm waterinlaten te vinden die door de grote meute nog niet zijn ontdekt. Hier liggen de karpers niet gestapeld zoals vroeger het geval was aan de energiecentrales, maar enkele visjes zijn hier altijd wel te vangen.

Een "warmwaterstek"

Een groot voordeel van koude karpers is dat hun aastijden kort en klokvast zijn. Dat betekent in het begin wel wat zoekwerk naar die korte aasperiode, maar eens je ze gevonden hebt hoef je de koude meestal maar een paar uurtjes te trotseren en is de buit binnen. Bij de waters die ik ’s winters beviste kwamen de beten meestal in de namiddag of de eerste uren na zonsondergang. Lekker comfortabel dus! Iedereen die al eens putje winter om 3h00 ’s nachts heeft staan drillen in boxershort vraagt zich toch af wat er daar in godsnaam nog leuk aan is. En je moet daarna met dat onderkoelde lijf nog eens proberen in slaap te raken in een ondertussen koude slaapzak.

Eens je de aastijden kent, zijn korte sessies voldoende

Aas

De klassiekers zoals sweetcorn, maden, casters, frolics, brood, deeg, fluo pop ups en goed verteerbare boilies hebben hun status niet zomaar verworven. Het zijn allemaal aassoorten die in de winter succesvol kunnen worden ingezet. Ook combinaties hiervan doen het zeer goed.

Aanlokkelijk aanbod voor de koude maanden

Wanneer van in het najaar een voercampagne wordt opgestart met een goede verteerbare winterboilie, kan je hiermee vaak tot aan het dichtvriezen van de plas aan de slag. Toch zijn een aantal kleine variaties in de aasaanbieding bij echt koude watertemperaturen (< 6°C) favoriet gebleken. Aanbeten kwamen vlugger op een heel klein stukje boilie, een balletje deeg van dezelfde samenstelling of een snowmancombi van een fluo en voerboilie. Deze variaties vis ik steeds single hookbait. Om de vissen toch nog de nodige stimulans – ook die op half water- te geven om te gaan zoeken, vul ik de voerboot met zeer fijngemalen voerboilies (boiliepoeder) die ik samen met het haakaas op de stek drop. Op die manier ontstaat er een vertikale attractieve wolk die vaak tot een aanbeet leidt.

Eén van de favoriete aanbiedingen

Inmiddels een klassieker, mijn favoriete goed verteerbare winterboilie

Deeg, fluo pop-ups en gesoakt haakaas zijn toppers

Om de attractie van beneden naar boven te krijgen kan je gebruik maken van boiliepoeder en olie in pva-zakjes. Niet iedere olie is echter geschikt om in de winter te gebruiken. Door jouw favoriete olie in de koelkast te plaatsen zie je al snel wat ik bedoel: als ze stolt dan zal ze ook in het koude water haar functie niet kunnen vervullen. Zonnebloem- en hennepolie, bijvoorbeeld, blijven ook bij koude temperaturen lekker vloeibaar, arachideolie (pinda’s) en de meeste visolies stollen tot een dikke brij en zijn dus ongeschikt.

De linkse olie is duidelijk ongeschikt voor koude temperaturen

Boiliekruim en hennepolie voor vertikale attractie

Deze tactiek om attactie in alle waterlagen te krijgen, kan je ook toepassen met enkel vloeibare produkten: experimenteer met alcoholische dranken, soepen, sauzen, gecondenseerde melk, aminol, oxo die je met de voerboot over de stek kan ‘uitgieten’. Wie weet ontdek je zelf een gouden combinatie!

Single en toch zeer attractief

Experimentele fase

Rigs

Deze periode van het jaar vind ik niet echt de moment om veel met rigs te experimenteren. De onderlijnen die tijdens de rest van het jaar hun werk doen op een bepaald water, zouden dit nu ook moeten doen. Pas bij echt koude watertemperaturen en aarzelende aanbeten leek een echt korte onderlijn (tot 6 cm) het beter te doen dan zijn langere soortgenoten. Het spreekt voor zich dat de omstandigheden onder water dergelijke lengte moeten toelaten; bij modder (parkvijvers) of grote steenbrokken (kanalen) gaat dit iets minder vlot dan op een harde zandbodem.

Zorg ook dat je steeds met een zo scherp mogelijke haak vist. De combinatie van hardere bekken onder invloed van de koude watertemperaturen en de slomere bewegingen van de karper maken een vlotte penetratie er niet gemakkelijker op. Dus hou hem scherp!

4 januari 2011, deze kanaalschub viel voor een single hookbait sweetcorn. Typisch is de dikke slijmlaag op de kieuwdeksels.

Tot slot

Samenvattend komt het er dus op neer om realistisch te zijn in de keuzes die je maakt om een winterkarper te vangen. Karpers zijn nu eenmaal minder actief in de winter en ook hun eetlust is niet vergelijkbaar met die in de zomer. Vandaar dat ik bovenstaande aanpak hanteer.

Een warm gevoel in december

Een koude karper op de mat is voor mij een ideale remedie om dreigende winterblues te verdrijven. Daarom trek ik regelmatig de deur van de warme huiskamer achter me dicht om te genieten van de rust die in deze periode van het jaar aan het water heerst.

Gewoon doen!

Chris De Clercq