Dit verhaal is geschreven door Rene Snelleman in april 1997. Hij is helaas in 1998 tijdens het vissen met mij in een bootje op het Amstelmeer overleden aan een hartaanval. Hij is 34 jaar geworden.
Frankrijk

In 1997 vertrokken wij naar Frankrijk, naar Lac du der. Hij was hier al eerder geweest. De reis was leuk maar vermoeiend. Onderweg hadden we veel regen en in België stonden 2 meisjes met pech aan hun auto en die hebben wij geholpen(jullie denken zeker). In Luik raakten wij de weg kwijt maar gelukkig konden wij achter iemand aanrijden die ons de weg naar Sint Dizier wees. Aangekomen bij het meer was onze plek verlaten en hebben wij onze tenten opgezet. Regen, regen en nog eens regen volgde……. We waren zeiknat door het voeren met de boot. De eerste nacht hebben wij allebei een run gehad , maar het liep op niets uit.

De volgende dag heeft mijn vismaat Andre lekker gekookt en waren wij vol goede moed.Andre Smit Ook de volgende dag geen run. Ik ben met mijn boot naar de overkant gevaren waar ook vissers zaten. Dit was voor mij geen onbekende stek. Ik ging met deze vissers praten, het was Steve uit Engeland (hij zei dat hij gesponsord werd door Richworth). Ik vroeg of hij al wat gevangen had en waar. Zij (hij was daar met zijn zoon en een vriend) hadden vis gevangen op 20 meter van de kant. Dit was voor mij onbegrijpelijk omdat ik deze stek kende en toen veel verder uit de kant moest vissen. Leuk met hun te hebben gesproken, onder het genot van een bak koffie. Terug bij Andre vertelde ik het verhaal en zijn wij terug gevaren en hebben wij nog een tijdje met Steve staan praten. Zij gingen over 2 nachten naar huis en wij konden hun stek overnemen. Er ging weer een nacht voorbij zonder een stootje. De markers hebben wij terug gehaald naar 20 meter, maar dit mocht niet baten.

Inmiddels zaten wij 3 nachten en nog geen vis. In de avond raakte ik in gesprek met 3 fransen, die ook aan het vissen waren en die zaten al een week en nog niets. Wij zijn met hen gaan jeu de boulen en zij verloren met 2-0. Zij baalden als een stekker en wij hebben een lekker flesje rum opgedronken en daarna lekker geslapen. De volgende dag hebben wij de stek overgenomen van de Engelsen. We hebben ze geholpen met hun spullen en hebben onze tenten opgezet. De eerste avond hadden we direct een 21 ponder en een heel kleintje. Andre had een brasem, een zeelt en weer een brasem. Ook brak er die avond een stok van mijn tent en mijn swingers was ik ook vergeten. Ik vond een oude paraplu en heb er een swinger van gemaakt en die bevielen uitstekend.

Het werd weer avond, we wachten rustig af en vielen bijna in slaap maar opeens begon er een beetmelder te krijsen. Andre sloeg aan en riep dat ik met de boot moest komen. Ik pakte de boot en hij stapte er met de hengel in. We gingen het water op maar de karper vloog het riet in en de lijn brak. We baalden maar het was nog maar 23.30 en de karper was los, om 1.30 weer een run, een kopie van de vorige. Ook deze wisten wij niet te vangen, nu schoot de haak uit de bek. Om 3.30 loopt Andre naar mijn hengel waar ik een piepje om kreeg. Er gebeurde niets maar toen Andre wat aan de lijn trok stond de hengel direct krom. We stapten gelijk de boot in, het waaide windkracht 5 en we gingen het water op. Naarmate de dril voorderde begon ik steeds meer te beseffen dat dit een hele grote was, misschien wel 40 of 50 pond. We trokken en scheurden, hij was niet te houden onder de boot. De dril duurde zo'n 20 minuten. En weer lukte het niet de vis te landen, het gigantische beest vloog het riet in en brak de lijn. Zeer teleurgesteld gingen we ook direct naar bed. Ik heb mijn hengels toen binnengedraaid.

De volgende dag kwamen de fransen ons water brengen en zeiden dat ze een 40 ponder spiegel hadden gevangen en vroegen of we wilden komen kijken. Andre wilde dat graag en we pakten de auto na een kop stevige koffie. Aangekomen bij de fransen zagen wij een prachtige 40 ponder, Andre werd ontzettend stil en dacht aan de vorige avond.We gingen douchen op de camping.Daar constateerde ik dat de verlichting van de trailer weg was(verloren). Wij gingen nog terug naar de fransen maar vonden onderweg geen verlichting, wel splinters van glas. We baalden en hebben nog gezocht langs de weg, maar niets gevonden. Na een week kon ik eindelijk weer eens heerlijk douchen op de camping.

Rene SnellemanHet is 2 uur in de nacht en we zijn weer aan het vissen als we plotseling een keiharde run krijgen. Andre sprint naar de hengels, maar er gebeurt niets. Wat blijkt nu, door al die regen is de optonic van Andre op tilt geslagen. Ons moraal was gezakt en eigenlijk wilden wij naar huis. Helemaal nadat wij naar huis hadden gebeld. Wij zitten nu een week en hebben niks anders dan regen, regen en nog eens regen. Het wordt donker en om 22.00 uur vangt Andre weer een zeelt. Jammer, maar toch, het geeft weer hoop op karper. Om 01.00 uur gaan wij naar bed en om 01.40 weer een piep, Andre roept mij, maar ik lag na een vermoeiende week diep in slaap. Na een mooie dril ving Andre een 18 ponder. De rest van de nacht werd niets meer gevangen.. De volgende dag weer regen en harde wind. Het is 22.30 en we wachten af, met de radio op radio10 gold en een kop koffie.

De volgende nacht hebben we geen run gehad. Wat denk je, de volgende dag mooi weer! Lekker in de zon zitten en goed eten. We gaan nog een paar nachten door. Wat ons ook opvalt is dat op 5 mei alle stekken vrij zijn. Een tip misschien. Het is 22.30 wanneer andre een run krijgt en aanslaat maar helaas mis. De spanning is er weer…... Om 23.58 krijgt ik een run en sla aan. Andre pakt de boot en ik stap in, terwijl de karper nog loopt. We varen nu naar het midden om zo de karper uit het riet te trekken. Je gelooft het of niet, maar weer los. Maar we blijven de moed er in houden. We zitten aan een biertje en wachten af. Het is muisstil en de karpers hoor je klapperen over het water. Ons petroleum lampje staat stil langs het water en de ratten lopen onder onze hengels door. Zouden wij dan toch nog een mooie vis vangen? Laten wij hopen.

Het is 6 mei om 00.45 uur en weer een piep op een van mijn hengels en daar gingen we weer. We gingen weer naar het midden met de boot en lieten de karper lopen. Zo probeerden wij hem uit het riet te houden. Andre hing vol in de hengel. Mocht hij los schieten dan ligt Andre overboord. Andre schreeuwt: "het is een kanjer!", hij heeft nog nooit een 30 ponder gevangen . Na een mooie dril pak ik het net en roep in het donker: "een dikke dertiger", en we varen terug naar onze stek. Bij terugkomst bleek de karper 34 pond en 98 cm te meten. Andre zijn record is verbroken, maar die van mij nog niet. De nacht is echter nog lang, het is pas 02.00 uur en we hebben nog een nacht voordat we naar huis gaan. Het is nu 05.00 en weer een piep, Andre loopt naar de boot en we varen snel naar het midden en na 15 minuten hebben we een hele mooie spiegel. We hebben de volgende dag leuke foto's en video's gemaakt.

We zijn toen naar Sint Dizier geweest om de verlichting te maken en dat is gelukt. Het was inmiddels 7 mei en we hebben geen stootje meer gehad. Eigenlijk was dat geen probleem, we hadden daardoor goed geslapen voor de terugreis. Karpers in Frankrijk geluk of geen geluk. Wij zijn niet teleurgesteld, om ons heen hebben ze geen vis gevangen. Al die jongens gaan teleurgesteld terug. Wij gaan zeker terug dachten wij....

Nawoord van Andre:
Deel twee is echter nooit gekomen doordat mijn maatje Rene veel te vroeg is overleden.

Andre Smit

Voor reacties, aanvullingen of vragen kunt u een bericht plaatsen in de reactiebox