Artikelen, Rigs

Voedselopname en rigs

Na artikelen van Nand Sibbing, Rob Schneider en Gerrit Pook, blijven er weinig vragen over wat betreft de hantering van voedseldeeltjes door karpers. Voor wie het nog niet wist heeft vooral Gerrit Pook duidelijk gemaakt, dat een karper heel gemakkelijk aas + haak weer uitspuwt, ook niet gedresseerde karper.

Zelf stam ik nog uit het aardappel tijdperk. Toen al zag je soms hoe onvoorstelbaar snel een opgezogen zinkende vlok weer uitgespuwd werd. Ik heb de opname van krieltjes of brokken aardappel nooit echt goed kunnen zien. toch heb ik me wel eens verbaasd. Soms gebruikte ik -en gebruik ik nog- in de schil gekookte krieltjes, omdat je daar verder mee kon gooien. (Eerst de lijn door de aardappel, met behulp van een fleurnaald, en dan de haak aanknopen.)

Na een halve oploper draaide ik na een kwartiertje in en soms was de aardappel binnen in de schil tot moes gedrukt en werd alleen nog bij elkaar gehouden door de schil. Vóór de keeltanden was de aardappel als het ware geplet en daarna uitgespuwd. Normaal zou de aardappel dan in kleine stukjes uiteenvallen, die vervolgens worden opgegeten. Om één of andere reden werd mijn krieltje dan niet meer opgenomen?!

Eén ding is me wel duidelijk. Het uitspuwen van opgenomen voedsel komt ook voor bij niet gedresseerde karper.

Een ander discussiepunt is het vermogen van de karper om alleen met de lippen voedsel te pakken. Waarschijnlijk is het zo, dat karpers, vooral karpers waar veel op gevist wordt, het losse voedsel zoals boilies en partikels wel opzuigen maar soms voor in de mondholte of met de lippen opvangen. Verschillende keren heb ik op Maarsseveen of de Zandgaten in Woerden voorzichtig een deegbal binnengedraaid waarop duidelijk lipaf- drukken te zien waren. Karpers nemen dus volgens mij soms het voedsel tussen de lippen en als het aas niet verder in de mond verdwijnt kan zo'n vis niet gehaakt worden!
Wie weet is in zo'n geval de eigenlijk onmogelijke "Scorpion-rig"een oplossing.

Bestaat er een ideale rig? Er is nog nooit zoveel over geschreven als de laatste paar jaar. Jim Gibbinson blijft voorstander van de lange, meestal soepele onderlijnen tot zo'n 45 cm toe. Korte, stugge onderlijnen en combinaties van stug en soepel kennen net zoveel beroemde liefhebbers.

Maakt het wat uit, wat voor onderlijn je gebruikt? Enkele jaren geleden ving ik op Bussloo net zo goed op lange soepele onderlijnen als mijn zoon op half zo lange, stugge onderlijnen. Nu vis ik vaak met één hengel met een korte, soms stugge onderlijn. ik merk nog weinig verschil. Vroeger al viste ik soms met 35/00 tot aan de haak, als ik de soepele onderlijn verspeeld had. Ik ving dan absoluut niet minder. Mijn advies: Als je een onderlijn montage hebt die je goed bevalt, blijf daar dan bij. Als je toch wilt experimenteren, varieer dan flink op bijvoorbeeld één hengel. Dus niet twee centimeter korter of zo, maar echt rigoureuze veranderingen. Natuurlijk niet op de hengel die het minst gunstigst ligt, wat meestal gebeurd. Variëren van vastlood naar schuiflood heeft meestal meer effect dan het veranderen van de onderlijn.

Misschien zijn er mensen met heel andere ervaringen. Misschien is er wel iemand die voor elke situatie een andere rig heeft. Ik denk bijvoorbeeld aan het vissen op een bed partikels of een geconcentreerd voerbed met boilies, het vissen met alleen een haakboilie, of een pop-up, of als je vist op een voerbed waarbij de voerboilies nogal verspreid liggen (Rod Hutchinson). Voor geconcentreerde voerplekken zou ik nu kiezen voor korte onderlijnen (10 á 15 cm), voor andere situaties maakt het me niet veel uit en kan je met een standaard rig nog genoeg vangen. Op stromend water kies ik voor lang, maar als het hard stroomt kiest een wedstrijdvisser voor kort. Wie het echt weet mag het zeggen.