Artikelen

Een kwestie van een lange adem, deel 3

Klik hier voor deel 1

Klik hier voor deel 2

Le premier session aprés une vacance catastrofale - 6e sessie

De vakantie is weer voorbij. Wat een sof was het deze keer. Na drie dagen ontdekken dat er in je auto is ingebroken en dat men een enorme schade heeft aangericht doet de vakantievreugde nou niet echt toenemen. Na overleg werd er een democratische stemming gehouden. Weg van Salagou en op naar een water oostwaarts waar je "veilig" op een camping kon staan. Helaas zat het hier ook niet mee en werd er geen enkele schub, spiegels trouwens ook niet, gevangen.

Een voordeel had dat verkassen naar een ander water wel. Een dag nadat we vertrokken waren, vanaf Salagou, brak er namelijk rond het meer een vreselijk noodweer uit.
Onder gelopen straten, afgesloten wegen en aardverschuivingen waren het gevolg. Een geluk bij een ongeluk dat we dat gemist hebben zullen we maar zeggen.

"De plas waar deze drie verhalen over gaan.."

Het gevoel van teleurstelling werd thuis nog verder vergroot toen de schadehersteller mij de mededeling deed dat de auto wel eens total loss zou kunnen zijn gezien de omvang van de schade. (na reparatie bleek het schade bedrag, uitsluitend aan de auto, ruim €.4500).

Eenmaal thuis begon het toch weer te kriebelen om, ondanks de tegenslagen, op mijn voerstek aan de slag te gaan. Wout had, zoals het een goede vismaat betaamt, keurig de voerstek op tijd voorzien van de gebruikelijke hoeveelheid ballen. Vol vertrouwen ging ik dan ook naar de waterkant. Het zou mijn beste sessie van deze voercampagne, tot nu toe, worden.
Met 8 aanbeten, waarvan er 7 op de mat belandde, liep ik een chronisch slaapgebrek op. Met een grote glimlach reed ik s'ochtends naar huis toe.
Dit verzachtte toch wel een beetje de pijn van Salagou.

Uit monden van andere vissers hoorde ik, via via, dat de vangsten op z'n zachts gezegd zwaar tegenvielen op dit water. Nou dat probleem had ik niet in ieder geval.

De stormsessie - 7e sessie

Een dag na de laatste sessie ben ik alweer terug voor een nieuwe sessie. De vis zit vol op de stek en daar moet ik nu maar van profiteren. 2 dagen deze keer. De eerste dag verloopt eigenlijk rustig, het zijn hier in het najaar echte nacht azers. Het weer is kalm en er staat zelfs een heerlijk zonnetje. Uit de, weinige, wind en in de zon haalt het kwik gemakkelijk de 17 graden. Heerlijk is dit. Tot aan het donker verwacht ik eigenlijk niets. Maar ja je weet het nooit en zolang je in ligt heb je een kans. Kort na middernacht, om 1 uur om precies te zijn, meldt de eerste vis zich. Na een stevige dril, onder de hengeltop, glijdt er een groot ogende schub in het net. In het licht van mijn hoofdlampje, terwijl de vis op de mat ligt, schat ik de vis op een goeie 24 pond. Dit lijkt ook een reëel gewicht bij een lengte van 82 centimeter en de gehele verschijning van de vis. De wijzers van de waymaster geven echter iets meer dan 18 pond aan. Omdat ik dat nauwelijks kan geloven, weeg ik de vis nog een paar keer maar de wijzer is onverbiddelijk en blijft op 18 pond en een beetje steken.

Wat een baggerbende.

De vis is er echter niet minder mooi om en hij wordt met voldoening en bewondering terug gezet in het water. Het weer is ondertussen aan het veranderen. De zwakke wind heeft plaats gemaakt voor een wat hardere wind die dwars over mijn stek staat. Tevreden kruip ik weer in de slaapzak. Om 04:45 uur volgt een tweede aanbeet. Na kort contact lost de vis de haak.
Bij inspectie van de rig blijkt de haakpunt krom te zijn. Weg met die haak en een nieuwe rig gemonteerd. Om 08:00 uur volgt de derde run. Ook deze vis lost de haak. Dit begint toch al te gortig te worden. 'S Avonds om even na zessen volgt er, tijdens een flinke stormachtige wind, een vierde aanbeet en ook deze valt van de haak. Op het oog lijkt er niets mis met de rig.
Op dezelfde rig had ik immers de vorige sessie 7 vissen weten te landen die allemaal goed gehaakt waren. Was dit gewoon domme pech????? Eindelijk weet ik toch nog een visje te vangen. Na de aanbeet sta je dan toch voorzichtiger te drillen dan normaal. Of dit nou ook echt de dril ten goede komt durf ik toch wel te betwijfelen. In ieder geval belandde deze vis wel op de mat en zat de haak gewoon goed. Een klein uurtje later komt er een vis met een bloedgang richting de kant gezwommen. Een onvervalste terugzakker. Helaas zwom deze vis zich vast in een struik die onder water lag. Na veel trekken lukte het me om de struik in zijn geheel naar me toe te krijgen. De vis was echter al weg maar de struik, bezaait met mosselen, was uit de weg. Het verpelen van deze vis vond ik niet zo'n probleem omdat hier een duidelijke oorzaak was aan te wijzen. Met grote moeite slaag ik erin om opnieuw in te gooien en de lijn enigszins strak te krijgen. Tijdens dit alles regen ik zeiknat en waai ik haast uit mijn tuigje.
De wind begint nu toch echt steeds harder te worden. Het riet slaat me continu in mijn gezicht. Het is echt beestenweer waarbij de onweersflitsen in de aanbieding lijken te zijn.

Even voor 6 uur los ik weer een vis. Dit begint nu echt strontvervelend te worden. De wind is nu gewoon een echte stevige onvervalste Hollandse storm geworden. Opnieuw ingooien gaat niet lukken dus laat ik de hengel eruit. Een uurtje later vang ik nog een visje en ook deze hengel blijft eruit.

Eenmaal thuis laat het me niet los. Hoe kan het dat ik 5 vissen verspeel waarvan 4 vanaf dezelfde plek en drie van die vier op dezelfde rig. De vissen die wel gevangen werden kwamen vanaf een andere plek en werden gevangen op een zelfde type rig als waar ik de drie op had verspeeld. De hengels werden nog maar eens uit het foedraal gehaald en de rigs bekeken.
Bij een van de twee rigs blijkt de haak, nauwelijks waarneembaar, iets bot te zijn. De een pakt gelijk als ik hem over de nagel trekt en de ander pakt iets minder goed. Wat een eikel ben ik ook geweest, ik had die rig al lang moeten vervangen na de tweede losser.
Pffff over bad angling gesproken!!!!.

Om er zeker van te zijn dat dit het probleem was en niet iets anders, besluit ik om de volgende sessie ook een hengel met een andere rig en haak te vissen.

Expeditie Robinson op ratteneiland- 8e sessie

Omdat de "normale" stek toch wel erg krap is, je kunt er net met een bivvy staan en dan ligt de mat voor de deur half in het water en bij een meer daagse sessie een wat opgesloten gevoel geeft, besloot ik de volgende sessie dan ook eens anders aan te pakken. Gezegend met 4 dagen tijd kon ik mij de moeite veroorloven om een stek op het eiland te maken, waar ik tegenaan viste. Het bijkomende voordeel hiervan is dat ik niet bereikbaar ben voor controleurs.
Hier kan ik zonder risico met drie hengels aan de slag. Dit komt nu zeker goed uit na al die lossers van de laatste sessie. Ik kan nu experimenteren met diverse rigs. Tevens kan ik nu delen van de sector bereiken die anders buiten werpafstand blijven. Woensdagmiddag laat ik mij afzetten door mijn vriendin. Alles past in één keer in de Quicksilver en de spullen liggen dan ook snel op het eiland. Gewapend met een snoei en een heggenschaar creëer ik mezelf een klein plekje tussen de wilgen en het overige, nog volop aanwezige onkruid. Moederziel alleen de komende 4 dagen. Zondagmiddag kan ik pas weer opgehaald worden. Hè vervelend is dat zeg.
En nu maar hopen dat het niet weer gaat stormen zoals afgelopen week.

Een bak van een spiegel, eindelijk!

De boot wordt de kant opgetrokken maar valt helaas toch te veel op. Veel kan ik nu daar niet aan doen maar de volgende keer gaat er een groen zeil en een camouflagenet mee.
De bivvy wordt opgesteld en het vissen kan beginnen.

Drie hengeltoppen steken door een klein gat naar buiten. De rigs liggen wijd verspreid in.
De watertemperatuur is, zo eind oktober begin november, een fractie boven de 10 graden.
In principe is er ten opzichte van de vorige sessie niets vernadert dus er moet haast wel vis uit gaan komen. Deze stelling wordt laat in de avond bewaarheid en een strakke 17 ponder is de pineut. Alles leuk en wel maar de grote vissen blijven nog steeds weg. Gelukkig vergrijpt een van de grotere vissen zich deze sessie wel aan mijn haakaas. Na een stevige dril kan ik het net onder een korte, dikke spiegel schuiven. De weegklok geeft 27 pond en 4 ons aan. Yéahaa eindelijk en gelijk een nieuw persoonlijk waterrecord. Het volgende probleem doet zich nu echter voor, wie gaat er foto's maken???. Op dit moment heb ik daar geen idee over en desnoods maak ik ze met de zelfontspanner. De vis wordt weggehangen in een grote bewaarzak en kruip nog voor ene paar uurtjes in de warme slaapzak. In de ochtend schiet me het idee te binnen dat ik Ruud, van de plaatselijke hengelsportzaak, maar eens met een belletje moet vereren. Ik vraag hem of zijn maatje Elmer toevallig thuis is. Nee is het antwoord en gelijk erachteraan de vraag; waarom? Ik vertel hem dat ik een mooie vis in de zak heb zitten en dat ik hoopte dat Elmer toevallig thuis zou zijn om foto's te kunnen nemen. Ruud vraagt me om hem over 10 minuten terug te bellen, misschien dat hij een oplossing weet. Nou die wist hij wel. Een paar minuten na ons telefoongesprek zie ik de, niet geheel onopvallende, auto van Ruud over de dijk rijden. Meneer komt gewoon zelf om foto's te maken. Klasse hoor Ruud.

De volgende nacht is een blank terwijl ik de nacht daarop weer 2 vissen weet te vangen.
De laatste nacht blijft het ook stil. Echt erg vind ik dat niet want het heeft afgelopen nacht vreselijk veel geregend. Deze sessie bleven alle vissen keurig op de haak zitten. Het probleem was dus inderdaad het al eerdere aangekaarte bot haakpuntje. De watertemperatuur is tijdens deze sessie eerst gezakt, naar 10 graden, en vervolgens weer gestegen, naar 11 graden.

Helaas door verandering van werk (nauwelijks geen onregelmatigheid meer) zal de frequentie van vissen sterk gaan afnemen.
Het voeren blijft echter wel gewoon doorgaan zodat de vis zijn snacks toch geregeld zal tegenkomen. De rest van het jaar zal ik het moeten doen met nog een handvol sessie waarin ik hoop om er toch nog een paar te vangen.

Wout's eerste sessie

Wout met zijn 27 ponder.

Omdat ik eigenlijk op dit moment niet meer aan vissen toe kom, ik ben van werkplek veranderd en heb helaas bijna geen onregelmatige diensten meer, probeerde ik al meerdere malen om Wout over te halen ook eens te gaan vissen op "mijn" stek. Ook Wout heeft het druk op zijn werk en ziet eigenlijk geen kans om een poging te wagen. Tevens heeft Wout zo zijn bedenkingen om op "mijn" stek te gaan zitten. "Jij bent hier al zo lang bezig en heb er een hoop tijd en energie ingestoken" is een van zijn argumenten om niet te gaan.
Fijntjes herinner ik hem eraan dat hij, tijdens mijn laatste Frankrijktrip, keurig door heeft gevoerd ondanks zijn drukke werkschema. Ik vind gewoon dat hij het verdiende om ook de vruchten van deze stek te plukken.
Na dit argument en wat aandringen gaat Wout dan eindelijk half november overstag en begint hij aan een drie daagse sessie. Dat de voerplek ons geen windeieren gelegd heeft blijkt wel na afloop. 6 fraaie vissen hebben de binnenkant van Wout zijn net gezien waaronder en korte dikke schub van precies 27 pond.

Om het aas wat aantrekkelijker te maken had ik, na de laatste sessie besloten om de boilies te gaan soaken. In het assortiment van Nash kwam ik 2 aantrekkelijke soaks, monster pursuit & Scopex, tegen die eenmaal bij elkaar gevoegd de pannen van het dak af stonken. Kennelijk vond de vis ze aantrekkelijk genoeg Wout ving alle 6 zijn vissen op deze soakers. Ook de ratten vonden ze lekker ruiken want met boilienaald en al verdwenen ze als sneeuw voor de zon.

Winters afzien - 9e sessie

Eind november, begin december stond er eigenlijk een vierdaagse sessie gepland. Helaas door ziekte kon dit geen doorgang vinden en moest de trip worden uitgesteld. Ondertussen loopt december alweer op zijn eind op voordat ik eindelijk weer eens kan vissen.
Koning winter heeft, half december, een greep naar de macht gedaan en heeft het land, een paar dagen, in een ijzige greep gehouden. Helaas duren die winterse aanvallen hier altijd maar kort en verandert het weer snel in van dat druilerige, stront vervelende, herfstachtig weertype.

Ik ben benieuwd hoe de vis op de eerste echte vorst gereageerd heeft en of ze het nog steeds doen. De watertemperatuur is wel gezakt tot een koude 6,5 graden.
Er gaat nog steeds trouw, elke week, een kleine hoeveelheid voer in.

Een mooie winterschub gevangen op 29 december

De laatste sessie van het jaar loopt van 28 t/m 31 december en vindt plaats onder de hierboven omschreven weersomstandigheden. Regen dus. Het eiland verandert in no time in een grote vieze baggerbende.

De eerste nacht is het rond vieren raak. Een striemende fluiter en een vis die zich heftig verweerd zijn het gevolg. Wat nou niet sporten bij koud water ? Eenmaal op de mat blijkt de vis exact 20 pond te wegen. Een werkelijk prachtige schub gaat in de zak. Een ideale klant om mijn pas verworven schat, een topklasse digitale fotocamera, uit te proberen. In het daglicht is het pas echt goed te zien hoe mooi winterkarpers eigenlijk zijn. Ze staan helemaal strak en hebben een schitterende kleur en gloed over zich. De tweede nacht zijn het vooral de brasems die acte de presance geven.
Een paar uit de kluiten gewassen snottie's vinden de soakies erg aantrekkelijk. De derde nacht gebeurt eigenlijk daar waar ik op hoopte, op de laatste dag van het jaar een vis vangen.
Ook nu weer in het donker. Een schitterende schub van ruim 18 pond komt in het net en op de mat terecht. Met een tevreden gevoel laat ik de vis weer zwemmen en duik nog een tijdje in de warme slaapzak.

Het jaar 2002 is inmiddels om en 2003 is al weer begonnen. Terug kijkend op het afgelopen seizoen kan ik niet anders concluderen dat ik het niet verkeerd gedaan heb. Eventjes leek het op een sof af te stevenen, in het begin van het seizoen, maar door adequaat in te spelen op de ontstane situaties kon het seizoen zeer positief worden afgesloten. De echte grote vissen hebben het nog laten afweten en ook het gemiddelde gewicht lag lager dan voorheen. Moet ik nu ontevreden zijn ????…… nou ik dacht het niet.

De plannen voor 2003 zijn al gesmeed en de voorbereidingen voor een grootschalig offensief zijn al in volle gang. Normaal gesproken is de accu, aan het einde van het jaar, redelijk leeg en moet ik een oplaad periode inlassen. Nu niet. Ik ga vol gas door!!

Einde