Artikelen, Verhalen

Alle begin is moeilijk

Geen monster, wel Oersterk!

Ik zat er al lang aan te denken om een artikel te schrijven. De reden hiervoor was het feit dat ik zelf alle artikelen hier op Karperwereld Online altijd met veel plezier doorlees. Ik zal maar eens beginnen met mezelf voor te stellen. Ik ben dus Bart Janssen, geboren in 1979 te Angeren. Ik ben al zo'n 16 jaar verslaafd aan het vissen. Sinds eind 1999 ben ik begonnen met het vissen op karper. Voor die tijd verklaarde ik al die karpervissers voor gek, wie gaat er nou een hele nacht zitten wachten op een paar vissen, dacht ik. Dit wekte toen ook nieuwsgierigheid bij me op, als iemand zolang wacht op een beet moet die vangst wel heel speciaal zijn. Ik ben toen naar een hengelsportcentrum gegaan en heb een beginnerset gekocht voor het karpervissen.

Het eerste jaar was een ramp!

Eén van de weinige vissen van het blankwater

Bij ons in de polder ligt een mooi water van ca. 8 hectare. Dit was mijn doel, hier moest en zou ik m'n eerste karper vangen. De reden daarvoor was simpel. Hier had ik onder begeleiding van m'n opa mijn allereerste vis gevangen, hier lagen mijn roots in de hengelsport. Een ijzersterke motivatie zou later blijken. Ik was helemaal niet bekend met het karpervissen en dacht deze mooie beesten op dezelfde manier te kunnen vangen als witvis. Ik had wat readymades en onderlijnen gekocht en ging aan de slag. Van voorvoeren had ik wel gehoord dus dat werd dan ook gedaan. Een drietal dagen om precies te zijn.

De eerste twee sessies werden een keiharde onvergetelijke blank. Ook moet ik er bij vermelden dat ik nog geen stretcher had, ik had gewoon een wit zeiltje op de grond gelegd en slapen maar. Dat heb ik geweten ook, dus werd er een stretcher aangeschaft. Met volle moed en een stretcher ging ik de week er op weer naar de waterkant, andere boilies maar op dezelfde stek. 's Avonds lag ik heerlijk op die stretcher te denken aan m'n eerste karper en viel in slaap. Ik werd de volgende ochtend wakker, keek gelijk naar de hengels en dacht, nee hè, weer geen beet gehad, weer een blank. Ik begon toen ernstig te twijfelen aan het karpervissen, maar ben toch doorgegaan. Het was inmiddels een half jaar later en ik had al 28 sessies geblankt op dat water. Ik snapte er werkelijk niets meer van. Waar kon dat nou aan liggen? Ik heb toen een verandering aangebracht aan de onderlijn. Pop-up, twee meter hoog. Gewoon op de gok. Ik wist namelijk niets over de essentie van onderlijnen, aas, diepte, bodem e.d. Die nacht kreeg ik beet op die onderlijn. Dat was een dure beet ook, door de adrenaline vergat ik dat ik in een afgesloten tent lag en liep de hele tent aan gort. Maar goed, ik sloeg aan en hangen. Ik wist niet wat me overkwam, die kracht, dat machtige gevoel, eindelijk stond ik te drillen. Na zo'n 15 minuten wist ik een puntgave schub te landen die na weging 18 pond bleek te zijn. Mijn eerste karper was een feit. Ik ben toen nog 7 keer terug gegaan naar dat water, maar wist niets meer te vangen. Uiteindelijk had ik op ca. 600 uur vissen 1 karper gevangen. Nadat ik dit verhaal had verteld aan de karpervissers in de buurt kreeg ik al meteen de bijnaam "Bartje Blank" dit is tot op heden niet meer veranderd!

De kennismaking met ervaren karpervissers deden mijn resultaten goed..

Hier doen we het voor!

Omdat ik wist dat ik iets gruwelijks verkeerd deed ben ik naar de plaatselijke hengelsportzaak gegaan en heb ik het e.e.a. nagevraagd. Al snel bleek dat ik op een heel verkeerd water was begonnen. Voor een beginner gewoon een te moeilijk water met een te geringe bezetting. Dus moest ik op zoek naar een ander water. Ik koos voor een water van ca. 1,5 hectare met als diepste punt zo'n 3 meter. Op dit water zou ik uiteindelijk het karpervissen aardig onder de knie krijgen. Het was een water waar praktisch niets van bekend was. Er werd ook bijna nooit op gevist. Dit soort wateren hebben nog steeds mijn voorkeur. Ik hou van verrassingen. Ik had ook het boek van Luc de Baets, "De Dunne Lijn" aangeschaft en was net begonnen met lezen. De eerste sessie aldaar was meteen succesvol. Ik wist een 13 en 17 ponds schub te landen die sessie. Aan dat water ben ik ook begonnen met het zelf knopen van onderlijnen. In het begin kreeg ik vrij veel lossers, maar dankzij een goede vriend van me werd het probleem al snel duidelijk en uiteindelijk opgelost. De bodem van dit water was vrijwel geheel modderig. Ik wist nu hoe ik dat aan moest pakken (dankzij het boek van Luc). Aan de slag met safety-clips, 60 gram lood en onderlijnen van ca. 25 cm, als aas gebruikte ik een pop-up welke ik op zo'n 5 cm hoogte zette. Ik heb op dit water ongeveer een jaar gevist en wist praktisch elke sessie wel 1 of meerdere karpers te vangen. Het record aantal runs tijdens een nachtsessie op dat water was voor mij 5 runs. Ik heb de hele populatie wel zo'n drie keer gevangen denk ik, maar dat maakte mij niks uit, ik leerde veel over het karpervissen en genoot van elke vis, ook al ving ik hem voor de 5e keer. Op dat water bleken zo'n 45 verschillende karpers te zwemmen met als klapper een mooie lange schub van 97 cm bij 28,5 pond. Ik was ervan overtuigd dat ik het ultieme aas had gevonden voor dat water en dat meer dan 5 runs op een nacht niet mogelijk was.

De homemade/freezerbaits doet zijn intrede in mijn visserij!

Weer een verassing uit het kleine putje, 28 pond!

Op een gezellige vrijdagavond in de hengelsportzaak leerde ik een man kennen die zelf boilies maakte, en deze ook verkocht. De zogenaamde FM freezerbaits. In het begin moest ik daar niets van weten. Ik had immers het ultieme aas gevonden, dacht ik. Al snel bleek dat anderen met die boilies flinke successen boekte op verschillende wateren. Dit zette mij aan het denken en ik besloot toch 5 kg. te kopen. Ik had de eerste sessie gepland en begon met voeren. Op naar de waterkant. Ik besloot de eerste dag 1 kg. te voeren op een strook van 60 meter. Op precies dezelfde stekken waar ik voorheen goede resultaten had geboekt. Toen ik de tweede dag op de stek kwam zag ik iets wat ik daar nog nooit eerder had gezien, ik telde meerdere karpers op m'n voerstek, het draaide en sprong als een gek op die stek. Hier heb ik denk ik wel 2 uur naar zitten kijken. Een magnifiek aanblik vond ik dat. Daarna twijfelend toch een kilo gevoerd, ik was namelijk bang dat ik de karpers zou afschrikken. Dit gebeurde gelukkig niet, ze draaide en sprongen letterlijk door het boiliebombardement heen. De derde en laatste dag heb ik nog een halve kilo gevoerd. Nog èèn nachtje, en dan vissen, ik kon er bijna niet op wachten. De volgende dag was aangebroken, op deze dag moest het gaan gebeuren. Eindelijk zat het werk erop en ik reed als een speer naar huis (de baas heeft die dag niet veel aan me gehad, hehehe). Spullen gepakt en hup, naar de waterkant.

Aangekomen op de stek zag ik wederom karperactiviteiten op de stekken. Ik besloot om niet bij te voeren maar enkel naast m'n haakaas een PVA zakje met boilies te bevestigen. Omstreeks 19.30 u. zat ik goed en wel te vissen. 20.00 u. eerste karper, 20.45 u. tweede karper, 21.10 u. derde karper, 21.30 u. vierde karper, 21.45 u. vijfde karper, 22.45 u. zesde karper. 23.10 u. losschieter. 23.30 u. zevende karper. 00.20 u. losschieter. 01.00 u. achtste karper, 02.30 u. negende karper. 04.00 u. tiende karper, 04.45 u. elfde karper. 05.30 u. losschieter. Ik kon het toen allemaal niet meer aan en heb de hengels eruit gedraaid, ik moest immers om 15.00 u. weer op m'n werk zijn. Ik had dus 14 runs gehad waarvan ik er 11 wist te verzilveren. Ik kon het haast niet geloven. Ik ben die avond na het werk om 23.45 u. terug gegaan naar het water en had die nacht nog eens 8 runs. Je kunt je wel bedenken met welk aas ik vanaf dat moment alleen nog maar viste. Heren van FM-Baits, BEDANKT! Door dat aas kreeg ik veel meer vertrouwen in het karperen en ging op zoek naar andere wateren.

Nieuwe wateren en een flinke dosis eigendunk

Doordat aas kreeg ik veel meer vertrouwen in het karperen.

Ik zocht nu de wateren op waar meer op karper werd gevist. Omdat ik grote successen had geboekt op m'n thuiswatertje had ik een flinke dosis eigendunk, ik dacht dat ik bij de top hoorde van de karpervissers. Niets bleek minder waar. Die eigendunk deed mij geen goed. Ik ging gigantisch op m'n bek met m'n eigendunk. Ik ving niet zo goed als ik had gehoopt en de vissers om me heen lachten zich rot. Ik moest eraan gaan geloven, ik was nog lang geen goede karpervisser. Ik leerde toen een lesje. Een goede karpervisser wordt je alleen als je veel tijd, ervaring en doorzettingsvermogen hebt en niet bang bent om dingen uit te proberen, niet bang bent om te blanken, ook moet je inzicht hebben in bepaalde dingen, watercraft zo als dat ook wel genoemd wordt (als het ware het water kunnen lezen). Dit is niet aan te leren en er zijn er maar weinig die dit inzicht hebben. En dan kom ik aan, tijd had ik niet, de ervaring al evenmin. Doorzettingsvermogen en lef wel. Watercraft heb je of heb je niet, ik heb het niet en zal dat waarschijnlijk ook nooit krijgen. Gelukkig heb ik ervaren vrienden leren kennen in de visserij, hiervan heb ik een hoop geleerd en leer daar nog steeds van. Daarom kan ik aan andere meegeven, wees niet bang om te vragen, nee heb je, ja kun je krijgen. Ik heb door het vallen en opstaan veel geleerd, ook mijn gsm was een ware leerbron voor mijn visserij, deze kwam dan ook vaak te pas.

Mijn huidige visserij

Mn setup waar ik nog elke sessie van geniet.

Door de jaren heen heb ik aardig wat hengelsportmateriaal verzamelt, geen overbodige dingen maar noodzakelijk materiaal om ook eens naar Frankrijk af te kunnen reizen. Mijn beginnerset vertoonde al snel mankementen. Dus mijn advies is, spaar wat langer en koop kwalitatief goed materiaal, hier heb je gewoon langer plezier van en het functioneert vele malen beter dan het goedkope materiaal. Het afgelopen jaar heb ik me weer meer gericht op het vissen van relatief onbekende wateren. Heerlijk alleen aan de waterkant en niet wetend wat er rond zwemt aan karpers. Ook draai ik tegenwoordig m'n boilies zelf. Ik ben ervan overtuigd dat je hiervan heel veel leert. Ik ben m'n vangsten ook veel meer gaan waarderen. De mooiste tijd komt er weer aan, het najaar, 's ochtends wakker worden in een overwrap bedekt met een laagje ijs, geen mens aan de waterkant te vinden dan enkel 1 persoon met een warm gevoel van binnen die geniet van de rust, natuur en zijn grootste hobby, het vissen op karper. In die tijd heb je een land vol wateren tot je beschikking. Dan heerst er algehele rust. En het belangrijkst van allemaal, de karpers zijn op z'n mooist qua kleur en gewicht. Dit artikel was bedoeld om mezelf een beetje voor te stellen en hoe mijn visserij tot stand kwam, ik denk dat dit aardig is gelukt. Ik kan nog een hoop schrijven over bepaalde sessies of bepaalde systemen, onderlijnen, leuke ervaringen en minder leuke ervaringen maar die stof hou ik voor eventueel andere artikelen.

Uiteraard ben ik zeer benieuwd naar jullie reacties. Mochten er vragen of opmerkingen zijn, stel ze gerust en ik zal ze zo goed mogelijk proberen te beantwoorden of toe te lichten.

Met vriendelijke groet,
Bart "Blank" Janssen.