Door: Iwan Nijkamp

Vijf minuten later was ik ter plekke. Sinds vorig jaar was dit een van mijn favoriete stekken geworden om zonder al te veel tijd een leuk visje te kunnen vangen. Het was een beetje mistig en er waaide een klein briesje over het water. Alvorens de hengel op te tuigen dropte ik de halve inhoud van het blikje mais op 30 centimeter uit de kant pal voor mijn voeten. De ervaring leerde dat je zo'n 15 minuten moest wachten voor een beet, als je na een half uur nog geen beet had gehad kon je net zo goed inpakken want dan zaten ze er niet.

Geroutineerd prikte ik de vijf maiskorrels op de drennan continental maat 4, een korrel op de lijn en de rest bedekte de haak. Ingooien was niet nodig en voorzichtig liet ik het zaakje zakken op de voerplek. Nu werd het eerst tijd voor een sjekkie. Flits pen weg.wat nou 15 minuten, binnen 1 minuut schoot het hele zaakje ervandoor. Slaan, hangen!!! Ik stond mijn eerste karper van het jaar te drillen . De strijd werd binnen no-time in mijn voordeel beslecht en ik was even de trotse overwinnaar van een schub van 15 pond.
Omdat ik altijd een foto maak van mijn eerste van het jaar en ik het statief vergeten was (toch niet goed genoeg gecheckt), hing ik de vis in het schepnet in het water, Leon zou zo toch wel komen. Na de hengel weer in gereedheid gebracht te hebben en de haak weer met mais voorzien liet ik het zwikkie voor de tweede keer te water. Het pennetje ging niet staan en in plaats daarvan liep hij schuin weg naar het midden toe, weer beet !. Slaan,..wederom Hangen!!!. Ditmaal vliegt de vis er met een noodvaart vandoor, dat moet een beste zijn. Nog voor ik er goed en wel voor ga staan schiet de haak echter los, mij gedesillusioneerd achter latend met een rechte hengel, en dan nog, hoe had ik deze vis kunnen netten als deze al gevuld was.

De vis bleek echt los te zijn en ik besloot dan ook snel nog een poging te wagen. Karpers moesten hier echt opgestapeld liggen want binnen 2 minuten was het weer raak. Nu was hij wel goed gehaakt en even later lag er wederom een mooie schub met zijn lippen te klapperen gereed om genet te worden. Probleem !!!!!!.in mijn net bevond zich al een karper. Ik besloot het op te lossen door voorzichtig de baleinen te openen en zo snel mogelijk de vis erboven te loodsen. Wonderwel ging dit allemaal goed en voordat ik het wist zat ik met 33 pond in het gras, wel met twee karpers dat wel. Een 15 ponder, een losser en een schub van 18 pond en dat binnen een kwartier, alleen op etang de la Horre had ik het eerder meegemaakt, dit was echt niet meer normaal zeker niet voor januari.

Nu besloot ik maar wel te wachten tot Leon kwam, die liet niet lang op zich wachten en om vijf voor half elf kwam hij aanrijden. Hoe gaat het ?, vroeg hij, ik grijnsde en vroeg of hij even foto's wilde maken. Ik heb zelden iemand zo verbaasd zien kijken en tegelijkertijd zo beteuterd. Niet getreurd want de vis was echt los. Na de foto's duurde het denk ik een kleine 20 minuten voordat het weer raak was. Dit keer was Leon de gelukkige, hij was naast me gaan zitten en blokte daardoor alle vis. Een schubje van 12 pond was het resultaat. Ook van hem werd de eerste foto van het jaar gemaakt. Een half uur later, meer was het niet toen ik alweer plaats kon nemen achter de camera om wederom een paar foto's te maken van Leon met een prachtige rijenkarper van 16 pond, dit was echt een plaatje en de vis was machtig mooi gekleurd, een echte beauty!!!.

Leon begon nu echt op gang te komen want de derde karper diende zich inmiddels aan. Even voor de duidelijkheid, we visten beide maar met 1 hengel!!!! Na een kort gevecht met een felle bonker was nummer drie voor Leon een feit, zijn lichte teleurstelling van het begin was nu volkomen omgeslagen naar euforie. Nu was het water echter helemaal dood, we kregen een half uur lang totaal geen beet meer maar dat kon ons niet deren, de buit was inmiddels al lang binnen. Toch hadden we nog zin om even door te vissen. Ik wist nog wel een mooi kolkje op 10 minuten rijden. Zo gezegd zo gedaan en 10 minuten later zaten we bij de kolk van de watermolen. De tactiek werd iets veranderd want hier stroomde het. Tegen de stroom aan houden met een lekkere dikke vlok op de haak, dat was het devies. Ram !!!! Ik zat vast maar niet aan de grond want de grond bewoog. Wederom een karper maar nu op een ander water. Hij vocht helaas als een uitgebluste brasem en daarom lag er binnen 20 seconden en nog na hijgende schub van 16 pond in het net.

Ook Leon kwam weer aan zijn trekken met een schub van 18 pond en er volgde er nog 1 van 12 pond voor mij. Even resumeren, in twee uurtjes tijd wisten we op 3 januari !!! met z'n tweeen 8 karpers te vangen met het pennetje, weliswaar geen 20-ponders maar stuk voor stuk puntgave vissen, met recht een superstart te noemen.