Hier moet HET gebeuren...

Na het beginnen met karpervissen op mijn achtste levensjaar ben ik na vele jaren school op het VWO terecht gekomen. In de zesde klas van het VWO ben je verplicht om een natuurkundig onderzoek te doen en wat kan je beter doen dan een onderzoek dat je interesseert. Zo heb ik dus in begin 2000 het onderzoek gedaan en ben tot enkele interessante conclusies gekomen. Er zijn natuurlijk al vele onderzoeken geweest naar rigs en montages, maar ik denk dat dit onderzoek toch enige toegevoegde waarde geeft aan het totaalbeeld van het karpervissen. Ook geeft het verslag stap voor stap een duidelijk beeld van producten die zich heden ten dage op de markt bevinden. Ten slotte staan al uitvoerig beschreven en nieuwe dingen hier gecombineerd en netjes op een rijtje.

De eerste proef

Het doel van de eerste proef was om de sterkte en scherpte van verschillende haken te bepalen die op dit moment in de winkels verkocht worden. Dit wordt in twee stappen gedaan. Ten eerste bepaal je de sterkte van verschillende haken. Dit is gedaan door middel van het oog van de haak tussen een bankschroef te klemmen en de haakbocht met dynema aan de weegschaal te bevestigen. Door de weegschaal nu uit te trekken kan je het punt bepalen wanneer een haak breekt of buigt. Dit is de maximale sterkte van een haak.
De volgende haken zijn onderzocht tijdens de proef:

Tekening proef 1.

Hayabusa european boiliehook mt 6

Owner flyliner boiliehook mt 6

Kevin Nash twister boiliehook mt 6

Hayabusa M boiliehook mt 6

Gardner tailon tip boiliehook mt 6

Pardrige boiliehook Kevin Maddocksmt 6

Pardrige boiliehook Jack Hilton mt 6

Gamagatsu long shrank boiliehook mt 6

Gamagatsu super snag boiliehook mt 6

Carp r'us super snag boiliehook mt 6

Naam v/d haak	Trekkracht 1(kg)	Trekkracht 2(kg)	Trekkracht 3(kg)	TrekkrachtGemiddeld(kg)	Toestand van De haak
Hayabusa european	23	23	22	23	breekt
Owner flyliner	24	23	25	24	breekt
Kevin NashTwister	9	9	8	9	buigt
Hayabusa M	14	15	14	14	buigt
Gardner tailon tip	11	10	11	11	buigt
Pardrige KevinMaddocks	13	11	12	12	buigt
Pardrige JackHilton	13	9	11	11	buigt
Gamagatsulongshrank	14	12	13	13	buigt
Gamagatsu Super Snag	21	19	20	20	breekt
Carp 'r us Nailer	20	23	22	22	breekt

Welke zal het worden?

De conclusie die je uit deze deelproef kan trekken is dat de haken duidelijk in twee groepen te verdelen zijn: je hebt een groep die breekt en zeer sterk is en een groep de buigt en relatief zwak is. Dit is ten gevolge van het koolstofgehalte in de haak. Hoe meer koolstof een haak bevat, des te eerder een haakt breekt. Bij een hoog staalgehalte zal een haak eerder uitbuigen. Net de goede combinatie daarvan geeft een haak die zeer sterk is. Omdat ik ervan uit ben gegaan dat er op de meeste wateren toch obstakels zijn, tenminste wel bij ons in de omgeving, zal de groep sterkere haken doorgaan voor verder onderzoek in de volgende proef.
Dit zijn dus de: Hayabusa european, Owner flyliner, Gamakatsu Super snag en de Carp 'r us nailer.

Ten tweede hebben we de scherpte van deze vier verschillende haken bepaald, dit is gedaan door met een krachtmeter de haak in een citroen te trekken. Dit deden Simon en Crow ook in hun proef, maar ik heb het met verschillende haken gedaan. De kracht die nodig was om de haak tot de weerhaak en tot de bocht te zetten werd bepaald. De kracht heeft het symbool F en is uitgedrukt in Newton (N), 9,81 N komt overeen met 1 kilogram.

Proef 1b:

Naam v/d haak	Tot de weerhaak gehaakt F1 (N)	F2 (N)	F3 (N)	FGem. (N)	Tot de bocht gehaakt F1 (N)	F2 (N)	F3 (N)	FGem. (N)
Owner flyliner	2,7	3,0	2,8	2,8	7,8	7,2	7,0	7,3
Hayabusa european	2,9	3,0	2,8	2,9	8,1	8,0	8,2	8,1
Hayabusa M	3,1	2,9	3,0	3,0	7,9	7,8	7,5	7,7
Gamagatsu Super Snag	2,9	2,9	3,2	3,0	7,5	7,6	7,4	7,5
Carp 'r us Nailer	3,2	3,3	3,1	3,2	7,4	7,3	7,4	7,4

Uit deze resultaten kan je opmaken dat de Owner flyliner de scherpste haak van de vier is, dit zal voornamelijk komen door de lange punt van de haak.Door deze lange punt wordt de indringingshoek van de haak ten opzichte van de weerhaak kleiner. Uit proef 1 valt dus te concluderen dat de Owner flyliner de "ideale" haak is.

De tweede proef

In de tweede proef onderzocht ik de beste rig te bepalen in relatie tot het aantal inhakingen. Dit werd gedaan door een bekertje met een bananenschil op een luchtrail te monteren. Deze luchtrail werkt nagenoeg wrijvingsloos en er zijn dus geen andere krachten in het spel. De enige kracht die werkt is de constante beweging van de luchtrail wat de onderlijn over de rand van de beker trekt. Door het aantal inhakingen van de 20 te tellen krijg je een inhakingspercentage van een bepaalde onderlijn. De resultaten van deze proef zijn veel nauwkeuriger dan de onderlijn over de hand te trekken of deze door een glas met een bananenschil te halen, omdat de onderlijnen allen met de zelfde kracht over de rand getrokken worden.

Er zijn zes verschillende onderlijnen getest die vandaag de dag toch het meest gebruikt worden. De volgende onderlijnen werden gebruikt:

Tekening proef 2.

De knotless knot rig

De line aligner

De bristle rig

De combi link

De reverse combi link

De stiff rig

De proef werd op twee manieren gedaan: namelijk door het karretje naar de vastgeklemde wartel toe te bewegen en deze ervan af te bewegen. Dit komt overeen met een run of een zakker. De resultaten van deze proef staan in de tabel hieronder.
Wat opvalt is dat de stiff rig als beste uit de proef komt en de line aligner als slechtste. Voor veel mensen zal dit toch een nieuw feit zijn met wellicht radicale gevolgen.

Proef 2:

Soort onderlijn	Aantal hakingen Vis van je afzwemmend	Aantal hakingen Vis naar je toezwemmend	Percentage gemiddeld
De knotless knot	50%	95%	72,5%
De line aligner	40%	65%	52,5%
De Bristle rig	60%	60%	60%
De Combi rig	40%	80%	60%
De Reverse Combi rig	45%	80%	62,5%
De Stiff rig	80%	80%	80%

De derde proef

Het doel van de derde proef was om het beste loodtype, het type wat de meeste weerstand biedt onder verschillende wegzwemhoeken te bepalen. Dit is op dezelfde manier gebeurt als Simon en Crow, maar nu onder water en op een wat zanderige bodem. Dit geeft natuurlijk een ander beeld van de krachten.

Doe onder elke hoek (hoeken van 0°, 45°, 90°, 135°, 180°), bij elk loodtype de proef twee keer en bepaal het type wat de meeste weerstand geeft onder de verschillende hoeken. De verschillende gebruikte soorten lood zijn:

Bollood (120 gr.)

Zipplood (120 gr.)

Korda flatliner pear (120 gr.)

Korda swivel distance (120 gr.)

Korda swivel pear (120 gr.)

P&B products flat lead (105 gr., omgerekend naar 120 gr.)

Proef 3: De hoek waaronder het lood wordt weggenomen

Soort lood	0 graden F (N)	45 graden F (N)	90 graden F (N)	135 graden F (N)	180 graden F (N)
Bol lood	0,9	1,1	1,2	1,1	0,9
Zipp lood	0,8	1,0	1,2	1,0	0,8
Korda flatliner pear	1,8	1,4	1,2	1,4	1,8
Korda swivel pear	1,0	1,1	1,2	1,1	1,0
Korda swivel distance	0,8	1,0	1,2	1,0	0,8
PB Inline	1,6	1,3	1,2	1,3	1,6

Het Korda flatliner pear lood komt als beste uit deze proef, maar de geproduceerde weerstand is niet voldoende om de haak ook maar tot de weerhaak te laten haken. Het principe van de echt hakende boltrig gaat dus niet op.

De vierde proef

Ook ik zit liever aan de waterkant..

In deze laatste proef gaan we kijken naar de loodbevestiging. Het belangrijk dat hij ver kan werpen met de montage maar ook het niet in de war liggen van de montage op de bodem is belangrijk. Daarom gaan we kijken naar de werpeigenschappen: de maximale werpafstand in combinatie met het ideale lood en de ideale onderlijn (een gemiddelde van drie maal werpen met de montage). We gaan de volgende loodmontages testen:

De helikopter rig

De safety rig

De schuiflood montage

De semi-fixed loodmontage

In het tweede onderdeel van de proef hebben we kijken naar de kracht die een karper moet verrichten om het lood te verliezen. Want als de lijn breekt bij een visser en de karper zit nog gehaakt of er zit nog aas aan de haak dan werkt het lood als een anker. Het is daarom belangrijk dat de karper het lood zo gemakkelijk mogelijk kan verliezen. Door het lood tussen een bankschroef te klemmen en met een veerunster aan de haak kracht uit te oefenen kan men de kracht bepalen die nodig is om het lood te verliezen. Herhaal de proef drie keer en bepaal het gemiddelde.

Proef 4: Werpafstand / Kracht nodig voor loodverlies

Soort loodmontage	Worp 1 (m)	Worp 2 (m)	Worp 3 (m)	Wgem (m)	F1 (N)	F2 (N)	F3 (N)	Fgem (N)
Helikopter rig	120	130	135	128	90	100	110	100
safty rig	110	113	118	113	60	50	70	60
Schuiflood montage	100	95	105	100	0	0	0	0
Semi fixed rig	108	112	111	110	80	90	80	83

Aangezien de werpafstand verschillen niet extreem zijn maar de verschillen die nodig zijn voor loodverlies wel gaat de keuze ook uit naar de schuif montage. Dit is een verassende uitkomst omdat deze montage vandaag de dag niet veel meer gebruikt wordt. Door deze keuze is het loodgewicht niet meer van belang en dient het alleen gekozen te worden om de werpafstand te halen die je op het oog hebt. De keuze voor de flatliner pear van Korda blijft wel, omdat dit lood in mijn ogen ideaal is voor een schuivende montage.

Conclusies

De 'ideale' montage werkt!

Uit de voorgaande proeven valt dus op te maken dat een stiff rig gecombineerd met een schuivende korda flatliner de ideale montage zou moeten zijn. Dit is natuurlijk theoretisch want niet in elke situatie kan je met deze montage uit de voeten, maar vissend op een harde tot redelijk harde bodem en op een afstand van 100 meter en minder is dit systeem zeker een aanrader. Ik ben het systeem, wanneer het mogelijk was, ook gaan gebruiken en moet zeggen dat ik er goede resultaten op heb gehad. Namelijk zeer weinig lossers en over het algemeen werd de vis in de onderlip gehaakt. Door deze resultaten heb ik ook enkele vissen kunnen landen die al jaren niet meer gevangen waren, waaronder cat eye (de goudkarper). Deze vis was al zeker vijf jaar niet meer gevangen en op een mooie zaterdagochtend mocht ik hem bewonderen.

Tot slot nog een aantal tips om meer vis op de kant te krijgen

1.)    Boor eens de boilie 4 a 5 mm uit en stop er dan een kurken staafje van deze lengte in, laat de hair door dit kurken staafje lopen. Je hebt zo een boilie die even zwaar of lichter is dan de omliggende voerboilies. Dit kan het verschil maken op wateren waar al enige vorm van dressuur optreed. Ik gebruik dit persoonlijk als ik met wat zwaardere haken vis zoals een Owner flyliner of European boiliehook.
2.)    Als je op wateren vist waar al veel is geprobeerd, probeer dit dan eens. Een schuivende montage met achter het lood op ongeveer 20 cm een stopper. Het lood mag zwaar zijn (bijv. 120 gr.) en je zal met een kleine haak moeten vissen. Door op deze manier te vissen zie je elke beet van te voren aankomen omdat je al enkele piepen hebt gehad. Besluit de vis toch het hazenpad te nemen dan wordt hij meteen gehaakt door de combinatie van het zware lood en de kleine haak. Nog een voordeel is dat de vis minder argwaan heeft bij het opnemen van het aas omdat er maar geen "einde" lijkt te komen aan de onderlijn.
3.)    Vis eens met een hair van een centimeter of 6, er ontstaat nu veel meer bewegingsruimte voor de boilie en deze zal dus minder argwaan opwekken. De haak zal door deze lange hair ook beter haken in de bek van de karper.

Suc6,

Bart van den Hurk