Door: Menno Blok

We schrijven inmiddels juni 1999. Aangezien het op mijn favoriete water erg slecht liep besloot ik weer eens een nacht op het eilandje te gaan zitten uit het vorige verhaal. Na die nacht met al die verspeelde vissen van vorig jaar heb ik er nog een paar keer gezeten en niet zonder succes. Dit jaar was ik er nog niet geweest dus de stek was lekker lang met rust gelaten wat de resultaten meestal wel ten goede komt.

Mijn metgezel voor deze aktie is Jeroen. We besluiten gewoon bij elkaar te gaan zitten en elk 1 kant van het eiland aan te pakken, wat wel zo gezellig is. Zoals gebruikelijk voeren we 2 x vantevoren elk met 1 kilo boilies per dag, onder het motto "wie zaait zal oogsten". De derde dag zitten we om een uur of 21.30 paraat achter de stokken. Het blijft toch een gedoe hier vissen. Eerst honderd meter lopen met al de spullen(en dan vind ik nog dat ik weinig mee neem!), en dan nog 200 meter roeien richting eiland. Maar als je eenmaal zit dan zit je ook super relaxed, midden in de wildernis.

De eerste run komt meestal snel op deze stek. Nu ook, ik wil net mijn eerste biertje opmaken en ik krijg al een wegloper. Ik denk dat deze hengel een kwartier inlag. Zoals ik gewend ben op deze stek ga ik gelijk vol in de hengel hangen om te vis weg te sturen van de obstakels die in grote getalen aanwezig in de vorm van in het water hangende bomen. het gaat allemaal net goed en al snel ligt er een spiegel van een pond of 20 in het net.

Eenmaal op de kant blijkt het een onwijs mooie vis te zijn met hele grote schubben verspreid over zijn lichaam. Hij weegt 18 pond. Snel even een fotootje maken, vis terugzetten en lijn weer uitvaren. Jeroen krijgt er ook snel 1 op maar verspeeld de vis doordat ie losschiet. Dan gebeurd er heel lang niks.

Ik lig al lang en breed te slapen voordat de volgende vis zich aandiend, een graskarper van een pond of 15. Dan in het tweede deel van de nacht, gaat het ineens heel erg snel achter elkaar. In een half uur tijd vang ik 2 spiegels van 21 en 23 pond die qua bouw erg veel op elkaar lijken. De grootste herken ik van een eerdere vangst een paar honderd meter verder op vorig jaar. Kennelijk een vis die in meestal in dit stuk van het water zit, de vorige keer woog ie 24 pond. Volgens mij is het een oude vis, zijn borstvinnen zijn heel klein, ze zijn helemaal verschrompelt. Ze schijten alletwee heel veel gele brei uit, mijn boilies! Goed aangevoerd dus. Ik heb net alles weer in liggen of jeroen vangt een schub van 18 pond, een kwartier later gevolgt door een schub van 21 pond voor mij. Ik duik snel weer mijn slaapzak in want ik moet de volgende dag weer aan de studie en moet dus wel een beetje uitgeslapen zijn.

In de ochtend schemer word er weer aan de bel getrokken, een super harde run op de rechter hengel. Ik sla aan en de hengel word zowat uit mijn handen getrokken. Gelukkig weet ik nog net op tijd de slip wat verder open te draaien anders was zekerweten de lijn gebroken. De vis boort zich onhoudbaar de boomstronken in, ik heb helemaal niks in te brengen! Al snel zit het zaakje muurvast. Ik probeer nog om vanuit de boot de lijn los te krijgen maar dat lukt niet, ik moet helaas de lijn afbreken. Meestal zijn zulke snelheidsduivels toch de kleinere exemplaren.

Gelukkig is het inmiddels licht, dat knoopt wat makkelijker. Al vrij snel ligt de hengel weer in. Ik lig koud op mijn strechter of ik krijg alweer een run. Deze is wat makkelijker te hanteren, het is een rijenkarper en wel een hele mooie met een gewicht van 19 pond. De rest van de ochtend gebeurt er niks meer en om een uur of 10 pakken tevreden in. Het resultaat: 3 spiegelkarpers, 2 schubkarpers, 1 rijenkarper en 1 graskarper. Een beetje variatie is niks mis mee!

Het is erg prettig om zo'n stek achter de hand te hebben om weer eens een paar stokken krom te trekken. Ik begon onderhand gefrustreerd te raken van het blanken op het water waar ik mijn zinnen op had gezet voor dit jaar dus dit nachtje was daarop een welkome afwisseling. Misschien toch maar eens wat vaker doen!