Boekbespreking
Over 'De Dunne Lijn...'
April 2000, tijdens de voorjaarsmeeting van de KSN (KarperStudiegroep Nederland) zie ik voor het eerst het karperboek van Luc De Baets -of "De Beets" zoals de meeste Nederlanders zeggen-. Pas 's middags krijg ik eindelijk de gelegenheid om Luc zelf te spreken en hem te feliciteren met zijn uitgave die er zo op het eerste oog, door de fantastische foto's en perfecte lay-out, meer als veelbelovend uitziet. Vrijwel meteen bemerk ik de reden waarom hij waarschijnlijk gestopt is met de karperelarij. Aan zijn zijde zit namelijk een opvallende schone blondine die er beslist voor heeft gezorgd dat Luc het voorlopig niet meer in zijn hoofd zal halen om 's nachts nog langer van huis te zijn... Terwijl een Nijmeegse KSN-er (tevergeefs) indruk probeert te maken op Luc's volschub, zie ik mijn kans schoon een poging te wagen om een boek bij hem te ritselen. (Ik blijf immers een vrekkige Nederlander...) Als ik achteraf zie wat ik er uiteindelijk voor in ruil moet doen, had ik beter gewoon een exemplaar gekocht; een stukje schrijven voor De Karperwereld OnLine èn nog wat publicitaire aandacht in het magazine Dé Karperwereld. Dacht ik even slim te zijn!
Ik kan het me er nu erg gemakkelijk van af laten brengen door te schrijven dat het ronduit een geweldig boek is, dat is het ook wel, maar dat is net even iets te gemakkelijk. Bovendien zal ik dan binnen de kortste keren een corrigerend telefoontje mogen verwachten uit Aalter.
Gelukkig voor mij dat het woord recensie niet direct verband houdt met recent, anders was ik nu rijkelijk laat. Een echte recensie is het eigenlijk sowieso niet, eerder een aanbeveling. En als het dat niet was, zou ik het ook eerlijk zeggen. Ik heb werkelijk van de eerste tot de laatste regel genoten van dit geweldige karperboek. Door de enorme interessante karperkost is het bijna onmogelijk om in het kort de inhoud van het boek weer te geven…
Nog voor éénmaal strijkt Luc zich over zijn karperhart: legt nog één keer uit hoe het vangen van karper in elkaar zit, scheldt en tiert nog één keer tegen alles en iedereen die hem dwars zat en maakt korte metten met iedereen die al eens nonsens durfde te verkopen. Hij schreef het voor ons karpervissers, om beter te leren vissen, maar vooral ook voor zijn grote vrienden en vriendinnen: de karpers. Luc kan het nog steeds niet verkroppen hoe er soms met de vissen en de visserij omgegaan wordt en leest daarom, waar nodig, op een zeer duidelijke manier de les. Ook de technische en tactische aspecten behandelt hij zeer duidelijk en uitgebreid. Ik heb bij het lezen hiervan verschillende malen bevestigend mogen knikken, maar meer nog meer heb ik toe moeten geven dat ik de klok wel had horen luiden, maar... Luc is een meester in het uitleggen, er gaat geen bladzijde voorbij of er valt wel iets leerzaams uit te halen, de hoofdstukken over karpergedrag, het milieu waarin onze favoriete vissen zwemmen en aas laten geen vraagtekens meer over. Het enige wat ik nu ernstig hoop is dat beginnende of desperate karpervissers nu niet meteen het roer gaan omgooien, anders zou hun ('voer')bootje nog wel eens meteen kunnen zinken. Interpreteer Luc's wijsheden op een juiste manier en je gaat er beslist een groot voordeel mee doen!
Houd er echter wel even rekening mee dat jij niet de enige bent die 'De Dunne Lijn...' heeft gelezen, of gaat lezen. (Hopelijk wordt dit boek niet in het Frans en Engels vertaalt, zodat wij Nederlandstaligen in Frankrijk en andere verre oorden ons voordeel kunnen blijven doen.) Je bent trouwens 'n oelewapper als je 'De Dunne Lijn...' weigert te lezen, want nogmaals; je doet jezelf te kort. Heb je het nog niet, dan moet je het beslist kopen, niet lenen, dat heeft geen zin (okè Luc?). Het boek dient namelijk als pertinent naslagwerk in je vistas te zitten... Stelen mag ook niet, want dan zal de vloek van de kleine grootmeester voor eeuwig op je hengels rusten!
Wat beslist niet onvermeld mag blijven is dat ik bijzonder heb genoten van de fragmenten die Luc heeft bewaard voor in het laatste deel van zijn boek. Een vijftal prachtige romantische hoogstandjes waarbij het vissersbloed beslist harder gaat stromen. Even een tip tussendoor: Luc kan eerder in het boek voor sommige lezers ietwat hard en irritant uit de hoek komen. Word je hierdoor geërgerd en neig je het boek dicht te slaan, neem dan tussentijds wraak en lees 'Zwarte zondag' uit het hoofdstuk 'Fragmenten' en ik verzeker je: je pakt de draad weer lachend op!
Ter resumptie. 'De Dunne Lijn...' met zinnen als dunne lijntjes héél nauwkeurig door een slimme spin aan elkaar geregen, werkend als een web dat groot en sterk genoeg is om heel wat karpers mee te vangen. Ik vind het jammer dat Luc met karpervissen (èn het schrijven erover) is gekapt. Gelukkig voor ons laat hij een geweldig boek achter.
Voor reacties, aanvullingen of vragen kunt u een bericht plaatsen in de reactiebox
Bestelinfo


