Artikelen, Verhalen

Mijn eerste Fryske karper

Inleiding

Beste redactie,
Ik heb getracht mijn schrijverskunst eens aan het papier toe te vertrouwen. Ik ben geboren op 02-07-1962. Na twaalf jaar als trucker werkzaam geweest te zijn ben ik, na een bedrijfsongeval, in maart 1999 in de WAO beland. Na ruim 1½ jaar niet gevist te kunnen hebben ben ik in augustus 2000 weer aan het karperen geslagen. Ik heb nu de luxe ten opzichte van velen dat ik kan gaan vissen wanneer ik wil. De resultaten vielen tegen en ik besefte dat ik er eigenlijk te lang uit geweest was, want er is me nogal niet wat veranderd in die tijd. Maar na een advertentie gelezen te hebben waarin je een hele reeks magazines "De Karperwereld" voor een zacht prijsje kon bestellen heb ik dat maar gedaan, zodat ik in de winter maanden wat te lezen zou hebben, niet dat ik in deze tijd niet vis integendeel. Het volgende ingezonden stukje is pure waarheid.

Eerste Fryske Karper

Mijn eerste Friese karper!

Het volgende verhaal is een zeer droevig verhaal van een karpervisser, maar niet heus, die in augustus 1996 verhuisd is naar Friesland. In zijn gedachten zag hij zich al zitten aan de kant van één van de vele wateren die Friesland rijk is vissend op karper. De werkelijkheid is zoals altijd anders dan de gedachte. Wat hij ook probeerde het resultaat was steeds hetzelfde "blanken". Ook op wateren waar een ander in een paar uur tijd vis wist te vangen zat hij gewoon ouderwets te 'blanken' om dan gedesillusioneerd weer naar huis te gaan. Waar lag het dan toch aan: aas, rig, presentatie, wat dan ook? Maar aan het geluk van 'blanken' kwam een einde. Op 24-10-2001 was hij te neder geslagen dat hij met open armen ten hemel gericht vroeg "waarom ik". Hij ging zijn apotheek in, verzamelde al z'n meelsoorten en flavours en ging een brouwsel fabriceren waar menig wetenschapper jaloers op zou zijn. De boilies werden gedraaid en gedroogd om de volgende dag uitgetest te worden. Met de moed der wanhoop ging hij 's morgens om een uur of half negen naar de waterkant. Na een half uur rijden was hij bij de waterkant aangekomen en werden de blanks in gereedheid gebracht, de hair voorzien van een boilie en een pva string, na het ingooien werden er nog enkele boilies bij gevoerd en het wachten kon weer beginnen.

Het wachten werd beloond, om 12.10 uur begon de linker optonic lawaai te produceren en de lijn van de spoel te lopen, direct kwam hij in actie graaide naar z'n blank en een dril kon beginnen. Tijdens deze dril ontstond er een klein probleempje de andere optonic begon ook lawaai te produceren. De lijnen zaten niet in elkaar verstrikt, dus daar kon het niet aan liggen. Een toevallig passerende karpervisser bracht uitkomst en redde hem uit een deze enigszins benarde positie, hartelijk dank hiervoor. Algauw werd de eerste vis geland, gemeten, gewogen, gefotografeerd en weer terug gezet, hiermee was de eerste Fryske karper een feit. De tweede vis kon nu hetzelfde ritueel ondergaan. Zo zie je maar zo zit je vijf jaar te blanken en dan vang je in een kwartier twee vissen. Jullie zijn zeker benieuwd naar de gegevens van deze vissen, om jullie niet langer inspanning te houden zal ik de gegevens prijs geven. De eerste vis was een schubkarper van 83 cm met een gewicht van 24 pond en 2 ons, en de tweede was een schubkarper van 59 cm met een gewicht van 12 pond, bij deze vis was de staart op twee plaatsen ingeknipt. Zo trots als een pauw, zo blij als een klein kind ging het om een uur of vijf 's middags naar huis.

En de tweede volgde meteen...

Hij had nog wat boilies overgehouden en besloot om de volgende dag zijn geluk nog eens te beproeven op hetzelfde stekkie. Dat deze dag wat bijzonders voor hem in petto had wist hij niet, maar z'n persoonlijk record van 26 pond zou die dag verbeterd gaan worden. Omstreeks dezelfde tijd zat hij weer aan de waterkant, om weer rustig te wachten op de mogelijke vissen die al dan wel of niet zouden komen. Om 12.17 uur gaf de rechter pieper wat lawaai, een trage zakker. Na de blank gepakt en aangeslagen te hebben begon de dril. De vis voelde log aan, was haast niet te stoppen, bleef diep zitten. Na 20 minuten te hebben gedrild kwam er voor het eerst een schim van de vis te voorschijn, de gedachte die hij hierbij kreeg was met geen pen te beschrijven laat staan met een computer.
Maar met de wijsheid die hij had opgebouwd in negen jaar als karpervisser en beredenerende met het weinige verstand dat hij bezit kon dit z'n gedachten niet bevestigen. Schrikkende van een passant werd de vis na bijna een half uur geland. Bij het uit het water tillen werd de wens en gedachte steeds werkelijker. De meetlat eindigde op 85 cm en de weegschaal stopte bij DERTIG pond, de foto zit op een nieuw rolletje en moet ik jullie schuldig blijven. Hiermee was een nieuw persoonlijk record gevestigd en was de eerste dertig ponder een feit. De volgende dag werd de overmoed die hij inmiddels gekregen had beloond met een los schieter. Zo zie je maar ook al zakt je de moed soms tot in je schoenen je moet vertrouwen in je stek en aas blijven houden en dan komt er vanzelf wel eens een vis op de kant. Om toch nog een aantal vissen te vangen ging hij geregeld naar de polder waar hij lekker stekkie heeft om daar dan toch vis te vangen, zodat hij z'n geheugen instant kon houden met hoe een karper er uitzag. Dit is een werkelijk verhaal uit het leven van een nederige karper visser uit Friesland.

Rob Manenschijn