Frankrijk in den beginne 2
Lac Du Der ChantecoqDoor: Marco Havelaar
Het water waar de Duitser mij over getipt had, daar was ik in deel 1 gebleven…
Thuis ging ik op de kaart kijken ik kon het al snel vinden het zag er wel heel erg groot uit. Twee weken later had ik vanwege mijn ploegenschema in de volcontinu dienst al weer een week vrij. Een maat van mij had toen nog net vakantie. Het was midden augustus. Ergens in een boek met toeristische informatie stond een verhaaltje dat het 20 jaar oud was en dat het aangelegd was voor de drinkwatervoorziening van Parijs. En dat het water vanaf half augustus afliep waardoor er ontelbare eilandjes zouden ontstaan.
Ik had echt geen flauw idee wat ik me bij het water voor moest stellen en twijfelde of ik wel zou gaan. We besloten het er op te wagen hengels en stretchers pindas en bolies en een opblaasbaarbootje mee. We vertrokken om 3 uur in de nacht al om 8 uur in de morgen staan we aan het water ter hoogte van bassin noord. Het leek wel een zee!! een enorme grote blauwe plas waarvan de andere zijde eigenlijk niet zichtbaar was. Hier en daar lagen wat zijlboten, vissers waren er echter in geen velden en wegen te bekennen.
We gingen opzoek naar een stek die moest voldoen aan de volgende criteria: We moesten nergens vandaan te vinden zijn en ook de auto moest er kunnen komen zonder op te vallen, We besloten het hele water te verkennen en zoveel mogelijk de oever langs te rijden op sommige plekken moesten we takken rapen om verder te kunnen. Rijden, rijden en nog eens rijden, nergens waren vissers te bekennen. Op Priscille de Nemours vonden we een mooie stek, maar we besloten toch ook aan de andere kant te gaan kijken in de buurt bij de kerk, Daar zagen we een paar hengels uit de struiken steken. Er zaten er dus toch te vissen na een poging om met de vissers te praten bleek dat ze er al vaker geweest waren maar niet echt veel kwijt wilden, Het bleek dat ze die nacht geen twintigers hadden gevangen en dat ze dat tegen vonden vallen, Ze vertelde toen eigenlijk hetzelfde verhaal als de duitser het was een gemakkelijk water met veel spiegelkarpers tussen de10 en de 20 kilo. Veertigers konden we wel vergeten werd er verteld maar als je er een paar ving zat er altijd wel een dertiger tussen, dus dat beloofde wat. Ze konden ons vertellen waar we een vergunning konden kopen we gingen er direct naar toe. Ook moesten er daar inkopen gedaan worden. In Eclaron is echter alleen een kleine buurtsupermarkt we hadden daar toen maar een zooiblikvoer en langhoudbaar brood gekocht het heette pain de mie. We wilden namelijk op de stek blijven heel de week om niet op te vallen en de auto op zijn plek te houden.
Het was ongelooflijk slecht weer toen we aan het eind van de middag aan het water kwamen. We hebben snel onze bivvies opgezet en hengels opgetuigd. Het waaide ongelooflijk hard en het onweerde en veel harde regenbuien. Tijd voor een uitgebreid stek onderzoek was er niet meer en ook de opblaasboot bleef in de auto, We besloten om maar in te gooien en wat bolies bij te schieten en maar wat te gaan slapen. Toen ik net op mijn stretcher lag zag ik mijn hengeltop doorbuigen en mijn slip begon te gieren. Ik was in de haast vergeten mijn optonics aan te zetten ik pakte vlug mijn hengel maar ik was al te laat ik zat vast. Na lang trekken brak de lijn, Ik gooide maar opnieuw in. Door de harde wind konden we niet verder dan 40 a 50 meter uit de kant vissen. Om een uur of twee kwam mijn maat me wakker maken en had hij een spiegel van een pond of twintig in zijn handen, Hij had op al zijn hengels al een run gehad de andere had hij verspeeld ook vast. Even later kreeg ik weer een run ik pakte snel mijn hengel, helaas vast na hard trekken weer los even later weer vast weer kwam hij los. Zo ging dat een half uur door in totaal had ik veertien keer vastgezeten voordat de vis onder de kant kwam. Eenmaal onder de kant kregen we de vis om onverklaarbare wijze niet in het net na verschillende pogingen zat de lijn om de steel gedraaid en vreesde ik het ergste als de vis er weer vandoor wou zou het mijn lijn kosten. Wonder boven wonder zwom de vis het net in mijn maat wilde hem optillen maar dat viel tegen het was een zware vis ik keek er naar en vroeg aan mijn maat wat denk je mooie twintiger of een misschien wel een dertiger.
Een twintiger zij mijn maat verbaasd, twintig kilo zou je bedoelen en inderdaad na de weging bleek hij bijna 42 pond te wegen en hier zouden geen veertigers zitten wat een begin op dit water zeg de rest van de nacht kregen we geen beet meer. De volgende dag kwamen we erachter waarom we hem niet konden scheppen er stond maar 30 centimeter water onder de kant. Daarna hebben we met behulp van de boot op 50 meter uit de kant markers gezet en voerplekken met pindas aangelegd. We kregen al vroeg in de avond beet helaas werden de meeste vissen verspeeld..JPG)
Na een paar nachten draaide het weer helemaal om het werd warm zomer weer. Die nacht wist ik niks te vangen mijn maat kreeg echte wel goed beet. En wederom wist hij een dertiger te vangen en een aantal twintigers, De volgende morgen wist je niet wat je zag de ene na de andre grote spiegel boven komen, springen en aan de oppervlakte zwemmen, rond onze markers op minder dan 50 meter uit de kant, Heel de dag hebben we hier naar zitten kijken, Helaas hadden ze geen interesse meer in ons aas, De dag erop moesten we de terug reis aanvaarden we wisten niets meer te vangen, Maar ondanks veel verspeeld te hebben vonden we het zeer geslaagd met allebei een nieuwe PR.
Come Back in October
Wegens ons succes in de zomer gingen we weer terug in oktober.
We besloten weer te verkassen hier zaten we een beetje uit de wind maar ook uitvaren was nog te gevaarlijk, Na weer een nacht geblankt te hebben besloot ik het er op te wagen om uit te varen. Door de harde wind ben ik een hele middag bezig geweest om 3 lijnen uit te varen, Vanwege het enorme snelle afdrijven had ik voor de zekerheid maar 10 kilo bolies per hengel gevoerd, 's Nachts kreeg ik op elke hengel beet. Ik wist 2 karpers te vangen. Toen ik bij een run mijn rits opende waaide gelijk al de haringen uit de grond en kon ik eerst achter mijn spullen aan rennen, Na smorgens de vissen gewogen en gefotografeerd was ik weer een 25 en een 32 ponder rijker. We besloten toen maar naar huis te gaan omdat vissen eigenlijk(LEES UITVAREN)zonder gevaar voor eigen leven onmogelijk was, Ik vind het ook niet echt gek dat dit soort bootjes verboden zijn daar en een zwemvest verplicht is. Ik ging soms eigenlijk tever om een vis te vangen, Karper vangen is leuk maar tot welke prijs vraag ik me tegenwoordig soms af, toen niet.
Tot zover het verhaal over de beginperiode van Lac du Der, in deel drie meer hot karpstuff..
Marco Havelaar