Door: Marco Havelaar

Het jaar nadat we voor het eerst redelijk succesvol geweest waren dachten we even dat we het wel wisten, maar niets bleek minder waar. De situatie aan Lac Du Der bleek geheel gewijzigd. Nachtvissen bleek zo goed als onmogelijk, daardoor moesten we uitwijken naar andere plaatsen, veel pech etc. etc.

We zijn toen maar naar Charmes gereden, maar daar werd eigenlijk ook niks gevangen en de gesloten tijd zat er aan te komen. Toen zijn we naar Oriënt gereden, we wisten toen niet of er eigenlijk wel karper rondzwom. Onderweg kregen we ook nog autopech we vielen gewoon stil en de auto deed niets meer bij nadere inspectie bleek de radiateur leeg te zijn gelopen, waardoor de motor oververhit was en gewoon thermisch uitviel gelukkig waren we op de parkeerplaats van een McDonald terechtgekomen en na enige tijd en veel big macs later hebben we de radiateur volgegooid met water en zijn snel naar een pomp gereden om een pil erin te gooien gelukkig lukte dit allemaal we konden onze reis hervatten.

Onderweg zag ik steeds allerlei beestjes oversteken telkens ongeveer 200meter voor de auto, typisch Frans dacht ik. Ik vertelde het mijn maat en die dacht ze ook te zien, Later toen ik nog eens 3 dagen en 2 nachten aan het rijden was waren ze er weer, ik weet ook niet hoe dat komt zal wel toeval zijn…. In het donker kwamen we aan het meer aan, We besloten om in de auto te slapen in een bos langs het meer en we sliepen bijna meteen. Het ligt ook ontzettend lekker in een auto met 3 vissers en al hun spullen erin Toen we morgens wakker werden bleken er ongeveer 50 auto's om ons heen te staan allemaal franse snoekvissers die een beetje vreemd stonden te kijken!
We besloten het water te verkennen we ontdekte andere vissers die beweerde er al 3 weken te zitten en niks gevangen te hebben, Wat er precies rondzwom wisten ze ook naar hun zeggen niet en wij hadden ook geen idee dus besloten we onze reis te vervolgen naar het zuiden. We zouden naar een stuwmeer in de buurt bij Clermont Ferrand gaan kijken. Daar was ook nog een klein meertje in de buurt om eventueel naar uit te wijken.
Na weer een autorit van een uurtje of 5 kwamen we bij het kleinere meertje aan. Dat bleek helemaal volgepakt te zitten met lokale karperhelden die trots foto's lieten zien van lange dunne spiegels tot hooguit 20 pond.
Niet echt de place to be voor de jagers op grote France biggen.

We reden weer verder naar het grote meer dit bleek in een enorme bergrug te liggen, waar de sneeuw nog op de toppen lag! Erg mooi dat wel, er was een hele mooie stek waar we wilden gaan zitten een mooi goed bereikbaar plateau. Alleen nu nog op zoek naar een vergunning! Een jongen die daar rondhing wist een café in het plaatsje Bort les Orques waar wij op zondagavond wel een vergunning konden kopen, zo gezegd zo gedaan.
Blij met onze papieren gingen we eindelijk vissen. We visten onder de kant waar al 5 tot 10 meter water stond. De volgende morgen werden we wakker van een politiecommissaris die op snoek ging vissen. Hij vertelde dat hier vorig jaar Engelsen gevist hadden 100 meter uit de kant op 15 meter water, ene meneer, ene Rod Hutchinson. Ze vingen vissen tot 44 pond volgens de Fransman. Het klonk toch wel goed EN met nachtvissen had hij helemaal geen problemen. Hij beweerde vissen tot wel 35 kilo gezien te hebben tijdens zijn snoekavonturen. Lekker hoor.

Het was overdag lekker zomer weer met 25 graden met een watertemperatuur van 12 graden, in de nacht werd het wel fris slechts net boven het vriespunt. Na 3 nachten lang elke bevisbare plaats op en rondom het plateau geprobeerd te hebben en na opgemerkt te hebben dat de watertemperatuur elke dag een graad zakte besloten we het water maar te verlaten. We besloten om maar weer richting het bekendere noorden te gaan.

We gingen richting de Mosselle om daar te zoeken naar een stek. Heel de dag weer in de auto zitten, wat een ellende. In de nacht kwamen we daar aan en we besloten om eerst maar naar Lac de Madine te rijden. Daar hebben we de nacht weer in de auto doorgebracht. De volgende morgen hebben we het meer verkend. Er was geen enkele visser te zien. We hebben toen met wat Fransen gepraat, nee karper nooit van gehoord hier, werd ons verteld. Helaas want het zag er mooi uit (hadden we het toen maar geprobeerd!)! We besloten maar aan de Mosselle te gaan kijken. Ik had een tip gehad en we moesten in de buurt van een centrale zijn. Hier aangekomen stonden er wel heel erg veel borden dat je er niet mocht komen en zeker niet mocht vissen. Toen hadden we het wel gehad en besloten we naar huis te rijden.

Een maand later gingen we weer naar het stuwmeer in de buurt bij Clermont Ferrand weer 3 dagen van alles geprobeerd, maar weer niks, noppes. Toen maar naar Lac de Vasivieres gereden en wat rondgekeken EN toen besloten we om maar weer naar Du Der te gaan. Onderweg kreeg ik nog een ingeving om naar Lac de la Mouche te rijden daar aangekomen waren we meteen verkocht. Wat een betoverende plas.
We keken wat rond en vonden een leuke stek na alvast wat gevoerd te hebben gingen we slapen. En de dag erna gingen we vissen. We werden al wakker van de springende karpers op onze stekken dat beloofde wat. We gingen snel onze spullen in gereedheid brengen, toen we eenmaal zaten te vissen kwamen er Franse gasten op het toneel met veel gebaren en een vertaalcomputertje erbij maakten ze ons duidelijk dat we midden in de gesloten tijd zaten te vissen. En dat hier streng op gecontroleerd werd helaas voor ons we moesten weer opruimen.

We gingen alsnog naar Lac Du Der waar we in het donker aankwamen. Op de parkeerplaats bij de kerk was het een gezellig treffen. Met andere vooral Engelse vissers heel de nacht gezellig lullen, bieren en blowen. Nachtvissen bleek nog niet te gaan tenzij je van Franse komaf was. De volgende morgen gingen we met een zwaar hoofd weer vissen op de stek waar eerder succes gehad hadden.
Het was die dag hemelvaartdag en het bleek dat half Europa hier van plan was om te gaan vissen heel de dag reden er volgepakte auto's aan en af en overal rondom om ons heen gingen er mensen vissen. Tot 10 meter rechts en links van ons. We visten tot het donker werd. De gendarmes kwamen toen ook aanrijden wij besloten op te ruimen. Ik had geen zin om weer op de parkeerplaats te slapen we hebben de spullen in de auto gegooid en zijn in de nacht naar huis gereden. En dat jaar niet meer terug geweest naar het beloofde land.
Ik heb me wel meerdere malen achter me oren gekrabd toen ik het jaar erop de succes verhalen van Oriënt hoorde.

Dit waren de belevenissen zoals velen van de pioniers ook meegemaakt zullen hebben, toen was het nog niet zo dat je overal in de bladen en ook op Internet alles over verschillende wateren kon vinden. Het was een mooie tijd en spijt hebben we nooit gehad van het vele(meestal vor Jan Lul) rondreizen!

Ik wens jullie veel succes in het beloofde land en voor de pioniers onder u, er valt nog genoeg te ontdekken!