Artikelen

De Tsunami sessie (1)

De veiling voor de slachtoffers van de zeebeving ligt alweer een ruim jaar achter ons. Buiten het bieden op de aangeboden goederen hebben velen ook kunnen bieden op een vissessie met een bij naam bekende karpervisser.

Ook Jacco Noordermeer uit Gorinchem was een van de vele die enthousiast in haakte op de veiling.
Jacco bood een drietal weekend vissessies aan "all- in" met zijn supersnelle kajuitboot. Naar zo'n sessie met een boot had ik wel oren naar dus direct bracht ik hierop een bod uit.
Het grappige was dat de biedingen op de overige twee sessies aardig op begon te lopen. Enkel die van mij bleef steken op een flink lager bedrag. Nu bleek dat er wel degelijk interesse was in de sessies met Jacco, maar niemand wilde uit sentimentele overwegingen over het bod van de " veilingmeester" heen gaan….het werd hem van harte gegund (lol).
Erg leuk, maar dat was natuurlijk niet de bedoeling, dus in overleg met Jacco hebben we mijn naam anoniem gemaakt.
Hoe dan ook, gelukkig mocht ik mijzelf op het einde van de veiling toch als 1 van de winnaars beschouwen van Jacco's bootsessies.

De sessie

In de periode na de veiling heb ik vele malen leuke mailwisselingen gehad met Jacco en langs deze weg hebben we elkaar iets beter leren kennen….in mijn ogen dus gewoon een toffe gozer met het hart op de juiste plaats!
Een afspraak om te gaan vissen werd gepland voor het najaar, en de locatie zou het immense plassengebied van de Bieschbosch worden. Vele mailtjes voorafgaande aan de sessie maakte duidelijk dat ik bijna niets hoefde mee te nemen…niettemin had deze "dekzwabber eerste klas" toch weer veel te veel "zooi" bij zich volgens Captain Jacco, maar gelukkig was de boot meer dan ruim genoeg om alles kwijt te kunnen.
Na alles ingeladen te hebben en het zwabberen van het dek door ondergetekende konden we eindelijk vol goede moed vertrekken.
Voor we het ruwe en grote water op zouden gaan eerst maar eens snel even " indrinken" alvorens de boot zou gaan " stampen".

Jacco en Hans onderweg naar mooie visgronden

Eenmaal op het grote water ging het gas dan ook echt vol open, petten af en vasthouden dus en op naar de eerste stek!
Na een paar uurtjes varen kwamen we op een veelbelovende stek. We besloten hier een flinke voerplek aan te leggen en er de volgende dag wellicht terug te keren.
Jacco wist nog wel een leuk plekje voor de eerste nacht, dus wederom op pad.
Deze stek zag er ook zeer uitnodigend uit en aldus besloten we hier de eerste nacht door te brengen. Enigszins onwennig tuigde ik mijn hengels op en deze hengels werden op strategische punten uitgevaren en de "val" was gezet...wat er ook zwom, ze moesten wel langs ons aas trekken.

Tijd voor een maaltijd en leuke gesprekken over van alles en nog wat volgde tot diep in de nacht. Vreemd genoeg kregen we geen enkel teken van leven gedurende de gehele nacht en ochtend. De volgende ochtend werden er nieuwe plannen beraamd en besloten we uit tactische redenen onze voerstek van de dag tevoren niet te bevissen maar naar een andere stek te gaan waar we beiden meer vertrouwen in hadden op aanwezigheid van karpers. Tevens wilden we onderweg diverse mogelijkheden voor de toekomst gezamenlijk bekijken. Eenmaal aangekomen op onze nieuwe stek vaarden we voorzichtig op zeer langzame snelheid om niet vast te komen te zitten een rondje in een ondiepe baai. Her en der zagen we diverse karpers wegvluchten en keken we elkaar lachend aan…Bingo!
Nu wij ze eenmaal gevonden hadden steeg het vertrouwen op een goede vangst zienderogen. Ieder van ons wenste te vissen met zijn eigen "huis" boilie's zodat we ook op dit punt resultaten konden vergelijken. Nou…dat heeft deze " dekzwabber" dus geweten, werd dus compleet naar huis gevist door Jacco zijn toverbollen.
En slecht zijn mijn bollen echt niet te noemen hoor! Maar liefst 6 hele fraaie mid-twintigers wist Jacco in 1 nacht uit het water te ontrekken en een echte blank voor ondergetekende.

Jacco met een grootwater vis met op de achtergrond zijn grootwater boot

Maar is het niet zo dat je vaak juist meer leert door keihard op je bek te gaan?. Nu 1 stap achteruit om straks twee hele flinke stappen vooruit te nemen. Vooral op het gebied van aas heb ik ontiegelijk veel opgestoken deze sessie en mede daarom was deze sessie ook buiten de gezelligheid de grootste winst wat ik dit weekend hebt geboekt. Na de lunch is het weer tijd om huiswaarts te keren.

Nog een prachtige vis voor Jacco, volgende keer beter Hans

We halen de steekstokken binnen en doen dan een kleine ontdekking.
De aluminium steekstokken zitten vol met kleine minislakjes, deze zaten de dag ervoor absoluut niet op de steekstokken op onze eerste stek. Wellicht hebben we hiermee een verklaring gevonden voor de aanwezigheid van karpers op juist deze stek. Volgend jaar mag ik weer mee heeft Jacco beloofd ..dus hopelijk tegen die tijd met nieuwe bollen nieuwe kansen.
Jacco, bedankt voor de uiterst fijne en plezierige en uitermate leerzame sessie.
"Dekzwabber Hans Brinkel"

Artikelen

De Tsunami sessie (2)

Na die verschrikkelijke natuurramp in Azië werden er verschillende acties opgestart met als doel om de slachtoffers in het getroffen gebied te helpen. Één van de acties die mij erg aansprak was de actie op het Carpboard van Karperwereld Online. Naast de veiling van diverse visspullen kwamen er ook mensen op het idee om vissessies te veilen. De hoogste bieders mochten aan het eind van de veiling uitzien naar een sessie met de aanbieder. Dat leek mij wel wat. Uiteindelijk kwamen er twee sessies uit de bus, waarvan de eerste er één was met Aaron Fresco.

De 1e sessie met Aaron

Aangezien ik uitsluitend per mail contact met hem had en de gemiddelde leeftijd op het Carpboard (denk ik) rond de twintig jaar ligt, was ik verbaasd om op 8 juli in het gezicht te kijken van een man van rond de zestig jaar oud.
Na kennismaking onder het genot van een kopje koffie, vertrokken we halverwege de middag naar een ruig, lang water met een groot bestand aan karper. Ik had de dag ervoor voor het eerst in mijn bestaan als karpervisser 5 kilogram boilies gevoerd op één dag. Dat zou volgens een aantal ervaren karpervissers makkelijk kunnen op een water als dit.
Maar goed, eerst nog maar even naar de stek wandelen, deze keer mét bepakking. Aaron had duidelijk meer comfort te verplaatsen, maar werd, net als ik, geholpen door een karretje.
Na 600 meter lopen door ruderaal terrein, versierd met koeienvlaaien en karperskeletten, komen we aan op de beoogde stek. Er zijn wel genoeg voor de hand liggende stekken op dit water, maar die zijn in negen van de tien gevallen al bezet met karpervissers en beduidend minder met karpers. Sjouwen en dat betekent ook zweten, want het is heet en diverse karpers bevestigen dat zij dat ook vinden; ze dobberen en happen wat aan de oppervlakte. Ik laat Aaron als eerste zijn stek kiezen, hij opteert voor de linker stek. Aangezien ik wat minder spullen mee had genomen was ik eerder klaar met opzetten en kon ik in gaan werpen. Amper 5 minuten later gaat mijn beetmelder al af en een mooie schub meldt zich. Na een half uur volgt de tweede al en ik bied Aaron daarom de volgende run aan, hij is tenslotte mijn gast en heeft er zelfs voor betaald. Hij wil er echter niets van weten, een nobele en dappere instelling, want wie weet blijft het maar bij een paar vissen. Gelukkig wisten de karpers ook de rode bollen van Aaron te vinden en waren er al zes karpers genet tegen de tijd dat mijn vrouw Bonny een overheerlijke maaltijd kwam brengen.

Aaron in actie...

In de avond, nacht en ochtend volgden de runs elkaar in een gelijkmatig tempo op. Aaron was spekkoper met maar liefst 10 karpers! Zoveel had Aaron nog nooit in één sessie gevangen. Daarnaast verdubbelde hij hiermee zijn seizoensaantal. Ikzelf ving er nog drie bij, zodat we met 15 karpers zeer tevreden mochten zijn over deze sessie, waarvan een 11 kilo vis voor Aaron de grootste was. Na wederom een behoorlijk zware tocht naar de auto's sloten we de geslaagde sessie af met een kopje koffie bij mij thuis.
Tijdens de sessie bleek Aaron een bijzonder aardige man met heel wat levenservaring. Tussen het drillen en fotograferen door verveelden we ons dan ook zeker niet. Daarnaast bleek ook de wijze van vissen en behandelen van karper behoorlijk op elkaar aan te sluiten. Het logische gevolg was een gezellige, ontspannen sessie waar ik met veel plezier op terugkijk.

...en met resultaat

De 2e sessie met Filip Mathijs

De tweede Azië-sessie stond op 5 en 6 augustus gepland met Philip Mathijs en zijn vriendin Tamara. Vanwege het succes van de andere sessie koos ik voor hetzelfde water en dezelfde aanpak. Het was inmiddels echter bouwvakvakantie en in de buurt van de vorige stek was het mij wat te druk geworden, dus besloot ik om een kleine twee kilometer verderop te voeren.

En ook Filip krijgt actie...

Na een korte, aangename kennismaking bij mij thuis reden we achter elkaar aan naar de stek. Ook hier moest eerst flink gelopen worden alvorens de haringen en banksticks de grond in konden, en dat in de regen! Na wederom een welkome macaronischotel hield de regen tegen het vallen van de avond op en vonden de karpers het eindelijk tijd worden om ook eens te gaan eten. Philip had erg veel moeite met een loeisterke schubkarper, daarna was ik twee keer aan de beurt binnen het half uur. Toen ik even naar huis moest om de hond uit te laten verwachtte ik dan ook dat bij mijn terugkeer, een uur later, er wel een paar karpers bijgevangen zouden zijn. Helaas bleek dit niet het geval en werden er nog maar vier karpers bijgevangen, zodat we in totaal op zeven karpers bleven steken. Desalniettemin was het een geslaagde, gezellige sessie en was er voor ons alle vier (Bonny was ook mee namelijk) reden genoeg om tevreden huiswaarts te keren.

...en mag ook een vis in zn armen sluiten

Frank Huisman