Artikelen, Verhalen

De zin van Zen

Zomaar een baaldag

Eerste winterkarper door er in te geloven!

Er zijn wel eens van die dagen, dan lukt er niks. Erger nog, dan gaat er van alles mis.
Het gedonder begon al vroeg. Wekker te laat gezet en het hele gezin in de stress om op tijd op school en werk te komen. Eenmaal op mijn werk, mijn collega ziek en ik de klos om zijn mensen aan `t werk te helpen. Dat is normaal geen probleem want we helpen elkaar over en weer, maar vandaag kwam `t niet uit. Ik had het toch al druk en ik kon `t er net even niet bij hebben. Bovendien wilde ik deze middag eerder weg. Het karpervirus had me sinds de zomervakantie weer volledig in haar greep en ik wilde deze middag een rondje maken langs mijn vroegere stekken. Ook moest ik nog langs de veevoederhandel voor maïs, maïsmeel en hennep.
Mijn stemming was toch al niet je van het en met het werk lukte het ook niet echt. Veel later dan gepland uit een vergadering weg en met een humeur om op te schieten de polder in. Nou, dat was ook geen succes. Bij het zien van de vuilnisbelt die ik op twee van mijn stekken aantrof, wist ik dat ik niet meer de enige was die in "mijn" polder de karper belaagde en dat vijzelde mijn humeur niet echt op. Als klap op de vuurpijl ontdekte ik ook nog dat mijn meest succesvolle stek van vroeger, nu door wegwerkzaamheden ter plaatse, de komende maanden niet te bevissen was. Shit! En ook al bijna 15.00 uur. Geen tijd meer om de maïs te halen, want eerst moeten de jongens uit school gehaald.
Dan maar met de mannen onder elkaar naar de veevoederhandel, maar wel gehaast want we hebben nog meer te doen. Daar aangekomen is alles gelukkig op voorraad en de prijzen vallen me mee. Hup, maïs en maïsmeel achterin en snel naar huis. Na 250 mtr. bedenk ik me dat ik de hennep vergeten ben. Shit, ook dat nog. Die hennep heb ik beslist nodig, dus snel en scheldend op mezelf terug en de hennep gekocht. Ook achterin gegooid, en wegwezen, snel auto achteruitdraaien, boem.. Wat een klere klap. Wat was dat pap, zegt de jongste ? Shit, fuck, paal in de dode hoek mopper ik terwijl ik de gordel losmaak. "Nu was het niet mama hè, die de deuk maakte", zegt de ander. Dat heeft `ie goed. Inmiddels staan er verschillende mensen te kijken. "Ik heb expres al rood lint om die paal gedaan", zegt de veevoerman. "Je bent niet de eerste die daar tegenaan zit". Ja, daar koop ik natuurlijk geen ene …. Voor. Zo op `t oog zeker 3,000,-- schade, wel rond verzekerd, maar wel forse terugval in noclaim. Nou, dat kon er nog net even bij, deze "grand finale" van een top baaldag.
Balen, balen, balen, hele dure balen maïs.

Positief denken

Toch heb ik door mijn eigen doen en laten invloed gehad op deze hoge prijs van die gele korrels. Je kunt ondanks wat er gebeurt altijd proberen om je negatieve stemming om te buigen in positief. Negatief trekt negatief aan en positief trekt positief aan.
Laat me het uitleggen.

Een ringvaartkarper uit 1993

Sinds ik na een vispauze van een paar jaar weer terug ben aan het karperfront maak ook ik dankbaar gebruik van de mogelijkheden van onze hedendaagse informaticatechnologie. Zo bezoek ik regelmatig deze gerenommeerde karpersite en lees daar met veel interesse en genoegen de verhalen en meningen van de verschillende ervaringsdeskundige karperaars.
Zo veel vissers, zoveel meningen maar, wat me opvalt is dat er in alle verschillende verhalen één mening is, die door de verschillende schrijvers, hoe oneens zij het vaak ook met elkaar zijn, wordt ondersteund nl. dat je vertrouwen moet hebben in je boilie, of in je rig of in je voersysteem etc.
Dit is iets wat ik uit persoonlijke ervaring ook vind, maar om het belang hiervan extra te onderstrepen zou ik dat 'vertrouwen hebben in' anders willen formuleren en ik wil het wat breder trekken.
Volgens mij moet je 'geloven' in wat je doet.
Waarom vind ik dat dan?
Geloof hebben in iets. Waar hebben we het dan over? Hiermee bedoel ik niet impliciet het geloven in een God, natuurlijk kan dat ook als betekenis worden uitgelegd en op zich is daar niets mis mee. Nee, ik bedoel hiermee 'het geestelijk bezig zijn met datgene wat je fysiek uitvoert'.
Dit lijkt op zich logisch maar de praktijk is vaak anders. Vaak zijn we allerlei dingen aan het doen, terwijl we ergens anders aan denken. Wees eens eerlijk jullie vissers, wie heeft er tijdens de seksuele escapades met de eigen partner niet eens stiekem eens aan iets anders of een ander gedacht of misschien zelfs wel aan karper? Of een andere vergelijking, wie van jullie heeft er tijdens het vissen nog nooit aan seks gedacht?
Toch is het belangrijk om je geestelijk te concentreren op datgene wat je lichamelijk doet.
Hoe kom ik aan deze wijsheid? Uit jullie reacties op andere artikelen begrijp ik dat een logische verklaarbare en als het kan wetenschappelijk onderbouwde uitleg gewenst is.
Ik zal hiertoe een poging ondernemen, alhoewel ik van tevoren weet dat ik niet aan ieders wetenschappelijke behoefte kan voldoen omdat e.e.a. zich voor een deel op het esoterische vlak bevind. En daar kan je in geloven, of niet…

Chinese vechtkunst

Naast mijn carrière als karpervisser heb ik mij ook verdiept in de wereld van de Chinese vechtkunst. Ik ben daar in 1973 mee begonnen en sinds 1982 heb ik een eigen school waarin ik les geef. Voor de geïnteresseerden, de stijl waarin ik les geef is het Shao Lin Kun Tao Macan.
Kun Tao is de verzamelnaam voor de vechtkunststijlen die door de Chinese gemeenschap in Indonesië worden beoefend.
Doordat de gevorderde vechtkunst veel verder gaat dan het uiterlijke van de bewegingen ben ik bekend geworden met de theorie en de praktijk van de voordelen van de bewust tot standgebrachte gecombineerde werking van lichaam en geest. Ik benadruk hier bewust tot stand gebracht extra, want natuurlijk is het zo dat lichaam en geest gecombineerd werken, de geest stuurt namelijk het lichaam, maar doorgaans op de automatische piloot. Als je jeuk op je hoofd hebt, dan krabbel je, zie je een bekende, dan steek je je hand op en als je optonics piepen dan struikel je je tent uit, dit alles zonder er verder al te veel over na te denken.
Een goed voorbeeld van dit automatisch handelen is autorijden. Heel veel doen we automatisch, zonder op het moment zelf stil te staan bij het waarom van ons handelen. Toch kan autorijden op de automatische piloot levensgevaarlijk zijn en je moet je wel degelijk concentreren op de dingen die om je heen gebeuren om je zonder ongelukken door de hedendaagse verkeerschaos heen te manoeuvreren. Lichaam en geest moeten verenigd samenwerken om de reis tot een goed einde te brengen.
In het oosterse gedachtegoed wordt er veel belang gehecht aan het verenigen van lichaam en geest om te komen tot een derde ingrediënt namelijk energie. Deze theorie gaat er vanuit dat ieder mens beschikt over innerlijke energie die onbewust door je lichaam stroomt, maar die je bewust kunt aanwenden en dat ook de kosmos om ons heen gevuld is met energie.
Als lichaam, geest en energie zich verenigen, dan komt onze eigen energie in contact met de energie om ons heen en ontstaat er een sublieme harmonie tussen ons lichaam onze geest en onze omgeving. Deze vorm van harmonie stelt je in staat om beter te kunnen anticiperen op wat er op je af komt doordat je via een soort van voorgevoel dit als het ware al weet. Het ontwikkelt een soort van zesde zintuig. Het kan zelfs gebeurtenissen positief of negatief beïnvloeden. In China noemen ze oefeningen en training die hiertoe leiden ch`an, maar bekender is het Japanse zen.
Dit is een theorie die voor velen onder jullie waarschijnlijk ver van je bivy staat maar ik zal met wat voorbeelden proberen aan te geven waar de raakvlakken met karpervissen zitten en waar de meerwaarde voor de karpervisser kan zitten.
De sleutel om te komen tot deze harmonie is denken aan- en over wat je aan het doen bent en gaat, je ervoor openstellen en dankbaar zijn voor wat je doen mag en positief denken over het te behalen resultaat. Ter vereenvoudiging, een meer praktische verwoording is:
"Doelgerichte concentratie, op de te verrichtten arbeid".
Als we deze formule dichter bij huis zoeken, dan hebben we allemaal wel eens het gezegde gehoord "ergens met hart en ziel mee bezig zijn" of "hij heeft zijn geest in dat werkstuk gelegd".
Deze gezegdes raken de kern, namelijk geestelijk geconcentreerd bezig zijn met datgene wat je lichamelijk uitvoert.
Als we gaan vissen, dan kan dat zijn uit verpozing. Je gaat na een drukke werkdag een uurtje of twee aan de waterkant zitten, gooit je hengel uit om maakt niet uit wat te vangen. Je denkt nog eens aan je werk, aan je gezin, aan wat dan ook, je vangt een visje, of niet. Je komt een beetje tot rust, heerlijk tijdverdrijf. Je hoeft er verder gelukkig niet over na te denken. Het ging ook eigenlijk niet om het vissen!
Het kan ook zijn dat het je grijpt, dat het een onderdeel wordt van je leven, waar je dagelijks mee bezig bent, ook al ga je er maar 1 x per week met je hengels op uit. Geen tijdverdrijf, maar iets van je zelf. Iets om over na te denken.

Een Voorbeeld

Je voorbereiding is overdacht, je verkent en onderzoekt verschillende wateren. Je verblijft er zo maar uren langs de kant, kijkt geconcentreerd uit naar signalen van de mogelijke aanwezigheid van karper en overdenkt de beste stekken.
Je kiest je stek en bereid je voor op basis van deze keuze. Je hengels, je lijndikte, je aas, je aasaanbieding.
Over je aas is dus nagedacht. Worden het boilies, of wordt het een ouderwetse aassoort zoals hondenvoer, blikmaïs, of aardappels. Deze keer worden het wel boilies.
Zoals ik al eerder vertelde, ben ik begonnen met stukken aardappel als aas. Later ben ik gaan vissen met diverse deegsoorten, maïs, hondenvoer etc. Al deze aassoorten viste ik direct op de haak en ook voor de karper geldt, verandering van spijs doet eten dus ik viste met deze verschillende aassoorten vol vertrouwen en met succes. Op een gegeven moment deden ook bij ons in de polder de boilies hun intrede en daarmee begon ik te experimenteren. Met één hengel serieus en geconcentreerd vissend met traditioneel aas en met op de bijlegger een boilie. Ik was weliswaar geïntrigeerd door dat zgn. zelfhaakprincipe maar door de manier waarop ik er zonder overtuiging en met een gedachte van "dat zal toch wel niks worden" mee viste, werd het natuurlijk ook niks. Nu ik beter weet en er op een andere manier mee omga lukt het wel, maar over dit vissen vertel ik later want nu gaan we het hebben het over boilies.
Boilies kan je zo kopen, is lekker makkelijk en je hoeft er niet over na te denken.
Je kunt ze ook zelf maken. Dan ga je nadenken. Wat voor samenstelling, waarom etc. Je zoekt je ingrediënten bij elkaar, mengt de juiste verhoudingen, kneedt het deeg, rolt de worsten en draait en kookt de boilies.
En tijdens dit hele proces denk je na over wat je aan het doen bent. Althans, als je het goed doet. Doelgerichte concentratie op de te verrichtten arbeid. Want dan leg je, je geest in je werk. En je moet er in geloven, maar boilies die je met hart en ziel en geloof in een positieve stemming gemaakt hebt, vangen beter dan boilies die je zomaar even gedachteloos of erger nog, negatief gestemd, in elkaar frunnikt.
Maak ook je boilies met geloof en geloof in je boilies.

Sushi

Geef mij maar een portie gerookte paling met geest

Laatst zag ik een documentaire over Japan. Een populair gerecht in Japan is Sushi. Persoonlijk hou ik er niet van want ik vind rauwe vis vies, zelfs haring. Echte sushi wordt volgens traditie op basis van een vast ritueel helemaal per stuk met de hand gemaakt, waarbij de sushikok zijn hart en ziel in zijn product legt. Vanwege de enorme populariteit en de grote vraag wordt er heel veel sushi machinaal in productiehallen bereid. Tijdens deze machinale productie wordt het recept zoals ook de kok dit hanteert volledig aangehouden.
Toch kunnen sushi-kenners blindelings aangeven welke sushi met de hand is gemaakt en welke niet. Waarom? De fabriekssushi heeft geen ziel!
Wat ik wel lust, is gerookte paling. Op zijn lekkerst zijn ze, zo warm uit de rookton. Mijn opa leerde me niet alleen hoe de fuiken te zetten, maar ook het ambachtelijke palingroken heb ik van hem geleerd. Een ambacht waar ik trots op ben en wat ik op mijn beurt zeker aan mijn kinderen wil doorgeven, tenminste wanneer er paling voorhanden blijft en dat ziet er momenteel niet al te best uit. Maar goed, een ambachtelijk volgens oud recept gepekelde en gerookte paling waarbij de ambachtsman tijdens het hele proces van vangen, slachten, pekelen, garen, roken etc. geconcentreerd en met geestdrift is bezig geweest smaakt nog steeds subliem. Dat kan ik persoonlijk van de paling uit de computergestuurde slacht- en rookfabriek niet meer zeggen. Geef mij maar een portie gerookte paling met geest.

Verder met de voorbereiding

Ook Roan gelooft..

Als we weten welk aas er wordt gebruikt, kan de aaspresentatie overdacht worden. Over hoe dat laatste stukje onderlijn, de rig, er uit moet zien is veel gediscussieerd. Je kunt ze zo kant en klaar in de winkel kopen. All-roundrigs, geschikt voor elk type water, hoef je d`r verder niet over na te denken.
Je kunt ze ook zelf maken. Dan moet je er weer over nadenken. Welk onderlijn materiaal, hoelang, waarom, welk haaktype, hoe groot, wel/geen linealingner, etc. Denk erover na, concentreer je erop, leg je ziel en je zaligheid er in als je ze maakt, kortom maak je rigs met geloof en geloof in je rigs.
Zo was er voor de tweede wereld oorlog een Duitse officier in Japan zeer geïnteresseerd in de souplesse, kracht en handelbaarheid van het traditionele Japanse zwaard. Deze zwaarden werden destijds gemaakt door meesterzwaardmakers welke in een soort tempels via allerlei meditatieve en liturgische handelingen de geschikte legeringen samenstelden en deze zwaarden smeedden. De bovengenoemde Duitser haalde een wetenschapper van Krupp naar Japan en deze nam de grondstoffen waarvan de legeringen werden gemaakt alsmede een traditioneel zwaard mee terug naar Duitsland. Aldaar werd het zwaard onderzocht en op basis van deze gegevens werd met de meegebrachte materialen getracht om via moderne machinale technieken een zwaard te maken. Er werd wel een zwaard gemaakt maar dat haalde wat betreft kracht, souplesse en handelbaarheid het bij lange na niet en opzichte van het traditioneel gesmede Japanse zwaard. Waarom niet? Het fabriekszwaard had geen ziel!
Wellicht gaat dit zelfde op voor hengels. Ik heb geen vooroordelen met betrekking tot de huidige in massaproductie gemaakte grote sortering karperhengels. Wat dat betreft heeft de hedendaagse generatie karpervissers het makkelijk. Karperhengels te kust en te keur, in alle kleuren, acties en gewichtsklasses. Vroeger waren de specifiek voor het karperen geproduceerde hengels een stuk schaarser. Het waren ook bijna altijd handbouwhengels, die stuk voor stuk door de hengelbouwer minutieus en met passie werden vervaardigd. Ik heb zelf momenteel 6 hengels, elk met een verschillende actie en trekkracht. Hierdoor kan ik op de meeste stekken die in mijn visgebied voorkomen met een bij de omstandigheden passende hengel vissen.
Van deze zes, zijn er vier traditioneel handgebouwde hengels. Daarvan drie van glas en één van carbon. De twee andere zijn productiecarbonhengels van sportex. Op zich geen slechte hengels, ik wil geen reclame maken maar sportex maakt gewoon goede hengels. Toch halen deze laatste twee het qua actie, drilcomfort, souplesse, gebruiksplezier etc. niet bij die vier handgebouwde hengels. Sommigen zeggen dat handgebouwde hengels meer karakter hebben, je zou het ook "ziel" kunnen noemen.

Conclusies?

Eerder in dit artikel schreef ik al dat eenheid van lichaam, geest en energie dingen positief en negatief kunnen beïnvloeden.
Ik weet dat ik me hiermee op glad ijs begeef omdat dergelijke stellingen niet via wetenschappelijk onderzoek te bewijzen zijn. Toch is dit gedachtegoed de basis van positief denken. Werk met hart en ziel aan iets, geloof er in, denk positief en het werkt.
Andersom gaat het precies hetzelfde. Een negatieve houding en negatief denken geeft een negatief resultaat. Als je in een negatieve stemming je rigs zit te maken, dan lukken de knopen niet, krijg je de secondelijm aan je vingers, breekt de hair, zit de haak ik je trui en heb je er nog meer de pest in. Een op zo`n manier gemaakte rig is zo negatief geladen dat hij waarschijnlijk niet of minder vangt. Ga je er 'met de pest in je lijf' op uit, dan heb je grote kans op een blank. Zit je positief denkend en geconcentreerd achter je hengels, dan zijn je vangkansen al veel groter. Oké, oké, ik weet het, ik heb geen bewijzen om dergelijke uitlatingen hard te maken, zo is het nu eenmaal met veel esoterische theorieën. Zelf geloof ik in mijn denken en handelen, niet alleen tijdens het vissen maar ik probeer er een soort van levensstandaard van te maken. Probeer hè, want het soms gaat het natuurlijk wel eens mis, zoals toen met die balen maïs. Maar over `t algemeen voel ik me er lekker bij, want de dingen die ik doe hebben er niet alleen meer en betere resultaten door, ze worden ook veel betekenisvoller, zo ook het vissen.
Probeer het ook eens. Ga er positief op uit, denk na over waar je mee bezig bent, respecteer de natuur en je omgeving en wees blij en dankbaar dat je van zoiets groots deel mag uitmaken.
Veel succes,

Henrie de Vogel