Uiteindelijk is het mij toch gelukt om een goede (afwijkend van de standaard) boiliemix te maken. Ik gebruik hiervoor een standaardmix welke ik direct of met eventuele toevoegingen kan gebruiken. Deze mix heeft mij nog nergens in de steek gelaten. Uiteraard dien ik hierbij op te merken dat karpers vangen zeker niet bestaat uit het gebruiken van een goede boilie alleen.

DE methode.
Het vangen van karpers is naar mijn mening een combinatie van 3 factoren, zijnde :
A) techniek en materiaalkeuze;
B) aas en voertecniek/tactiek;
C)gezond verstand cq inzicht.

Vooral de laatste is erg belangrijk, doordat ik al 30 jaar fanatiek visser ben heb ik veel ervaring opgedaan, niet alleen bij de karpervisserij. Veel situaties en omstandigheden die van invloed zijn bij bijvoorbeeld de wedstrijdvisserij gelden ook voor de karpervisserij.
Ik zal in een latere fase nog eens uitweiden over deze 3 factoren, anders wordt het nu te technisch en zeker veel te uitgebreid.

Tijgers
Waar was ik ook al weer gebleven met mijn verhaal?
O ja, ik had na ruim een jaar experimenteren een boiliemix waar ik dus alle kanten mee opkon (en nog steeds kan). Daarnaast gebruik ik zeer vaak partikels. Ik probeer steeds anders te vissen als de rest (ik moet zeggen dat dit steeds moeilijker wordt) en gebruik de meest vreemde partikels en vang hier vaak beter mee op dressuurwater dan de rest van de vissers.
Zo viste ik als een van de weinige op een bepaald water in het voorjaar van 1997 steeds een hengel met tijgers en een hengel met mijn home made boilies. Ik viste steeds overdag (ik ben nu eenmaal geen echte nachtvisser) en ving bijna stelselmatig 1 tot 3 karpers, waarvan de meeste boven de 20 pond, met een uitschieter van exact 30 pond en dat terwijl de meest vissers regelmatig blankten terwijl ze tevens een nacht erbij visten. Iets meer dan de helft van deze vissen ving ik aan tijgers, opvallend hierbij was dat ik per sessie steeds bijna alles ving op dezelfde hengel, en dus ook hetzelfde aas. Soms was dit de boilie en soms de tijgers. Dit geeft niet aan dat ik in tegenstelling tot de meeste vissers een betere visser ben, maar wellicht beter over de visserij nadenk.

" Frolic".
Een ander voorbeeld ter illustratie.
In het voorjaar stond er reeds enkele dagen een oosten wind en het was rond 15 graden, niet koud dus. Echter er werd zeer weinig gevangen, ook ik ving de eerste dag geen vis. En dat terwijl ik in de hoek zat waar de wind in stond en het water relatief ondiep, en dus warm was. Tot overmaat van ramp sprongen er regelmatig karpers in die hoek.
De volgende dag kon ik slecht enkele uren vissen doordat ik eerst een afspraak had bij de tandarts, en reeds rond 17.00 uur naar huis moest. Ik wist dat de karpers te vangen moesten zijn en ging als volgt aan de gang. Een hengel met maples op de voerplek waar ik gisteren geen beet had gehad en een hengel met "frolic" (hondenvoer dus) pal onder het kantje. De ene hengel op de oude voerplek leverde niets op terwijl ik op de andere hengel (niet vooraf gevoerd) in een paar uur tijd 3 karpers ving van boven de 20 pond en er nog een verspeelde in de lelies. Dit geeft dus aan dat de karper wel actief is maar waarschijnlijk door de dressuur de voerplekken mijdt. "Frolic" is weer eens wat anders en de karpers lieten nu hun ware aard zien, eten dus als ze los zijn.

Dressuur kan zeer snel optreden.
Op wateren waar nagenoeg geen dressuur heerst is het een ander verhaal. Zo viste ik voorjaar 1999 op een deel van een klein riviertje waar nagenoeg geen dressuur heerst en tocht enkele mooie karpers op zwemmen, ik schat in totaal een stuk of 10 a 15. Het water is slechts 10 meter breed en eigenlijk nergens dieper dan hooguit 2 meter, in plaats van een riviertje kan ik eigenlijk beter zeggen een flinke sloot! Ik ken dat riviertje reeds meer dan 20 jaar en had enkele grote schubs regelmatig zien luieren in de zon en tevens had daar ongeveer 20 jaar geleden karpers gevangen van rond de 75 cm, nog in de tijd van de grote deegballen en trossen dauwwormen. Voordat ik kon beginnen met voeren moest eerst het waadpak aan om wat van de weelderige plantengroei te verwijderen om zodanig een voerplek te kunnen aanleggen. Daarna had ik 3 dagen gevoerd met 5 kg geweekte en gekookte maïs en een pond boilies. Door het ondiepe water is overdadig voeren vereist omdat de eenden snel op het voer zitten en een groot deel hiervan verorberen.
Zoals gezegd zat ik na 3 dagen voeren in de vroege ochtend aan mijn voerstek. Een hengel beaasd met mijn eigen boilie en de andere met gekookte maïs. Binnen 5 minuten kreeg ik een run op de hengel met de boilie, tijdens de dril kreeg ik een ook run op mijn andere hengel. Ietwat geforceerd heb de eerste karper geland en snel teruggezet, een mooi onbeschadigde schubje van een pond of 12. Vervolgens heb ik de andere karper geland, ook een klein exemplaar van ongeveer 10 pond. Wederom een prachtig exemplaar. Beide hengels had ik op het talud geplaatst waar slechts ruim een halve meter water staat. Bij de eerste run zag ik op het moment van de aanbeet 4 kolken op mijn voerplek, dit betekent dat naast de gehaakte karper nog 3 andere karpers op het voer aanwezig waren. Ik weet zeker dat deze karpers even hard geschrokken zijn dan de gehaakte karper en niet snel terugkomen. Ongeveer 2 uur later kreeg ik weer een run op de boilie, dit keer een werkelijk prachtige slanke schub van 80 cm, achteraf had ik spijt dat ik geen foto had gemaakt van deze vis, immers alleen hoge gewichten zijn niet altijd bevredigend. Ook bij deze run zag ik nog 2 van de voerstek wegspurtende karpers. Een uur later de volgende run, een korte hoge schub van 71 cm en 20,5 pond. Ook hier weer een onbeschadigd prachtexemplaar met een hoge knik achter de kop. In totaal dus de eerste dag 4 mooie schubs. Hierna heb ik weer 2 keer gevoerd (om de 2 dagen) en was enkele dagen later weer op mijn visstek. Het duurde iets langer voor de eerste run zich melde, na ruim twee uur was het zover en enkele minuten later lag een kleine schub van een pond of 8 in het net. Het leek of de karpers al wat minder enthousiast waren als de eerste visdag. Weer na 2 uur een pracht van een schub van net 80 cm en 20 pond goudgele kracht. Verder die dag leek er niets te gebeuren. Ik was om 17.00 opgestaan om de hengels in te draaien en huiswaarts te gaan, juist op dat moment kreeg ik nog een run op de linkse hengel. Aan de explosie van het wateroppervlak zag ik dat het (zeker voor dit water) een dikke vis betrof. Na een kort en spectaculair gevecht kon ik een zware schub landen, weer een gave schub van maar liefst 27,5 pond en 94 cm.
Vervolgens heb ik het ritueel van nog 2 keer voeren herhaald alvorens nog een dag te vissen. Gedurende deze dag kreeg ik een run, een schub van rond de 15 pond. Hierna heb ik nog 2 dagen gevoerd en gevist op deze stek en geen run meer gehad terwijl de omstandigheden in feite niet waren gewijzigd. Ik was er op dat moment van overtuigd dat er nu reeds sprake was van dressuur en dat ik de vissen die tijdens het haken van een soortgenoot ook op de voerplek aanwezig waren, niet had kunnen vangen.

Daar er zeer veel watervegetatie aanwezig was viste ik met 20 lb nylon en 30 lb onderlijn en een fox haak 2, serie 2 op een 18 mm boilie. Niet echt subtiel dus. Ik wil hiermee aangeven dat de karper zeer snel leert en misschien ook wel communiceert met zijn soortgenoten. In totaal 8 runs en 8 goedgehaakte vissen, echter na 3 visdagen wordt de voerplek niet meer door de karpers bezocht. Te veel nare ervaringen voor de karpers???

Ik had een methode bedacht om de resterende karpers alsnog aan de schubben te komen, deze was als volgt. Op een ander deel van deze "sloot" ging ik 2 maanden later weer aan de gang. Het water was op deze plek nagenoeg vrij van waterplanten en stond slechts 1 meter water. Het water was zo helder dat ik de gekookte maiskorrels zelfs kon zien liggen. Vanwege de eerder geconstateerde dressuur had ik de kleur, smaak van de boilie drastisch gewijzigd. Na het opbouwen van de voerstek was ik rond 18.00 uur aan het water, voordat ik mijn spullen uitpakte gooide ik op beide voerplekjes alvast enkele handjes maïs en een vijftal boilies. Toen ik nog geen 10 minuten later mijn linkse hengel in wilde leggen zag ik dat een dikke schubkarper schuin tegen de stroom in de maïskorrels aan het opzuigen was, een werkelijk prachtig gezicht wat je niet vaak ziet. Door verbazing wist ik niet goed wat ik met deze situatie aanmoest, ik stond namelijk hooguit 3 meter verwijderd van de azende karper. Ik besloot mijn aas voorzichtig achter de karper te laten zakken zodat hij (of zij) later alsnog mijn haakaas zou vinden. Echter bij de eerste geringe beweging om het aas te laten zakken explodeerde het wateroppervlak en was de karper verdwenen. Nadat ik deze hengel had ingelegd monteerde ik aan de andere hengel een boilie. De andere voerplek was ongeveer 50 meter stroomopwaarts op het talud aan de overzijde van deze "sloot". Met een zachte onderhandse worp belande het aas op de voerplek. Op het moment dat het lood het water raakte volgde 2 kolken in het water van wegspurtende karpers. Die avond heb ik geen aanbeet gehad. Ik heb daarna op deze stek nog 2 avonden gevist en geen karper waargenomen.

De moraal van dit verhaal is dus als volgt;
In het begin is er absoluut geen sprake van dressuur, alle beten resulteren in goedgehaakte karpers in het net. Op de eerste stek in totaal 8 vissen, echter duidelijk een slechter resultaat bij de 2e en 3e sessie, bij de volgende sessies op deze stek niets meer op. De karper weet dus dat hij deze plek niet moet bezoeken. Door vervolgens op een ander gedeelte van het water met ander aas te vissen lijkt de dressuur doorbroken, echter doordat de karper mijn aanwezigheid bemerkt kan ik hier geen aanbeet meer krijgen. De karper brengt een aantal factoren met elkaar in verband, bij het herkennen van een van die factoren betekent dat voor hem onraad. Ik ben er zelfs van overtuigd dat zelfs de karpers die niet gehaakt zijn aan het gedrag van de wel gehaakte karpers onraad bespeuren.
De huidige karpergeneratie die vooral op jacht is naar zware vis en alleen vissen met de moderne technieken, het statisch vissen vanuit de bivy, zullen nimmer zulke waarnemingen doen als hierboven beschreven en derhalve veel minder begrijpen wat er zich onder de waterspiegel afspeelt.

Tight lines