Artikelen

Het hekseneiland: een droom voorbij.

Ligging van het ohh zo mooie 'Hekseneiland'.

Het was zomer, heet en op de wateren bij ons in de buurt was het niet bepaald los. Een maatje van me vertelde me dat ie 7 kleine karpertjes had gevangen, allemaal op een putje in Zwijndrecht. Normaal gesproken wist ik meteen over welk putje, slootje of strontgreppel ie het ook had, deze keer had ik echter geen flauw idee!
Het weekend erop zou hij me het laten zien zo vertelde hij me…

Het putje

Winters zicht op de grote put

Zicht op wat eens de doorgang was. Door het dempen stond het water zo'n 1.5 mtr. hoger dus in werkelijkheid was de doorgang maar zo'n 2-3 mtr. breed.

Zaterdag rond een uur of 3 stonden we voor het hek, het was niet echt toegestaan om er te komen want het "domeintje" was van een bedrijf.
Het was echter goed toegankelijk en we besloten een rondje te lopen. Het was hier schitterend, ik was meteen verliefd op het stuk terrein waar het putje, of liever gezegd 2 putjes lagen. Het was zeer zwaar begroeid met kattewilg,dat stond me wel aan.
Aan het kleine diepe putje was er een stek, eigenlijk 2 maar het was de moeite niet om hier met 2 man te vissen vanwege het gebrek aan ruimte.
De grote put lag erachter en was bijna onbevisbaar, rondom de gehele oever was het helemaal volgegroeid met kattewilgen.
Op de ene plek stond je op laarsdiepte in het water en dan had je nog een 3 mtr. dikke haag van wilgen voor je, maar op de helft van het water had je dan 20-30 mtr. voor je. Een onbegonnen zaak dus, omdat ik niet van plan was iets van dit natuurschoon te kappen!

Walter en ik beviste het putje om beurten en na Walters 2e nacht belde ik hem, hij vertelde me dat ie 6 kleintjes had [ echt klein 30-45 cm.] en 1tje van 30 pond!!!
Ik geloofde mijn oren niet toen ie het zei…..30 pond, die wou ik ook vangen!!
Ik vond het al heerlijk gewoon om er te zijn maar nu ik wist dat er ook een dikke op zat besloot ik er qua fanatisme nog een paar schepjes bovenop te gooien en het volgende weekend zat ik 2 nachten.
Om dat de putjes via een kleine vol met takken begroeide gang met elkaar in verbinding stonden konden de vissen heen en weer zwemmen.
Tijdens mijn eerste sessie was het mijn bedoeling om een idee te krijgen waar de vis zich ophield.

De eerste ontmoeting

De kleinste van de kattenbrokken plek

De eerste nacht ving en verspeelde ik een paar kleintjes maar van een waardige tegenstander was nog geen enkel spoor.
Zaterdagochtend kwam Walter langs met zijn penhengel, hij ging achter me in de grote kom vissen op een plek die het predikaat stek niet waardig is.
Ik had s'morgens al even staan te loeren en had een paar kleintjes net voor de takken zien zwemmen op 30 cm water. Walter liep een stukje het water in omdat het anders niet mogelijk was om in te gooien. Hij voerde wat korstjes, ving wat kleine puntgave babyschubjes, rookte even mee en vertrok weer. Ik besloot om ook wat korsten te voeren alleen wou ik ze wat verder uit de kant hebben, waar er iets meer water stond.
Ik maakte wat boterhammen nat kneep ze uit en wierp ze een mtr. of 10 uit de oever. Het was bladstil en daarom haastte ik me niet met het aanzetten van een vlokdobber.
Mijn hengel was klaar voor gebruik en ik besloot eerst even zonder hengel een kijkje te nemen en toen zag ik haar. Ze stond rechtop en haar staart stak tot ver over de schubben uit het water, ze wuifde naar me als de vis op de cover van ''op jacht naar grote karper'' enkel mijn pennetje ontbrak.
De afstand waarop ze dit vertoon uitte was te ver om iets te doen dus besloot ik om een verse dosis korsten te voeren.

De 25 ponder met het frommel mondje. Ik haakte de vis 3 mtr. voor mijn voeten daarna trok ie in 1 lange haal 30 mtr. 25/00 van mijn spoel.

De bodem in de grote kom was drap en zeer zacht dus hoopte ik aan het oppervlak meer geluk te hebben. Na een minuut of tien waarin ik de vis niet meer gezien had begonnen er een paar kleintjes van de korsten te eten, ik besloot mijn hengel vast te beazen en toen ik opkeek was er van het clubje kleintjes niet 1 meer te zien.
Het enige wat ik zag was een grote stroperige deining die zeker te weten afkomstig was van het formaat big.
Even bekeek ik de vis toen hij een korst pakte, ze rees tot haar ogen uit het water en liet de korst zo naar binnen stromen, ze zakte liet de lucht uit haar kieuwen ontsnappen en kruiste over het voer.
2 minuten later stond ik compleet moedeloos naar het water te staren, ze had mijn korst gepakt en de haak loste vrijwel meteen na de aanslag.
Mijn vlokdobber was in de wilgen gekatapuld en met een woeste haal had ik het hele zooitje verrotgerukt…..stik maar met je vissen is rustgevend!!!
Nadat ik weer bij mijn positieven was besloot ik de grote put de komende 24 uur niet meer te bevissen, ik loerde nog wel maar zag geen grote karpers meer.

Mooie avonturen

De 2 toppers van het hekseneiland schommelden erg in gewicht. Op hun top waren het beide 30ers hier zijn ze 26.4 en 32 pond zwaar.

Zondag avond was ik terug met een zak kattenbrokken.
Eerst prikte ik een gat onderin de zak dan liet ik hem volstromen met water en dan kneedde ik ballen die ik met een katapult wegschoot.
In het weekend viste ik een paar uurtjes maar ik kwam laat aan, zo om een uur of 3 in de middag. Ik voerde telkens weer een zak van die brokjes [2.5kg Variantjes] en ook doordeweeks voerde ik 3 keer. Het was niet moeilijk om te zien dat het voeren effect had steeds meer vissen kwamen eten en mijn vermoedens werden bevestigd, er zaten meer leuke vissen op! Dat weekend ving ik 3 vissen in 8 uurtjes. Ik was om 5 uur ter plaatse en vertrok weer als de zon te heet werd. Maar het derde weekend sloeg wat visactiviteit betreft echt alles.

Ik kwam s'morgens om 4:30 aan, het zag er fantastisch uit zo s'morgens vroeg ik had al 15 minuten op mijn Puchie gereden en was eigenlijk niemand tegen gekomen.
Heerlijk zo vroeg op, lekker zonder helm op weg naar " mijn" putje.
Ik kwam s'morgens vroeg aan en het leek er nog meer als anders op dat de tijd hier had stilgestaan. De stek die ik nu beviste was zeer dichtbegroeid en er was hier iemand geweest die een paar oude pellets had opgestapeld welke een soort steiger vormden. Het was net groot genoeg voor mij, een net, onthakingsmat, een zak Variantjes en een katapult genoeg ruimte dus. Meteen na aankomst kneedde ik een paar ballen en katapulte ze het wijd op, meteen was er beroering 30 meter rechts van me.
Shit dacht ik eerst ik heb de rust verstoord, ik ook met mijn geschiet… Maar het tegendeel bleek waar te zijn, de vissen reageerden als volgt: zodra 1 van de betere vissen er lucht van kreeg dat er wat te halen viel verrieden ze zich door meteen met veel golven en kolken het oppervlak af te zoeken naar brokjes.
Werkelijk een schitterend gezicht over het hele oppervlak waar de brokjes zich konden bevinden werd gezocht {puur op geur trouwens].
Als er eenmaal een vis was die het voer gevonden had dan was de rest er binnen 1 minuut {wie zei daar dat karpers niet konden communiceren} Het was een ware heksenketel, de groep die uit zo'n 10 vissen bestond was zo heftig aan het vreten dat ze alles om zich heen vergaten.
Je kon ze op hun kop gooien en zelfs als een gehaakte vis door de groep heen zwom vraten ze gewoon door. Helaas ving ik niet de vis die ik eerder had verspeeld, hoewel ze toch zeer duidelijk aanwezig was, samen met haar maat die ongeveer even groot moest zijn naar mijn schatting. Wel ving ik dat weekend 4 andere vissen: 1 van 8 pond 1tje van 16 pond en dan had ik als grootste 2, 2 schubs van 22 en 25 pond.

Mooi Hekseneiland resultaat

De 25 ponder had een frommelmondje en kwam net als de andere vissen uit de toplaag van een ander water, voor mijn tijd was men hier dus al eens aan de gang geweest. Ik kon hier niet echt rouwig om wezen. Wat mij betreft was dit het originele bestand, ik haat het overzetten van vis, maar ik kon er hier niks aan doen.

Naarmate de maanden volgden ving ik tijdens het bodemvissen zo'n beetje het hele bestand en sommige dubbelde ik, 1tje maar liefst 5 keer in 1.5 maand. Het arme beestje was zijn hele staart ''op 3 vinstralen na dan'' kwijt. Ik noemde hem ''staartloos'' wel toepasselijk leek mij.
Langzaam maar zeer zeker naderde het einde van het water, iets waar ik totaal geen benul van had, want bij mij bleven de mooie gebeurtenissen zich opstapelen.
Het was hier op de grote put dat ik voor het eerst een ijsvogel zag, iets wat nog steeds op mijn netvlies gedrukt staat.

Bizarre sessie

Winters dagje op de grote kom, de hengels stonden beneden tussen de takken.

Maar het meest bizarre wat ik er meemaakte gebeurde op een middagsessie in november. Het was zaterdagmiddag en dus was het oma dag, ik kom hier echter vrij weinig maar ik zou wel graag afgezet worden op het ''Hekseneiland''.
Da's goed zei mijn moeder als je maar zorgt dat je om 18:30 bij het hek staat, ja da's goed zei ik.
Ik had inmiddels de grote vissen gedubbeld maar ik kon de sfeer die er hing gewoon niet missen {geen mensen wel natuur en karpers}.
Ik zat al ff en het was net donker toen de ratten op voedseltocht gingen, de winter stond voor de deur en dat was goed te merken.
De ratten maakte een kabaal waar je eng van werd, luid piepend ritste ze door de struiken. Ik besloot om de beestjes wat te helpen, brak een hand boilies en strooide deze bij mijn voorste bankstick, welke precies in het maanlicht lag.
Het duurde niet lang voor ze het gevonden hadden, ze kwamen achterelkaar partjes boilies halen voor in hun winters verblijf, sommige kregen ruzie terwijl ze aan het verzamelen waren.
En toen gebeurde het………. ik schrok me werkelijk de pleuris……..ik werd bijna aangerand door een uil, het beest zag me denk ik voor iets aan waar ie op kon gaan zitten in afwachting tot er weer zo'n heerlijk ratje langskwam. De uil bedacht zich en ging 2 meter naast me in een boom zitten, daar zat ik dan verstijfd van schrik.
Helaas had het beestje me door en vloog al roepend van me weg gevolgd door een 2e uil welke een paar meter boven me in een boom zat. Ik volgde ze en kon ze nog even zien zitten in het maanlicht.
Ik voelde me vreemd, te gast en toch een indringer.
Het is nu 3 jaar geleden dat dit gebeurde en het heeft een enorme indruk op me gemaakt, ik ben nog meer van de dingen gaan houden die je met vissen meemaakt maar die in principe niets met het vangen te maken hebben.

Krop in de keel

Het begin van het einde..

Ik voelde me alsof mijn liefste me verlaten had....leeg

Toen werd het winter…….Danny mijn huidige vismaat heeft het putje ook gezien al zij het in haar zo lelijke (maar toch ook wel weer iets hebbende) wintertenue.
We gingen er voeren voor de eerste keer, toen we aankwamen schrok ik. Ik dacht even dat er een nieuw hek stond zei ik tegen mijn maat welke me aankeek alsof ie zojuist een spook had gezien.

We sloegen een dag over en gingen weer voeren en toen stond daar dat verdomde hek…. Ik geloof helemaal niet in die Yomanda praktijken maar dit had ik al gezien 2 dagen terug alleen nu was het echt…
Ik krijg er nu nog een krop van in mijn keel, ik mis het zo……en de enige die dat echt begrijpt is Willem Verspoor, want jij weet het hé Willem dat ik het echt mis. Jij weet als 1 van de weinige hoe uniek dat stukje natuur eigenlijk wel niet was.
En die Betuwelijn die mogen ze in Den Haag…………….{dit mogen jullie zelf invullen}

Vangse en wees zuinig op de mooie wateren waar je nog ongestoord kunt genieten van de natuur, totdat ze in Den Haag besluiten.....

Jeroen