Artikelen, Overig

Italië, land van pizza's en pasta's

Na een maanden lange voorbereiding was het dan zover zaterdagochtend 28 april klaar voor vertrek naar Italië Even afscheid nemen van de vrouwen en dan op weg. Door het slechte weer onderweg en de daardoor vele ongelukken van klein tot groot kwamen wij pas om 16.30 uur aan bij Munchen Toch maar even doorrijden en om 17.30 uur reden wij Oostenrijk binnen. Wat zullen we nu doen, een hotelletje nemen of doorrijden, even de pastaman in Italië bellen en van hem kregen we te horen dat het nu niet zover meer was. Na een slordige 1300 km ( klasse Jip) kwamen wij om 20.45 uur aan in Verona Nadat wij bij onze vriend en vrouw waren getrakteerd op een onvervalste Italiaanse pizza werden wij naar het dichtstbijzijnde hotel gebracht om te overnachten. Toch nog even een alcoholische versnapering nemen aan de bar en dat hebben wij geweten, een wit bier glas meer als de helft gevuld met Bacardi en een klein beetje cola schijnt normaal te zijn in Italië en na nog een tweede werd het toch tijd om de bedden op te zoeken. Dan voel je pas hoe moe je bent na zo'n lange en enerverende rit.

Lago di Mantova

Lago di Mantova

Na een heerlijke nacht ( dubbele tong in de keel van de Bacardi zorgde voor wat ongemak bij mij) en een lekker ontbijt stond de pastaman om 8.00 uur klaar om naar het lago di Mantova te gaan en daar een stek te gaan zoeken. Na wat kennismakingen over en weer met wat lokale vissers even het water rondgereden omdat aan de overkant een leuke en rustige stek lag die volgens de pastaman al wat vis had opgeleverd in het verleden bij hem en zijn vrienden. Voor deze stek werd gekozen met als enige nadeel dat wij wel 400 meter uit de kant moesten vissen. Omdat het nog redelijk vroeg was besloten wij om eerst nog wat het eten bij de pastaman en wij kregen bij hem een heerlijke vissoep en een simpele maar overheerlijke spaghetti voorgeschoteld. Als dat de voorbode werd van deze week dan zouden wij het niet slecht krijgen. 'S Middags terug naar de waterkant waar de spullen werden overgevaren naar onze stek.

Italiaanse schone..

Zondagmiddag om 17.45 uur was het kamp opgezet en de lijnen uitgevaren richting de markeerboeien die al in het water lagen (boeien voor de vaargeul) nog wat eten en wat kletsen en om 23.00 uur de slaapzak in om heerlijk in slaap te vallen. Maandagochtend om 6.30 uur een run maar deze leverde geen vis op. Toch nog maar even de stretcher op om nog een paar uur te slapen en om 9.30 uur de stad in voor de broodnodige boodschappen. Jip bleef achter en mocht het kampement weer op orde maken. Tijdens het borreluurtje ( dagelijks rond de klok van drie uur of was het vroeger) kreeg de pastaman een run maar verspeelde deze vis omdat hij nog niet gewend was om met de door hem nieuw aangeschafte gevlochten lijn te vissen. Jammer maar volgens hem gaf dat wel aan dat de vis in aantocht was. Voor het avondeten de lijnen weer binnengedraaid ( geen sportschool meer nodig na drie hengels binnendraaien van 400 meter afstand) en zeker voor de volgende keer i.p.v. nylon lijnen de gevlochten lijnen te gaan gebruiken omdat er toch veel vuil ligt op de bodem, de lijnen weer uitgevaren naar de stekken. Gevist werd met boilies en voorbewerkte tijgernoten, onderlijnen heel simpel en met 140 gram inline lood.

De eerste is binnen

Dinsdagochtend om 6.55 kreeg ik een run op mijn middelste hengel met dubbele pop up boilies. Samen met Jip de boot in om de karper te drillen en na een tiental minuten kwam er een mooie schub ( Carpe Regina) boven water. Snel naar de kant om hem te wegen en te fotograferen, hij bleek 29 pond te wegen, niet slecht voor een eerste vis op een onbekend water. Na een paar mooie foto's de karper weer teruggezet en hem toegefluisterd dat er nog meer karpers door hem onze kant uitgestuurd mochten worden. Nadat Jip met de door hem verafschuwde sanitaire emmer een prachtige duikeling had gemaakt van de dijk die achter ons lag kon voor mij de dag helemaal niet meer stuk. Ook pastaman is van de emmer gebruik gaan maken terwijl hij normaal aan de waterkant niet zijn grote behoefte kan doen ( geen verkeerd idee dus van Janneke om de emmer mee te nemen) Het weer zit ook mee ( 30 graden in de schaduw) behalve de boom die bij onze stek staat deze geeft de hele dag en nacht vocht af, het komt in je drinken en eten terecht wat de nodige scheldwoorden ontleent bij de pastaman.

Het kamp

Omdat er vandaag geen boodschappen gedaan kunnen worden i.v.m. Festa del Lavoro ( dag van de arbeid) werd besloten om een pizza te gaan halen in het restaurant aan de overkant.Bij het restaurant kon je ook wijn kopen uit het vat en dat werd dus ook gedaan, een plastic fles van 1,5 liter werd daar gevuld en voor omgerekend 15 gulden de man werd er heerlijk gegeten. De lijnen werden weer uitgevaren en op de boeien werden grote breekstaven geplaatst zodat wij ze s'nachts terug konden vinden in het donker. Wat later kwam een vriend van pastaman op bezoek. Diego bleek een fanatiek visser te zijn die al zijn geld stopte in het karpervissen. Zelfs zijn vierwielaandrijving heeft hij gekocht voor het vissen. Het werd een latertje die avond want een gesprek loopt wat moeizamer als iemand alleen maar Italiaans kan praten en dus moest voor ons alles vertaald worden door de pastaman die vloeiend de Italiaans taal spreekt. Zo zijn we er achter gekomen dat de betere stekken wat verder de Mincio rivier op liggen alleen zijn deze plekken wat moeilijker te bevissen vanwege de vele boomstronken die daar liggen in het water. Wellicht iets voor de volgende keer als we naar Italië gaan. De nacht verliep niet zo rustig voor mij want de muggen dachten dat mijn gezicht een landingsbaan was ( vliegveld Villafrancha op slechts 40 km van ons vandaan) nadat ik een inspectietocht heb gehouden in mijn tent en de nodige muggen naar de eeuwige jachtvelden heb geslagen kon ik weer rustig verder slapen. Tijdens het boodschappen doen van de pastaman en Jip heb ik mij uitgebreid kunnen wassen onder de campingshower. Wat kan een mens zich lekker voelen na een uitgebreide wasbeurt. Even het mobieltje opwaarderen en naar Amerika bellen om het neefje te feliciteren. Ook de boodschappen zijn weer binnen alleen de kooltjes voor de bbq vergeten dus moest er weer iemand terug om deze nog te gaan halen. Doordat een van mijn backleads van mijn lijn was afgeschoten was de lijn omhoog gekomen en deze werd dus meegenomen door een veel te hard varende eigenwijze Italiaan die na veelvuldig waarschuwen 250 meter lijn en een bonk lood in zijn schroef heeft gekregen waarschijnlijk heeft dat toch de schroef van zijn boot gekost want wij hebben hem niet meer teruggezien en normaal moet je toch ook weer langs ons komen om terug te varen naar de haven. Er werd afgesproken om nog een nacht te proberen en als er niks werd gevangen te verkassen naar de overkant. Weliswaar geen mooie stek en erg druk door de vele mensen die er overdag lekker zitten te praten en van het mooie uitzicht genieten maar als we dan wat zouden kunnen vangen moet je dat maar op de koop toe nemen. Wederom een nacht zonder vis dus maar verkassen. We moesten ons nog gaan haasten ook want er kwam een dreigende donkere lucht aan. Dat voorspelde niet veel goeds.

Ellende

BBQ op mantova

Nadat alles aan de overkant was gebracht begon de ellende.
Twee ambtenaren waarvan een van de FIPS ( overkoepelend orgaan van de visverenigingen van Italië en een van de gemeente Mantova) kwamen naar ons toe en vertelde ons dat vanwege de aangebroken paaiperiode er niet meer s' nachts mocht worden gevist en als wij dat wel zouden doen er een fikse boete zou volgen.

Na wat heen en weer gepraat door pastaman bleken de mannen niet om te praten en ook met geld kon niks worden bereikt ( normaal verkoopt een Italiaan zijn schoonmoeder nog voor geld) Wat nu te doen, er lag nog wel een betaalwater in de buurt maar om voor drie dagen 500 gulden te betalen leek ons iets te gortig.

Op naar Luxemburg

De pastaman was zwaar verziekt maar ook hij kon er niks aan doen het enige dat hij wist dat de paaiperiode pas een week later zou aanbreken. Dan maar weer alles opruimen en twee ritten naar het huis van de pastaman maken omdat zijn auto in handen was van zijn vrouw. Na dik drie uur heen en weer rijden en douchen en nog een laatste maal wederom gemaakt door pastaman besloten Jip en ik om ons geluk te beproeven in Luxemburg bij het meer van Echternach. Na het afscheid de auto in en op weg naar Milaan, van Milaan naar Como ( hondenweer en slechte wegen) en van Como naar Zwitserland.

Een Echternach biggie

Bij de Zwitserse grens aangekomen en vignet aangeschaft en weer verder. Zwitserland het land van de tunnels waarvan de Gotthard tunnel ( 17 km) bij ons een diepe indruk heeft achtergelaten. Mistige, dampende en stinkende tunnel en maar twee banen dus verkeer in beide richtingen geen pretje.. Daarna nog een tunnel van 10 km dus na ongeveer 40 km tunnel hadden wij het wel gehad. Daarentegen wel mooie vergezichten van besneeuwde bergtoppen en omdat wij even niet oplette de binnenstad van Luzern gezien, prachtige mondaine stad trouwens het bezoeken meer dan waard. Vanuit Zwitserland de grens over naar Frankrijk en nu richting Mullhouse.. Omdat het al richting elf uur liep een hotel genomen in Colmar ( bekend van de Tour de France) en in dit hotel werden wij ontvangen door de personificatie van Manuel ( hotel op stelten ) ook zo lekker handig maar niet heus!!!!!!!!Na een verkwikkende nachtrust op weg naar Echternach waar wij in de middag aankwamen, even de vergunningen opgehaald en op naar het meer. We konden onze stek van vorig jaar bevissen waar wij toen een 33 ponder hadden gevangen. Naast ons zaten twee Belgische jongens die de vorige nacht een 32 en 40 ponder gevangen hadden, misschien toch nog geluk voor ons. Het kamp weer opgezet en vissen maar. Vergeleken met Italië viel de temperatuur bitter tegen, het kwik kwam niet hoger dan 10 graden dus de dikke truien konden weer aan. De toiletgroepen waren in de fik gestoken dus mocht Jip weer van de emmer gebruik maken.

Karpervoedsel?

Jip kreeg in de avond een paar piepjes wat een forel bleek te zijn deze schoot onder de kant eraf. De volgende ochtend na weer een nacht van stilte moesten de Belgen onverhoopt vertrekken vanwege een auto-ongeluk van een van de broers van hun, wij konden wel hun stek overnemen wat een probleem opleverde want wij hadden geen boot bij ons. Jip ging daarom naar de stad en heeft een bootje gekocht ( omgedoopt in Jip en Janneke) zodat wij naar de overkant konden varen om daar onze lijnen neer te leggen. Mijn lijnen lagen aan de overkant een stuk naar links maar omdat daar ook een paar vissers gingen zitten moest ik deze weer binnnendraaien wat een bak van een mossel opleverde die zich had vergrepen aan het lood. Na het opnieuw uitvaren kregen we een denderende ruzie met een paar Luxemburgse vissers. Mij Duitse vocabulaire weer opgehaald ( die, der en das en nog een aantal andere naamvallen) en na een fikse woordenwisseling een compromis gesloten waar iedereen vrede mee had. Tegen de avond de bbq aangestoken waar Jip zich kon gaan uitleven op het vlees, een culinair hoogstandje volgde wat zeker bekroond kan worden met een Michelin ster. Na het eten kregen we bezoek van de Luxemburgers en gezamenlijk hebben we nog een borrel gedronken. Van hen vernamen wij dat er tegenwoordig russen op het meer komen om daar ongevraagd de spullen van de vissers mee te nemen, daarbij eventueel grof geweld niet te schuwen, dus wees op je hoede als je een sessie wilt gaan vissen op Echternach. Na weer een visloze en koude nacht besloten wij om huiswaarts te keren. Terugkijkend op deze week hebben wij na toch een gedegen voorbereiding te weinig vis gevangen maar wel een verschrikkelijk gezellige tijd gehad. Graag wil ik de pastaman bedanken voor de fijne dagen in Italië, Jip bedankt voor de gezellige week en het lekkere eten en de dames thuis voor het harde werken.

Tips voor de eventuele Lago di Mantova-gangers

De ideaale visplek

De beste perioden zijn in het voorjaar en het najaar

Maak gebruik van gevlochten lijnen

Paaiperiode van eind April tot half Juni

Ga niet in discussie met de sterke arm der wet zodoende blijft het ook nog leuk vissen voor onze Italiaanse vrienden

Zorg voor de juiste reisbescheiden en vergunningen ( vignet voor Oostenrijk)

Hou in de gaten dat er niet veel stekken zijn om te vissen

Een boot is een must

Houd rekening met mede-vissers

Jur van Heusden en Jan Ponsen ( Jip en Janneke)