Kerstkarper of karperkerst

Door: Ron Groen

Integenstelling tot de meeste heeft kerst voor mij nooit echt de betekenis gehad die het voor andere mensen wel heeft. Anderen associëren de kerst met warmte, gezelligheid, zacht licht, en de geur van dennennaalden en spuitsneeuw. Door vroegtijdige twijfel over de mij met de paplepel ingegoten religie, jarenlange werkzaamheden in de horeca [altijd werken] en een paar ongelukkige liefdes rond de kersttijd was een dergelijk gevoel bij mij meestal ver te zoeken. En meestal was Kerst voor mij typisch zo'n periode dat ik graag alleen en beschouwend aan de waterkant zat, in schril contrast met de rest van de wereld.

Ik kan er tegenwoordig wat beter mee overweg, maar er zijn heel wat jaren geweest dat ik in beminde eenzaamheid eerste en tweede kerstdag heb doorgebracht aan de oevers van de Sloterplas. Van die momenten die je nooit meer vergeet, s'morgens in alle vroegte in de vrieskou de fiets opzadelen. Krantentassen met eten voor mij en de vissen, en warme kleren voor als de warmte van het fietsen weg was, [vast wel herkenbaar voor degene die niet met de auto bij hun stek kunnen komen] foedraal op de rug, handschoenen aan en fietsen maar. Wat zegt u karpervisser, u vind het tegenwoordig zo druk aan de waterkant, ga eens vissen met de kerst. Het leek er toen nog wel eens op alsof de mensen die je normaal al in alle vroegte met hun hondje zag lopen het zelfs lieten afweten, geen trams of bussen in de straten onderweg, en als verkeer alleen een verdwaalde taxi op weg naar zijn standplaats. Als ik dan via de rotonde bij het restaurant aan de oost-oever aankwam was het een totaal andere Sloterplas dan normaal, en meestal nam ik nog wel even de tijd om te genieten van een aanblik die je normaal niet meer zo snel te zien kreeg. EEN LEGE SLOTERPLAS, niet dat plots al het water weg was, nee dat niet, maar alle anders altijd aanwezige vissers wel.

Een privé water dat de Sloterplas heet, dat kan alleen met Kerst. Een Sloterplas zonder groene bulten op de oevers, 't strandje, leeg, 't zwarte pad, leeg, de eilanden bij het zwembad geen bootjes, leeg, Torenwijk leeg… En als ik dan verder fietste langs de Oostoever werd met het steeds sterker wordende gevoel van bewust gekozen eenzaamheid, ook mijn gelukzalige gevoel steeds groter, en plotseling kon ik me iets voorstellen met vissers die in een bootje de totale eenzaamheid van een grote plas opzoeken.Kerst in 1990 Geen mensen, alleen de karper, de plas, en ik, en dat was daar, op dat moment, de hele wereld… Het moment om mijzelf een vrolijk kerstfeest te wensen en met bevroren vingers, [ondanks de handschoenen] de hengels op te tuigen. En soms werkte de karper mee en kreeg het begrip 'weinachts-karpf' een totaal nieuwe lading. Dus een adviesje… Mijn omstandigheden en kerstgevoel [of liever gezegd het gebrek hieraan] maakte het mij een aantal jaren achter elkaar mogelijk, een ervaring apart. Dus als je het jezelf bij je vrouw en of schoonouders kan permitteren, verdrink jezelf maar eens in karpereenzaamheid, [was dat niet de titel van een fantastisch boek, Alijn?] in plaats van in rode wijn, en ga in alle eenzaamheid eens vissen met de kerst. Hoeveel redenen kan een mens verzinnen om te gaan vissen.

Een prettig Karperkerstfeest gewenst door.....Ron Groen

P.S. 't spijt me te moeten zeggen dat ook ik dit jaar met kerst niet achter de hengels zit.

Voor reacties, aanvullingen of vragen kunt u een bericht plaatsen in de reactiebox