Door: Ton van de Bruggen

Het verhaal over de "Knoert van Sjoert". De Knoert van Sjoert, een vis waar ik zo lang achteraan heb gezeten, dat ik er zelfs over droomde…

Ik zal eerst zijn woning beschrijven:
Het betreft hier een plas van zo'n 3 HA die in de 70er jaren uitgediept is om met het zand en de klei die eruit kwam een rotonde op te hogen. Het water is op het diepste punt zo'n 20 meter en verder zijn er natuurlijk ondiepe oeverzone's en enkele ondiepe landtongen. Plantengroei komt er nagenoeg niet voor, maar toch is het water vergeven van het natuurlijk voedsel, zoals driehoeksmosselen, kokerjuffers en insecten die uit de bomen vallen. Dan is er natuurlijk in het begin van de zomer de jonge vis, vooral voorn en baars zijn er rijkelijk vertegenwoordigd. Muggenlarven zoals je die op de meeste wateren tegenkomt, heb ik hier nog niet gezien. De bodem van de put bestaat uit zand en klei, met daarop veelal rottende bladeren. Op sommige plaatsen ligt erg veel puin in het water en vooral onder de overhangende bomen -veelal Wilgen- erg veel afgebroken takken.

Visstekken zijn er voldoende, d.w.z. ongeveer 6 stuks, naar mijns inzien een beetje veel maar zolang er niet uitgeroeid wordt en iedereen een beetje rustig is kan iedereen zijn visje vangen. Ik zeg hier kan omdat het meerdere malen gebleken is dat wanneer er meer als 2 man zitten te vissen er helemaal niets gevangen wordt! De beste tijd om er te vissen is van half tot eind juni tot en met begin of half november. De vis komt wat laat op gang omdat het water ondergronds gevoed wordt door een rivier waarvan de watertemperatuur niet al te hoog is en omdat de put nogal diep is, is de vis in de put nogal laat los. Ik geloof dat ik ooit in het voorjaar 6 weekenden achter mekaar heb zitten blanken! Terwijl op andere wateren de vis al goed te vangen was.

Toen we er in 1988 begonnen te vissen zag de visstand er ongeveer zo uit:
Populatie: ongeveer 20 stuks, waarvan 80% schubkarpers en de rest spiegels. Gemiddeld gewicht 24 pond met als uitschieter 1 vis van vooraan in de 30.
De kleinste zal ongeveer een pondje of 18 zijn geweest, het merendeel woog 24 pond.
De Knoert van Sjoert was toen nog een onbekende vis en zal een van de schubs van 24 pond zijn geweest.

Ongeveer in 1993 kwam de vereniging welke het visrecht heeft op het water tot het besluit dat er maar eens karper op uitgezet moest worden en dat werd gedaan in de vorm van zo'n 30 spiegelkarpertjes van een pond of 3- 4. Nu, in 1999 zijn die kleine spiegeltjes uitgegroeid tot een gemiddeld gewicht van zo'n 20 pond. De vereniging heeft later in de herfst van 1994 nog een keer 20 van die dingen in het water gekieperd. Omdat het water naast een rivier gelegen is, is het misschien niet zo verwonderlijk dat tijdens het hoge water in de winter van 1995 de dijk doorbrak en het merendeel van de vissen de rivier op zwom. Het bestand van de vissen was -voordat ze op reis gingen-. Gemiddeld gewicht: 19 pond (door de kleine spiegels) De kleinste die je ving was dan ook: 3 pond. Het gemiddeld gewicht van de oudere vissen: 26 pond, met als uitschieters (op top gewicht) 4 x 30+ en enkele hoge 20ers.
Toen we het voorjaar en de zomer na de dijkdoorbraak weinig en vooral geen grote vis zagen zwemmen of vingen dachten we al snel dat de grotere vissen het hazenpad hadden genomen en de rivier op waren gezwommen.
Het duurde dan ook lang voordat we weer gingen vissen op de put en zochten ons heil ergens anders. Tot ons het bericht bereikte van een jonge visser die in 1996 een gigantische schubkarper had weten te vangen op de put van 36 pond!
Omdat ik op dat moment ergens anders bezig was ben ik dat jaar niet meer wezen vissen op het water. Twee vrienden van mij deden dat wel en wisten "hem" alle twee te vangen, de eerste keer in oktober op 36 pond, de andere keer in november zelfs op 37 pond.

Hoe komt 'ie nou eigenlijk aan de naam "Knoert van Sjoert", wel, heel simpel; mijn toenmalige vismaat had een nieuw landingsnet gekocht bij een hengelsportzaak waarvan de eigenaar zijn naam ook met Sjoert begon. Het net was zo groot, dat we hem een beetje plaagden waarop hij antwoorden: Dit net is speciaal voor de knoert, de Knoert van Sjoert. Heel simpel dus, maar best een mooie naam.

In 1997, werd er best veel gevist op de put, zoveel zelfs dat ik totaal niet de behoefte had om er bij te gaan zitten en dus mijn vissen op ander water probeerde te vangen. Mijn vismaat ging in het najaar van '97 vissen en ving hem op 34 pond, de andere jongens vertelden me dat ik dat najaar ook nog een poging moest wagen, maar ik dacht dat 'ie er toch niet meer uit zou komen en bleef dus op ander water, ik zou het in 1998 wel "eventjes" klaren. Had ik maar geluisterd want hij kwam er weer uit en wel op 34,5 pond. Niet zo'n gewicht maar o wat had ik hem graag gevangen!
1998. Dit jaar moest het gebeuren!
Ik begon zoiets in april te vissen, veel te vroeg voor het betreffende water maar je wilt toch gaan, al weet je eigenlijk van te voren al dat het niets kan worden.
Na af en toe een weekendje ergens anders te hebben gevist ( ik was in die tijd nogal een fanatieke Maas visser) ving ik in juli(!) mijn eerste vis op de put. En wonder boven wonder was er dat jaar nog door niemand anders fanatiek gevist en had ik dus eigenlijk het rijk alleen.
Ik kon nu doen en laten wat ik wou en besloot te voeren met boillies en tijgernoten langs heel de oeverlengte van de put om dat dan telkens een stukje minder te doen tot ik op één plaats was uitgekomen en dat zou dan mijn stek zijn. Ik wist natuurlijk al dat de stek in kwestie karper aantrok en dat er weinig gevist was de laatste tijd op die stek (ook vaste hengelvissers, snoekers of palingboeren). Het betrof hier een ondiepe punt onder water van plus mines 0,5 meter tot 4 meter diepte.
Gelijk het eerste weekend, ik had 2 weken gevoerd. Was het prijs. 3 vissen gevangen en 1 losschieter. 2e weekend: 3 vissen gevangen en 2 kwijt.
Om eigenlijk een lang verhaal kort te maken: Ik ving op 2 vissen na de gehele populatie; 1 van die vissen was een spiegel van 26 pond en die andere natuurlijk de knoert van sjoert.

De week die erop volgde maakte ik iets mee wat ik eigenlijk nooit meer mee wil maken, ik kom terug van het ophalen van mijn foto's, wie staat er op m'n raam van m'n auto te kloppen? Het rode mannetje waar ik een bloed hekel aan heb, je hebt allemaal wel zo iemand die je niet graag mag. Het rode mannetje weet me te vertellen dat 'ie op de put met de korst heeft gevist en jawel, de 1e die 'ie ving was een schubkarper van 30 pond; de Knoert van Sjoert!
Onnodig te vertellen dat mijn wereld instortte!
Dat die rooie hem ving tot daar aan toe, maar ik heb daar al die uren zitten draaien en op een vis zitten wachtten die flink aan het afvallen is en op de foto helemaal niet zo mooi meer lijkt als in vroeger tijden. Maar ja, dat is natuurlijk mijn straf dat ik niet meteen achter de vis aan was gegaan toen mijn vrienden het zeiden en maar op andere waters bleef zitten.

In 1999 kwamen me berichten ter ore dat 2 jeugdige vissers alletwee een schubkarper hadden gevangen van 35 pond. De Knoert! Hij was terug en weer op zijn oude gewicht. Ik besloot om al het water wat ik tot dan toe beviste te laten voor wat het was en in het najaar een poging te wagen, nu moest het gebeuren!

Het vangstverhaal………
Stek 1.
Laatste week september: 1 nacht vissen, resultaat; 2 vissen, 1 spiegel van 22 en een schub van 24. 1e week oktober ( ik was zo fanatiek dat ik zelfs af en toe een nachtje door de week mee pikte) 1 nacht vissen, resultaat; 1 vis, een schub van 25.
Stek 2. 1e weekend oktober: 2 nachten vissen, resultaat; 1 vis, dezelfde als 1e week september. Volgende keer terug naar stek 1.
Stek 1.Heel de week voeren. Vismeel Boillies, eigen fabrikaat.
2e week oktober: 1 nacht vissen, resultaat; 1 vis, schub van 25.
2e weekend oktober: 2 nachten vissen, resultaat; 2 vissen, beide schubs resp. 25 en 28 pond.
3e weekend oktober: 2 nachten vissen, resultaat; 2 vissen, 2 schubs, beide 27 pond.
4e weekend oktober: 2 nachten vissen, resultaat; 2 vissen; de oude spiegel van 26 naar 23 pond de 1e nacht en de volgende nacht EINDELIJK de Knoert van Sjoert op 17 Kilo en 800 Gram, bijna 36 pond dus. Een nieuw persoonlijk record voor Toontje. Als je dan nagaat dat je al die uren op zo'n vis hebt zitten wachten en je vangt hem, dan denk ik bij m'n eigen: Dít is het, hier doe je het voor!