Geen karperkoorts maar............

Door: Jerry Thuis

Ik wil graag even iets kwijt, iets wat mij al jaren irriteert. Het is iets wat ik al jaren met mij meedraag en mij jaarlijks de nodige dosis ellende bezorgt en ik denk vele andere vissers met mij. Zo ook afgelopen jaar verscheidene malen. Het is iets wat niet te genezen is, en wat echt een regelrechte nachtmerrie is voor elke visser. Jaren heb ik geprobeerd mij van deze kwaal te bevrijden door jaarlijks de nodige dosis pillen, sprays en weet ik veel wat nog meer in te nemen. Maar nee hoor, dit virus schijnt het nogal naar zijn zin te hebben in mijn bloed en is volgens mij van plan nooit meer te vertrekken. Wie kent het niet, de momenten dat je even vrij bent en denkt er lekker op uit te trekken om een karpertje het droge op te trekken? Je hebt ongelooflijke zin om je pennetje uit te werpen om met je aas een karper te verleiden, al moet je daar honderden stekken voor af struinen, je gaat ervoor en hebt er alle vertrouwen in. Je fietst op die mooie dag naar het water en hoe dichter in de buurt hoe meer de kriebels de kop op steken. Je weet het zeker: dit gaat een plezierige middag worden en je schepnet zal naar vis gaan ruiken als nooit tevoren.

Muisstil en afwachtend als een sluipschutter, op zoek naar mooie vis aan de oppervlakte

Eenmaal aangekomen zet je alles in elkaar en ga je op pad. Als een stille muis trippel je langs de waterkant om de karper te spotten. Zelfs een getrainde commando zou veel moeite hebben om je aanwezigheid op te merken. Maar dan gebeurd het…. Het onvermijdelijke vindt plaats, zoals dat vele malen eerder heeft plaatsgevonden. Machteloos sta je aan de waterkant, terwijl het naderende onheil zich over je ontfermt. Je weet wat er gaat gebeuren, want deze kwaal kent geen genade en al zeker niet tegenover de struinende karpervriend. Je hebt een kut eind gefietst om dit water te bereiken en je bent zeker niet van plan terug te keren als een verliezer, zonder enigszins vis geroken te hebben. Maar je staat er eigenlijk als een kansloze bij, de kriebels beginnen te komen. HATSCHIEEE!!! De ene nies volgt de andere op, als een mechanisme dat soepel gedijt tijdens bloei perioden. De ogen worden roder en beginnen op te zwellen, omdat je niet tegen die jeuk kan en je als een gek staat te wrijven. Hooikoorts! Sterke langgerekte kanaalschub van 9,5 kgEen ergere kwelling bestaat er bijna niet voor de natuurliefhebber die graag op onze vinnige vriend jaagt. Ik worstel er al vanaf jongs af aan mee en ben redelijk gewend aan de bijwerkingen. Maar wanneer ik er weer eens op uit trek om de karper te belagen met het pennetje wordt ik er af en toe weer flink mee geconfronteerd. Het vissen is dan gelijk verpest en verder gaan is dan geen slimme optie meer. Simpelweg omdat de hooikoorts aanval alleen maar erger wordt. Dit is vooral zeer vervelend wanneer er een grote afstand is afgelegd op de fiets om het mooie water te bereiken. Je weet van tevoren dat zoiets kan gebeuren, maar het vissen trekt zo erg aan je en je wilt niet toegeven aan die vervelende hooikoorts. Sommigen mensen hebben er het hele jaar last van, dan ben ik nog blij dat ik het alleen tijdens het voorjaar en de zomer heb. Anders had het vissen wel eens een hele vervelende hobby kunnen wezen.

Voor reacties, aanvullingen of vragen kunt u een bericht plaatsen in de reactiebox