Artikelen

Mijn leven als een karpervisser

"Vis jij?" wordt er zo nu en dan door anderen aan mij gevraagd. "Maar jij bent buitenlands!" wordt kort daarna gezegd. Alsof er in het buitenland niet wordt gevist, lijkt het wel.

Ze kennen dat niet, een buitenlander aan de waterkant. Dat zijn de mensen die buitenlanders alleen kennen van opsporing verzocht of van een bom om hun middel. "Kijk nou mamma, een buitenlander!!" wordt er gezegd door een lief, onschuldig meisje. "Niet kijken, kind.. Doorlopen! Zo snel als je maar kan..!!" is haar antwoord. Het valt niet mee hoor, om een vissende buitenlander te zijn. Gelukkig zijn er wel mensen die er voorbij kijken en je als hun gelijke beschouwen. Aan de andere kant is dat wel goed voor eventuele herkenbaarheid. Een situatie ergens aan de andere kant van het land: "Mourad? Nee, zegt mij niets. O wacht eens even, dat is toch die vissende buitenlander uit Amsterdam?! Natuurlijk ken ik die!!".

Ik ben misschien wel gek, maar dan wel gek op het karpervissen..

De aantrekkingskracht van het vissen

Wakker worden midden in de nacht door het geluid van een trein die in de verte voorbij raast. Even een snelle blik naar buiten, en dan weer terug mijn slaapzak in kruipen. De hele nacht nog geen piep gehad. Raar, normaal gesproken vang ik hier wel met dit soort omstandigheden. Liggend op mijn rug staar ik naar boven en vraag mezelf af hoe dit mogelijk is. "Niet zo lui, uit je slaapzak. Rits open en schoenen aantrekken." Eenmaal buiten kijk ik goed om mij heen. Doodstil. Heerlijk, die stilte! Er is net genoeg licht om mijn stek te kunnen zien. Hé, daar rolde een karper precies boven mijn stek! "Ieder moment kan mijn pieper afgaan", denk ik bij mijzelf. Ik pak mijn stoel en ga naast mijn hengels zitten, wachtend op de run. Het duurt wat langer dan ik dacht. Langzaam val ik weer in slaap. Voor ik het weet word ik wakker gemaakt door een voorbijlopende hond die aan mijn been snuffelt. "Rex, kom!" wordt er geroepen door een vrouw. "Hoe laat is het?" vraag ik mijzelf af. Tijd om zo in te pakken, ik moet zo werken. Eerst een kopje koffie naar binnen werken en dan alles inpakken. "Nou, de volgende keer zijn ze van mij!" gaat er door mij heen terwijl ik inpak.

Sinds de komst van de mens is de mens altijd 1 geweest met de natuur. Met de flora en met de fauna. Dit gevoel is eigenlijk nooit weggegaan, ondanks alle techniek momenteel. Sommigen trachten deze leegte te vullen met wandelen, sommigen met fietsen, sommigen met zeilen en sommigen met vissen. Iedereen heeft zijn eigen weg gekozen, maar in dit geval leiden alle wegen naar Rome. Ik denk niet dat er iemand zal zijn die absoluut niets met de natuur te maken wilt hebben, dit gaat tegen ons aard in. De intensiteit van het beoefenen van deze bezigheden is persoonsgebonden. Het heeft te maken met de grootte van de leegte die gevuld moet worden. Ik kan met volle zekerheid zeggen dat mijn leegte een bodemloze put is. Het maakt niet uit hoe vaak ik vis, mijn drang om te vissen blijft.

Het zijn juist de kleine dingen die je over het hoofd ziet die karpervissen zo mooi maken.

Mijzelf soms een kind voelen in een snoepwinkel, als ik een karper zie azen aan het oppervlak. Een dagenlange spanning voor ik een sessie heb in het buitenland. Allemaal aspecten van waaruit beschouwd kan worden dat ik mijn passie heb gevonden. De aantrekkingskracht van het vissen heeft mij in zijn greep heeft en wilt niet los laten.

De invloed van karpervissen op mijn alledaagse leven

Het komt bijna niet voor dat ik langs een water loop zonder even naar de oppervlakte van het water te spieden in de hoop tekenen van karpers te zien. Zelfs als ik geen visspullen bij mij heb en ik ergens langsloop, blijf ik toch altijd eventjes stilstaan en kijken naar het water. De mensen met wie ik dan op dat moment ben beschouwen mij als gek, maar ik weet wel beter. Ik ben dan wel gek, maar gek op vissen. Dat is iets wat zij niet begrijpen, de invloed wat karpervissen heeft op mijn alledaagse leven. Het is de drang om te begrijpen wat er zich onder water afspeelt. Het mysterieuze ervan proberen te doorgronden. Het begrijpen dat er onder water een compleet ander wereld zit. Een wereld, verborgen voor die van ons. Het is de natuurdrift, het inwendige gevoel dat in mij zit ingeschapen, die ervoor zorgt dat ik handel zoals ik handel. Dat ik een gevoel van respect heb voor de natuur en het tegelijkertijd probeer te begrijpen.

Het is de drang om te begrijpen wat er zich onder water afspeelt.

Het valt niet mee, dat moet ik er wel even bij zeggen. Het valt niet mee om goede resultaten te behalen op school, een vriendin tevreden houden, een bijbaantje hebben, een privé-leven leiden en ook nog eens vissen. De één gaat vaak ten koste van de ander. Er moet een soort evenwicht in je leven zijn en tot nu toe heb ik alles wel redelijk goed in evenwicht kunnen houden. Vrienden hou ik wel te vriend, maar heb ik eigenlijk achterwege gelaten. Zo nu en dan iets met ze doen om ze tevreden te houden, maar daar blijft het dan ook bij. Ik zie mijn vismaat/vismaten vaker dan mijn overige vrienden en ik weet zeker dat velen van jullie dit ook hebben. Niet dat die vismaten geen vrienden zijn, maar met "overige vrienden" bedoel ik dan ook de vrienden waar ik niet mee vis. Zoals ik al zei, de één gaat vaak ten koste van de ander.

Daarnaast wil ik het ook even hebben over het geld wat ik in karpervissen steek. Ik laat mijzelf af en toe ook gaan als ik even langs een hengelsportzaak ga. Het komt geregeld voor dat ik langs een hengelsportzaak ga om even de stand van zaken te weten over bepaalde wateren in de buurt en om even een babbeltje te maken. Het gebeurt automatisch, maar iedere keer verlaat ik die hengelsportzaak met 60 a 70 euro aan kleinmateriaal. Dat tikt op jaarbasis behoorlijk aan, vooral als het geregeld gebeurt. Eenmaal thuis bekijk ik alles en denk bij mijzelf "Heeft dit mij zoveel gekost?!". Dit is iets waar ik even aan moet werken. Aan het feit dat ik niet alles moet hebben wat ik denk nodig te hebben, ik heb al zat. "Een gat in je handen hebben", luidt dit gezegde. In mijn geval is dat gat groter dan mijn hand.

De ups en downs van het vissen

Ik ben eigenlijk altijd al iemand geweest die voorzichtig is met het opbouwen onderhouden van een vismaten-netwerk. Des te minder, des te beter in mijn ogen. Natuurlijk is het leuk en gezellig om veel bekenden te hebben die vissen, maar ik vis eigenlijk het liefst met zo min mogelijk personen of helemaal alleen. Karpervissen is mijn passie, maar alles eromheen verziekt deze passie een beetje. Weinig mensen die je tegenwoordig het licht niet in je ogen gunnen en het feit dat tegenwoordig alles bewezen moet worden door middel van foto's en/of andere middelen. Zonde, heel zonde. Nou wil ik niet iedereen over 1 kam scheren en zeg ik er bij voorbaat dus ook bij dat er ook weer sommigen zijn die je een beetje achter de schermen begeleiden en de tijd ervoor nemen om je de realiteit zoals het is duidelijk te maken. Bedankt hiervoor. Dit zijn je echte vrienden.

Karpervissen kent vele ups en downs. Ik heb ooit eens gehoord "Wie je bent wordt niet bepaald door je handelingen op de momenten dat alles meezit, maar door je handelingen op momenten dat alles tegenzit". Dit is mij sindsdien bijgebleven. Dit geldt eigenlijk ook voor het karpervissen. Wat voor karpervisser je bent wordt niet bepaald op hoe je handelt bij goede sessies, maar wordt bepaald op hoe je handelt bij slechte sessies. Als ik dit op mijzelf weerspiegel, dan zou ik zeggen dat ik iemand ben die niet snel opgeeft, maar ook niet veel tegenslagen aankan. Niemand is perfect en dit is iets waar ik aan moet werken. Een probleem erkennen is de eerste stap om het te verhelpen. Iedereen heeft wel dingen die beter kunnen tijdens het karpervissen en ik denk dat het belangrijk is voor iedereen om hun problemen te erkennen, anders kan het niet verholpen worden.

Een doorsnee visser. Niets meer, niets minder..

Ik ben niets anders dan wat jullie zojuist hebben gelezen. Een mens met goede kanten en minder goede kanten. Maar ook een mens met goede bedoelingen. Iemand die weet wat hij wil in het karpervissen en er veel aan doet om het te krijgen. Iemand die zijn hobby probeert te combineren met zijn normale dagelijkse bezigheden en een goede balans hierin zoekt. Een doorsnee visser die verliefd is op zijn hobby. Net zoals jij. Niets meer, niets minder..