| 3 keer Lac de Madine, deel 2 |
Karperwereld Online |
vorige
Lac de Madine sessie 2 (1999)
Mei 1999 sta ik weer aan het grote Lac de Madine. Deze keer word ik vergezeld door mijn maat Patrick. We zitten op precies dezelfde stek als de vorige keer. We zouden een week vissen (1 mei t/m 7 mei). Wat direct al opviel was dat alle stekken bezet waren. Waren er vorig jaar maar 3 stekken op dit stuk, nu waren het er al 10!! Wat een drukte!! Gelukkig waren er rechts van ons geen stekken meer.
 |
Patrick op zoek naar nieuwe stekken.. |
of droomt hij van grote karpers! |
De Stek
Onze stek lag er weer mooi bij. Het water stond een 30 cm hoger dan het jaar ervoor, dus de boomstronken waren moeilijk te zien. Gelukkig hadden we dit keer een goede rubberboot mee en waren we dus ook niet zo bang voor die stronken. Tevens hadden we er voor gezorgd dat we voldoende gevlochten lijn hadden meegenomen. We hadden grootse plannen. We zouden gaan hakken!!
De plantengroei was aanmerkelijk minder dan vorig jaar, dat kwam natuurlijk ook omdat we zo vroeg in het jaar waren. De weersverwachtingen waren niet echt gunstig. Het zou een broeierige warme week worden, maar ja je moet het er maar mee doen. Zo gezegd zo gedaan.
Helaas was het grote wierbed van vorig jaar bijna helemaal verdwenen. Wel was er rechts in de hoek nog geen 10 meter uit de kant een flink wierbed ontstaan. Toch koos ik in eerste instantie weer voor de stekken van het jaar ervoor. Patrick zou de stekken die Michel had bevist gaan proberen. We besloten om zeer weinig te voeren. Mochten we actie krijgen konden we altijd het nog opvoeren.
Nadat alles was opgezet en wij volledig geïnstalleerd achter de hengels zaten werd er eerst eens goed gegeten, want op een lege maag is het slecht vissen! Na onze aasperiode werd er nog snel even de afwas gedaan en daarna kon het feest dan eindelijk beginnen.
Helaas de karpers dachten er heel anders over. Niets geen feest die eerste nacht. Zelfs geen kleine fuif. Het bleef doodstil.
Dag 2
De volgende ochtend werd het al snel weer zeer warm. De zon brandde volop en er stond geen zuchtje wind. Overdag lig je wat in de zon te niksen. Om de beurt pak je eens de boot en probeer je wat vissen te lokaliseren of een interessante stek te zoeken. Vissen vonden we niet en andere plekken ook nog niet. Navraag bij andere vissers vertelde ons dat er weinig was gevangen. De enkele vissen die werden gevangen werden 200 tot 300 meter uit de kant gehaakt bij een groot wierbed. Voor onze stek was er natuurlijk verder geen enkel wierbed meer te vinden en de bodem was verder uit de kant ook overal gelijk. Dan nog maar een nachtje proberen. (foto: Patrick in boot)
De hele nacht niets horen springen ook niets gezien, kortom geen teken van leven. Ik begon het gevoel te krijgen dat er weinig of geen karper in deze sector aanwezig was. Nadeel van deze betaalstekken is dat je er aan vast zit. Je kunt niet gauw even van stek veranderen als je ergens anders wat vissen hebt gelokaliseerd, dus we zouden de week op deze stek vol moeten maken.
 |
Lang wachten op actie.. |
Ver vissen, diep, ondiep, half water, pop ups, tussen, voor en achter de waterplanten, rigje zus rigje zo. Aasje dit aasje dat. Ja als ze er niet zijn kun je er gouden boilies aandoen, maar je vangt toch niets.
Vier nachten en dagen gevist en nog geen tuut verder. Wat moet je? We begonnen al te vrezen voor een totale blank, maar zover wilden we het eigenlijk niet laten komen.
Inhammetje
Die middag ben ik eens rechts naast mijn stek gaan kijken. Er was een klein inhammetje met hele grote stenen blokken. Tussen de wierbedden door wemelde het van de kleine visjes. Er stond ongeveer een halve tot een meter water. Ik besloot de boot op te halen en er in dat hoekje uit te stappen. Ik stond nog geen 5 meter uit de kant. De bodem was een beetje kleiachtig. Ook waren er plekjes waar je al snel dieper weg zakte. Op de harde plekjes voerde ik tussen de planten per plekje 10 boilies en een handje tijgers. Die nacht zou ik er met twee hengels vissen.
Nacht 5
Daar gaat hij dan de vijfde nacht in! Het zal een uur of drie zijn geweest dat ik zowaar een aantal piepjes uit mijn delkim hoor. Ik stuif de tent uit en zie dat het de hengel is die rechts vlak onder de kant ligt. Ik sla aan. Yes!! Er zit wat aan. Ik probeer de lijn strak te houden tussen de planten maar de druk neemt vanzelf af. Net voordat we in de boot willen stappen voel ik dat het helemaal geen karper is. Shit!! Het is een zeelt. Eenmaal van de teleurstelling bijgekomen roei ik de stok weer uit. Een half uur later vang ik op de zelfde stek weer een zeelt. Toch geeft het me wat vertrouwen, want op alle andere stokken gebeurt er helemaal niets.
Karper!
 |
17 pond, na 5 nachten vissen ben je ook blij met deze vis. |
Om half vijf schreeuwt de delkim het uit!! YYYYYes!! Dit is een echte run. Weer dezelfde hengel en na de aanslag voel ik ook direct dat het een karper moet zijn. Het duurt toch weer lang voordat we in de boot zitten, maar eenmaal in de boot zitten we ook snel boven de vis. Dan ineens zit ik weer vast aan een boomstronk. Gelukkig dat ik gevlochten lijn heb in plaats van amnesia, want even later komt de vis weer vrij en kan ik een kleine spiegel netten. Alle begin is moeilijk, maar ik heb het toch maar weer geflikt!
Het spiegeltje weegt 17 pond, maar de voldoening is zeer groot. Als je zo hard werkt om een visje te vangen en het lukt dan eindelijk dan geeft je dat een heerlijk gevoel.
Het vertrouwen nam weer toe en na een lange warme en visloze dag gingen we de nacht weer in en er gelijk ook weer uit, want het werd op een zeelt na weer een nul. (foto)
De ochtend van vertrek..
Dan blijft er nog één nachtje over. Patrick had nog niets en we besloten dat als er nog een run zou komen dat hij hem zou nemen. Nog één keer alles op alles om alsnog een run te forceren.
 |
16.5 pond voor Patrick op de ochtend van vertrek. |
Het werd al licht en weer niets. Het zag er naar uit dat het bij die ene vis zou blijven. We wilden net opstaan om te beginnen met opruimen toen er ineens een geluid uit de hemel klonk. Tuuuuuuuuuuuu
.!!! Verdorie!! Een run. Weer in het zelfde hoekje. Patrick breekt zowat zijn nek omdat hij te snel bij de hengel wil zijn, maar gelukkig gaat alles goed. Hij slaat
aan en we stappen direct weer in de boot. De dril verloopt perfect en al snel kun ik het net onder een schubje steken. Aan land blijkt het visje 16,5 pond te wegen. Het is een mannetje want zijn hom loopt alle kanten op. Snel wordt het beestje terug gezet. Ook Patrick is nu reuze blij met deze vis, want na een week hard vissen op de ochtend van vertrek toch een karpertje meepakken is geweldig.
We beginnen met opruimen en eten ondertussen een stokbroodje. Tuuuuuuuu..!! wel godv
..wat zullen we nou krijgen? Weer een run op dezelfde stok. Het is inmiddels weer mijn beurt dus sla ik snel aan. Na een prettig verlopen dril schep ik een schubje. Ook deze vis zit vol hom en weegt ongeveer net zoveel als de twee andere vissen. Snel een laatste foto en hij kan weer terug.
Nu is het echt over want het is tijd om te vertrekken. Helaas net nu het weer omslaat. Tja dat heb je nu eenmaal niet in de hand. De mannetjes waren in de regio gearriveerd, nog even en de dikke met kuit gevulde vrouwtjes zouden misschien ook komen.
Dat zullen wij in ieder geval niet meemaken.
Gelukkig zou ik later in het jaar samen met Michel nog voor een week terug keren. Het zou de laatste week van augustus worden.
 |
De Ochtend van vertrek, snel een laatste foto.. 17 pond. |
(Een paar weken later verscheen in de karper een artikel van Leon Hogendijk. Hij viste de week na ons. Misschien leuk om te lezen hoe het er toen was.....!!!)
top
Voor reacties, aanvullingen of vragen kunt u een bericht plaatsen in de
reactiebox