Artikelen, Frankrijk

Lac de Madine, deel 3

Het was 24 augustus 1999 en ik stond voor de derde keer aan Madine. Deze keer waren we met vier man afgereisd. Michel en ik weer op "onze" vertrouwde stek. Christiaan en Bart links van ons.
Het is alsof de duivel er mee speelde want weer was het die week bloedheet. Dat gaf al weinig vertrouwen.
Overdag was er dus waarschijnlijk niets te verwachten. Weer besloten we weinig te voeren. Michel viste met een enkele grote boilie (30mm) en met tijgers. Ik viste kleine boilies (14mm) en ook met tijgers.

Nacht 1 en 2

We wegen de vis en de naald stopt bij 31 pond!

Tegen de avond stond alles weer op zijn plek en is het weer tijd voor een heerlijke maaltijd.
Daarna nog even kletsen en vermoeid van de heenreis op tijd naar bed.
De volgende morgen als het licht wordt sta ik al vroeg buitenom eens te observeren of er wat activiteit te bespeuren valt. Het was die eerste nacht doodstil gebleven en het enige dat ik had gevangen waren een aantal bloeddorstige muggen. De tweede nacht zou gelukkig wel actie opleveren.

Om een uur of drie de 2e nacht krijgt Michel een mooie run. Het is zijn linker hengel, die lag naast een blok beton waar een boei aan gemonteerd was. Dat zijn van die boeien die de viszone markeren op Madine. Wij snel de boot in en achter de vis aan. De vis geeft goed tegenstand maar moet het tegen zo' n overmacht toch afleggen. Even later kan ik het net onder een zware spiegel schuiven. Eenmaal op de kant als de vis veilig op de onthaakmat ligt zien we met behulp van de zaklamp een mooie lederkarper liggen. We wegen de vis en de naald stopt bij 31 pond! Michel is dolgelukkig met deze mooie vis. We besluiten hem te zakken om hem vervolgens bij daglicht te fotograferen.
Als het licht is halen we de zak uit het water en aanschouwen we de vis bij daglicht. Direct vallen er een aantal dingen op. Zijn ogen liggen zeer diep in de oogkassen en hij heeft een raar klein gezwel onder zijn buik. Nadat een aantal foto's waren gemaakt werd de vis snel weer terug gezet.
Michel was die nacht de enige van ons vieren die een vis had gevangen. Hij viste met een grote boilie op de hair zonder bij te voeren. Een effectieve tactiek gezien de hoeveelheden voer die de gemiddelde visser in het water gooit.
De rest van de dag kruipt weer voorbij zonder actie. De avond wordt gevuld met het eten van hamburgers, kipschnitzels en barbecueworsten. Trouwens een beter alternatief dan van die struikmenu's, want als je die een aantal dagen achter elkaar moet vreten begin je zelf ook op de inhoud van zo'n menu te lijken! Behoorlijk slecht dus.

Nacht 3

De derde nacht levert ook weer één run op die wederom door Michel verzilverd werd. Een schitterende spiegel van 28 pond is de pineut. Nadat we bij daglicht een aantal mooie foto' s hebben geschoten mag hij snel weer zwemmen.
Ondertussen had Michel twee vissen en had hij ons mooi te kakken gezet. Het werd tijd dat Debets ook eens even van zich liet horen, want na drie nachten zonder actie begon ik me al weer aardig zorgen te maken.

Nacht 4 en noodweer

Michel met een mooie 28'er.

Tegen de avond begon de lucht te betrekken. Zoals iedereen weet kan dat in Frankrijk heel snel gaan. Voordat we het wisten begon het te druppelen, te waaien en te rommelen. De lucht werd helemaal oranjezwart en de eerste flitsen waren aan de horizon al te zien. Dat beloofde dus niet veel goeds. Waar we bang voor waren gebeurde. Het begon ontzettend te stormen, te stortregenen en te onweren. Voordat we het wisten zaten we in een ontzettend noodweer. De poorten van de hemel of beter nog van de hel hadden zich boven ons geopend! Emmers waaiden weg, rodpods vielen om en mijn vierde hengel spatte in drie stukken op de grond uit elkaar. Snel werden de andere hengels op een veilige plek gelegd en zochten we snel de tent weer op.
Op een gegeven moment ging het zo ontzettend hard dat ik bang was om met tent en al het bos in te worden geblazen. Twee uur lang zat ik op de grond in de tent. Mijn beide handen tegen het plafond van de tent en mijn beide voeten tegen de voorste tentstokken. Al die tijd was het onmogelijk om met elkaar te praten. Michel zijn tent stond op nog geen drie meter afstand van die van mij, maar door het helse kabaal van de regen, de wind en het knallen van het onweer kon je elkaar gewoonweg niet horen. Dit was verreweg de ergste onweerstorm die ik ooit had meegemaakt!
Na ongeveer twee uur doodsangsten te hebben doorstaan ging de storm eindelijk liggen. Het was inmiddels drie uur in de nacht. We waren er goed vanaf gekomen. De tentjes stonden nog en nadat we wat andere spulletjes uit het bos hadden gehaald was de enige schade die we geleden hadden een hengel van mij. Gelukkig was dit een oude stok, dus ik kon me er niet zo druk over maken.

Beet

De noodweer spiegel..

We besloten alle hengels weer opnieuw uit te roeien en om vier uur lag alles er weer naar tevredenheid in. Nog geen uur later gilde één van mijn delkims het uit. Eindelijk een run voor mij! Snel gingen we met de boot het water op. Na een paar minuten zaten we boven de vis en op dat moment begon het uit het niets ineens weer te waaien. Nee, het begon te stormen te onweren en te regenen. Binnen een minuut werden de golven ontzettend hoog. We werden terug richting land geblazen. Al die tijd zat de vis er nog aan. Ik trok uit alle macht om zo een snelle landing van de vis te forceren. Gelukkig lukte dat. Een mooie twintiger was binnen. Nu weer als de sodemieter naar de kant! Vlug deden we de vis in de bewaarzak zetten hem diep weg en doken weer de tent in. Ondertussen was het al weer flink aan het hozen. Het zat ons ook niet mee!
Weer ging een uur voorbij voordat het slechte weer afnam. Het verdween ook weer net zo snel als het gekomen was. Daarna was het tijd om nog snel een aantal uurtjes slapen en konden we s' ochtends een 24 pond zware spiegel voor mij op de foto zetten.

Nacht 5

De nacht erop was voor Michel. Weer wist hij een mooie twintig pond spiegel te landen. Het was een kleine gedrongen vis, maar zeer de moeite waard! Hij had nu drie mooie vissen gevangen en was zeer tevreden. Tijd voor mij om er eens wat bij te vangen! Dat is natuurlijk weer makkelijker gezegd dan gedaan, maar het lot was mij weer eens gunstig gezind.

Nacht 6

Nacht 5 was voor Michel.

We gingen inmiddels de zesde nacht in. Om twee uur die nacht was er voor de eerste keer groot alarm. Mijn linker delkim gaf een aantal piepen. Snel sloeg ik aan en konden we de boot weer in. Zonder al te veel moeite kon ik een mooie spiegel landen. Hij woog 27 pond. Zeer tevreden met dit resultaat roeide ik de hengel weer uit.
Een uurtje later kreeg ik opnieuw een run. Dit keer was het de middelste hengel. Direct na de aanslag veerde de hengel al weer recht. Een losschieter! Ik draaide de boel binnen en zag dat de onderlijn eraf was. De wartel zat er nog wel aan. Ik had verdorie de knopen niet goed gecontroleerd anders had ik dit zeker kunnen voorkomen. Niets meer aan te doen! Snel een nieuwe onderlijn gemonteerd en het zaakje weer uitgeroeid.

Tuuuuuuuuu…!! Het is inmiddels weer een uur later als ook mijn rechter delkim alarm slaat. Daar gaan we weer. Snel de tent uit zien te komen, de hengel voorzichtig aanslaan en snel de boot in. Ik voel aan de tikken op de top dat het waarschijnlijk een kleine vis betreft en dat blijkt even later ook te kloppen. Een kleine schub van 14 pond is de klos.
De rest van de nacht verloopt zonder verdere actie. Zeer tevreden zet ik de vissen bij daglicht op de foto.

Zeer tevreden zet ik de vissen bij daglicht op de foto.

De laatste nacht gaat ook voorbij zonder actie en al veel te snel komt er weer een einde aan onze week. Het leverde mij 4 runs op waarvan ik er 3 lande. Michel kreeg 3 runs en verzilverde ze allemaal. Bart en Christiaan bleven helaas de hele week zonder actie.

Zo bleek onze eerste korte sessie in '98 de meest succesvolle. De sessies erna was het veel drukker aan het water en de vangsten voor ons waren dan ook veel minder. Reden daarvoor was denk ik de sterke stekdressuur. Als de stekken bijna het hele visseizoen door 24 uur per dag worden bevist kun je je voorstellen dat het natuurlijk hard minder wordt! Nou moet ik erbij vertellen dat het weer ons die laatste twee keer ook niet erg mee zat. Beide keren de ganse week knetter warm zonder wind (op die storm na). Niet echt ideaal karperweer…

Slotwoord

Hierbij komt aan mijn verslag over Madine een eind. Ik ben zeker van plan nog eens terug te keren. Dan ga ik wel op een andere stek aan het werk, want deze stek heb ik nu wel een beetje bekeken. De stekdressuur is volgens mij ook zéér groot geworden op het stuk waar wij visten en dat is natuurlijk ook niet vreemd met zo' n zware hengeldruk!!! Ook een zeer groot nadeel van zulke privé stekken is het feit dat je er aan vast zit. Zit er geen vis in de regio dan kun je niet verkassen. Eigenlijk dus gewoon waardeloos. Tevens vind ik dat de resultaten bij warm weer meestal zeer bedroevend zijn. Wat trouwens op de meeste wateren vaak het geval is.

Mocht iemand trouwens nog vragen en /of op /aanmerkingen hebben dan hoor dat graag. Rest mij jullie allemaal veel succes te wensen met je eigen visserij en vang ze!!

Saron Debets