Omgaan met Dressuur

Door: Martijn Nederpel

In dit artikel wil ik wat verder ingaan op het vissen op dressuurwateren aangezien veel mensen daar toch wel een sessie doorbrengen. Ik probeer mijn mening te geven op dit onderwerp, zonder te willen verkondigen dat ik zo'n supervisser ben want dat bestaan niet, ik heb er gewoon een hekel aan om s'ochtends wakker te worden en tot de conclusie te komen dat ik de hele nacht heb kunnen doorslapen zonder door een pieper gewekt te worden…

Deze 25 ponder kwam er in november 1998 bij een watertemperatuur van slechts 7 graden uit. Mijn manier van vissen houdt in dat ik zoveel mogelijk aanknopingspunten voor de vis probeer te verwijderen. In mijn ogen is dat ook de werking van de verschillende soorten rigs de karper kent het niet dus ziet er ook geen gevaar in. Neem nou de stiff rig, volgens de kenners vangt hij omdat de vis hem niet kan uitspugen volgens mijn bescheiden mening zou het wel eens kunnen zijn dat de karper het materiaal van de onderlijn niet herkent!! Hij is het geribbelde oppervlak van de gevlochten onderlijnen gewend en dit voelt toch weer heel wet anders aan. Maar goed, de standaard situatie op de meeste wateren gaat als volgt: men komt s'avonds aan met de auto en zoekt een stekkie waar men het stuk blik achter zich kan parkeren ze zeulen een meter of drie vier hun foudraal naar de waterkant en beginnen met optuigen een onderlijntje van 25 á 30 cm met een haakmaatje 4 vervolgens word daar een readymade aan bevestigd en worde het hele zaakje met een zwiep naar de horizon geslingerd vervolgens worden er 20 boilies bijgevoerd waarna de volgende hengel aan de beurt waarna men een bakkie neemt. Het resultaat is vaak dat er rond een uur of twaalf weer word ingepakt zonder vis, maar dát kwam omdat de wind niet goed was!

Laten we eens stap voor stap bekijken wat er veranderd zou kunnen worden.
Ten eerste.
De stek omdat de vissen op dit soort wateren vaak door hebben waar er gevist word zullen ze deze stekken mijden of later als de visser verdwenen is terugkomen om zich tegoed te doen aan het voer! Wat mij ook vaak opvalt is angst om tegen obstakels aan te vissen terwijl de vissen op juist dit soort wateren zich daar veiliger voeren, wij vissen vaak een meter voor in het water groeiende wilgen of roeien het aas een meter voor in het water gestort puin en ik moet zeggen dat ik toch zelden een vis verspeel op obstakels. De wind is ook een factor in de stekkeuze de verhalen dat noordenwind slecht zou zijn geloof ik niet ik heb nog nooit een vis met kompas gevangen…. Wat ik wel geloof is dat als de wind warme lucht aanvoert dit een gunstig effect heeft op de vis voert de wind koude lucht aan dan koelt het water af en word de vis passiever, dit is dan ook de reden dat noorden wind als negatief word ervaren omdat deze vaak koude lucht aanvoert maar het hoeft niet. Ik vis bij een koude wind vaak juist in de luwte waar de wind wat minder invloed heeft op het water zodat die wat minder snel afkoelt.

Ten tweede.
Het aas, ik heb persoonlijk niets tegen readymade boilies integendeel ik vis er zelf ook mee maar niet op gedresseerde wateren. Het is gewoon een feit dat zij daar op een enkele uitzondering na hun beste tijd hebben gehad, gewoon een kwestie van teveel herkenning ze zijn rond 20mm zoet (zelfs de fish )en geconserveerd. Nou weet ik ook wel dat er wel uit zonderingen zijn maar vaak verschillen die maar in een punt met de andere soorten, ik maak ze zelf dus en verander niet alleen de flavour maar de hele mix ik laat vaak zelfs de flavour achterwege aangezien de vis dit ook herkent. Wat dacht u bijvoorbeeld boilies op basis van gewoon witvislokvoer 50/50 mengen met een goedkope neutrale mix een beetje zout erdoor en draaien maar... ho ho draaien waarom maken we er geen vierkantjes van? Als we uitroeien of pva gebruiken maakt het toch niets uit bovendien herkent de vis deze vorm niet en blijft het goed op zachtere plekken liggen bovendien zijn de snij randen een beetje grof van structuur wat de uitwaseming van de geur ten goede komt. Als men samen met deze boilies een paar voerballen van hetzelfde lokvoer voert krijgt men een ideale voerstek!
Andere goede aassoorten zijn partikels als hennep, gerst, tarwe, maples, maïs en tijgernoten let er trouwens wel op dat je de tijgers in de lengte op de hair zet en niet overdwars omdat dit het draaien van de haak belemmert.

een 23 ponder in het vroege voorjaar van 1999 Ten derde.
Dan zijn we aangekomen bij de presentatie van het aas, bij mij geld dat het zo natuurlijk mogelijk en zo scherp mogelijk moet zijn. Hier passen dus geen onderlijnen van 30 cm en haken maatje 4. Ikzelf vis vaak met nashhaken maat 8 en heb zelden last van losschieters het voordeel is dat de haak lichter is en minder opvalt, ook graaft een klein haakje zich makkelijker in het vlees zodat hij niet begint te wrikken en losschiet. Let er trouwens wel op dat de weerhaak klein is dit bevordert het inhaken want op de plaats waar de weerhaak zit is de haak bijna twee maal zo dik! Ik slijp ze dus bijna helmaal af. De onderlijn is bij mij tussen de 10 en 15 cm lang en ik kies voor zo soepel mogelijk materiaal dus geen 25 lb. silkworm als ik met 10 lb. lijnen vis maar eerder 12 of 15 lb. in het midden wikkel ik wat lood draad wat vliegvissers gebruiken om hun vliegen te verzwaren, dit zorgt ervoor dat mijn onderlijn netjes op de bodem ligt. Ik weet ook wel dat je er een loodhagel op kan knijpen maar ik vind die vaak te grof en ze kunnen mijn onderlijn beschadigen. Mijn hair bestaat ook uit zeer soepel materiaal vaak 8/00 dyneema tevens gebruik ik een line-aligner. Dit hele zaakje combineer ik met zwaar vast lood zeker 100 gram om ervoor te zorgen dat het kleine haakje diep penetreert in de lip. Het hele zaakje vaar ik uit met een minimum aan voer ik wil nl elke vis die op mijn stek komt haken. Ik namelijk geen leger des heils voor de karpers als ze eten willen moet ze ook voelen! Ik voer dus niet strandaard 20 boilies bij met een cobra ik vind dit te gespreid en te standaard.

Zo en dan ga ik gerust een nachie slapen, nou ja liever niet natuurlijk! Toch is het mij opgevallen dat de vissen vaak gaan azen als het rustig word aan het water, om er nou voor te zorgen dat ze geen idee hebben dat ik er nog wel zit monteer ik ook altijd een toploodje op mijn lijn zodat deze plat op de bodem ligt onvoelbaar voor de vis!
Dit was een voorbeeld hoe ik de aanpak op dit soort wateren maar er zijn nog honderd en een manieren om de dressuur te doorbreken, als er op jouw water juist op deze manier gevist word zal je misschien met lange onderlijnen en grote haken en readymades moeten gaan vissen zolang jouw aanpak maar wezenlijk verschilt met die van anderen.

Tight lines!

Martijn Nederpel

Voor reacties, aanvullingen of vragen kunt u een bericht plaatsen in de reactiebox