Artikelen

Een zeer actieve winter

Shit, dat was weer net op tijd! Voor de zoveelste keer vergeet ik in alle haast bijna dat hier van die ellendige flitspalen staan. Als je via de A27 vanuit Utrecht richting het zuiden rijdt kom je meerdere van die krengen tegen. Deze herinnerde ik me gelukkig net op tijd, het is ook wel eens anders… Ik moet alleen wel opschieten, mijn bestemming is Leerdam voor een KSN bestuursvergadering en daar wil ik niet te laat aankomen. Er is weer een heleboel te bespreken en we hebben onze beschikbare tijd vanavond hard nodig.

Druk, druk en nog eens druk....

"Education, not condemnation"

De tijd glipt ook deze keer weer door onze vingers en allerlei onderwerpen zoals de aanstaande jubileummeeting, uitslag van de betaalwaterenquete, jeugdviskampen en aanwezigheid op de hengelsportbeurzen passeren de revue. Om half twaalf breit onze voorzitter Willem Peters er een eind aan en moeten enkele punten helaas naar de volgende vergadering doorgeschoven worden. We drinken nog even wat samen en gaan op huis aan. Voordat ik echter naar bed ga haal ik nog even een zakje boilies uit de vriezer. Dit weekend staat er weer een ochtendje vissen gepland en om de kansen te vergroten is het natuurlijk wel beter als er van tevoren wat aas gestrooid is. Ondanks dat het winter is voer ik toch graag voor, vanzelfsprekend wel veel minder dan in warmere jaargetijden. Om op tijd op mijn werk te zijn wordt de wekker dus een half uur eerder gezet, deze nacht moet ik het maar met wat minder slaap doen dan normaal.

Laten we de toekomst van de karpervisserij ondersneeuwen?

Als ik de volgende ochtend op kantoor mijn PC opstart staan er alweer een dozijn mailtjes van medebestuursleden. Vooral collega Lokhorst verbaast me keer op keer door midden in de nacht zijn E-mails te gaan beantwoorden. Waar deze man zijn energie en fanatisme vandaan haalt is me een raadsel, maar ik heb er veel respect voor. Ook voor de anderen hoor, begrijp me goed. Iedereen offert een boel vrije- en vistijd op voor de goede zaak en dat bewonder ik. Wat het allemaal de moeite waard maakt is dat we ook echt successen boeken. Het ledental stijgt de laatste jaren flink, door het hele land draaien Spiegelkarperprojecten, regionale CBB's zien het levenslicht en bij de NVVS en hengelsportfederaties zijn we een volwaardige gesprekspartner geworden waar men rekening mee houdt. Na de laatste werkdag van de week alleen maar met switches en routers bezig te zijn geweest, stap ik rond vier uur in de auto. Het doel is het Drentse Tynaarlo, waar in een gezellig café de meetings van de regio Noord worden gehouden. Zoals gebruikelijk is het beregezellig en kan ik met een boel mensen bijkletsen. Om half twee raakt mijn oor dan uiteindelijk het kussen, enkele seconden later slaap ik.

Naar het water!

"De bladeren knisperen onder mijn schoenen…"

Zondagochtend, de wekker gaat. Niets uitslapen in het weekend, gevist moet er worden! In de ochtendschemering rijd ik richting het water. De bladeren knisperen onder mijn schoenen als ik de stek nader, volgens vast ritueel gaan de steunen in de grond, hengels in elkaar en de plu overeind. Het was een heldere nacht, de kou voelt scherp aan als ik ze inadem. De eerste zonnestralen brengen echter gelijk een warme sfeer aan de waterkant. Ik heb er echt zin in en als de dobber van de peilhengel op z'n plek staat weet ik beide rigs er pal naast te deponeren. De laatste maanden heb ik hier af en toe een ochtend gevist en heb in deze koude maanden mijn voerstrategie wat aangepast. Normaal gesproken voer ik het liefst twee of drie dagen voorafgaand aan de visdag of -nacht. De afgelopen keren heb ik echter gemerkt dat het beter loopt als ik tussen de voerdagen en de visdag zelf een dag niet voer. De karper heeft in de zomer een uur of zes nodig om zijn voedsel te verteren, met winterse watertemperaturen is dat, door de vertraagde stofwisseling, een veelvoud daarvan. Een paar weken terug ving ik op zondag een vis die de voerboilies van de vrijdag ervoor nog uitscheet. Hoewel ik nog hooguit een paar ons boilies per keer voer, voorkom ik door die rustdagen tussenin dat de karpers nog verzadigd zijn als ik langskom om ze te vangen. Wat me ook opvalt is dat ik al twee keer een vis heb weten te vangen die zich geprikt had, maar geen aanbeet had laten zien. Je draait dus binnen en voelt opeens een lomp gewicht aan de lijn. Door deze ervaringen heb ik gelijk besloten om gedurende de ochtend beide hengels enkele keren opnieuw in te gooien. De rigs die ik nu gebruik zijn erg soepel en uitgerust met kleine haakjes, mochten die onverhoopt in de war geraakt zijn dan heb ik daarmee in ieder geval niet de gehele ochtend voor Jan l*l zitten vissen. Verder gaat er standaard een stuk oplosbaar foam op de hair tussen boilie en haak, waarmee ik het meeste in de war raken prima kan voorkomen. Ten slotte zijn er twee weertypen die er qua activiteit van de karper duidelijk uit springen. Helder weer met een fel schijnende zon, óf harde wind en regen leveren het meeste op. Door de sessies goed te plannen aan de hand van de weersverwachting kan er dus nóg effectiever gevist worden.

Nogmaals druk, druk, druk…

Resultaat van een korte sessie in de juiste omstandigheden.

Dinsdagavond.
Weer op weg naar Leerdam. Nu niet voor een vergadering maar voor een meeting van de regio Utrecht. Ook hier weer een perfecte mix van gezelligheid, serieuze zaken die besproken worden en leerzame karperpraat. Met de regioman Sjoerd Paulssen bespreek ik tussendoor nog wat details van de aanstaande jubileummeeting. We zijn samen met Frank Huisman aan deze enorme klus begonnen, het kost een boel tijd maar het belooft dan ook iets heel moois te worden. Op de planning staan enkele unieke programmapunten en verder hebben we een aantal (althans volgens ons) ontzettend leuke verrassingen verzonnen. Die houden we echter wel top secret. Ook kijken we reikhalzend uit naar de primeur van weer een nieuw jubileumboek. We verheugen ons er echt op, en ook op de maanden erna omdat we dan weer volop tijd hebben om te vissen! De volgende dag op het werk passeren weer de nodige E-mails over de aanstaande karperbeurzen. Er moeten nog de nodige last-minute zaken geregeld worden. Gelukkig zijn er steeds meer leden die zich als vrijwilliger aanbieden om op een stand mee te helpen. Vele handen maken zo licht werk, en het is bovendien ook gewoon leuk om te doen. Ha, ook nog een mailtje van Henk Dokter over de regio CBB Noord Nederland. Vergadering staat genoteerd kerel.

Handen uit de mouwen!

Middelpunt van onze belangstelling, nu en in de toekomst.

Ik zie geen andere mogelijkheid dan dat wij karperaars vol overgave deze door de KSN ingeslagen weg moeten vervolgen. Nog altijd zijn er veel te veel karpervissers die helemaal niets doen om hun geliefkoosde hobby een stukje op weg te helpen voor de toekomst. Er is zó'n klein groepje die voor heel karpervissend Nederland de hete kolen uit het vuur haalt. En dat terwijl het allemaal zo ontzettend simpel kan zijn. De allersimpelste is een veelgenoemde, bezoek de jaarvergadering van je hengelsportvereniging. Hier worden belangrijke besluiten genomen over uitzettingen, drie-hengel-vergunningen, wel of niet nachtvissen en beperkende regels ten aanzien van het gebruik van boten. Het mogen dan wel vaak oude en verstokte witvissers zijn die het meest de HSV besturen bevolken, maar ik geef ze groot gelijk. Als de vismogelijkheden de karperaars enigszins aan het hart zouden gaan, dan zouden ze toch wel komen opdagen? Je zou ook zelf in zo'n bestuur zitting kunnen nemen, ja echt! Zo kun je daadwerkelijk invloed uitoefenen op het beleid en ben je niet afhankelijk van andermans gratie. Het oprichten van een karpercommissie of iets vergelijkbaars is ook een mogelijkheid, vaak zijn de zittende bestuurders erg blij met zo'n intiatief.
Nu we toch bezig zijn, waarom is nog maar een klein deel van de karpervissers lid van de KSN? Omdat het geld kost? Kom op zeg, tien kilo diepvriesboilies kost meer en je krijgt er ook nog eens twee kwaliteitsboekjes per jaar voor. Soms hoor ik ook nog wel eens dat de KSN elitair zou zijn. Vroeger misschien, maar het laatste decennium absoluut niet meer. Eigenlijk is het heel simpel, als we ons niet verenigen en duidelijk onze stem laten horen bij de NVVS en de politiek, kunnen we het op de lange termijn gewoon vergeten. "Had ik toen maar…" hoor je dan achteraf. Inderdaad, had je toen maar…

Voldoende belangstelling, maar word je ook lid?

Het kost je echt geen uren per week om een steentje aan de karpervisserij bij te dragen. Kruip nou eens uit je ingegraven bivvy en neem een jong vissertje mee naar het water, in plaats van de jeugd alleen maar de schuld te geven van de problemen aan de waterkant. "Education, not condemnation" noemen onze Engelse collega's van ECHO dat. "Voorlichten in plaats van veroordelen" in normaal Nederlands.
Door het hele land zullen in VBC's ook voldoende karpervissers vertegenwoordigd moeten zijn om de beroepsvissers het nodige tegengas te geven. Om daarin zitting te nemen hoef je echt geen expert te zijn, er is overal voldoende hulp en kennis beschikbaar. Ook binnen de KSN is regelmatig vers bloed nodig bij de redactie, de Commissie Belangenbehartiging (CBB), onder regiobestuurders en in regionale CBB's. Mensen het is echt heel erg leuk om met dit soort dingen bezig te zijn en met een kleine inspanning valt vaak al een boel te bereiken.

Hoewel de winterperiode voor ons traditioneel een erg drukke periode is met allerlei meetings, beurzen en boekjes die in orde gemaakt moeten worden, valt er met een slimme planning ook nog best een karpertje tussendoor te vangen. Dat je door actief te zijn in belangenbehartiging geen vistijd meer overhoudt is dus ook de grootste flauwekul. De plek goed voorbereiden en vervolgens in enkele uren je slag slaan is heel goed mogelijk. Als het zelfs mij al lukt?

Mark Noorman