Eerste Sessie
Een van mijn mooiste belevenissen was in het voorjaar van '99. Ik had al enkele maanden eerder mijn oog laten vallen op een vijver en vond de tijd nu rijp om te beginnen met het observeren van activiteiten in het water. Na enkele uren had ik al een aantal karpers zien rollen en springen, dus besloot ik mijn vismaten in te lichten. Na wat overleg werd besloten de volgende dag met het voeren te beginnen. We voerden beperkt gedurende 3 dagen en op vrijdag 26 maart gooiden we voor het eerst onze lijnen uit. Ik viste met mijn vaste vismaten Youri en Mark. Youri beviste de linkerhoek, Mark de rechterhoek en ik nam de overkant en het midden voor mijn rekening. Omdat ik de enige was die met drie hengels viste kon ik mijn derde hengel wat verder weg leggen. Toen we eenmaal goed en wel aan de koffie begonnen, spraken we af om de hele nacht te blijven, mits we voor 21:00 een aanbeet hadden gehad. Om 19:00 werden de gaspitjes en pannetjes tevoorschijn gehaald en we maakten een lekker soepje met
aardappelen en kaassoufflés.Nadat ik mijn soep had opgedronken kwamen er uit de linker optonic van Mark enkele piepen. Het eten werd even het eten gelaten en we liepen naar de hengels. Bij de hengels aangekomen zagen we enkele harde tikken op de top van de linkerhengel van Mark, hij besloot meteen aan te slaan. Direct daarop stond zijn hengel flink krom en na een gevecht van een minuut of vijf lag er een mooie spiegel van 16 pond in het landingsnet. Helemaal blij werden er wat foto's genomen en werd besloten de vis meteen terug te zetten in zijn element. De slaapplaatsen werden in orde gemaakt en de kaarten kwamen te voorschijn, een andere hobby van ons. Om 23:00 kruip ik in mijn slaapzak omdat de volgende dag een zware zou gaan worden door een verhuizing. Net nadat ik mijn ogen had gesloten begon de linker optonic van Mark wederom te piepen, alleen was het deze keer een keiharde run en weer werd de vis succesvol door hem gehaakt. Na tien minuten lag er een 14-ponds spiegel op de onthaakmat. Na de vis gezakt te hebben kruipen we terug in de slaapzak. Die nacht verspeelt Youri nog een karper en vangt Mark een schubkarper van 15 pond. Ik baalde want er was wel activiteit op mijn stekken maar aanbeten bleven uit. Ik vervloekte de stekken, niet wetend dat de volgende ochtend een ochtend zou worden om nooit meer te vergeten…
Om 8:00 gaat mijn wekker en ik ga eruit om de hengels te inspecteren en koffie te zetten. Bij de hengels aangekomen blijkt mijn linkse lijn helemaal slap te hangen, zonder dat ik ook maar een piepje had gehoord, hoewel die er wel zou moeten zijn geweest daar ik met swingers vis. Ik zal wel heel vast hebben geslapen. Ik besloot de lijn in te draaien en meteen maar de boilie te verversen. Maar nadat ik de lijn strak had gedraaid begon er opeens iets aan de andere kant van de lijn te trekken. Het bleek dat een karper zichzelf had gehaakt en zich vast had gezwommen in de leliebladen. Na enkel minuten wist ik de vis uit de leliebladen te trekken maar hij was zo uitgeput dat het slechts een kwestie was van indraaien, en een echt gevecht met de vis bleef uit. Na het wegen bleek het om een schubkarper van 16 pond te gaan. "Toch nog een vis", dacht ik. We maakten wat foto's van de vis en de vissen die Mark eerder die nacht had gevangen en vertrouwden de vissen daarna weer toe aan hun element. Na deze wat opwindende start van de dag besloten we rustig aan op te gaan ruimen maar hier kwam weinig van terecht, want nog geen 5 min. later kreeg ik een run op mijn middelste hengel. Een kort maar hevig gevecht volgde, waarbij de vis nog enkele runs nam. Wederom wisten we de vis te landen en weer was het een schubkarper. Ditmaal was het echter een wat zwaardere vis, namelijk 19 pond. Volkomen tevreden werden vervolgens de spullen opgeruimd en afspraken gemaakt voor een volgende sessie.
Toen besloot ik mijn hengels in te draaien, maar tijdens het indraaien van mijn rechter hengel begint mijn linker optonic te loeien en begint de spoel als een gek lijn af te geven. " het zal toch niet waar zijn", flits door mijn hoofd en ik leg snel mijn rechterhengel terug op de steunen en sla mijn linker hengel aan. Een gevecht van meer dan een kwartier volgde, de vis nam keer op keer een run en omdat ik met relatief licht materiaal viste wilde
ik de druk niet te hoog opvoeren, maar na een tijdje begon ik me toch zorgen te maken, omdat de kans op een losschieter naarmate de tijd verstrijkt alsmaar groter word. Ik besloot de druk op te voeren en even later verscheen er een vis aan het wateroppervlak met een schubbenpatroon dat ik nog nooit in het echt had gezien, maar wel herkende uit de bladen en van het internet. Het bleek een volschub spiegelkarper te zijn, en wat voor een, zo'n mooi schubbenpatroon had ik nog nooit gezien bij een volschub spiegelkarper.
Hartstikke opgewonden schepten we een keer mis, maar de tweede keer was het wel raak. We maakten snel wat foto's en wogen de vis, want we wilden hem zo snel mogelijk terug in het water laten. Hij had een gewicht van 21 pond. Helemaal gelukkig gingen Mark en ik naar huis, alleen was Youri wat minder tevreden, maar dit water zou hem in latere sessies nog heel wat mooie vissen opleveren waaronder een dikke schubkarper van 26 pond. Tweede Sessie
Een tweede sessie die ik U graag zou willen vertellen, vond plaats in mei '99, toen ik met Youri een dood stuk van de Dommel ging bevissen. We kwamen aan om ongeveer 13:00 en nog geen uur later lagen de lijnen in en stonden de tenten klaar voor de nacht. 's Middags kwamen enkele van onze vrienden langs om te kijken of we al iets hadden gevangen, hetgeen niet het geval was. We brachten de middag kaartend en kletsend door en om de zoveel tijd piepte mijn linker optonic…. ' die bijt straks wel door", zei ik. Om 20:30 gingen onze vrienden weg en ging Youri even wandelen om een sanitaire stop te maken. Na tien minuten is hij nog niet terug en ik ga mijn tent uit om te kijken waar hij uithangt. Op het moment dat ik mijn tent uitkom begint mijn linker optonic te piepen, in no-time heb ik aangeslagen en sta ik met een kromme hengel in mijn handen, en ik besef dat het hier om een vrij zwaar exemplaar gaat. Ik probeer Youri's aandacht te krijgen door te roepen en te fluiten, maar hij reageert niet. Doordat ik met vrij licht materiaal vis kan ik niet teveel druk zetten op de vis en dus duurt het lang voordat de vis van de bodem loskomt. Als hij weer begint te zwemmen komt Youri aangewandeld, maar op het moment dat hij mij met de kromme hengel ziet staan begint hij te rennen en springt hij over het prikkeldraad heen, hij pakt snel het landingsnet en vraagt of hij het even over moet nemen, hetgeen we wel vaker doen als een gevecht lang duurt, maar ik zeg hem dat, dat niet nodig is omdat ik hem toch al bijna op de kant heb. Enkele ogenblikken later verschijnt een grote schubkarper met een extreem gele buik aan het wateroppervlak, we landen hem en na weging blijkt hij 24,5 pond te wegen. Verder vangen we die avond niets meer, maar om 6:00 komt Youri me wekken met het bericht dat hij zojuist een schubkarper van 16 pond had gevangen. 's Middags gaan we tevreden huiswaarts.
Derde Sessie
Een derde sessie die ik graag met U zou willen delen is een sessie met Youri en Marijn, twee van mijn beste vrienden en vismaten. We hebben besloten om die nacht een riviertje te bevissen, waar we in het verleden al goede resultaten hadden geboekt, maar waar nachtvissen niet is toegestaan. Maar omdat Youri bij de mariniers zal gaan in de week die daarop volgt, willen we onze ( voorlopig) laatste sessie wel memorabel laten worden en dat werd hij zeker. We spraken af om de nacht van vrijdag op zaterdag te gaan vissen, en Youri en Marijn zouden al op vrijdagmorgen vertrekken met alle spullen, maar ik moest eerst naar school. Ik nam in overleg met mijn ouders de middag vrij
van school en fietste om 12:15 naar het water. Daar aangekomen gooi ik mijn schoolspullen in mijn kar en trek ik mijn vis-outfit aan. Nadat ik mijn spullen heb opgesteld gaan we wat drinken en om 16:00 breekt het geweld los. Vanaf dat tijdstip krijgen we tot 7:00 zaterdag 16 runs waarvan ik er 6 weet te verzilveren met vissen tot 28 pond, Youri weet er 3 te verzilveren waaronder een mooie 24-ponds spiegelkarper, werkelijk een plaatje om te zien, en hij verspeeld er 1, Marijn weet van de 6 runs die hij kreeg "slechts" drie vissen te landen, wat volgens ons te wijten is aan onervarenheid, hetgeen we hem niet kwalijk nemen. Om 8:00 komt er een controleur aangelopen en we vertellen hem het verhaal van Youri en de vangsten van die nacht, en hij is heel aardig tegen ons, wenst ons verder veel succes maar benadrukt wel dat we voor de avond weg
moeten zijn. We besluiten meteen te pakken en gaan zeer tevreden naar huis.Dit was een kleine greep uit mijn belevenissen. Er zullen er zekere meerdere gaan volgen in de toekomst.
Met vriendelijke groet,
Niek Pellis
npellis@hotmail.com