Artikelen

Oktobersessie op de Moselle

Eindelijk het is zover: Frankrijk, dit is toch iets waar ik (en mijn maatje Otto ) naar uitkijken. Onze bedoeling was om 5 dagen te vissen op de rivier bij Metz. Dit gebied is vrij bekend bij ons alleen hadden we gek genoeg nog nooit op de Moselle zelf gevist maar altijd op de omringende putjes en meren.

Maar goed om 5 uur s’ochtends staan we op ons beoogde plekje moe en verrot, want tja we hebben allebei de hele week weer hard moeten werken. Het ritueel gaat als vanouds, opbouwen plekje, peilen ect. Omstreeks de middag liggen 7 van de 8 hengels erin. Ik pak de laatste hengel, smijt het een eind weg en leg de hengel op de steunen, maar telkens als ik de swinger eraan doe gaat hij weer omlaag. Ik begrijp er niks van totdat bij mij het lichtje gaat branden. Sla aan en verrekt heb een karper aan de lijn dit heb ik nog nooit meegemaakt. Afijn snel wegen en het kleine knolletje kan weer terug.

Ook Otto deed het goed met 21 kg riviergeweld

De nacht brengt ons raar genoeg niks maar we bijsluiten om deze stek toch nog even een nacht te proberen. Gelukkig maar want om 1 uur ‘s middags strijkt er een school karpers neer op onze grote voerplek en is het takelen geblazen. In 4 uur tijd vangen wij samen 16 karpers waarvan de grootste 11 kg is allen zijn schub.


Na het avond eten komt een oud fransoosje bij ons kijken en we raken aan de praat, het is een aardige vent van een jaar of 70 die elke dag op van alles en nog wat vist. Naar een 2 uur gekletst te hebben vraagt de man of die naast ons mag vissen omdat we eigenlijk op zijn dagelijkse stekje zitten te vissen. Wij hebben hier natuurlijk geen problemen mee, want de man brengt ons een schat aan informatie mee.

De eerste 20 kg+ vis van de Moselle, wat een beauty he!

De man vindt het maar vreemd dat wij met al die toeters en bellen zitten te karpervissen, hijzelf pakt een oude verrotte hengel doet er wat Frans voedsel aan en gooit zomaar ergens in (dachten wij). Om een lang verhaal kort te maken. Hij ving 6 vissen in 2 uur tijd terwijl wij geen stootje kregen. Het enige wat wij konden doen was kwijlen want 3 van de 6 vissen waren boven de 20 kg. Nou daar sta je dan met je asociaal dure zooi aan de waterkant om vervolgens weggevist te worden door een oud versleten fransoosje. Na dit lik op stuk beleid vroegen we natuurlijk wat zijn geheim was, het antwoord was heel simpel, hij voerde al meer dan 40 jaar elke dag op dit plekje.

Naar overleg met de man legden we 2 hengels op zijn stekje neer en vingen die nacht eveneens drie 20 kg + vissen waar van er 2 mijn deel waren.

De 3e die nacht: 23,5 kg pure kracht van de rivier

Na dit succes hadden we ons doel op de rivier bereikt en reden we richting Thionville om door op de omringende putjes nog wat karper te vangen. We hadden nog 3 dagen en 2 nachten te gaan. Het mooie van deze wateren is dat je er met de auto bij je stekje kan komen, en dat is toch wel beter dan 200 meter slepen met je spullen. Het nadeel is dat de halve planeet er vist en de vis stijf ligt van de…….juist ja…DRESUUR!!!! De wateren zijn eigenlijk monotone bakken met een redelijk bestand aan vis. Op elk van deze putten zitten wel 1 of meerdere 20 kg + vissen. De zwaarste die wij er hebben gevangen was 27 kg.

Ook toen wij er aan kwamen was het weer druk, Duitsers, Luxemburgers, Polen, Fransen en Nederlanders. Otto vond een vrij stekje wat schijnbaar weinig word bevist want er lag geen troep en de struiken waren ook nog heel. Nog even over die troep he, ruim die rotzooi toch eens op! We besloten om maar met 3 hengels te vissen terwijl we er met 8 konden vissen. Het idee was hierachter een rustige zone te creëren. De middag werd besteed met peilen en voeren. Er werd besloten om nog niet te vissen en pas de volgende dag de hengels in te werpen. Er werd om de 3 uur lichtjes gevoerd en dit ritueel herhaalde zich ook ‘s nachts. Toen het licht werd wierpen we de lijnen uit en konden we genieten van het vissen en de “natuur’’. De eerste aanbeet volgde pas laat in de middag voor Otto, een mooie grote ronde spiegel van 19,8 kg.

De avond verstreek en het werd weer nacht, nog steeds voerden we om de 3 uur en omdat we altijd run om run vissen was het mijn beurt om een mooie spiegel te landen van precies 14 kg.

19,8 kg wegende put spiegel, ook dit blijven mooie vissen

De volgende aanbeet duurde niet lang en Otto stond weer met een kromme hengel in zijn handen om vervolgens zijn nieuwe record te omarmen, nee geen 31 kg maar juist zijn kleinste karper ooit 1,2 kg en dat op een boilie van 25 mm!

Het werd weer ochtend en tijd om naar mijn ‘’lievie’’ vrouwtje en hond te gaan. Onder het inpakken werd ik getrakteerd op de enige brasem van de sessie.

Tot slot wil ik Otto bedanken voor alle fijne sessies samen zowel binnen als buitenland.

Met vriendelijke groet. Reinbert Ras en Otto Baars