Artikelen

Ook dit is vissen in Frankrijk

Vorig jaar heb ik besloten om mijn viservaringen van het jaar 2005 aan het papier toe te vertrouwen en een ieder te laten meedelen in mijn avonturen aan het water van Frankrijk. Bedenk wel dat een week eerder of later van aanwezigheid op een vergelijkbare visplek in Frankrijk, bij een collega karpervissers tot een heel ander verslag zal leiden. De bekende en met elkaar verband houdende factoren zoals stroming, temperatuur, regenval, materiaal, aas, durf, creativiteit maar bovenal ervaring en eigen aanpak beïnvloeden natuurlijk elk eigen vismoment. Kortom: het blijft vissen.

April 2005

Plan: twee weken, eerst een rivier en daarna naar Pareloup.

Besloten is om vroeg te vertrekken. Omstreeks 05:15 rijden we weg uit Zwolle. Na een voorspoedige reis zijn we voor 12:00 op de stek. Eerst even naar de Mondial Peche voor de jaarvergunning en daarna nog even langs de Carrefour voor stokbrood, water, bier en biefstuk. Vervolgens door naar het water. Bij het water aangekomen is de beoogde plek leeg. Hoewel duidelijk te zien is dat er na mijn bezoek in oktober er waarschijnlijk nog Nederlanders zijn geweest (achter gelaten blikjes bavaria). Zoals altijd heb ik een hark bij me dus de plek wordt even snel schoon geharkt en de grond die nu open is kan eveneens snel opdrogen. Er staat een zonnetje op de rivier en er lijkt niet zoveel stroming te staan als de laatste keer. Ik heb er zin in. De beide tentjes zijn snel opgezet en de boot volgt snel daarna. Zoals altijd hier wacht ik totdat de scheepvaart om een uur of 20:00 stil ligt, voordat ik ga voeren. Na een heerlijke maaltijd met verse biefstuk en de nodige kronenburgers ga ik het water op. Overal voer ik particles aangevuld met boilies. Aangezien het de eerste keer hier voor mij is in het voorjaar weet ik nog niet wat de beste aanpak is. Daarom gaan er twee hengels in de vaargeul, een voor het eiland en een voor de eigen kant. Al snel blijkt 160 gram in de vaargeul het niet te houden. Ondanks dat de hengels hoog staan opgesteld. Na een onrustige nacht met af een toe een piepje, blijkt de volgende ochtend dat zelfs de 280 gram die ik er nog aan heb gehangen het ook niet te houden vanwege de toch wel vele takken, zakken en andere zooi die door de rivier wordt meegevoerd.

Na het ontbijt toch maar weer het water op. De visvinder verteld me weer wat meer over de omgeving rond het eiland maar nodigt niet echt uit om daar de aandacht op te richtten. Ik hak de knoop door om deze avond aan de overkant te gaan zitten, zodat ik direct in de vaargeul kan vissen. Gewapend met een bijl zoek ik een plek uit tussen de bosjes en hak de weer ontsproten twijgen weg die van de ooit in het verleden afgezaagde stammetjes waren opgegroeid. Zo, voldoende ruimte voor de hengels, het ingooien en het in de boot kunnen stappen. Nu nog het paadje naar het hoger gelegen stukje gras waar ik vanavond mijn tentje opzet. Ik merk tijdens het terugvaren dat de fikse blaar in mijn handpalm van het hakken, nog wel eens zou kunnen gaan opspelen. Het roeien doet me zeer, auw de blaar is open. Gedurende de rest van week is het roeien dus niet mijn leukste bezigheid meer. Mijn maat die al met eten is begonnen drukt af en toe nog een biertje in mijn klauw. Na het eten breng ik mijn spullen naar de overkant. In de tussentijd komt Jullien aangelopen. Deze 19 jarige franse jongen, heeft al menige mooie karper weten te schaken in deze omgeving. Dat we hem weer tegenkomen is niet zo gek. Hij verteld dat hij zo'n twee keer per week hier wel even een kijkje komt nemen. Jullien is ooit door een engelse BTW-eigenaar benaderd en kreeg voor elke karper van minimaal 10kg meen ik € 500 aangeboden Uiteraard is hij hier niet op in gegaan. Na even bij gekletst te hebben vertrek ik. Bij de laatste overtocht besluiten mijn honden ook mee te gaan en springen in de boot. Na toe dan maar. Jullien waarschuwt me nog voor de zigeuners nu ik aan de overkant zit. Er loopt namelijk een fietspad langs het grasje waar ik mijn tent heb neergezet. Ik vertrouw maar weer op mijn honden hiervoor. Zij nemen hun taak ook serieus door twee jongens die langs komen lopen op een afstand te houden, totdat ik ze terug roep. Om 22:00 is het rustig op het fietspad evenals de hengels. Ik leg de zaklampjes klaar en kruip mijn slaapzak in, daar het nog steeds wel snel afkoelt s'avonds. Na een ongestoorde nachtrust ruim ik snel de boel op. Mijn besluit staat vast, we gaan naar Pareloup. Twee uur later hebben we weer alles in de auto en vertrekken. We zien wel hoever we vandaag komen en waar we overnachten. Naar mate we verder naar het zuiden komen, daalt de temperatuur. We merken ook dat we af en toe wel erg hoog zitten. Soms wel een 1000 meter boven zeespiegel, oeps. Aangekomen bij Pareloup is het inmiddels donker. We duiken een landweggetje op om een slaapplek te vinden. Uiteindelijk wordt dit een priveterrein met terrassen. Vanwege de harde koude wind, zijn we genoodzaakt om de tent achter de auto op te zetten. Bij het in slaap vallen vraag ik me af wat dit nu weer gaat brengen. De volgende ochtend rijden we rond het meer en doen nog even een sportzaak aan om een goede slaapzak voor mijn maat te halen. Die van hem is toch niet bestand tegen deze temperaturen die 's nachts wel aardig dicht bij het vriespunt in de buurt komen. Het meer is prachtig, echter minder toegankelijk dan gehoopt.

Gezien de sterke wind en hoge golven, is het absoluut niet verantwoord om met de boot naar de windkant te varen om daar de boel op te zetten. Verder is het overduidelijk dat het toeristenseizoen nog niet is begonnen want we wanen ons af en toe de enigen aan het meer, praktisch uitgestorven. Even later lijkt een landweggetje ons naar het water te kunnen voeren, en nog wel op de windkant. Ja ik zie het water al. Ho, kijk uit zegt Roy. Echter te laat, ik ben met mijn beide rechterwielen in een smal stroompje terecht gekomen van nog geen 20cm breed en 10 cm diep. Al snel blijkt dat ik de auto er zo niet meer uit krijg. Gelukkig liggen er van die uitrij roosters bij de waterkant die we onder de wielen proberen te krijgen. Bij een van de pogingen schiet de krik waarmee we de rechterkant hebben opgetild vanwege die instabiele ondergrond weg en de auto rust nu met de dorpel op de krik. Ik kan maar één ding doen, de auto laten zakken, waarmee ik de dorpel nog meer beschadig. Nou ja het is maar materiaal. Wel lijkt het nu nog hopelozer om de auto er uit te krijgen ook de aangebrachte sneeuwkettingen bieden geen uitkomst meer. Ik besluit om op pad te gaan om ergens in mijn beste Frans een boer om hulp te vragen. Ik heb geluk, het eerste huis met bedrijf heeft ook een tracktor staan. Het is een oud beestje maar ik denk dat die het nog wel aan kan. Gelukkig is de bewoner thuis en hij begrijpt al snel wat er is gebeurd. Als ik hem goed begrijp, weet hij niet of de tractor het nog doet en verwijst me naar een andere boer ongeveer een km verderop. Die een grande tractor heeft. Ik vraag toch nog maar eens of het echt niet met die wil lukken, waarop hij aangeeft het wel te willen proberen. Na de accu te hebben aangesloten en de tractor van het heuveltje te hebben geduwd, slaat deze de 2e keer met een grote rookpluim uit de uitlaat gelukkig aan. De beste man haalt nog een kanjer van een sleepkabel uit zijn bedrijf en tuft naar de auto. Bij aankomst kijkt hij naar de trekhaak en roept "pas de problem". Even later is de auto uit de modder en verteld hij dat ik niet de eerste ben en vast ook niet de laatste zal zijn die daar vast komt te zitten. Verder wijst hij ons er op dat het allemaal privegrond is (het zal ook niet zo zijn) waar we heen wilden en dat we wel langs het water mochten vissen, maar problemen konden verwachten als we ons kamp zouden opslaan daar. We bedanken hem nogmaals en hij wuift de 20 euro weg met de opmerking ik heb maar vijf minuten werk verricht. Het is inmiddels 15:00 en moeten nu toch snel een plek vinden.
Deze vinden we maar is al vanaf het begin niet naar mijn zin. Ik hoop echter dat de wind zal draaien. In dat geval zit ik gebeiteld, daar ik pal voor de twee inhammen zit die zijn afgesloten voor de paai. De komende dagen verandert het weer echter niet. Het koelt erg snel af 's avonds en soms werden we wakker met ijs op de tent. De watertemperatuur is gedaald naar 7 graden. Op vrijdag is het weer omgeslagen, regen en er werd nog veel meer verwacht. We besluiten in te pakken en weer noordwaarts te gaan. Met een ervaring rijker en nog steeds geen vis gevangen rijden we 10 uur lang door de stromende regen. Heel Frankrijk staat blank.

Wederom bij de eerste stek aangekomen duiken we om 21:30 een restaurant/bistro genaamd "De drie bierbrouwers" in. Na een eenvoudige grillmaaltijd en de nodige heerlijke biertjes, vers getapt. Lopen we om 23:30 naar buiten. Shit, hier ook al stromende regen. We rijden snel naar ons plekje aan het water, waarbij ik me besef dat ik eigenlijk niet meer mag rijden. Aangekomen bij het water zetten we in de regen één tent op. Twee honden in de auto en twee in de tent en slapen. De volgende ochtend tijdens een half uurtje dat het droog is stoppen we snel de natte tent in de skibox en besluiten we wat meertjes in de omgeving op te zoeken. De meertjes hebben we gevonden en zagen er best leuk uit, echter alles is nat en modderig en we zien er geen heil meer om de boel te gaan opzetten. Eerlijk gezegd was ik het ook wel zat. We besluiten even vijf uurtjes door te rijden naar huis. Ik kijk uit naar het vissen in eigen land. Onderweg bespreken we nog dat het deze vakantie zo vroeg in het jaar niet heeft gewerkt. Mijn maat die dus niet vist, maar het heerlijk vindt om met een boek langs de waterkant te zitten heeft natuurlijk geen behoefte om in de regen op de windkant te zitten van een groot meer. Ik daarin tegen, heb mijn voorbereidingen gedaan en wil graag vis vangen. En niet zoals nu om na duizenden kilometers compromissen te moeten sluiten, waardoor ik niet zo optimaal kan vissen, waarvoor ik toch heen was gegaan. Gelukkig zijn we goede vrienden waarbij we dit naar elkaar kunnen uitspreken.

Thuis gekomen zit ik dit te schrijven aan een in mijn ogen potentieel water, waar ik nog steeds geen vis heb kunnen vangen. Een week later trek ik er met mijn boot op uit in de stromende regen om tegen alle raadgevingen van collega vissers in deze tijd van het jaar op een plek op groot water te gaan vissen. Mijn gedachte is juist nu, nu deze nog goed te bevissen is vanwege de nog niet opgekomen plompen en weinige plezier vaart. Ik wil het gewoon eens daar proberen. Om 01:30 is het dan zover, een paar piepje op mijn hengel achter de plompen op de rand van de vaargeul. Een zakker, snel zoek ik contact met de vis. Mijn nieuwe handgemaakte hengel in combinatie met gevlochten lijn buigt goed door en de vis neemt een flinke run. Dit voelt goed, ik zou niet verbaasd zijn als ik weer een dertig ponder van dit water afhaal. Na een rustige dril, waarbij de meeste moeilijkheid zat in het van de vis langs de andere lijnen krijgen, zodat ik hem kan landen. Eenmaal in het net geloodst, zie ik dat het een goede is. Echter als ik hem de boot in wil tillen lukt dit niet. Nog een keer, lukt weer niet. Dan maar de hengel even goed uit de weg leggen. Nu met twee armen en een goede gewichtheffers houding lukt het me om de vis op de mat in de boot te leggen. Wauw deze is groter dan alles wat ik tot nu toe heb gevangen en heb zien vangen. Gisteren maakt ik de stoere opmerking tegen mijn vismaat die mee was om te voeren, van ik zal eens een 40 ponder hier wegtrekken. Het zal toch niet waar zijn schiet er meerdere keren door mijn gedachte heen. Na enkele pogingen om de vis te wegen, lukt het me eindelijk om de unster stil te houden. Na correctie van de weegzak, blijven er 19 kilo's over. Op 1 kilo na geen 40 pond. Het is 02:00 ik sta met beide handen in de lucht en roep in mezelf "King of the world"

King of the world

Na het nemen van enkele foto's laat ik de vis weer zwemmen. In het water lijkt hij helemaal niet zo groot. Mijn gedachten schieten naar de paaiende karpers op de IJssel. Die waren nog wel een slagje groter. Dit is al de derde keer dat vlak nadat ik terug ben uit Frankrijk ik op dit water een dertig ponder vang.

De volgende ochtend sms ik Mark. Waarom naar Frankrijk, vannacht 19 kg schub.

1 mei 2005: Wederom Frankrijk

Plan: weekje aan de rivier.

Ik heb het weer goed in de gaten gehouden en heb mijn zinnen gezet op een plek die Mark en ik afgelopen zomer hebben ontdekt. We vermoeden dat de karper hier in het voorjaar paait. Het ziet er de komende dagen goed uit. Rond 08:00 vertrek ik uit Zwolle en ben zo rond 13:00 op mijn plek. Het water zit er prachtig uit, het is in tegenstelling tot een maand geleden warm. De watertemperatuur is 14,5 graad en dat voor een rivier. Ik loop naar mijn stek met de honden, deze is vrij en ik zie dat door de lage waterstand ik meer bewegingsruimte ruimte heb gekregen langs de waterkant. Doordat de bomen die hier staan nog niet veel bladgroei hebben kan ik vanaf de plek waar ik mijn tent kan neerzetten zelfs het water en mijn hengels zien. Ik moet drie keer met het geleende karretje van mijn vismaat lopen. Het is een kleine km van de auto naar de stek. Na de eerste lading te hebben neergelegd, leg ik de honden vast aan lange lijnen. Hierdoor kan ik met een gerust hart de volgende lading ophalen. De laatste keer is met de boot via het water. Om 16:00 heb ik alles staan en wacht af wanneer de scheepvaart ophoudt. Een uurtje later krijg ik bezoek van een Franse karpervisser. Leuke vent, hij zal nog elke dag langs komen om even bij te kletsen en het weer door te geven. Na het eten even een lekker bakje koffie. Shit koffiekannetje vergeten, nou dat wordt dus een paar dagen zonder koffie. De eerste avond blijft het stil. Toch heb ik er veel vertrouwen in en ik zit er heerlijk.

De stroming is groot en 200 gram op 10 meter afstand en 4 meter diep blijft maar net liggen als ik de hengeltoppen op 80 graden heb staan. Ik heb met tijgernoten en particles gevoerd en vis met drie verschillende boilies en een tijgernoten popup. Hoewel popup met deze stroming. Vrijdagavond blijft het stil.

Zaterdagavond is het dan voor het eerst raak, een piep en een doorbuigende top gevolgd door het afgaan van de slip. De vis is meteen achter een grote paal langs gezwommen en heeft zich even later gelost. Ik begrijp al snel dat de vis stroomafwaarts zal vluchten en besluit om de lijn langs de andere kant van de paal te leggen op ongeveer dezelfde plek. Later op de avond is het weer raak. Ditmaal is het een schub met buikje van 10kg. Op een enkele grote brasem na blijft het stil. Zondagochtend is het al vroeg warm. Ik ben al verbrand en moet dus uit de zon zien te blijven. Er is die dag vreemd genoeg geen beroepsvaart en ik besluit om ditmaal eerder te voeren.

In de loop van de ochtend komen er nog zo'n 400 zwemmers langs die met een triatlon of iets dergelijks bezig zijn (vandaar de geen scheepvaart). Daarna is het rustig. De hele dag geen piepje wel vang ik rond de schemer weer een brasem. Elke avond omstreeks 23:00 maak een wandeling naar de auto, om te kijken of deze niet is opengebroken, vanwege de junks en zigeuners waarvoor ik ben gewaarschuwd. Dit keer schieten de honden plots voor mij uit en zetten een jonge Fransman aan om zijn fiets te pakken. Echter weg fietsen durft hij niet. Nadat ik de honden bij me heb geroepen fietst hij snel weg. Ik weet echter dat als hij rond fiets hij bij mijn tent zal uitkomen. Ik ga snel terug en ben er eerder als hem. Ik zie kraaien opvliegen uit de bomen. Daar komt ie. De honden jagen hem wederom de schrik op het lijf. Mij heeft hij nog steeds niet gezien, alleen mijn commanderende stem schalde door de nacht. Zo, deze jongen zal ik wel niet meer terug zien hier vannacht. Ergens om 05:00 een paar piepjes. Ik snel naar de hengels maar besluit toch even mijn laarzen uit de tent te pakken. De vis schiet inmiddels de zijarm in en trekt de skypot horizontaal en de hengel zo krom, dat ik deze met moeite uit de steun kan halen. Ik voel dat de lijn ergens achter zit. Hup de boot in, halverwege schiet de lijn los. De vis blijkt nu al onder mijn eigen kant te zitten waar ook een grote paal staat. Het lukt me om de vis daar weg te loodsen en ik heb deze daarna redelijk snel in het net. Omdat ik geen onthakingsmat in de boot had gelegd, laat ik de vis in het net achter de boot hangen. Het valt niet mee om hiermee tegen de stroming in te peddelen (weer wat geleerd). Na weging blijkt deze torpedo schub 11 kg te zijn.

De volgende ochtend besluit ik om nog maar eens een flink voorspoor overdag aan te leggen in de hoop nog twee dagen wat vis te kunnen vangen. Nog voordat ik dat kan doen komt er een groot schip langs die het water compleet wegzuigt en zelfs tot 5 meter uit de kant waar het zeker 3 meter diep is bruin kleurt. Als er nog voer lag van de nacht ervoor dan is dat nu zeker weg. Het is 12:00 ik stap in de boot om nog eens de rivierbedding en de plateaus te bekijken. Zo'n twintig meter uit de kant hoor ik piep, pieperdepieeeep. Mijn linker wordt met grof geweld stroomafwaarts gebogen. Ik vrees voor mijn hengel en haast me terug om snel de hengel te grijpen. Na een prachtige dril, waarbij de vis meerdere keren dwars op de stroom ligt in het zonnetje, zie ik dat het een mooie spiegel is. Die na weging 13 kg blijkt te zijn. Eindelijk weer eens een spiegel.

Eindelijk weer eens een spiegel

Het is 17:00 en een fransman met duitse herder komt aanlopen over het pad. Ik roep de honden bij me. Hij roept me en is erg opgewonden. Het gaat over mijn auto, een zwarte Scoda Octavia. De man is zo opgewonden, dat ik minstens denk dat ze de auto op dat moment aan het openbreken zijn of aan het wegslepen omdat die daar al vier dagen staat. Mijn vraag "maintenant" brengt het verlossende antwoord "Non" Ik maak op dat ook hij me probeert te waarschuwen dat mijn auto daar niet veilig staat. Ik bedank hem en neem me voor om morgen te vertrekken. Om 19:30 wil ik het water op gaan om voor de laatste nacht te gaan voeren. Ik zet mijn tonnetje met tijgernoten in de boot en hoor achter me piep, pieperdepieeep. Weer de linker hengel. De vis neemt een goede run richting de overkant van de rivier. Daarna levert hij nog wel de nodige weerstand in combinatie met de stroming. Deze hoog ruggige schub blijkt 12 kg te zijn. Diezelfde nacht krijg ik nog een kleintje eraan die zich vastzwemt in de buurt van de paal. De volgende ochtend is het weer omgeslagen en het is 10 graden kouder als de dag ervoor. De watertemperatuur is echter wel in deze dagen tot 17,5 graad gestegen. Tekenen van dat de karpers hier paaien heb ik niet kunnen zien. Wel ben ik erg tevreden over de resultaten. Ik begin in te pakken en ga Paul op zoeken die sinds zondag een 40 km verderop zit om te zien of hij wel koffie heeft. Ik zal nog twee dagen met Paul en zijn zoon vissen, echter zonder resultaat. Ik ben blij dat ik vrijdag al was heen gegaan.

Zomervakantie

Plan: vertrek 23/07/2005; 1e week zelfde rivier ander stuwvak; 2e week andere rivier op een kruising.

We vertrekken om 05:00u en mijn niet vissende vriend vergezeld me wederom en ik heb de verwachtingen niet erg hoog. Uiteraard wel goed voorbereid maar laat het dit keer lekker op me af komen. Wel heb ik nu een digitale camera bij me nadat ik de foto's van de 19kg schub van mijn oude camera met zelfontspanner genomen als teleurstellend heb ervaren (dat nooit meer dus, ¾ vissen op de foto zijn zeker geen uitvergrotingen waard.). De 1e stek is één die ik voor het eerst wil uitproberen. Na even zoeken vinden we om 10:00u de kleine inham aan de overkant. De boot wordt opgepompt en een verkenning aan de overkant wordt gemaakt. De inham begint ondiep maar wordt verder landinwaarts dieper. We zien dat er nog water achter ligt, wat later een prive water blijkt te zijn waar slechts één franse karpervisser mag vissen en de eigenaar er af en toe jaagt. Mijn oog valt op een stukje strand op de punt bij de rivier wat vanaf de overkant niet was te zien. Daar aangekomen blijkt dat tussen het struikgewas voldoende plek is voor onze tenten en de rivier na wat zagen van takken te bevissen is. Voor de goed orde, deze rivier is aan de overzone bijna overal zwaar begroeid en regelmatig vallen er bomen in het water. Op de bodem kun je dus overal stronken, takken en uiteraard de mosseltjes vinden. De fransen onderhouden deze overzones niet of nauwelijks en de franse vissers maken zelf ook op deze manier hun visstek. De waterpolitie die tijdens die week nog langs kwam heeft ons niet eens aangesproken, dus het valt blijkbaar niet eens op.
Ik verwacht op dit stuwvak niet veel runs maar hoop wel op enkele grote vissen (dat was mijn info tot nu toe). Ik vis de hengels op verschillende dieptes en afstanden langs de ingang van de inham. De volgende ochtend 24/07/2005 om 5:00u de eerste run linker hengel op de kop van de inham onder de kant, tijgernoot boilie. De vis schiet de hoek om tussen allerlei takken, zowel boven als onder water, en uiteindelijk zit ik vast. Met het meegenomen anker dreg ik vanuit de boot naar mijn lijn. Ik haak een omgevallen boom die zoals het voelt een halve meter boven de bodem hangt. Vanuit de rubberboot lukt het niet om die los te krijgen en ben blij dat ik mijn anker nog los kon krijgen. Ik weet nu vrijwel zeker dat de karper los is en breek mijn lijn. Teruggekomen eerst maar eens wat takken boven het water wegzagen en wat takken onderwater water verwijderen. Ik baal wel want, de gedachte weinig runs, maar wel groot, knaagt aan me. 08:00u weer een run zelfde stek, geen last van de overhangende takken, meteen druk erop, niks meer, lijn doorgesneden (hmm mosseltjes). Ik dreg nog wat takken met mosseltjes eruit, maar wil eigenlijk deze stek wel aantrekkelijk houden.

17:00, 3e run op de linkerhengel en mijn gevlochten lijn is weer meteen doorgesneden. Wat voor vissen dertigers of….. heb ik nu al verspeeld gaat er door me heen. Ik besluit mijn montage aan te passen en tover de leadcore te voorschijn. 23:00 4e run midden voor de inham, mosselboilie. De eerste schub 13 kilo is binnen en er volgen die nacht nog vijf runs, waarvan 1 keer los en 1 keer de lijn doorgesneden. De meeste op de mossel boilie maar ook op de squid octopus die meer richting vaargeul ligt. De eerste spiegels zijn binnen maar het formaat is tussen de 5 en 10 kilo. Ik begin alvast een bakje koffie te zetten en bedenk welke boodschappen er straks gehaald moeten worden. In de tussentijd loop ik even met de honden richting een akker om ze uit te laten. Op de stek zelf zullen ze hun behoefte nooit doen. 14:00u spiegel op de linkerhengel, geen lijnbreuk en dat brengt me op een idee. Het zware lood was ik meteen bij de harde run kwijt geraakt en de vis ging daarna meteen hoog door het water. Ik besluit die hengel voortaan van licht lood te voorzien. Van weinig runs en grote vis is dus geen sprake en mijn verwachtingen die laag waren krijgen een andere wending. 23:55u inmiddels de 11e run aan het eind van de tweede dag. Die nacht volgen er nog vijf runs tot ongeveer 09:00. Wederom is mossel favoriet met een enkele squid en tijgernoot. 18:15u op dag drie een spiegel van 12kg op de squid octopus (koi) vanuit de boot (gelukkig was er net even geen beroepsvaart), daarna lekker eten en tot 0:05u genieten aan het water met de nodige kronenburgs.

Peter drilt een 12kg spiegel

Vanaf dit tijdstip tot 's ochtends 05:20 is het nog eens zes keer raak, mooie spiegels tussen de 6 en 14 kg. Voor het eerst ook op de scopex boilie die al drie dagen aan de overkant van de inham tegen de vaargeul aanlag. Deze stek die al drie dagen niks had opgeleverd zal later nog een mooie verrassing brengen. 15:00 inmiddels de 24e run op 28/07/2005 weer een mooie spiegel van 10kg onder kant. Toch iedere keer schrikken als die linkerhengel met veel geweld stroomafwaarts wordt gebogen. Eigenlijk hoop ik deze nacht op wat minder runs ik heb nu al twee nachten achter elkaar niet geslapen doordat er om het half uur / uur wel een run was. Helemaal top natuurlijk maar ik ben bekaf. Die nacht 2 runs. De eerste raast als een orkaan door de vaargeul over de bodem naar de overkant en ik krijg hem ook niet hoog. Ergens aan de overkant in de vaargeul zwemt de vis zich vast. Nou ja vast, voor de tweede keer deze week is de onderlijn daar ergens doorgesneden. Ik besluit als onderlijn leadcore te gebruiken in combinatie met een bananenrig en 20 grams loodje er tussen. Dat dit afdoende werkt bleek gedurende de rest van de week. Beetje onorthodox maar het werkt wel en waarom ook niet. Dit was overigens de eerste keer dat ik de bananenrig op meerdere hengels heb ingezet en mijn ervaringen zijn goed. S'avonds begint het weer om 20:45u met een spiegel en die nacht zal nog 3 vissen opleveren. Inmiddels begint het water steeds meer te stijgen. Mijn rodpod staat bijna helemaal in het water en de boot drijft bijna boven de kant i.p.v. voor de kant. De afgelopen dagen hebben we veel onweer en regen gezien zo'n 40 km stroomopwaarts en verder. Blijkbaar werkt het koele, zuurstofrijke regenwater goed op de eetlust maar dat zal voor menigeen geen verrassing zijn.

Na een eerste week met inmiddels 32 runs wordt besloten om niet te verkassen. Het is immers een rivier en de vis die trekt en zolang ze los zijn moeten we er van profiteren. Alles wat ik wist van een enkele run in een week met dan een grote vis is op losse schroeven komen te staan. Wel vraag ik me af wat het najaar hier zou brengen. Inmiddels zijn we Jullien ook weer tegengekomen. Hij had deze stek ook op het oog en wil als hij vakantie heeft over een week hier gaan zitten. Ik neem hem nog even mee het water op en laat met de visvinder zien hoe de bodem verloopt en deel hem mijn ervaringen en vangstplaatsen met hem. Hoewel hij had belooft weer terug te komen die week hebben we hem niet meer gezien. Ik weet wel dat hij er na ons heeft gezeten maar niet wat zijn resultaten zijn geweest. De tweede week is heel anders als de eerste. Ik krijg voldoende nachtrust en er worden uiteindelijk nog vier vissen geland. Wel zit hier een prachtige spiegel bij van 17 kg op de scopex hengel aan de overkant van de inham. Wat opviel was dat naar mate de week vorderde de vissen op steeds grotere afstand van de eerste vangplaatsen werden gevangen. Het omwisselen van type boilie op de hengels heeft geen inzicht gegeven in of het aas of de plek een succesfactor was. Alles ving ongeveer even goed, maar mossel was denk ik wel de topper over de twee weken heen. Al met al was het hier boven verwachting en op deze stek wil ik nog wel eens terugkomen.

De 17 kg spiegel

September

Plan: zelfde stek, andere vismaat, twee weken.

Na de successtory eind juli zijn de verwachting op redelijke vangsten wel in de gedachten, echter zoals ik mijn inleiding al aangaf, het is een combinatie van factoren. Het weer is goed, watertemperatuur stabiel, misschien iets te stabiel. De waterstand is lager als de vorige keer. Hoewel we qua temperatuur en zon geen klagen hadden waren de vangsten teleurstellend. Op wat handgrote, mijn vismaat heeft grote klauwen, karpertjes na en twee 20 ponders op 8 hengels was dit bedroevend. De tweede week kenmerkte zich daarnaast nog eens door een stukgereden carterpan (beroemde paadjes langs de rivier, kuilen en stenen) van de auto die vanwege, verzekeraars perikelen, nog tot grote kopzorgen heeft geleid. Het was al een hele toer om een autoambulance op dat karrenspoor langs de rivier te krijgen want eh.. "wat is uw adres" werkte niet helemaal. Drama was het vervolgens de dagen er na en pas op de laatste dag kreeg ik het verlossende telefoontje dat de auto klaar stond. Dit wel bij een garage 15km verderop, waar ik met een taxi heen ben gegaan. Helaas blijken de fransen niet zulke goede monteurs en stonden we alsnog om 23:00u op de franse snelweg zonder olie in de motor. Op de snelweg mag alleen de franse wegenwacht je helpen en daar moesten we op wachten. Ik was het helemaal zat, niet nog eens een paar dagen op reparatie wachten. Toestemming van de verzekeraar of niet wij gaan door naar Nederland. Gelukkig waren we met twee auto's en werd de bagage in de één en de honden in de andere auto geladen en de weg naar huis voort gezet. De auto met bagage heeft nog drie weken in Frankrijk gestaan. Een tip voor een ieder. Neem een reis en kredietbrief van de ANWB, die kent 2 dagen repatriëring en bij voertuigen vol hengels, honden en stinkende vissers is de kans groot dat je met de autoambulance naar huis wordt gebracht. De verzekeraars kennen doorgaans vier dagen en schakelen ook de ANWB in, die iedere keer weer toestemming moet vragen aan de verzekeraar, voeg er nog een leasemaatschappij aan toe en je bent aan het eind € 180 aan belkosten verder. Ja je moet maar extra batterijen bij je hebben als je auto met oplader een week lang 15 km verderop staat.

Mijn trip voor oktober heb ik maar vanaf gezien en heb gekozen voor mijn thuiswater met de boot. Heb ik de moed opgegeven? Nee.
Ik heb een 4x4 gekocht en de eerste trip staat voor eind april 2006 gepland.