Artikelen

Vissen op karper of blanken

Nu er een zeer goede stap is ondernomen een dvd op te nemen en uit te geven waarin te zien is hoe de beginnende karpervisser verantwoord op karper kan en moet vissen wil ik hen die denken even een paar karpers te gaan vangen dit volgende artikel niet onthouden.

Als klein ventje viste ik al veel in de sloten van Dordrecht. Voor het vissen voerde ik altijd eerst de eenden met heel veel oud brood. Na deze voertechniek bleek het elke keer weer te wemelen van de voorns, brasems en kennelijk ook karper.

Op een mooie zomerdag besloot ik te gaan vissen in de vijver gelegen aan de van Baerlestraat. Na de eendjes gevoerd te hebben gooide ik mijn bamboe hengel in. Korte tijd later zag ik mijn dobber zachtjes wegtrekken waarop ik de vis aansloeg. Direct hierop voelde ik dat ik dit keer een hele grote vis had aangeslagen, het was in ieder geval een vis die niet onder de indruk was van mijn getrek aan de bamboe in mijn richting. Het enige wat ik kon doen was netjes met de vis meelopen op de hoop dat ik deze vis toch eens van dichtbij kon zien. Na enige tijd merkte de vis kennelijk dat hij toch niet geheel vrij kon bewegen waarop het alleen maar spannender werd. Na een aantal malen de halve vijver op en neer gelopen te hebben liet de vis zich enkele keren aan de oppervlakte zien.

Mijn hart draaide overuren en ik kreeg steeds meer voorbijgangers om mij heen die mij en mijn kromme bamboe waren opgevallen. Zelfs de lijnbus stopte om te kijken wat er door het ventje gevangen werd. Ik vond het prachtig, wat een moment en iedereen wilde kennelijk weten hoe groot de vis zou zijn tot het moment waarop niemand zat te wachten en ik zeker niet. De vis schoot los. Teleurgesteld? Nee, ik was verkocht en dacht dit moeten ze thuis weten.

Nadat mijn adrenalinepijl was gezakt en alles tot vier keer toe thuis was doorgesproken zijn we de volgende dag naar een hengelsportzaak aan de Dubbeldamse weg gegaan. Hier kreeg ik van mijn vader mijn echte eerste karperhengel, een Silstar 1 1/3 lb carbon carp rod met daarop een simpel molentje. De volgende jaren hierna ben ik actief op zoek gegaan naar “de karper”.

Hoe ging dat halverwege de jaren 80 ook al weer en wat leverde dat toen op. Op de lijn werd een kurken drijver geschoven welke werd afgelood met wat loodhagel. De lijn werd voorzien van een wat groot model haak met oog, je weet wel z’n goud kleurige. Vervolgens werd de haak voorzien van een flink stuk wit brood. Ingooien en wachten maar.

In de kleinere sloten in en rond het “Weizigtpark” ving ik toch al snel mijn eerste karper. Ik was dolgelukkig met de vis. Ik was niet meer te stoppen. De schoolbel was nog niet gegaan en ik stond al in de schuur om mijn spullen in te pakken. Snel naar de bakker voor een heel onversneden wit en even bij de groenteboer langs voor een blikje maïs. In de weekeinden werd de wekker gezet om er maar zo vroeg mogelijk uit te zijn om zo lang mogelijk te kunnen vissen. Uren, dagen, weken en maanden werd er op karper gevist. Tijdens deze sessies leerde ik wat andere, oudere vissers kennen waarbij mijn vangsten niet onopgemerkt waren gebleven. Na eens afgesproken te hebben samen op pad te gaan werd er in de loop der tijd veel informatie verzameld en praktijk ervaring opgedaan.

Ongeveer alle trends en nieuwtjes op het gebied van karpervissen heb ik mee mogen maken. Van het pluimpje en het korsten, het afstruinen van alle Dordtse wateren met een pen en blikje maïs tot aan het statisch vissen met een aardappel, stuk roggebrood, hondenbrok, diverse soorten worsten en later ook pallets en de boilie. Niet te vergeten alle hoogwaardige systemen, hebbedingetjes en andere snufjes. In mijn herinnering staat ook de wasknijper, het stukje zilverfolie, de kleffe bal brood als waker systeem. Geen stoel of een camping stoeltje, laat staan een bed-chair uitgestald in een comfortabele bivy. Een takje als steun diende als rodpod, piepers waren niet nodig je wachtte gewoon totdat je waker omhoog schoot waarop je de vis aansloeg en de dril begon. Vergat ook niet eerst je beugel van je molen dicht te doen of je slip vast te draaien want voor je het wist zat je met een flinke pruik voorop je molen.

In die begin jaren waren er nog maar een handje vol vissers die zich bezig hielden met het vissen op karper. Dit resulteerden dan ook geregeld, eigenlijk elke dag wel op één of meerdere mooie karpers tot aan de 20 pond. Vergeet niet dat een 20 ponder toen een topper of op veel wateren een targetvis was.

In 1991 kwam ik in het bezit van mijn rijbewijs en ook mijn eerste auto. Dit betekende dan ook dat ik Dordrecht makkelijker kon verlaten om eens andere wateren aan te doen. Na heel wat sessies en mooie vangsten op de Devel in Zwijndrecht en watertjes daar om heen kwam ik in 1992 aan op het Lage Bergse Bos in Hillegersberg Rotterdam. Hier brak voor mij een nieuw tijdperk aan. Wat een mooi stuk water in een eveneens prachtige omgeving. Dat er karpers op zaten wist ik toen al maar waar moest je daar beginnen. Het LBB is een grote stek. In de jaren 1992 tot 1997 heb ik heel veel mooie karpers op het LBB mogen vangen. Ik noem het maar de oude slag van toen. Nachten van zes karpers waren niet ondenkbaar. De vissen waren er krachtig en hadden een grove bouw en een kop waartegen je kon praten. Ook hier zat je in die tijd nog rustig. Je kwam er zeker karpervissers tegen maar dat waren dan ook elke keer dezelfde. Inmiddels zijn er op het LBB twee uitzettingen geweest en lijkt het wel of er op iedere vierkante meter een karper zwemt. De grote stroom nieuwe karpervissers moest, na later bleek, nog helemaal op gang komen.

Eén van de fraaie LBB spiegels

In 1994 besloot ik een nieuwe uitdaging aan te gaan en vertrok ik voor het eerst naar Frankrijk. Het eerste water wat ik bezocht was Lac de Boiron. Daar aangekomen werd er eerst de benodigde visvergunning aangeschaft waarna het water werd bezocht. Van een oude LBB-visser had ik wat informatie gekregen over het water en besloot een stek in te nemen. In deze eerste sessie van drie dagen en nachten ving ik geen karper wat mij eigenlijk wel tegen viel temeer omdat ik in Nederland eigenlijk altijd wel een karper ving. Thuis aangekomen werden de hengels maar weer in de oude vertrouwde wateren uitgelegd. Gelukkig resulteerde dit dan weer vaak in één of meerdere mooie karpers.

Aan het einde van de jaren ’90 werd het karpervissen in Nederland onmens populair. Eerst zag ik het kleine ventje weer lopen maar al snel rezen de alles in een setjes als pop-ups de graskant uit. Het gevolg hiervan was twee ledig. Eén, de jeugd was van straat, mijn ouders vonden het toen ook fijn dat ik aan de waterkant zat en verkocht was aan het karpervissen. Leeftijd genoten haalden wel eens rottigheid uit of kwamen dronken thuis. Oké, ook ik heb dat soort momenten mee mogen maken, maar goed ik ging liever vissen. Twee, het werd wel erg druk langs de waterkant. De eerste jaren werd er door de meeste karpervissers nog goed karper gevangen. Er kwamen nog meer karpervissers bij. De vangsten namen langzaam af maar de karpervissers, die bleven maar komen.

Vissen op karper betekent heel veel blanken.

Voor iedereen die van plan is om op karper te gaan vissen en die denkt even een paar karpers te gaan vangen, denk eens goed na over het volgende.

In de uren die ik de laatste zeven jaar maakte was er geen sessie van 24 uur meer bij die zes karpers op leverde. Ik vis gemiddeld 700 uur per jaar op karper in binnen en buitenland verspreid over tien maanden. Gemiddeld ving ik de laatste 7 jaar 30 karpers per jaar, dat is dus één karper per 23,3 uur.

Ik ben dan ook van mening dat onder ander de drukte heeft bewezen dat het lastiger is geworden om een karper te vangen. De uitdaging daarin tegen des te groter. Verder heeft het voor mij opgeleverd dat ik als karpervisser bezig moet blijven het plan van aanpak te verbeteren en om doormiddel van het verzinnen van andere methodes en systemen mooie successen te blijven behalen.

Na 24 jaar karpervissen zal ik niet klagen. Persoonlijk vind ik dat ik een mooie tijd heb mee gemaakt en ik geniet nog steeds van de hobby, de voorbereiding, het zoeken naar nieuwe wateren, de vrijheid, de natuur en zo op z’n tijd een goede stevige dril gevolgd door een mooie vangst.

Steffen Ponte.