Artikelen

Oppervlaktevissen

Het is een warme winterdag half maart en zo stil mogelijk sluip ik langs de waterkant, elke zware trilling is fataal en kan voor onrust zorgen. Plots zie ik een paar karpers die aan het genieten zijn van het voorjaarszonnetje, het zijn flinke jongens dat is zeker. Snel gooi ik een paar korsten in het water en al snel begint er wat klein grut mee te spelen. Ineens komt er een gigantische karper aan en slurpt zo, zonder angst de hele oppervlakte leeg. Snel pak ik mijn hengel en met trillende handen zet ik een grote korst aan de haak. Zo subtiel mogelijk word de korst net iets over de vis heen gegooid. Nog geen vijf seconden erna zie ik twee massieve lippen over de korst heen schuiven, de lijn strak en de vis draait nog geen meter voor de kant haar lichaam om. Met glinsterende ogen zie ik een vis waarvan ik met de grootte nog niet bekend ben. Doordat ik met een licht spinhengeltje aan het vissen ben heb ik niet veel te zeggen en al snel heeft de vis alle touwtjes in handen. Tot mijn grote vreugde doet de vis geen gekke dingen en blijft tamelijk rustig, een oude man stopt en vraagt of ik vast zit. Met een grote glimlach op mijn gezicht vertel ik de goede man dat ik inderdaad vast zit, en ook dat hetgeen waar ik aanvast zit groot is. Rustig komt de vis weer naar me toe terwijl de goede man me met grote ogen aan kijkt en niet kan geloven wat er zich voor zijn neus afspeelt. De vis komt rustig maar zeker dichterbij, de man komt naast me staan en vraagt of hij kan helpen. Als ik naar het “voor hem” groot net wijs kijkt hij me raar aan en denkt volgens mij dat ik gestoord ben of iets in die richting. Veel tijd om me raar aan te kijken heeft de man niet want ook hij krijgt de vis voor de eerste keer te zien. Dit is echt niet normaal! Zijn de woorden zij uit zijn mond kwamen nadat hij de vis zag. De vis kwam rustig naar de kant gezwommen, zodat hij vrijwel direct geschept kon worden.

De vis waarvan ik met de grootte nog niet bekend was woog 21,9 kg!

Oppervlakte vissen

Oppervlakte vissen is een onderschatte visserij, je hebt er niet veel voor nodig en je kunt er vaak nog sneller vis mee vangen dan met de statische visserij. Heel moeilijk is het niet, als je maar geduldig bent en stil kan zijn. Blijf laag zitten en let op je schaduw. Dit zijn de belangrijkste sleutelwoorden voor deze tak van de hengelsport! Je kunt technieken toe passen maar je kunt ook alles heel simpel benaderen. Aangezien karpers koudbloedig zijn en van warm water houden, zijn de karpers vaak aan de oppervlakte te vinden als het zonnetje even lekker wil doorkomen. Het is een gemakkelijke visserij om ‘s avonds na het werk een paar uur uit te oefenen, en als je de vis gevonden hebt weet je al snel of de vis je aas pakt of niet. Pakt de vis het aas dan kun je er een tussenuit plukken en kom je misschien voor een grote verassing te staan.

Je kunt er ook voor kiezen om niet te vissen, en de vissen aan het oppervlakteaas te laten wennen. Zodat je er later, sneller en misschien meerdere beten kan krijgen. Het voorvoeren zorgt er ook voor dat de grotere schuwere vissen er ook vertrouwen in krijgen, en ook mee gaan azen. Vanaf dan is ook makkelijk om vissen te selecteren. Je wacht tot de grootste schim en ingooien maar. Vaak zijn de vissen die het eerste eten het belangrijkst op langere termijn, het zijn de minst schuwe vissen. De vissen die altijd als eerste eten moet je met rust laten als je er vaker wilt vissen. Zij zorgen ervoor dat de moeilijkere vissen ook gaan eten en als zij zelf niet gevangen worden, worden ze ook niet schuw. Want ze zullen er keer op keer voor blijven zorgen dat de andere vissen denken dat het aas veilig is.

Eerst zien, dan vangen!

Het materiaal dat je nodig hebt is niet heel uitgebreid, blijf zo mobiel mogelijk zodat je snel naar een stek toe kunt als je een vis hebt gespot. Een schepnet en onthaakmat zijn niet overbodig, je kunt op de mat gaan zitten tijdens het vissen. Dan een hengel naar eigen keuze, het liefste een lichte hengel omdat veel korte afstanden bevist en je de haak zelf moet zetten. Dit moet natuurlijk niet al te lomp gebeuren want dan zul je snel last krijgen van directe lossers. De hoofdlijn moet het liefste drijven en niet te dik zijn omdat hij anders te goed zichtbaar word. Als je met brood vist kun je het gewoon aan de haak doen maar met hondenbrokjes en dergelijke kun je het aan een hair of elastiekje bevestigen. Laat alleen de haak hierbij niet te ver onder het aas hangen want ook dit kan de karper opmerken.

Wil je op afstand vissen dan moet je er een floater aanhangen, dus die gaat ook de tas in. En als laatste is een goede polaroid zonnebril ook haast niet meer weg te denken uit de oppervlaktevisserij. Puur en alleen omdat je erdoor zoveel meer zicht krijgt over wat er zich onder de waterspiegel afspeelt. Observeren is een belangrijk iets in het karpervissen, zo leer je zwemroutes kennen, maar je kunt ook zien waar de vissen stoppen om te gaan azen. Je ziet groepen vissen voorbij komen maar ook vissen die bijna altijd alleen zwemmen. Je leert hierdoor veel van de vissen en je kijkt daardoor nog meer door de ogen van de karper.

Ook paaigedrag is goed te herkennen…

Qua aas heb je oneindig veel mogelijkheden zolang het maar drijft en het maar eetbaar is. Zo heb ik vissen aan de oppervlakte gevangen met brood, hondenbrokken en plastic baits, maar ook met snoep, popcorn en koekjes. Je kunt het zo gek niet verzinnen als het maar drijft. Ook je aas kun je aantrekkelijker maken met bijvoorbeeld vismeel. (lokvoer en dergelijke voldoen ook) Pak een emmer, gooi er wat vismeel in, en leg er wat nat aas in. Laat het aas er heel even in inweken en klaar! Als je het dan in het water gooit vallen de kleine deeltje vismeel naar onder en dat wekt de eetlus natuurlijk sneller op. Maar je kunt er natuurlijk ook zoete ranja of aminol overheen gieten. De extracten die erin zitten zullen ook voor een smaakspoor zorgen. Probeer het maar eens en je zult zien wat een extra waarde het kan hebben als de vissen in eerste instantie niet geïnteresseerd zijn.

We hebben het net gehad over het voer wat je kunt gebruiken, maar nu wil ik het gaan hebben over wat je allemaal met het voer kan doen, om snel een mooie karper te vangen. Om te beginnen: watervogels, vogels kunnen een groot probleem zijn met het oppervlakte vissen, daar is eigenlijk maar een oplossing voor. Voer eerst de vogels zodat zij al vol zitten. Voor een paar euro heb je genoeg brood voor de vogels en voor de vissen, bezuinig er niet op want het kan tot grote ergernissen lijden! Maar “Vogels” kunnen ook voor vis zorgen… Neem een eendenvoederplaats, al het brood wat daar in een hoekje drijft of naar beneden valt zal ook nog genuttigd worden door onze vriend. En dan heb je nog de zwanen die op grotere wateren in het voorjaar de ondiepe plaatsen verraden. Als een zwaan met zijn kop naar beneden in het water naar voedsel aan het zoeken is weet je dat er een grote kans bestaat dat de karpers daar ook tussen liggen. Als je de vis vindt, probeer dan zo stil mogelijk te zijn, want een kleine dreun kan al genoeg zijn om de vis te verjagen.

Vaak kan het opbouwen van voedselnijd ook van grote waarden zijn. Strooi een beetje voer, begin met weinig voer zodat het voer snel weg is, als je dan elke keer een beetje voert is er nooit genoeg voor alle vissen. De vissen worden egoïstisch, en zo kun je voedselnijd veroorzaken. Zo is de vis minder bezig met de omgeving en zo zullen de andere vissen ook sneller gaan azen. Want zij willen natuurlijk ook een graantje meepikken, en zoveel mogelijk als het even kan. Maar als je de vis niet meteen vind, leg dan een aantal voerstekjes aan. Begin in de hoek waar de wind op staat. Daar waar het oppervlakte aas vaak op een hoop is gedreven. Wacht een tiental minuten, zie je niets zoek dan een andere stek. Struin zo het water af tot je op een stek komt waar de vis toch een hapje wil pakken. Ook op het grote open water aast de vis aan de oppervlakte, hiervoor kun je het beste met de wind meevissen. Het voer drijft rustig naar het midden en je lijn blijft mooi strak liggen. Met een floater aan je lijn kun je het oppervlakte aas een heel stuk uitwerpen, laat dan de wind de rest doen en je kunt heel erg ver komen.

En nu wachten op de grootste!

Karpers zijn ook vaak te vinden in grote wierbedden, deze wierbedden zitten vol kleine slakjes, mosseltjes en ander natuurlijk voedsel. In deze situatie ga ik altijd met hondenbrokken voeren, als deze zijn volgelopen met water dan zaken ze af naar de bodem. Maar in een wierbed blijven ze vaak bovenop het wier liggen. Zo leert de vis het aas sneller kennen en zullen ze het met meer vertrouwen van de oppervlakte afhalen.

Omdat de meeste oppervlaktevisserij overdag plaatsvindt, kan het zijn dat de karpers overdag niets meer pakken en 's nachts alles rustig op gaan slurpen. Ook zul je merken dat je in het donker bijna tot geen last meer van de watervogels. Om in het donker de vis te vinden kun je natuurlijk weer makkelijk terecht in de hoek van de wind, maar je kunt ook “vaste” voerplekken maken. Het enige wat je nodig hebt is voer en een binnenband van een fiets. Strooi er met de zonsondergang wat voer in en bekijk de situatie af. Je kunt de grote van de binnenband zelf bepalen door er simpelweg veel of weinig lucht in te blazen. Leg de binnenband in het water en knoop hem vast aan een lijn die vast zit aan de waterkant.

Ga er 's nachts met de korst op uit en je zult versteld staan wat er dan aan de oppervlakte te vangen is.

Mijn eerste 15kilo vis kwam in het donker van de oppervlakte!

Rik van Heugten