Artikelen

Op zoek naar Iberisch goud

's Avonds verandert alles in goud, Iberisch goud.

De mensen die mij een beetje kennen zullen vast wel weten dat ik een jaar in Spanje heb gewoond. Tegen de tijd dat dit artikel verschijnt ben ik inmiddels weer een tijdje in Nederland. Toch wil ik jullie dit verhaal over een dag vissen op een groot merencomplex in de bergachtige binnenlanden niet onthouden. Dit artikel zal voor het grootste deel verhalend zijn, maar ook de manier waarop de Spaanse karpervissers onze hobby beoefenen zal aan bod komen.

Een zaterdagochtend

Een zaterdagochtend in juni, 4 uur in de ochtend. Geweldig slecht geslapen vannacht.Het hostel waar ik in verblijf heeft muren die niet dikker zijn dan een paar velletjes papier. Het alarm gaat en ik druk het meteen uit. Word toch pas om kwart voor 5 opgehaald dus kan nog even blijven liggen. Foute gedachte, ik word wakker van de telefoon. Het is Hector, die me op zou halen. "Ik sta al beneden, kom je?"… Een onvervalste Hollandse vloek gaat door de muren als ik heb opgehangen. Ik schiet snel in de kleren en pak de tas die ik gelukkig wel al klaar had. De ontvangst is hartelijk ondanks het vroege uur.

Een typisch Spaanse karper, slank en oersterk

Eerst gaan we Perry ophalen, hij gaat met ons mee. Perry is ondanks zijn jonge leeftijd een echte loco voor het vissen. Het eerste wat me opvalt is de enorme stapel blikjes die hij is zijn huis heeft staan. Het is mais, zo vertelt hij mij, hij heeft 1500!! blikken zoete mais kunnen kopen bij een fabriek. Zeker weinig brasem hier, denk ik bij mezelf. Een kwartier later als alles in de 4x4 van Hector zit gaan we op pad. Het is een een dikke 100km rijden naar de plaats waar we gaan vissen. Het Spaanse landschap zoeft voorbij en wanneer we dicht bij het water zijn merk ik dat de 4x4 geen overbodige luxe is. Paden van harde klei met enorm diepe geulen zijn de laatste hindernissen die moeten worden genomen.

Rond half 7 staan we dan eindelijk aan het water. Een vreemde, weeige geur prikkelt mijn neus. Het is de geur van rotte planten, die overal in de buurt van de meren te vinden is. De eerste indruk van het water is overdonderend. Het is een groot en verbluffend helder water. The stuff where dreams are made of, andere woorden heb ik er niet voor. Op de stek waar we gaan vissen hangt een bordje aan een boom. "Respecteer de voerder, zaterdag komen we vissen" staat op het bordje dat Hector heeft geplaatst. Dat is ook een manier om tegen stekkenpezers Ik loop even door naar de waterkant. Het stikt er werkelijk van het leven, miljoenen kleine padden vluchten het water in. Salamanders schieten de bosjes in. Het water is onvoorstelbaar helder, ik kan vele meters ver in het water kijken. Plots wordt mijn aandacht door een grote plons. En even later nog één, en nog één. Op zo'n 50 meter uit de kant springen en rollen er constant karpers. Het merendeel weegt rond de 8kg. Hector tilt een steen op en laat een touw vieren. En precies op de plek waar de karpers springen komt een rood balletje boven. Hij heeft hier 3 dagen gevoerd. De eerste dag 25kg mais, en de 2e en 3e dag 10kg mais en 5 kg boiles. De karper zit duidelijk op het voer, het lijkt wel een circus.

De spullen worden uit de auto gehaald en de auto wordt een eind verderop tussen de bomen geparkeerd, als voorzorg tegen de Guardia Civil. Ik heb namelijk geen vergunning en de boetes hier varieren van 7 tot 300 euro. Dezelfde bedragen gelden voor nachtvissen, waarvoor in Spanje een algeheel verbod geldt. De hoogte van de boete blijkt afhankelijk te zijn van het humeur van de controleur in kwestie.

Het vissen

Het is er werkelijk prachtig vissen..

Er worden mij 2 hengels toegewezen en het grote optuigfeest kan beginnen. Mijn spullen om rigs te maken had ik hier toevallig in Spanje, zodoende had ik een aantal onderlijnen geknoopt. Lekker standaard wordt vandaag het credo, een line-aligner aan haakje 8 zal het moeten doen. Een Korda-veiligheidssysteem completeert het geheel. Aan de andere hengel knoop ik eerst alleen een lood om de bodem een beetje te verkennen. Op 50 meter uit de kant staat zo'n 4,5 meter water. Ik voel het lood merkwaardig zacht op de bodem terechtkomen, het blijkt op die afstand werkelijk vol te staan met wier.Na een aantal worpen heb ik een onbegroeide plek op 40 meter en een op 30 meter gevonden. Het zijn maar kleine plekjes, zo'n 2 bij 2 meter. De reden dat ik peil is dat ik er weinig voor voel om met 6 hengels (in Spanje mag je ook met maximaal 2 hengels vissen) op één marker te gaan vissen. Die loterij hoeft van mij niet zo nodig.

De andere hengel wordt opgetuigd en er wordt verbaasd gekeken naar het kleine haakje dat boven de 20mm boilie hangt. Ik probeer mijn kompanen van de voordelen te overtuigen, maar hun gezichten spreken boekdelen. Ze hebben er weinig vertrouwen in, ik hoop dat ik dat kan veranderen vandaag. Zij vissen standaard met zeer grote haken, maten 1 en 2.
Aan de andere hengel gaat een pva-zakje met mais, een enkele korrel mais aan de haar. Weer blikken vol ongeloof. Wat vist die Hollander toch raar. Ik grijns wat schaapachtig en werp maar in, als ik ze niet kan overtuigen moet de vis dat maar doen. De hengels worden op de werkelijk enorm scheve rod-pod geplaatst en de piepers worden ingeschakeld. Ook de anderen werpen in. Een enorme haak siert de rig. Ze vissen zonder vastlood, zelfs geen stopper komt er aan te pas. Ze vinden het fijn om zelf de vis aan te slaan.Ik zie hier het voordeel niet zo van in, later zou blijken dat de karpers er hier als gekken vandoor gaan als ze gehaakt zijn. Als je dan een beetje laat bent moet je eerst de bocht uit de lijn trekken, omdat het lood praktisch op dezelfde plek blijft liggen.

Boilies in Spanje

Tijdens het wachten wordt mij verteld over de boilies die gevoerd zijn. Dat is niet misselijk. Richworth en Starbaits boilies, die hier zo'n 9 euro per kilo kosten. En daar 10 kilo van, dat loopt aardig in de papieren. De Spanjaarden hechten veel waarde aan de smaak van het aas. Volgens hun is ook de vangst van een vis te verhalen op de smaak van een boilie. Ook op een Spaans forum waar ik wel eens op kijk valt dit me op. Vanille boilies blijken het beste te zijn in Spanje. Nu geloof ik al lang niet meer in deze sprookjes, maar in Spanje doen ze dat nog wel. Misschien heeft het er mee te maken dat er nog geen enkel boek over karpervissen in het Spaans is verschenen. De mensen hier zijn afhankelijk van de verkooppraatjes van fabrikanten. Dit waarschijnlijk omdat de karpervisserij in Spanje nog redelijk in de kinderschoenen staat. Een line-aligner om een voorbeeld te noemen ,daar hadden ze nog nooit van gehoord.

Actie

Hector in actie

Om 8 uur worden we uit ons gesprek verstoord door een pieper en een gierende slip. Het is een hengel van mij, en de vis aan de andere kant gaat er als een razende Roeland vandoor. Terwijl ik de vis uitdril springen en rollen de andere karpers gewoon door. De vis voelt niet zwaar maar is enorm sterk. De molen blijkt niet zo goed te zijn als hij er uitzag. Met horten en stoten verdwijnt de lijn van de spoel. Een aantal minuten later is de vis dan toch klaar voor het net. Na weging blijkt de vis zo'n 18 pond te wegen. Het kleine haakje zit muurvast net achter de onderlip. Ik gebruik dit voorbeeld om het nut van de line-aligner uit te leggen. Ik vertel dat je zo een beetje kunt bepalen waar en hoe de haak vlees zal pakken. Er wordt gekeken alsof ik net het wiel heb uitgevonden. De vis wordt nog even bewonderd en verdwijnt daarna weer in het heldere water. Het zijn hier bijna zonder uitzondering slanke vissen, die een geweldige strijd leveren.
Een uur later geeft de pieper nogmaals het vertreksein. Terwijl ik naar de hengels spurt zie ik iets vlakbij de rod-pod. Een waterslang schrikt net zo hard als ik. Het blijkt wederom een slanke karper te zijn. De dader weegt deze keer minder, maar ik ben er minstens net zo blij mee. Hoe vaak heb je nu de kans om in een vreemd land een mooie vis te vangen. Daarbij komt nog dat ik op dit water waarschijnlijk de eerste buitenlander ooit ben die er zijn lijnen natmaakt. Dat is toch wel een hele eer. Het is wel vreemd, ondanks dat er op mijn stekken haast geen karper rolt en bij Hector en Perry het lijkt op een bubbelbad, heeft nog geen van hen een aanbeet gehad. Misschien teveel gevoerd, of dat eerst alle mais wordt opgevreten voordat er aan boilies begonnen wordt, het blijft nog een raadsel.

Even later is het toch eindelijk een hengel van Hector die krom gaat. Hij weet deze vis te landen. De grote haak steekt schril af bij de bek van de karper. Na deze vangst is het tijd voor ontbijt. De gasbrander wordt uit de tas gehaald en er worden enorme lappen vlees in de pan gebraden. En dat om 10 uur 's ochtends! Tijdens het verorberen van meer dan een kilo vlees en een stokbrood (per persoon!) gaat er weer een hengel van mij af. Het blijkt weer een schubkarper, deze keer van een pond of 14. De grote vissen laten het duidelijk afweten. Dit heeft volgens Hector te maken met de toevoer van koud water uit de rivier. De grotere vissen op dit water trekken dan vaak naar dieper water.

De middag werd in de schaduw doorgebracht met een paella en een biertje

De zon doet inmiddels goed haar best. De temperatuur loopt inmiddels op naar ruim boven de 30 graden. Het inmiddels half 12 als de pieper weer een aanbeet aangeeft. Bijna tegelijkertijd gaat ook een karper er met het aas van Hector vandoor. Het blijken weer mooie karpers te zijn, met een gewicht van zo'n 17 pond. Hector knoopt hierna aan één hengel een stuk rivierkreeft, om zo te proberen mij mijn eerste barbeel te laten vangen. Het ziet er vies uit, de schaal wordt er afgepeld en het vlees wordt aan de hair gedaan. Hoop dat er snel wat komt, er zijn hier al barbelen gevangen tot 13 kg. Zoetwaterkreeft biedt echter geen garantie voor barbeel. Ook karper en snoek lusten wel een stukje kreeft.

Het springen en rollen van de karper op de stek neemt ineens af. Zou het te maken kunnen hebben met de zon die stevig staat te branden? Ik zet de stoel een stukje in het water om een beetje af te koelen. Hector en Perry liggen inmiddels voor pampus op hun stretcher. Ik krijg een indruk van het onderwaterleven hier. Padden, watervlooien en kleine visjes scharrelen in de oeverzone. Aan voedsel geen gebrek hier. Kreeften blijken in dit water niet voor te komen, op enkele andere meren vormen ze echter een ware plaag.

Echt raak...

Ook het vissen in Spanje is niet altijd rozengeur en manenschijn

Ik ben wat weggedoezeld als er ineens weer een hengel tot leven komt. Ik val van mijn stoel af het water in en kruip naar de hengels. Zeiknat sla ik de aan. Het is de hengel met boilie en het voelt heel anders dan de andere karpers. Een log gewicht beweegt zich langzaam maar vastberaden naar het midden van het water. Ik krijg hem geen centimeter naar me toe. Er ontstaat een spelletje touwtrekken zonder eind in het midden van het water. Een meter geven, een meter nemen. Dit duurt nu al 10 minuten, en de vis ploegt rustig door. Ik kom op een idee en besluit de hengel laag te houden, om zo de karper naar het oppervlak te krijgen. Het lukt, de karper komt van de bodem en begint mijn kant op te zwemmen, eerst langzaam, maar dan steeds sneller. Ik draai snel lijn binnen, maar kan onmogelijk voorkomen dat de karper een meter of 10 van me af het riet in zeilt. Daar zwemt hij zich vast in het riet. Ik draai lijn in terwijl ik naar de karper loop. Daar ligt de vis, een enorme bak, rustig tussen het riet. Hector schat hem op 17 kg. Ik loop met het net een stuk het water in om hem proberen te scheppen. Dat riet maak ik later wel los. Dan maak ik een fout, ik steek het net achter de vis in het water. Een grote explosie in het water is het gevolg,de karper slaat op hol en wil weg. Het noodlot slaat toe, de lijn breekt. Ik spring net niet achter de karper aan. De lijn is gebroken tussen wartel en stopper, het lood ligt als stille getuige in het water…

Hittegolf

De hengel wordt weer opnieuw opgetuigd, maar een aanbeet zal ik niet meer krijgen. Het is inmiddels echt warm geworden. Spanje bevindt zich op dit moment in een hittegolf en de temperatuur loopt op tot ongeveer 45 graden. Tussen de bergen is het dan niet goed toeven. Hector weet nog een vis te vangen en nog een vis van rond de 13 kg te verspelen. Perry zit nog steeds zonder vis, ondanks al zijn pogingen. Grote boilies, kleine boilies, andere smaakjes, particles, het mag allemaal niet baten. Met deze temperatuur verroert zich geen vin. Er staat ook geen zuchtje wind. De karper springt niet meer en de piepers zwijgen.

De middag wordt al stervende doorgebracht in de schaduw, waar het enigszins uit te houden is. Een lekkere paella en een paar koele biertjes houden de moraal er nog een beetje in. Verder wordt er wat gepraat over de visserij in Spanje, en ook de visserij op deze meren. Ook hier slaat de commercie inmiddels toe. Op een ander meer verhuurt een Engelsman inmiddels het meer alsof het zijn eigen meer is aan Engelse toeristen. Deze vissen dan met te veel hengels, en vissen 's nachts ook gewoon door. Zo gaat alles dus hier ook al langzaam kapot. De toeristen betalen zo'n 30 a 40 euro voor een dagje vissen op openbaar water. Van de zotte is het! Deze Engelsman maakt het kapot voor de lokale vissers. Troep en overlast zijn de enige dingen die deze Engelsen meebrengen, getuige de foto's van Perry. Aan de overkant wordt ook gevist. Het betreft hier een crew van een Spaanse website. Ze hebben ook videocamera's, Regelmatig wordt er een run in scene gezet. Deze worden dan gecombineerd met een daadwerkelijk gevangen vis. De beelden worden op tv uitgezonden, waarbij het water met naam en toenaam genoemd wordt. Dit zou in Nederland een ondenkbare situatie zijn.

Storm

Een van de andere meren, dit meer kent een klein bestand en een hoger gemiddeld gewicht

Na 6 uur verdwijnt de zon achter de wolken en wakkert de wind aan. Door de verrekijker zie ik weer karpers springen, echter zo'n 200 meter verderop. Dat ziet er niet hoopvol uit, de karper is weggetrokken. Er dient zich inmiddels ook een ander probleem aan. Er is een storm op komst. De donder komt steeds dichterbij en het begint stormachtig te waaien. Uit ervaring weet Hector dat het nu tijd is om in te pakken. Als het gaat regenen is het bijna onmogelijk om weg te komen over de paden, zelfs met een 4x4. Deze veranderen dan in glibberige modderstromen. Een week ervoor had een visser er 2 dagen vastgezeten. Hij had er ook noodgedwongen de nacht moeten doorbrengen. De Guardia Civil wilde hem hiervoor bekeuren, maar kon niet tot bij de man komen door de slechte wegen.

Nadat we alles hebben opgeruimd, blijkt dat we net op tijd zijn. Een stortbui barst los en zorgt voor de nodige verkoeling. Hector vind het wat vroeg om al naar huis te gaan en besluit nog wat andere wateren te laten zien, voor wanneer ik terugga. Het zijn stuk voor stuk prachtige wateren. Ik zie ook hoe de andere Spaanse vissers proberen karper te vangen. Met hun hengels in de lucht als ware het zeevissen. Een topbelletje erbij en wachten maar. Ze vissen zo omdat veel Spaanse vissers die wel eens een karper willen vangen geen speciale uitrusting hiervoor willen kopen. Ze gebruiken dan hun zeehengel. Dit is echt veel voorkomend hier. De zon is inmiddels al bijna onder als we teruggaan. Ik weet zeker dat ik hier nog terug zal komen, op zoek naar Iberisch goud.

Tot slot

Over het algemeen werd er slecht gevangen die dag. Dit was te wijten aan de warmte. Ook het formaat van de karpers viel wat tegen. Normaal gesproken ligt het gemiddeld gewicht een stuk hoger. Mochten er mensen naar Spanje gaan om te vissen, dan volstaat standaardmateriaal. Aan het water waar ik viste was een rodpod niet echt nodig. Zware hengels ook niet. Ik viste met 2,75lb hengels. Als je de kans hebt om eigen boilies mee te nemen zou ik dit zeker doen, daar er veel met ready-mades gevist wordt. Als je voor grotere vissen wilt gaan zou ik particles achter wege laten. Kleine karpers zitten er genoeg, en deze stofzuigen de stek binnen no time leeg.

De storm verdrijft de laatste zonnestralen en brengt een aangename temperatuur.

Ga vooral niet dingen in onwetendheid verpesten, door met meer dan 2 hengels te vissen waar dat niet mag, of door te gaan nachtvissen vol in het zicht. De Guardia Civil kent geen genade omdat je de taal niet spreekt, of omdat je zo'n aardige jongen bent. Je verpest het daarmee voor de anderen die er graag komen vissen. Daar zijn al genoeg voorbeelden van in eigen land. Wil je toch iets doen wat niet mag, zorg dan dat niemand je kan zien of gezien heeft. Wees discreet en denk na of het echt nodig is wat je wilt doen. Denk ook na met vuur. Spanje is een droog land, bosbranden kunnen zich snel voordoen. Gooi geen sigaretten in de bosjes, een neem je afval mee. Zorg ook voor de vis, neem een onhaakmat mee want er liggen vaak stenen op de oever. Zakken van vis is ook onnodig, aangezien je niet mag nachtvissen. Zeker met de hoge temperaturen kan dit voor niets anders zorgen dan problemen.
Zorg ook goed voor jezelf, neem vooral genoeg te drinken mee. Een paraplu, in dit geval parasol is geen overbodige luxe. Als je een tere huid hebt is een zonnecreme van een goede factor ook aan te bevelen.

Maar een ding wil ik vooral naar voren brengen: Als je naar Spanje gaat, geniet van iedere minuut dat je er bent. Het is een prachtig land met prachtige vissen.

Vragen of reacties beantwoord ik graag via het Carpboard Forum.

Raymon Schra