Artikelen

De groeten van Naeffje

DRúúúúúúúúd , rúúúúúúúúúúd, ruuuudyyyyyy RúúúúúDY klinkt het steeds dichter bij. RUUD hoor ik en open mijn ogen en zie tot mijn grote verbazing een grote schim met licht voor mijn bivvyopening. Ik slaap zeker nog en check het even door mezelf ligt in m'n arm te knijpen. AUW! Nee ik ben wakker en ik wrijf het restje zand uit m'n ogen wat er gisteravond in is gegoten door het zandmannetje voordat ik ging slapen. Wat was het gezellig zeg gisteravond, lekker gegeten en een biertje gedronken. Dat die vismaat van m'n nog door zijn stoel zakte zeg, wat een lol.

Naeffje?

Naeffje

"Sorry voor de stroomstoot dat gaat vanzelf daar kan ik niks aan doen" Wacht ik doe hem wel even open" en m'n bivvydeur ging open. Wat ik daar zag dat geloofde niemand een reusachtige karper! 80pond, 100pond, ik weet het niet maar ze was reusachtig! Ze stelde zich voor als Naeffje. Naeffje uit Amsterdam vroeg ik?

"Ja dat klopt daar zwom ik tot een jaar of 17 terug om daarna richting mijn geboortesloot te zwemmen. Mijn boesemvriend Joris verspeelde me nadat hij mij met beschimmelde kattebrokken had bevoerd. Ik zat er zo van te smikkellen dat ik niet in de gaten had dat hij me ook een boillie met een haak aanbood. Ik nam er nog een brokje en nog 1. Tjee wat lekker zeg hmmm. Nog een paar brokjes later voelde ik opeens zo een weerstand in mijn mond. Weerstand? Ik was me zo wild geschrokken want ik voelde voor het eerst pijn".

PIJN? vroeg ik.

"Ja echt. Het leek wel of ik voor het eerst sinds al die jaren pijn had in mijn mondhoek. Jaren lang had ik mosseltjes en dergelijke gegeten. Zelfs die haken die ik af en toe in mijn mond kreeg geslagen voelde ik niet. Ik vond het meer een spel tussen mij en de visser. Ik moest altijd wel lachen als ik die bezwete en in een grimas getrokken hoofden zag als ik voor het eerst boven kwam. Ik begreep er niks van dat doe je toch niet als vriend. Normaal vertroetelde hij me altijd maar nu? De pijn die hij me gaf deed me zo schrikken dat ik met een noodgang begon te zwemmmen over het grote kanaal. Meerdere malen moest ik even schuilen toen zo een enorme reusachtige propellor eend over kwam zwemmen. Na hier en daar nog even vlug een mosseltje en kreeftje te hebben gesmikkeld moest ik toch even uitrusten. Ik was zo moe van al dat zwemmen dat ik even een klein meertje op zwom om even bij te komen. Kijken of ik nog wat kon eten voordat ik weer de tocht verder zou gaan maken. Na een paar minuten rondzwemmen en snuffellen vond ik al wat lekkere kikkererwten die ik ook al een keer had gegeten op het Nieuwe Diep en het Derde diem. Hmmmm lekker was dat zeg.. Na een kleine 5 minuten schransen kreeg ik weer een haak in mijn mondhoek geslagen en dit deed dan ook wel zoveel pijn dat ik geen kracht meer kon geven om echt te vechten. Zonder veel moeite liet ik me dan ook gewoon het schepnet(je) intrekken. Op de kant begonnen "vreemde" mannen die ik niet kon te lachen en te juichen.
Ik voelde me er naakt bij liggen. De mannen vergeleken me zelfs met een pakje shag en een flesje bier! Hoe durf je me te vergelijken met shag en bier! Na 11 maanden te zijn doorgezwommen kwam ik eindelijk aan in het slootje waar het allemaal was begonnen".

Het slootje waar het allemaal begon

'He Kwekker zat er nog met zijn kinderen en kleinkinderen. Gekke eend was dat, vroeger lulde die al de oren van m'n kop. SLoompie kwam meteen naar m'n toe gezwommen. Onze vuilnisman in deze sloot, sterft er een klein kindje of is er weer wat visafval dan ruimt hij het op met zijn gezin. Waar schildpadden al wel niet goed voor zijn.
Plotseling schrok ik mezelf een hoedje en zag ik m'n moeder in een lelieveld liggen met een hele school jonge spiegelkarpertjes die ze aan het opvoeden was en watervlooien liet eten. Hé dat lijken wel die spiegeltjes die Joris heeft uitgezet of vergis ik m'n nou? Ja hoor verrek er zitten er 4 tussen, die zien er mooi uit zeg.

Mijn moeder zag me en kwam vrolijk op me af gezwommen om me meteen in mijn zij te porren met haar hoofd. "Hallo hoe gaat het met jou grote dochter?" Wat ben jij gegroeid zeg (ik was twee keer zo groot als haar ). Met het schaamrood op mijn kaken zei ik tegen haar dat ik wel van lekker eten hield.

"Waarom ben je al nu al terug gekomen?"

Nou mama U gelooft het niet maar ik heb steeds pijn in m'n mond als ik mosseltjes eet en als ik een haak in m'n mond krijg geslagen dan heb ik het helemaal niet meer.

"Ojee dat had mijn grootmoeder ook die leefde in de buurt van de beroemde viskweker in Valkenswaard. Die was zo groot geworden dat ze niet meer vlees kwijt kon in haar buikomvang en stierf een ongelukkige dood. Gelukkig ben jij hiernaartoe gezwommen en ik denk dat ik je nog wel kan helpen met jouw ziekte. Maar dan moet je eerst eens op de weegschaal gaan liggen hoor en ze pakte een lelieblad met daaraan een wijzer. Nou kom hier schaam je maar niet Húp liggen."
...."20kg,23kg,27kg,31kg,34kg2 en toen stopte de weegschaal. Zo jij bent wel veel zwaarder geworden dan je broertjes en zusjes. Alleen er zwemmen nog 2 nichtjes van je en die hebben de zelfde groeiproblemen als jou en die zitten nu op het ijsselmeer maar daar zwemmen wel een paar goede dokters rond. Ik ben alleen bang dat ik je niet meer kan helpen met jouw ziekte."

Lange tijd het huis van Naeffje

Mijn moeder snikte en met een krop in mijn keel zei ik: Niet? Waarom dan niet mama zeg het m'n nou waarom niet.

"Nou je bent te zwaar en zo te zien blijf je groeien en daar hebben we helaas niet genoeg medicijnen voor in dit slootje. Ik denk dat je nog wel een paar jaar bij ons kan blijven. Kan je mooi helpen de kleintjes opvoeden als je dat leuk lijkt tenminste."

Oke dat lijkt m'n wel leuk kijken of ik hun ook zo lekker kan laten eten als mij.
Na 3 jaar was het zover, ik zou worden opgehaald door een karper om naar de plas hierboven te gaan. -En ze wees met haar sponsige kop naar boven richting de sterren.

"Daar aangekomen was ik op de weegschaal al doorgeslagen naar bijna 40kg en was ik 1 van de grootste vissen die daar rond zwom. Alleen Gerrie en Hanna met hun famillie waren zwaarder maar dat zijn ook meervallen. Na een verkenningsrondje op dat meer wat zo lekker warm en mooi was kwam ik Roest tegen, ook een oude bekende van mijn boesemvriend. Die zei dat ie was gevangen en verkocht was aan een water in Engeland. Daar had ie zo een verdriet dat hij werd opgehaald en hierin was gezet. Roest vroeg aan mij of ik iemand wilde waarschuwen dat alles goed met ons is en dat jullie geen zorgen meer om ons hoeven te maken. Vandaar dat ik hier nu deze nacht ben, Ruud. Wees maar niet bang ik zal wel een nichtje vannacht op bezoek laten komen en zie haar maar als een goedmakertje omdat ik je toch een beetje liet schrikken."

Ik wilde wat zeggen maar ik begon te stamelen en kwam niet meer uit mijn woorden.

"Doeiiiii Ruud het was m'n een genoegen, zeg je het tegen Joris?"

Voordat ik wat kon zeggen was de schim verdwenen en viel ik in een zeer diepe slaap. Na een uur maar dat kan ook drie uur zijn werd ik wakker door een run die nacht. Een spiegel van over de 15kg. Verbaasd kijk ik om m'n heen en knijp opnieuw in m'n arm. AUW! Huh? Dan zie ik een ster vallen en begin te lachen. Mijn nacht kan niet meer stuk ongeloofelijk. De laatste 2 uur van de lucht die de sterrenhemel licht doet kleuren blijf ik zitten voordat de morgenzon het komt overnemen. Zittend met een bak thee geniet ik. Wat kan vissen toch mooi zijn of niet?

Ruud met een 15kg plus spiegel... De nieuwe Naeffje?

Er gaat een meerkoet over het Nieuwe Diep
Ik weet dat jij daar menig nachtje sliep
Op jacht naar jouw vis
Naefje op 44 pond zeker geen kattepis
Je schreef eens: "Wind West, Zuidwest Roest op zijn best"
Gouden tijden van weleer, Smeenk was de pest
Dat is niet meer
Met jouw spiegeltjes houd ik hoop op ook een keer
Joris, Henk en Naeffje(alvast) bedankt!

Ruud Visser