60 schapen 4 karpers

Door: Paul Groefsema

Ik zat om 16:00 uur woensdag 25 augustus aan de waterkant. Na een ochtendje behangen vlug nog even wat boodschappen gedaan spullen inpakken en op naar een heftig nachtje. Om 16:30 uur liggen de hengels op de rodpot. Nu rustig aan de bivvy gereed maken en een blik nasi opwarmen en weg werken. Rond 18:00 uur is dit alles afgerond en zit ik rustig te wachten op vismaat Niek. Hij moet vandaag werken dus komt hij wat later. Om 18:30 krijg ik 1 piepje op mijn linker hengel. Omdat er op dit water veel wordt gevist is er een vorm van dressuur. Een piepje kan dus veel betekenen. Ik veer daarom uit mijn stoel en zie dat de top van mijn hengel licht bewegen. Snel besluit ik aan te slaan, die hangt! Zoals meestal op dit water verloopt de dril rustig tot voor de kant waar dan het gevecht begint. Na een minuut of 5 arriveert vismaat Niek en is zodoende precies op tijd om deze schub van een pond of 10 te scheppen. Na de foto’s gaat de vis weer keurig terug. Als wederdienst wordt nu van mij verwacht dat ik help met het sjouwen van de visspullen. Dat word dus 300 meter lopen tussen de schapen en hun stront en met volle bepakking weer terug. Maar voor een goede vismaat doe je dat (niet altijd). Om 19:30 uur heeft ook Niek alles in stelling voor de komende nacht.

We drinken koffie, later een biertje en praten over vissen werken en een trip naar Frankrijk die we in het voorjaar willen gaan maken. In het afgelopen voorjaar hebben we onze eerste Frankrijktrip gemaakt en ondanks dat we in 3 nachten maar een vis vingen (voor Niek 29 pond) is het ons goed bevallen en willen we dat elk jaar herhalen. De stemming is dus opperbest. Het enige dat ons een beetje zorgen baart is de weersvoorspelling voor komende nacht. Regen onweer en windstoten. We hebben wel eerder een flinke regen en stormbui meegemaakt en overwonnen. Dus uit voorzorg staat de bivvy met de rug in de wind. Wat kan ons nu nog gebeuren?

Om 22:30 uur meld de knucklehead van mijn linker hengel zich met twee piepjes. Ik sla zo snel mogelijk aan en voel gelijk contact met een karper. Na een rustige dril van 10 minuten lichter er een schubkarper op de mat van 14 pond. Een leuke vis maar we hopen op een grotere. Er zit op dit water namelijk een leuk aantal vissen tussen de 20 en 24 pond. Nadat ik de vis in de bewaarzak heb weggehangen wordt de vangst zoals altijd gevierd met een peukje en een biertje. Om een uur of 24:00 besluiten we nog een laatst sigaret te paffen en dan te gaan maffen. Het roken van deze laatst peuk is bij ons ondertussen een bijgeloof geworden want het is al vaker gebeurd dat een van ons juist dan beet krijgt. Vaak roken we nu 2 of 3 laatste peukjes en een allerlaatste. Halverwege deze eerste laatste peuk gebeurd het dus weer en krijgt Niek een mooie run. Die laatste sigaret is nu geen bijgeloof meer maar magie. De run zet door tot Niek de hengel pakt en aanslaat. Even voelt hij de vis maar deze schiet al vrij snel los, zonde. Het zal rond de klok van 24:30 geweest zijn dat we de biv in duiken. Na eerst nog een kwartiertje wakker gehouden te zijn door een piepende meerkoet zak ik langzaam weg in slaap

De slaap is mij niet lang gegund want om 1:00 uur word ik wakker van bliksem, maar gelukkig geen donder. We staan in een open veld en ik begin ’m nu toch een beetje te knijpen. Na 20 minuten onafgebroken lichtflitsen met een tussenpose ven 5 seconde begint de wind aan te wakkeren. Ik besluit buiten de haringen nog een keer te controleren. De wind is nu 180 gedraaid en staat recht op de ingang van onze bivvies. De wind neemt nog steeds toe en gaat gepaard met rukwinden. Ik zit op mijn bedchair en hou de stormsticks vast. Op zo’n moment denk je dan “waar ben ik nu helemaal mee bezig”. Langzaam maar zeker komt dan ook de donder en bliksem dichterbij. Niek en ik besluiten eieren voor ons geld te kiezen en niet langer te wachten tot de regen en onweer verder losbarst. We draaien snel de hengels in en gaan schuilen in de auto. De regen barst los en gaat gepaard met harde windstoten. Ondanks dat we met de auto in de luwte van de bomen staan schut deze soms flink door de wind. Vanuit de auto kijken we richting de plaats waar de bivvies moeten staan, maar het is zo donker dat we niets zien. Ik begin te twijfelen of we niet beter hadden kunnen blijven om op de visuitrusting te passen. Al pratend komen we tot de conclusie dat als de wind eenmaal in de biv slaat er geen houden meer aan is en er niets te redden valt. Hier zitten we in elk geval veilig tegen de bliksem.

Ik haal flink uit om het aas ongeveer 50 meter ver in het water te laten landen. Plotseling voelt mijn hengel een stuk lichter en drijft het bovenste deel van mijn hengel op 10 meter uit de kant in het water. Voorzichtig draai ik het zaakje weer binnen en hoop dat de hengeltop meekomt. Gelukkig lukt dat. Tijdens inspectie zie ik dat er een lus in mijn lijn zit die om een oog van mijn hengel is blijven steken. Ik verwijder de lus en werp opnieuw in. Om 7:00 uur kruip ik dan weer in mijn bivvy en probeer nog wat te slapen. Twee uur later word ik door een brandende zon uit de biv gejaagd en tien minuten later volgt Niek.

We beginnen de dag zoals altijd met het zetten van een thermosfles koffie. De verse koffie kunnen we s’morgens allebei niet missen. We zitten rustig aan ons ontbijtje als om 10:00 plotseling de knukkelhead van Niek tot leven komt. Het aanslaan van de vis en de dril verlopen geroutineerd. Ik sta klaar om de vis te scheppen. Uit mijn ooghoek zie ik dan dat de schapen ons ontbijt hebben ontdekt en het zich goed laten smaken. Dat word dus eerst de schapen verjagen, ook de twee die in mijn biv staan. Van het ontbijt, de boilies en ander aas is dan al weinig meer over. Ik ben net op tijd terug bij Niek om de vis te scheppen. Het gaat om een spiegel van 15 pond, ook dit is voor mij een bekende vis. Ik heb deze vis in het voorjaar gevangen op 16 pond. Om 12:00 uur gaan we inpakken en om 14:00 uur ben ik weer thuis en val op de bank in slaap.