Het Begin:
Zo een drie jaar geleden kwam ik Roy tegen, langs de waterkant waar anders. We raakte in gesprek over het vissen in Frankrijk. Ik zelf was er al een paar keer geweest en Roy had daar wel oren naar.
Verder in het gesprek viel het me op dat hij dezelfde kijk had op het vissen als ik, maar op een of ander manier kon dat niet opgebracht worden in je eentje. Het was allemaal te veel werk en de tijd die daar voor gemaakt moest worden was gewoon niet te doen. Wat nu? gewoon op de de man af gevraagd of die mee wou voor een weekje frankrijk en daar verder te discusieren over onze ideeën. Zo gezegd zo gedaan, week frankrijk was snel gepland.
Ik moet zeggen dat we daar een goed gesprek hebben gehad en dat we hadden afgesproken om dat in Nederland in praktijk te brengen. (Gedeelte Frankrijk sla ik over, ik kan wel zegen dat de vangsten goed waren)

Terug in Nederland
Na alles te hebben voorbereid gingen we aan de slag. De eerste keer gingen we op een water waar de hengeldruk behoorlijk groot is en waar we het een en ander van wisten. Ons plan was om de hele zaak om te gooien en met andere rigs en voer te zitten. Vogelzaad in combinatie met balletjes en daarop een stiff-rig. Dit hebben we eerst kleinschalig aangepakt om het in het vervolg het wat groter te gaan doen. Moet je zeggen het werkte goed maar het kan altijd beter(Dat is iets wat heel veel vissers vergeten, dat het altijd beter kan, ze zeggen altijd ik vang toch).
Volgende sessie: weer hetzelfde, alleen wat grootser met meer boilies erover heen en vogelzaad puur gebruiken voor een basis. Ging al beter, na twee dagen zat er al vis op, en na twee dagen door gevoerd te hebben gingen we een weekendje zitten. Hier kregen we +- 12 aanbeten op. En dat op een water waar de hengel druk nog groter is dan op Sloterplas in de jaren 80. (dat was pas een camping met overboekingen aan kampeerders)
We hadden veel geleerd en gingen op weg naar de volgende planning.

Rotterdam
De planning was om volgens zeggen het moeilijkste water van Rotterdam aan te pakken? Ik zal de naam niet noemen, want over deze discussie raak je ook nooit uitgepraat. Goed, het water staat bekend om zijn vele uren blanken en je moet blij wezen met z'n tweeën met een beetje geluk drie vissen in een jaar (seizoen).
Op de eerste plaats is het water al jaren bekend bij mij omdat de jongens die er zitten bijna allemaal goede vrienden van me zijn. Verder is het zo dat we ook daar eerst veel tijd in het observeren en het onderzoeken van de bodemstructuur hebben gestoken om enig inzicht in het water te krijgen. Jammer maar er zijn maar heel weinig onevenheden op de bodem en als die er zijn dan worden deze al bevist. Wat nu? na wat informatie die ik al had, wist ik dat er ergens een dam van stenen onder water lag om de golfslag te verminderen, die tegen de kant aan knalde. (Voedsel)
Ook daar weer peilwerk gedaan en het hardere plaatje van 15 jaar geleden te vinden. Het lag er glad gestreken bij, oké dat is de plek waar ik ging zitten, maar nu Roy nog. Roy is iemand die ziet, gaat en vangt. Ook deze keer weer. Hij had een mooie plek gevonden gezellig tussen de mensen in, maar dat maakt niets uit als er maar vis komt azen.

Alles na gelopen omtrent hoe en waneer we gingen vissen begonnen we met voeren.
Roy voerde uitsluitt balletjes, en ik zou een combi van pinda's gebruiken, ( waar ik elk jaar weer vele kilo's van heb staan) met daar overheen boilies. We voerden elke dag 30 eieren (balletjes) en daar over heen voerde ik een 4 kilo pinda's mooi verspreid langs heel het dam(metje).
Na een week dat aangehouden te hebben, gingen we vissen, met als rigs de stiff-rig en na mijn mening zelf onder vonden rig (hair door tupe). (Reactie welkom)

Langs de waterkant gekomen werd alles opgezet en de rigs gingen naar een 2m.90 diepte. Onder een bakkie genot en een beetje geouwehoer in mezelf ging er een optonic het Wilhelmus zingen. Ik was me er eigenlijk niet van bewust, maar opeens vloog de koffie door de lucht en met me schoenen aan het water in.
Bingo, de haak was gezet en ik kon met enige voorzichtigheid gaan drillen. Op de kant bleek het een schub van net in de twintig, nou zijn niet alle gewichten voor mij belangrijk maar deze wou ik toch even wegen en daar bij komt dat daar vissen zwemmen die al ouder zijn dan ik zelf. Om dit verhaal wat in te korten kreeg ik waar een ander 5 jaar voor moest zitten 15 aanbeten op een nacht!! Met als zwaarst een leder van 26 pond. Terug naar Roy, die had het weer voor elkaar een mooie spiegel van in de dertig voor hem die binnen acht uur op de kant lag. Deze sessie was voor ons geslaagd, en de theorie die we in praktijk brachten klopte als een bus.

Volgende sessie een jaar later op hetzelfde water. Als wij iets uit proberen dan doen wij dat voor het volgend jaar. Na wat aanpassing gedaan te hebben aan onze mix en materiaal gingen we nu voor een stek, waarvan nog nooit niet iemand de moeite had genomen om het te proberen. Het was een grote kom met aan de ene kant een grote takkenbos wat over en in het water hing. Na wat peil en zoekwerk was dat onze plek geworden. Je kon er met zijn twee naar toe vissen en de witvissers die aanwezig waren hadden er ook geen last van.
Na enige observatie zagen we inderdaad al wat we dachten. We zagen vissen zwemmen.
We moesten beginnen met voeren want het paaigebeuren stond ook voor de deur.
We voerden elke dag 30 eieren(voordeel van met zijn tweeën) en deden dat een week lang. Uiteraard met een mix die we zelf hadden gemaakt van 19 ingrediënten, ja je leest het goed 19!! We wilde alles op en top hebben, dus ook het aas. De eerste nacht liep lekker met vissen van verschillende formaten, de mooiste was De Rijer op 28 pond. Tweede nacht kwam er een mooie schub uit, die hele kleine schubbetjes had zeer mooi.Het was weer tijd om naar huis te gaan we moetsen weer aan de arbeid.

Uiteraard gingen we verder met voeren en observeren tot het volgende weekend. Dat weekend was het bingo, er kwamen weer mooie vissen uit, en we verspeelde er ook nog een paar aan de wortels die onder water lagen. Ikzelf verspeelde nog een mooi two-tone van in de dertig die hadden we bijna los tussen de takken en ineens schoot de haak los. We zagen hem nog op zijn flank weg draaien, helaas die dingen gebeuren ook. Maar de vis was netjes bevrijd en had geen lood of dergelijke aan zijn bek. Zoals zo vaak tegenwoordig.

Op naar de volgende sessie. We wisten dat er twee top vissen zwommen die achter in de dertig waren. We hadden de planning gemaakt, ik zou voor de schub gaan, en me maat voor de spiegel.
Wat was het geval, de volgende sessie kwam voor mij de schub eruit op 38,3 en een drie dagen later zat Roy met de spiegel op zijn schoot op 39 pond.
Onze sessie was weer geslaagd en dit alleen van wegen een andere aanpak, andere voermethode, andere rigs, andere plek, een goede planning en een een goed samenspel tussen denken en doen.

Dit verhaal is geschreven voor die mensen die deze ervaring ook hebben beleefd of willen toepassen. Verder is het niet de bedoeling om mensen zoals jij en ik op andere gedachten te brengen omtrent het vissen op karper.
Heb je reactie dan kun je altijd reageren.

Vriendelijke groeten:

Rico.v
R&R