Artikelen

Obstakelvissen

Veilig weggehaald bij obstakels

In onze huidige visserij, waar gebruik gemaakt wordt van zware hengels en dito lijnen, is het vissen tegen of zelfs in obstakels gemeen goed geworden. Zelf maak ik mij hier ook schuldig aan, maar met altijd in mijn achterhoofd de vraag: is het nog mogelijk om een vis te landen vanaf deze obstakelrijke stek. Hierbij moet het voor mij bijna 100% zeker zijn dat een vis te landen is.
Oké, ook bij mij gaat het wel eens fout, maar ik probeer het wel tot nul te reduceren.

In mijn omgeving zie ik de laatste tijd steeds meer vissers voor wie het krijgen van een run belangrijker is dan het vangen van een vis. Het is dan ook 's morgens meer de vraag van hoeveel runs heb je gehad, dan wat heb je gevangen. Zelf ga ik nog altijd op pad om een vis te vangen en niet om hem te verspelen. Denk eens aan alle nare gevolgen die een vis te wachten staat, wanneer hij zich volkomen vastgezwommen in de obstakels moet los rukken van die haak in zijn lip en de lijn die overal aan vast blijft hangen.

Waterlelies

In het voorjaar zijn de lelies nog niet zo sterk

Iedereen weet dat waterleliebedden en gele plomp voor karpers een prettige (lees veilige) omgeving zijn. Het vissen tegen deze waterplantbedden is dan ook vaak zeer productief. Bevis je deze waterplantbedden in het voorjaar wanneer de stengeldichtheid en de taaiheid nog minimaal zijn, dan is de vangbaarheid van deze karpers zeer goed. Het is dan wel zo prettig om er op een niet al te lange afstand bij vandaan te vissen, zodat er snel contact met de vis ontstaat. De jonge stengels van de waterlelies worden nu nog zeer gemakkelijk doorgesneden door de vislijn.
Als de waterplantbedden volop in bloei staan is van het normaal drillen van een karper echter geen sprake meer. Zonder juiste tactiek (daarover straks meer ) moet je hier nu niet vissen.
Tegen het einde van de zomer sterven de waterplantbedden af en is er goed te vissen tussen de half verrotte stelen van de waterlelie en gele plomp.

Papegaaibekken

Over gevlochten niet rekbare lijnen is al genoeg geschreven. Ook ik ben van mening dat deze lijnen menig karperbek doen uitscheuren. Veel papegaaibekken ontstaan door het veelvuldig vangen van een zelfde vis. Toch denk ik dat veel papegaaibekken ontstaan door het vastzwemmen en losrukken in obstakels. Je kan je voorstellen dat een paar meter nylon niet de rek bezit om de klappen van een in paniek zijnde karper op te vangen. Uitgescheurde bekken, ingescheurde kieuwdeksels, en gespleten of gebroken vinnen zijn dan bijna altijd het gevolg van deze zinloze obstakelvisserij.
Laten we eerlijk zijn, hoeveel runs heb je gehad?, waar gaat dit over!!!! Voor mij is elke verspeelde vis een domper, zelfs een deuk in mijn ego van karpervisser als het door stom handelen gebeurd.

Tactiek

Geen tijd om een biertje te drinken met vrienden..

Het vissen op obstakelrijke stekken kan wel heel goed, mits je de juiste tactiek gebruikt.
Een van de meest gemaakte fouten die gemaakt worden bij het vissen tegen obstakels is het gebruik van een baitrunner.
Je kan je voorstellen dat een gehaakte karper direct de beschutting van het obstakel opzoekt. Door het gebruik van een baitrunner heeft de vis al snel enkele meters te pakken om in de takken of planten te verdwijnen. De gevolgen laten zich raden.

Veel beter is het om de slip van de molen dicht of bijna dicht te draaien. Hierdoor heeft de vis niet of nauwelijks de kans om de obstakels te bereiken. Doordat de vis niet de kans heeft om op snelheid te geraken, valt het opvangen van de eerste run best nog wel mee. Na een paar seconden kiest hij meestal een andere route, dus weg van de obstakels. Slip wat losser en lekker afdrillen.
Simpel hoor ik je denken. Er zitten echter nog wel wat haken en ogen aan deze manier van vissen.

Het allerbelangrijkste is dat je wel moet vissen. Ik bedoel dat je dus geconcentreerd achter je hengels zit. Zodat je op elke situatie onmiddellijk kan reageren. Een biertje drinken bij je maten iets verder op is gewoon uit den boze. Dit kost je karpers en hengels (alles staat dicht, weet je nog). Doe deze visserij dus niet als vissen meer een sociale bezigheid is om gezellig wat bier met vrienden te drinken.

De afstand van de obstakels tot aan je hengels moet zo klein mogelijk zijn. Zelf vind ik dertig meter een beetje de limit. Het is toch niet te geloven dat sommige zich vissers noemende figuren lijnen een paar honderd meter uitvaren tegen obstakels aan. Over zo een grote afstand komt een beet registratie pas laat door. De vis zit allang in het obstakel voordat je ook maar kan reageren. Ja, dan kan je de andere dag zeggen, ik heb een paar runs gehad… nou, nou echt iets om trots op te zijn, maar hoeveel heb je er gevangen? Nul?

Bepaal je positie zo, dat je de vis geen kans geeft om zijwaarts de obstakels in te zwemmen. Er is totaal geen druk te zetten op een vis die zijwaarts zwemt. Zorg dus dat je altijd recht tegenover je stek zit. Dit is zeer belangrijk dus probeer je daar altijd aan te houden!

Voertechniek

Laten we zorgen dat ze geen papegaaibek krijgen..

Ja, Ja, allemaal leuk en aardig hoor ik je denken, en 's nachts dan, als je ligt te slapen. Dan zit je niet achter je hengels. Hoe doe je dat dan?
Heel simpel bovenstaande visserij niet toepassen. Het is immers tot mislukken gedoemd.
Wat je echter wel kan doen is je voer techniek aanpassen.
Verspreid je voer tussen de obstakels en voer vervolgens een tiental meters door buiten de obstakels. Vis tegen de obstakels zolang je wakker bent. Op het moment dat je niet meer scherp bent, ga je verder van de obstakels afvissen. In het donker azen de karpers ook verder van hun veilige schuilplaats af. Krijg je nu een run, dan heb je even meer tijd om de vis te stoppen voor deze in de obstakels zit.
Kun je voortaan ook zeggen, ik heb wat gevangen. In plaats van, ik heb een run gehad, en weer een papegaaibek gemaakt.
Vastzwemmen is niet altijd te voorkomen. Vis je echter op een wijze dat vastzwemmen meer regel dan uitzondering is denk dan eens aan bovenstaande.
Menig karpervisser zal je er dankbaar voorzijn dat je niet alleen een onthaakmat gebruikt om de vis niet te beschadigen, maar dat je ook probeert om beschadigingen tijdens de dril zoveel mogelijk te voorkomen.

Succes,

Willem Beijeman