Artikelen, Riviervissen
De Maas: Het mooiste stukje water van Limburg
De rivier de Maas komt bij Eijsden ons land binnen stromen. Bij Borgharen wordt de Maas gestuwd en vertakt zich in een onbevaarbare en snel stromende rivier. Ook vindt hier de oorsprong van het Julianakanaal plaats.
Het stukje Maas van Eijsden tot Borgharen is ongeveer 11 kilometer lang en wordt ook wel de Boven Maas genoemd.
De stroming hangt af van de waterstand het kan er gigantisch stromen, maar ook zijn er tijden dat het wat minder hard stroomt. Zelf bevis ik dit stuk water en het aangrenzende grindgat.
Op het stromende gedeelte heb ik ook mijn record gevangen, hier over later meer.
De Aanpak
Dit water aanpakken is eigenlijk alleen weg gelegd voor de echte Die-hards. De eerste 5 jaar dat ik hier viste, ving ik gemiddeld 1 vis per 60 uur. Dit kwam omdat ik totaal geen ervaring had met een grote rivier zoals de Maas.
Riviervissen vergt een aardig beetje doorzettings vermogen. De afgelopen 2 jaar zat ik gemiddelde op 4 vissen per 24 uur een hele verbetering ten opzichte van de eerste paar jaar.
Als ik begin aan een nieuwe stek dan peil ik deze eerst helemaal uit tot maximaal 6 meter uit de kant, anders bevind ik me al in de vaargeul en daar is bijna niet te vissen als het een beetje hard stroomt. De ideale stek heeft een kleine mosselbank en een diepte van ongeveer 2,5 meter.
Het voeren
Het voeren is eigenlijk heel simpel.
Ik voer een week, iedere dag 2,5 kilo maïs, en op de dag voordat ik ga vissen, voer ik 1 kilo boilies.
Zie ik de eerste 24 uur helemaal geen tekens van vis dan geef ik de stek nog 1 kans en herhaal de hele procedure nogmaals. Na twee keer zo'n stek bevist te hebben moet ik leven hebben gezien, is dit niet zo dan zal ik deze stek in een ander jaargetijde nog een kans geven, maar na twee blanks heeft het eigenlijk nooit nut om nog door te gaan, omdat wat goed is snel komt.
Heel simpel dus EN goedkoop. Je hoeft niet kilo's boilies te draaien. De maïs doet het voorwerk en de boilies maken het af.
Het materiaal
Ik vis het liefste door de week, omdat dan de scheepvaart gewoon doorgaat en ik het idee heb dat de karper daar door geactiveerd wordt. Net als op kanalen, waar het soms ook lijkt of het veel slechter gaat als er GEEN scheepvaart is in het weekend. Meestal ben ik om 16:00 uur op de stek en vis dan tot de volgende dag 11:00 uur.
Het verhaal
Het was de 2de zaterdag van oktober dat ik om 15:00 plaats had genomen achter mijn hengels. De stek was op de hierboven beschreven manier weer een week voorbereidt. Mijn vertrouwen was sky high, omdat ik de laatste weken een paar schitterende vissen had weten te vangen en ik voelde dat er voor mij misschien nog wel meer in het vat zat.
Om 19:00 arriveerde mijn collega karpervisser die mij een groot broodje shoarma kwam brengen en na wat slap gelul weer om 23:00 uur huiswaarts keerde. Mij alleen achterlatend aan die grote ontembare rivier.
Tot die tijd had ik alleen nog maar een brasem weten te verschalken.Beide hengels werden voor het slapen gaan nog één keer ververst met nieuwe boilies en weer in het water gedeponeerd, zodat alles er perfect bijlag voor de naderende nacht. 4:00 uur was het toen ik buiten in de regen stond met een kromme hengel en het tot mij doordrong dat dit wel eens een mooi visje zou kunnen zijn. De vis bleef erg lang over de bodem van de Maas zwemmen, maar na +/- 20 minuten liet hij zich dan in het net glijden. Op dat moment zag ik hem pas goed en dacht gelijk "dit kon wel eens een 40'er zijn.(Ik had enkele weken geleden namelijk mijn eerste 40'er van de Maas geleend.) De weegzak werd nat gemaakt de waymaster op nul gezet en de karper werd voorzichtig in de zak gedaan. Toen ik het hele zaakje probeerde op te tillen vond ik hem toch wel erg zwaar en de wijzer stopte op 25.85 kilogram, ja u leest het goed, MEER dan 50 hele Nederlandse ponden, een spiegelkarper van ongekende proporties!!! Ik heb de vis in een bewaarzak gedaan en op een veilige plaats buiten de stroming gezakt. Die nacht deed ik geen oog meer dicht en kon alleen nog maar aan de vis in de zak denken. Alle moeite en blanks waren als sneeuw voor de zon verdwenen, hier had ik zoveel voor gedaan.
Met de gsm heb ik 's morgens mijn vriendin Sabine en vismaat Johan gebeld.Binnen een half uur waren ze beide ter plaatse en werd er een bescheiden feestje gevierd. Toen het zonnetje om 9:00 uur alles een beetje verlichte besloten we om een paar foto's te maken(totaal 2 rolletjes zeer snel achter elkaar volgeschoten en de vis voldoende nat gehouden). Hierna is de vis gelijk weer terug gezet in het water waar hij/zij groot geworden is.
Hopelijk zie ik de vis over een paar jaar nog eens terug. Wie weet wat die dan op de unster zal brengen?
Bijschrift: Bij het wegen heb ik gebruik mogen maken van 2 andere weegschalen die allebei 25.7 kilogram aangaven. Met andere woorden als ik de vis eerder gewogen had!!!! Succes als je het ook eens gaat proberen op deze mooie rivier.
William Ploemen
