Penverhaal

Er is niets mooier en spannender dan vissen met de pen of korst, althans, dat vind ik. Zeker als je weet dat je midden tussen azende vissen bezig bent. Zonder de afwisseling tussen statisch en actief vissen zou ik waarschijnlijk afstompen. Actief vissen creëert voor mij het beeld wat er zo onder water afspeelt tijdens het statisch vissen. En dan is er de continue spanning. Pakken ze het aas of wordt het (weer) genegeerd? Heerlijk.

Laat ik jullie eens meenemen naar een pittoresk watertje, omgeven door bomen en struikgewas. Ondiep, modderbodem, lelies, wier, takken in het water. Ideaal penwater.


Bij aankomst moet ik met mijn waadpak aan door een moeras sluipen. Stapje voor stapje kom ik even later aan op het door mijzelf gemaakte eilandje in het moeras. Een klein gedeelte wat iets steviger was, verstevigd met stenen en planken de avonden er voor.

Eenmaal op het eilandje zag ik waar ik op hoopte: overal bruisplekken.


Het materiaal bestaat uit een klein haakje, maatje 10. 22/00 Nylon, miniem pennetje, Bruce and Walker Avon MK IV en een oude Cardinal 33.

Onder de haak bungelt aan een hair van 3 centimeter een enkel korreltje blikmais. Rond het pennetje strooi ik hooguit 15 – 20 korrels. Nu maar wachten.


Het duurt niet lang of er schuiven een stel bruisplekken richting het pennetje.


Het pennetje stijgt en glijdt langzaam naar rechts. Aanslaan gebeurt in een reflex. Drie meter glas gaat rond. Angstzweet breekt uit omdat je beseft dat 22/00 wel erg dun is in combinatie met opschietend groen en takken die rechts in het water staan. Voorzichtig trekken, weer een run door de lelies, een lijn die heel blijft. 5 Meter naar links, hengeltop onder water, scheren naar rechts, top onder water, vis kantelend aan de oppervlakte, druk verhogen.

Als ze aan de oppervlakte uit hun balans getrokken worden, nadat zie hier naartoe gevlucht zijn kun je ze soms overrompelen door snel de druk te verhogen. Weer kantelt ze en zwemt in een lome beweging mijn kant op. Druk er op en ze blijft hoog. Snel het net er onder.

Het kleine haakje wordt uit de vlezige lip gehaald en ik mag even een pracht van een schub bewonderen. Wat een staart heeft dat beest.


Na een paar foto’s gaat ze terug. Ik pak mijn spullen in en loop naar huis. Met een biertje in de hand en de laptop in de tuin bekijk ik de foto’s nog eens op mijn gemak. Ik prijs me gelukkig met zo’n pittoreske watertje in de achtertuin waar je gewoon even tijdens een vrij uurtje een rondje kunt lopen met een hengel in de hand.

Arjen


In de daaropvolgende jaren bleek dat juist deze vis zou doorgroeien als de topvis van het putje. Hier Dennis met de vis op topgewicht. Inmiddels RIP