Maak kennis met...

Jan-Willem Kroon

• Naam: Jan-Willem Kroon
• Geboren: 27 maart 1985
• Woonplaats: Hardinxveld Giessendam
• Beroep: Bijna afgestudeerde student Plattelandsvernieuwing. Nu op zoek naar een interessante baan!
• Partner: Nee, maar ik zoek nog een dame die mee wil vissen! ;)
• Website: Heb ik niet
• Andere hobby's: Al zo lang ik me kan herinneren. Mijn opa en oma wonen aan een wetering. Als klein jochie ging ik daar heel vaak met mijn opa vissen. De jaren daarna ging ik steeds vaker met vrienden in de rivier vissen. We visten op van alles. In het voorjaar met de vaste stok op paairijpe brasems die voor een sluis lagen te wachten om naar hun paaigebied te gaan. Daarnaast visten we vaak op paling, of met dood aas op snoekbaars. Ook werd regelmatig met kunstaas gevist op alles wat maar wilde aanbijten.

"Kenmerkende riviertorpedo"

Karpervissen

Hoe lang vis je al?

Al zo lang ik me kan herinneren. Mijn opa en oma wonen aan een wetering. Als klein jochie ging ik daar heel vaak met mijn opa vissen. De jaren daarna ging ik steeds vaker met vrienden in de rivier vissen. We visten op van alles. In het voorjaar met de vaste stok op paairijpe brasems die voor een sluis lagen te wachten om naar hun paaigebied te gaan. Daarnaast visten we vaak op paling, of met dood aas op snoekbaars. Ook werd regelmatig met kunstaas gevist op alles wat maar wilde aanbijten.

Hoelang vis je al op karper?

Al weer 7 jaar. Wat gaat de tijd toch snel hè!

Waardoor werd je gegrepen door de karperkoorts?

Een klasgenoot van me liet foto's zien van karpers die hij gevangen had bij een camping. Dat wilde ik ook wel een keer proberen! We zijn toen drie dagen naar die camping geweest. Eerst ving mijn klasgenoot enkele karpers. De tweede dag was ik ook aan de beurt. De eerste karper die ik ving was een schubje van ongeveer een halve meter. Ik ving hem met een drijvende korst. Wat een gevecht was dat met mijn spinhengel! Ik was meteen verkocht. Het jaar daarna ving ik in een plasje in het dorp mijn eerste twintiger. Bij dezen wil ik Martin nog hartelijk bedanken voor de hulp bij het vangen van deze vis. Hij heeft mij het karpervissen geleerd, toen ik vrijwel zonder enige ervaring bij het water aankwam. Op dit moment vissen we niet zo vaak meer samen. We hebben nu allebei onze eigen vismanieren, meningen en inzichten. Maar dat eerste 'duwtje in de rug' was echt goud waard. Bedankt Martin!

Hoeveel uur vis je ongeveer per jaar?

Ik heb dit nooit precies bijgehouden, maar ik schat dat het ongeveer 800 tot 900 uur is. Van april tot en met oktober vis ik gemiddeld 1 nacht in de week. Dit is meestal van 8 uur 's avonds tot 10 uur 's ochtends. De rest van het jaar vis ik meestal overdag. De afgelopen winter heb ik het hele jaar door gevist. Dat zachte weer is het enige voordeel van de klimaatverandering. Daarnaast vis ik elk jaar in de zomer een hele week in binnen- of buitenland. Meestal probeer ik in het voor- en najaar nog een lang weekend te plannen. De jaren dat ik op school zat heb ik waarschijnlijk wel het dubbele aantal uren gevist. Bijna elke week was ik wel 1 of 2 dagen vrij, waarop ik ging vissen. Nu is dit helaas voorbij.

De loopbaan

Wat zijn je herinneringen aan je eerste karper?

Zoals ik al eerder aangaf, heb ik deze gevangen met een drijvende korst. De aanbeet kwam nogal onverwacht. Ik lette een paar seconden niet op en plotseling werd de hengel bijna uit mijn handen getrokken. Wat ik me verder herinner is de kracht van deze vis. Na een tijdje wen je eraan, maar mijn eerste karpers vond ik echt extreem sterk. Ook mijn eerste spiegelkarper kan ik me nog goed herinneren. Ik ving hem in een putje in België, waar ik op vakantie was met mijn ouders. De eerste week had ik meerdere keren met maïs en boilies gevist. Dit leverde alleen enkele brasems en kopvoorns op. Elke ochtend zag ik op dezelfde plaats een spiegelkarper zwemmen. Ik besloot om het eens met drijvend brood te proberen. Op de camping werkte dat eerder in het jaar immers ook zo goed. De eerste keer dat ik met brood ging vissen ving ik de bewuste spiegel binnen een half uur. Later die week wist ik nog twee leuke spiegeltjes met de korst te vangen.

Wat is je grootste karper? Kan je iets over de vangst van deze vis vertellen?

Natuurlijk kan er maar één de grootste zijn. Toch wil ik hier over twee vissen vertellen. Mijn grootste karper is een schub van 18,5 kilo. Ik ving deze vis op een zeer drukbevist water. Matthijs, mijn tegenwoordige vismaat, vertelde dat hij op dit water een spiegel van 16 kilo had gevangen. Ik was al verschillende keren bij het water wezen kijken, maar had er nog nooit gevist. Iedereen zei dat het zo moeilijk was en dat je blij mocht zijn als je er 5 karpers in een jaar zou vangen. Na het verhaal van Matthijs ging ik toch maar weer eens bij het water kijken. Het was voorjaar en het water was kraakhelder. Een deel van het water was echter troebel. Hier zag ik verschillende vissen aan de oppervlakte zwemmen. De volgende ochtend was ik terug met mijn hengels. Ik ving een schub van 13 kilo en verspeelde een vis. Maar de eerste was binnen, zo moeilijk leek het niet! De week daarna liep ik 's avonds weer een rondje om het water. De vissen hadden de wind gevolgd en zwommen nu in een ander deel van het water. Ik wist genoeg, de volgende ochtend zou het weer moeten gebeuren. Helaas verspeelde ik de eerste aanbeet. Een haperende slip terwijl ik maar 3 meter vanaf de top viste was hier de oorzaak van. Ook de volgende vis loste ik. Ik kreeg enkele piepen op mijn andere hengel. Ik sloeg aan en voelde een paar harde dreunen op de top. Daarna viel de lijn slap. Snel wierp ik weer in en voerde wat boilies bij. Vijf minuten later gebeurde precies hetzelfde. Enkele piepen, gevolgd door die rare dreunen op de top. Deze keer ging het wel goed. Mijn tweede vis van het water was de toenmalige topvis, op een gewicht van 18,5 kilo! Maar het verhaal werd nog mooier. Ik vroeg aan een andere visser of hij foto's wilde maken. Hij had die vis drie dagen daarvoor ook al gevangen! Een week later ging ik een nacht vissen met een maat die bijna nooit op karper vist. Tegen de ochtend keek ik uit mijn tentje naar buiten en zag een grote schub draaien voor de kant. Kort daarna kreeg ik enkele piepen, maar daar bleef het bij. Tien minuten later kreeg mijn vismaat een aanbeet. En je raadt het al, het was weer die grote schub! De rest van het jaar werd de vis zo ver ik weet niet meer gevangen.

Vorig jaar ving ik een riviervis van bijna hetzelfde gewicht. Dit was een oude, gehavende schub van 18 kilo. Een vis die getekend was door zijn ruige leven in het stromende water. En als ik eerlijk moet zijn was ik met deze vis veel blijer dan met de schub van het drukbeviste dressuurwater. Het was een vis waar ik voor gewerkt had. Een vis die me alle blanks, muggenbulten, overstromingen, brasems en windes deed vergeten. Hier deed ik het voor, de moeite werd beloond.

Wat is je mooiste karper? Kan je iets over de vangst van deze vis vertellen?

Ook hier wil ik twee vissen noemen. De eerste die ik wil noemen is een spiegel van hetzelfde water als mijn grootste vis. Deze lange spiegel stond bekend als de volschub. Een zeer sterke vis, die hooguit twee of drie keer per jaar werd gevangen. Het eerste jaar dat ik er viste ving ik hem half oktober. Het was daarmee de afsluiter van mijn visseizoen op dat water. Het jaar daarna was het inmiddels al weer half oktober. Het was een koude en heldere nacht, die zonder vis voorbij ging. 's Ochtends rond een uur of 8 kreeg ik alsnog een aanbeet. Na een gevecht van minstens een kwartier kon Matthijs de vis landen. En het was weer de volschub! Op bijna dezelfde datum als vorig jaar. We waren ongeveer 100 meter van de stek verwijderd, omdat we achter de hard knokkende vis aangelopen waren. Toen we terugkwamen bij de stek hing de lijn van één van de hengels van Matthijs slap. Ook hij had beet! Deze vis vocht minstens net zo hard als de volschub die ik had gevangen. De vis zwom al snel aan de oppervlakte en maakte een bizarre boeggolf. Dit hadden we nog nooit meegemaakt! Toen ik de vis op de kant hees snapten we hoe dit kwam. Wat een ongelofelijke reus! De volschub, toch een grote vis, viel in het niet bij deze dikke spiegel. In een jaar tijd was de spiegel 5 kilo zwaarder geworden. Hij was de grote schub qua gewicht ver voorbij gegroeid. Helaas is deze spiegel vorig jaar samen met verschillende andere topvissen dood gegaan. Was het ouderdom of buikwaterzucht? Of was het soms een hart- en vaatziekte, veroorzaakt door de grote hoeveelheden boilies die deze vis gegeten had? We zullen het nooit weten…

"mooiste spiegel van het water"

"Vismaat Matthijs met zijn beer"

Vismaat Matthijs met zijn beer

De tweede vis die ik wil noemen is mijn eerste twintiger van het 'wilde water'. Die nacht hadden we al twee kleinere vissen gevangen. 's Ochtends zag ik een bever zwemmen. Ik volgde deze bever, in de hoop dat ik hem op de foto kon zetten. Toen ik al ver bij de hengels vandaan was hoorde ik een run. En de run ging maar door, er kwam geen eind aan. Matthijs dacht dat ik gewoon op mijn stretcher lag en dat ik de hengel wel zou pakken. Uiteindelijk pakte hij de hengel toch maar. De vis had een run van zeker 50 meter gemaakt en zwom aan de overkant langs het riet. Ik pakte de hengel over en na een minuut of tien konden we de vis landen. Het was een schitterend gekleurde vis, die ook nog eens heel mooi gebouwd was. In de ochtendzon konden we enkele mooie foto's maken, waarna de vis terugkeerde in zijn element. Zoals uit bovenstaande verhalen blijkt, zijn het allebei vissen met een verhaal die ik noem als mooiste vissen. Ik vond het lastig om een keuze te maken, bijna elke vis heeft wel iets moois. Maar het zijn de vissen met een apart verhaal die je je het best herinnert. En dit maakt zulke vissen 'extra mooi'.

"Een gedenkwaardige 'wildwatervis'"

Wat was je beste jaar?

Dit vind ik een lastige vraag. Elk jaar heeft zijn hoogtepunten en dieptepunten. Als ik toch een jaar moet kiezen, kies ik voor 2004. Zowel qua aantal als qua gewichten was ik dat jaar erg tevreden. Het was mijn eerste jaar dat ik ook met enige regelmaat grote vissen ving (hoewel groot natuurlijk een relatief begrip is…). Het ziet er naar uit dat dit jaar ook een erg goed jaar wordt. Al op 4 januari ving ik mijn eerste 5 vissen. In februari en maart zat er een dip in de vangsten, maar daarna loopt het weer als een trein. Als het zo door gaat wordt dit zeker qua aantal een topjaar.

Heb je nog speciale doelen/targets voor de komende jaren?

Nee. Ik ben absoluut geen targetvisser en vis ook niet gericht op grote vissen. Ik vind het veel belangrijker dat ik plezier beleef aan het vissen. Maar natuurlijk hoop ik op bijzondere vangsten. Tot 12 juni van dit jaar was het mijn wens om een rivierspiegel te vangen. Maar die wens is uitgekomen. Ik wist een schitterende spiegel van 27 pond te vangen. Dan hoop ik nu nog maar op een rijenkarper van de rivier. En een rivierveertiger staat ook nog op het verlanglijstje. Maar ik ga er niet gericht op vissen, dit gaat ook lastig op zulk groot water. Als je maar lang genoeg op een water vist komt er vanzelf wel een keer een bijzondere vis voorbij.

Eindelijk mijn eerste rivierspiegel!

Waar vis je graag

Op wat voor soort wateren vis je het liefst en waarom?

Bij voorkeur vis ik op de rivier. Ik vis vooral in zijarmen en kreken. Dit is gemakkelijker vissen dan de rivier zelf, omdat je minder last hebt van scheepvaart en stroming. "Zomer, een drukke tijd aan het water. Weken achter elkaar verblijven vele honderden mensen met hun boten langs de rivier. Gezinnen, gepensioneerde mensen en feestvierende jongeren. Allemaal zijn ze aanwezig. Wij, als eenzame vissers gaan toch ook maar naar de rivier, maar met tegenzin… Waar blijft de stilte waar wij zo van houden? De kille najaarsnachten waarin mistflarden over het gladde water zwerven. Waarin de stilte slechts wordt verstoord door het angstaanjagende geluid van een roepende uil of een blaffende ree. Waar blijven de voorjaarsochtenden, waarbij de serene rust van de nacht overgaat in het schitterende gezang van vele tientallen vogelsoorten. Waar blijft de tijd waarin genoten kan worden van al het moois dat de natuur te bieden heeft? Was die vreselijke zomer maar voorbij… Het is begin oktober. Eindelijk is het zo ver. De warmte wordt verdreven door regen, onweer en wind. Zo ook op 5 oktober. Matthijs en ik gaan voeren op de stek die komend weekend bevist zal worden. De harde wind staat recht op de oever. Bomen ruisen en grote golven slaan tot schuim op de basaltblokken. Enkele kilo's tijgernoten gaan direct langs de oever te water. Met de katapult worden boilies het wijd op geschoten. Constant is er het geluid van wind en regen. De plonsjes van neerkomende boilies worden niet eens gehoord… Vrijdagavond is het zo ver. Deze nacht zullen we met zijn vieren vissen. De twee stekken liggen op een afstand van ongeveer 200 meter van elkaar. De wind en regen doen er die avond nog een schepje bovenop. Ook 's nachts weet de wind van geen wijken. De roepende uilen waar in de zomer zo naar verlangd werd laten zich niet horen. De mistflarden en nevels blijven uit. Het enige geluid dat de wind weet te overstemmen is de klagende schreeuw van eenzame waterral. De verwachtingen zijn hooggespannen, een run kan elk moment komen. Wat valt het tegen als ik ontwaak bij het eerste daglicht. Geen karper gezien… Ik stap in mijn laarzen om even de benen te strekken. Wat nu weer? Er staat een laagje water in de tent… Buiten blijkt het één grote watervlakte te zijn tussen de bomen. Ik wek Martin en licht hem in over wat ik juist ontdekt heb. Het lijkt niet echt zorgelijk, er staat slechts een centimeter of 2 water in de tenten. Een half uur later is het echter al weer minstens 5 centimeter gestegen… Alle spullen worden in de bomen gehangen om het zo droog mogelijk te houden. Ik besluit bij Matthijs en Pieter te gaan kijken hoe het er daar aan toe gaat. Door het ondergelopen bos waad ik naar hun stek. Ze zijn nog in diepe rust en kijken verstoord op als ik hen wek. Dan dringt het echter door dat er water in hun tenten staat. Alles is nat. De tassen, foedraals, de laarzen, de jas van Pieter… We besluiten door te vissen, waarschijnlijk zal het wel snel weer eb worden. En de karpers zullen toch nog wel komen met dit weer?!? Het water zakt echter niet, de karpers komen ook niet. Wel zijn er vele insekten die zich in veiligheid brengen voor het stijgende water. Spinnen, pissebedden, duizendpoten en zelfs een worm kruipen over mijn stretcher. Omdat het water blijft stijgen, besluiten Martin en ik om te stoppen. Ik bel Matthijs op met deze mededeling. Zijn antwoord is: 'Waarom dan, ik lag net weer zo lekker te slapen'. Twintig centimeter water in de tent en meneer denkt nog steeds aan slapen… Gelukkig weet ik hem toch over te halen en de aftocht wordt ingezet. Alle spullen worden met behulp van het waadpak richting de auto gesleept. Daar wordt alle natte zooi ingepakt en visloos vertrekken we richting huis. Is dit nu de herfst waar we zo naar verlangden...?" Dit is dé reden waarom ik graag op de rivier vis. Het ruige, het onvoorspelbare en natuurlijk de schitterende omgeving. Ook zonder iets te vangen heb ik het bijna altijd naar mijn zin. Op het moment dat alles zo nat was, vonden we het niet echt leuk. Maar achteraf is het toch weer een mooi avontuur dat ik niet snel zal vergeten.

Stek aan een rivierarm

Bij het dressuurwater waar ik twee jaar heb gevist, kom ik niet meer. De sfeer was hier naar mijn zin te veel verziekt. Het was altijd gezeur over stekken. Er waren mensen die het hele water rond voerden en het voor anderen heel lastig maakten om nog een vis te vangen. Mensen die ik al jaren kende, logen over hun vangsten. Al dat geheimzinnige gedoe en daarbij nog de drukte… Het hoefde van mij niet meer! Dat water is voor mij voorgoed verleden tijd. Wel vis ik nog af en toe op andere kleinere putten. Dit doe ik als ineens onverwacht ga vissen en daarom geen tijd heb gehad om te voeren. Ook ga ik wel eens een avondje pennen of oppervlaktevissen op deze kleinere wateren.

Vis je wel eens in het buitenland en zo ja met succes? En zo nee, heeft het een bepaalde reden dat je er niet vist?

Ja. Ik ben twee keer op een stuwmeer in Noord Frankrijk wezen vissen. Allebei de keren wisten we enkele vissen te vangen, maar de reuzen waarvoor we kwamen bleven uit. Wel heb ik er erg genoten. De prachtige natuur, de stilte, de donkere nachten… Echt schitterend! Ik vergeet nooit meer de eerste nacht. "Al na enkele uren vissen kregen we een aanbeet. In de donkere nacht drilden we vanuit de Zodiac de eerste Franse karper. Mistflarden zwierven rondom ons over het water. Plotseling klonk de angstaanjagende roep van een bosuil. Vanaf de overkant antwoordde zijn soortgenoot. Al snel hoorden we van alle kanten bosuilen roepen, echt een ervaring om nooit te vergeten." Alleen al om deze schitterende ervaringen zal ik zeker in Frankrijk terugkeren.

"Mooi moment in Frankrijk"

Aas en voeren

Welke aassoort gebruik je het liefst? Boilies, particles of beiden?

Beide. De particles die ik gebruik zijn vrijwel altijd tijgernoten. Tijgernoten zijn een ideaal aas in veel omstandigheden. Op vrijwel onbevist water zijn karpers vaak makkelijker te vangen met tijgernoten dan met boilies. Maar ook op drukbeviste dressuurwateren is met tijgers vaak veel vis te vangen. Daarnaast zijn tijgernoten natuurlijk veel goedkoper dan boilies. Maar boilies zijn ook een goed aas, waar ik veel mee vis. Ze zijn makkelijk over een grotere afstand te voeren en leveren vrijwel overal vis op. Daarom vis ik bijna altijd met één hengel met tijgernoten en de andere hengel met boilies. Ik voer nooit meer boilies en tijgernoten door elkaar op één stek. Meerdere keren heb ik gemerkt dat ik dan alleen maar met de tijgernoten vis wist te vangen. De karpers lieten de boilies gewoon liggen. Als ik op hetzelfde water twee aparte stekken maak, één met alleen tijgernoten en één met alleen boilies, vang ik wel met allebei de hengels.

Vis je met homemade boilies of ready made? En waarom?

Meestal vis ik met homemades. Ik heb hier nu eenmaal meer vertrouwen in dan in gekochte boilies. Ook is het veel goedkoper. Ik vis nu al enkele jaren met dezelfde twee mixen. Eén zoete mix en één vismeelmix. Deze boilies bevallen me uitstekend op verschillende wateren. Het zijn eenvoudige mixen, met slechts enkele ingrediënten. Maar waarom moeilijk doen als het ook makkelijk kan.

Vis je meestal instant of op voerplekken en waarom?

Tegenwoordig vis ik meestal op voerplekken. Dit is vrijwel altijd noodzakelijk op het grote water. Op stekken waar vrijwel altijd vis te vangen is, voeren we maar één dag voor. Op lastigere stekken voeren we soms enkele dagen of een week. Op het dressuurwater viste ik altijd instant. Ik viste hier vaak doordeweeks en was dan vaak alleen aan het water. Daardoor had ik de kans om de vissen actief op te zoeken. Meestal viste ik hooguit een paar uur op dezelfde stek. Als ik dan nog geen actie had gehad, verkaste ik naar een stek waar ik karpers zag of waarvan ik vermoedde dat er karpers aanwezig waren.

Nu ik het toch over voeren heb. Ik merk dat er de laatste jaren door veel vissers steeds grotere hoeveelheden gevoerd worden. Maar denk alsjeblieft na bij wat je doet! Vooral in kleine, afgesloten wateren is dit echt slecht voor de waterkwaliteit. Ook denk ik dat het niet goed is voor de karpers. Zoals ik al zei werden bepaalde vissen in het dressuurwater waar ik viste, ineens vijf kilo zwaarder in één jaar. De meeste mensen zeiden 'dit gaat goed!'. Ik zei 'dit gaat niet goed, binnen nu en korte tijd gaan die vissen dood'. Helaas is dit ook uitgekomen, enkele topvissen zijn het daarop volgende voorjaar dood aangetroffen. Ik denk dat teveel boilies nooit goed kan zijn voor een karper. Veel mensen geven dan als antwoord dat hun boilies alleen maar goede ingrediënten bevatten, die niet schadelijk zijn voor de karper. Dat kan best zo zijn. Maar of je nu tien 'slechte' of tien 'goede' hamburgers per dag eet, allebei is het echt niet goed voor je gezondheid! En ik ben van mening dat dit bij karpers net zo is. Alleen zijn het dan geen hamburgers maar boilies.

Rigs

Vind je rigs belangrijk in je visserij?

Een rig moet natuurlijk de vis haken. Daarom is het best belangrijk. Maar het vinden van de vissen en het gebruikte voer vind ik belangrijker. Als die onderdelen goed zijn, kan er naar mijn mening niet veel fout gaan. Ik geloof daarom niet in allerlei ingewikkelde rigs, die zoveel beter vangen dan een simpele rig.

Wat is jouw favoriete rig?

Zoals ik al zei, geloof ik niet in ingewikkelde rigs. Meestal gebruik ik een simpele rig van gevlochten onderlijnmateriaal. De gemiddelde lengte is ongeveer 20 centimeter. Op drukbeviste wateren wil ik dit wel eens inkorten tot ongeveer 10 centimeter. In combinatie met een lekker zwaar inline lood haakt dit de vissen uitstekend. De laatste tijd maak ik ook steeds vaker gebruik van een combirig, gemaakt met PB Green Hornet. De laatste paar centimeter bij de haak maak ik soepel, de rest is stijf. Het grote voordeel van deze rig is dat je hem vrijwel nooit in de knoop werpt. Ook schuurt deze rig niet zo snel door op een bodem die bezaaid is met mossels. Als haken gebruik in de Nash Specialist 2 of de Fox serie 3. Bij allebei deze haken gebruik ik vrijwel altijd maat 8, ook met boilies van 25 tot 30 millimeter. De haak van Nash heeft een naar binnen gebogen oog. Hierdoor prikt de haak goed onderin de bek. Een nadeel is dat deze haak bij vissen met zachte bekken snel uitscheurt. In dit geval gebruik ik de haak van Fox. Deze haak is ook sterker en buigt minder snel uit. De enige 'bijzondere' rig die ik soms gebruik is de bananenrig. Deze gebruik in voor de weinige keren dat ik met een popup vis. De bananenrig haakt echt super. Vrijwel altijd zit de haak mooi middenin de onderlip.

Internet, bladen, boeken en verenigingen?

Welke sites bekijk je het meest op internet?

www.karperwereld.nl
www.actuelewaterdata.nl
www.teleweer.nl
www.soosdekorf.nl
www.google.nl
En natuurlijk is MSN een heel handig middel om contacten te onderhouden. Zowel contacten met 'normale vrienden als met andere karpervissers.

Mis je nog wat op het gebied van de karpervisserij op het internet?

Nee. Wat ik wel jammer vind is dat op het Carpboard vaak zoveel gezeken wordt over andermans vangsten enzo. Gun iedereen zijn vissen en geef ook eens een compliment aan een ander! Dan wordt het volgens mij een veel betere sfeer.

Welke bladen lees je en wat vind je ervan?

Karper en Dé Karperwereld. Allebei interessant, maar er staat meestal niet zo veel nieuwe informatie in. Wat ik de laatste jaren mis is de sfeerverhalen van mensen die écht goed kunnen schrijven. Kan Daniël van Dijk niet weer een keer een verhaal schrijven?

Welk karperboek vind je het mooist/heb je het meeste aan gehad?

De karper voorbij van Joris Weitjens. Er zitten echt heel herkenbare passages in, dat maakt het zo leuk. En als ik het over een paar jaar weer lees, is het waarschijnlijk alleen nog maar leuker, omdat ik dan weer meer dingen herken uit mijn eigen 'vissersleven'.

Matthijs met een hooggebouwde riviervis

Ben je ook lid van Karperverenigingen en zo ja waarom en zo nee waarom niet?

Nee. Ik ben nogal een eigenwijze visser die lekker zijn eigen gang gaat. Ik heb niet de behoefte om me aan te sluiten bij een karpervereniging.

Opmerkingen

Wil je de lezers van dit interview nog wat meegeven?

"Het is een warme avond. Ik zit weer eens op mijn vertrouwde stek aan een kreek midden in de natuur. De zon zakt weg en ook de wind verdwijnt helemaal. In het moerasbos achter me hoor ik het zoemen van honderden muggen. Dat wordt weer wat vannacht… Met een trui over mijn hoofd en diep weggedoken in mijn slaapzak hoop ik de nacht zonder al te veel muggenbulten door te komen. Midden in de nacht wordt ik wakker. Ik weet niet gelijk waarvan, totdat ik achter elkaar een aantal harde klappen in het water hoor. Karpers! Ik stap van mijn stretcher en tuur over het water. Tientallen karpers komen al springend vanaf de linkerkant aan. Even later springen de vissen recht voor me. Ik krijg constant lijnzwemmers, waarschijnlijk zal een run ook niet lang uitblijven. De karpers verdwijnen echter naar rechts. In de verte hoor ik nog enkele vissen springen. Daarna is het weer even stil als tevoren. Geen enkele vis is gestopt om te azen en dat terwijl het er toch minstens honderd waren! Een kwartier later krijg ik dan toch een run. Toch een karper die wel achter is gebleven om te eten! Als ik naar mijn hengel loop zie ik het echter al. Geen karper, maar een bever die een lange tak door mijn lijn sleept. Helaas, maar wel een leuke ervaring. Vermoeid kruip ik weer in mijn slaapzak en val in een diepe slaap. Ik schrik wakker van een constante pieptoon. Met veel moeite probeer ik mijn waadpak aan te trekken, maar doordat ik nog half slaap duurt dit erg lang. De run stopt, de vis kolkt aan de overkant in het riet. Even lijkt hij los te komen. Maar dan neemt de vis weer een run, de lijn schuurt door… De enige aanbeet van die nacht verspeeld omdat ik zo vast sliep. Het begint ondertussen licht te worden en vele vogels laten zich horen. Nog een paar uurtjes geniet ik hiervan en dan ruim ik visloos op. Maar wat een nacht was het! Zo iets bijzonders had ik nog nooit eerder meegemaakt. Ondanks de blank heb ik weer ongelofelijk genoten." Wat wil ik met dit verhaal zeggen? Blijf genieten van je visserij! Ook al vang je soms niks, er zijn bijna altijd wel leuke dingen te zien of te horen. Hou je ogen en oren dus goed open en geniet. En de vissen komen echt wel een keer.

Blijf vooral genieten!

Van wie zou jij ook graag een "Maak kennis met.." lezen?

Het lijkt me wel interessant om een keer een fanatieke penvisser aan het woord te laten. Dit is weer eens een andere manier van karpervissen, waar niet zo heel veel over te lezen is op internet.