Maak kennis met...

Willem Barnas

Mijn buitenwereld

• Geboortedatum: 8 December 1980, Den Haag
• Woonplaats: Anjum
• Beroep: afgestudeerd ZB Bos- en Natuurbeheerder
• Hobby's: Het karpervissen is altijd mijn rode draad geweest binnen de hobbymatige bezigheden. Ik heb weleens wat staan stumperen in een trainingspak op een voetbalveld, een tijdje wat meegetraind op een atletiekvereniging (was ik toch verdomd goed in), geschaakt zelfs en ook weleens gebasketbald en wat lopen honkballen, maar allemaal niet langer dan een paar weekjes, het kon mij niet bekoren. Als ik dan op die velden liep, de wind goed stond en de zon zakte, dan besefte ik me dat ik stukken beter aan die waterkant had kunen zitten, dat ik dat ook wilde… Ik besefte dan dat de avond 'verloren' was en zat de volgende dag gewoon weer met een penhengeltje tussen het gras.
  Sinds een krappe vijf jaar heb ik er echter de perfecte hobby bijgevonden, een hobby waar die rode draad van het karpervissen ook doorheen loopt; natuurfotografie.
  
  Ik ben een enorm natuurmens denk ik, ik heb altijd al buiten lopen strunen zoals ik dat zelf noem. Van kinds af aan moerasjes verkennen, beesten vangen en opsluiten in potten op mijn slaapkamer, bloemen plukken, hutten bouwen, boompjes planten op mijn favoriete plekjes in de 'natuur'. Ik kon zelfs al toen ik een jaar of acht, negen, tien was soms uren gewoon ergens in het gras zitten en wat naar de beestjes kijken, de karpers observeren en dromen over al het moois wat ik nog kon gaan doen in die buitenlucht, de avonturen die er voor het oprapen lagen als het ware. Ik voelde me er altijd al heel erg thuis, in die buitenwereld. De kleuren, geuren en vormen kloppen daar...
  
  Ik kan nu nog uren buiten lopen, kilometers ver en van alles zien en voelen, dat is vind ik geweldig. Gewoon een leeg hoofd en de wind in je haar, de zon op je bol en wat strunen in de natuur. Sinds vijf jaar dus bijna altijd met een camera waarmee ik dat wat mijn gevoel beroert probeer vast te leggen op mijn manier, maar nog gaan 30 van de 36 dia's de prullenbak in...
  
  Verder houd ik veel van muziek, heel veel en ben daarin een alleseter. Of het nou de rammende nummers van de Ramones zijn of een treffend nummer van de Dire Straits, het diepe, opzwepende en minimalistische 'flowen' van Jeff Mills bijvoorbeeld, of de zuigende kracht van de muziek van Junkie XL, De Manic Street Preachers, de Audio Bullys, Keane, The Streets...
  
  Ik lust alles en het is mooi dat er zoiets als muziek bestaat, geweldig. Eén van mijn favorieten is toch wel Coldplay. Herkenning ten top en gewoon erg mooi, maar ik kan ook een enorme house-kip zijn en dagen niks anders draaien dan 100% Isis of Tiësto's eigen albums.
  
  Verder schrijf ik wat. Over mijn ideeen, gedachten, gevoel en belevenissen. Grootendeels persoonlijk en voor mezelf, over de 'buitenwereld' en de dingen uit de vorige zin.

Karpervissen

Hoe lang vis je al?

Sinds mijn vijfde zo'n beetje, op van alles en nog wat, op alles dat los en vast zat, van stoere baarzen onder de Haagse houten balken tot brede ruisers tussen het poldergroen, een levend visje ernaast voor de gevaarlijke snoek (ik heb nog steeds moeite een dergelijk dier écht goed te behandelen). Brasem was vaak bijvangst in ons kruisnet, ze waren ook zo lui (al doen waterschappen ons anders geloven).

Hoe lang vis je al op karper?

Sinds de zomer van 1988.

Wanneer werd je gegrepen door de karperkoorts?

In '88. Mijn vader nam me mee op een zomerse avond, 's-middags was er al dat niet-kunnen-slapen-gevoel… Tegen twaalven was het compleet loos, helemaal mis en voor mijzelf begon het daar. Dat echt enorme dier in het gras, ruim drie stoeptegels lang. Oer! Mijn vader toch, hij klaagt soms nog steeds... ...dat het brood naar Shellfish smaakt, dat de auto meurt, dat de schuur meurt, dat zijn hele huis vergeven is van de rotte vislucht...

Dat ik beter kan gaan darten, want dat scheelt sjouwen…

De eerste vis van nieuw water altijd weer een kick apart

Hoeveel uur vis je ongeveer per jaar?

Geen idee, vind ik ook totaal oninteressant. Ik beleef mijn hobby in netspanning in plaats van kilowattuur. Tijd en geld spelen geen rol, het moet goed voelen, het liefst zo vaak mogelijk. Moet ik echter schatten, dan durf ik het nog niet te zeggen, maar een gemiddelde van 800 tot 1000 uur komt aardig in de buurt denk ik.
Ik ben ook niet echt iemand die een systeem hanteert. Deed dat vroeger wel, maar vis steeds meer op een manier die ik zelf freewheelen noem. Veelal op wateren die ik al beter heb leren kennen. Zo breng ik er -zeker de laatste tijd- meer variatie en plezier in, je vangt zo van alles wat en bent in staat met een behoorlijke hoop ervaring dingen goed uit te proberen en je leert experimenteren. Geen water is hetzelfde, maar toch komen dingen overeen. Sinds een maand of twee heb ik de jazz weer aardig te pakken op één water wat me erg boeit, ik zit dus weer op mijn plekje en geniet er enorm van, het water spreekt me onwijs aan en ligt me erg. Het geeft me heel erg veel plezier.

De loopbaan

Kan je je, je eerst karper nog herinneren?

Ja.

"Ik was rijker dan de koning, ook al was mijn broodzak leeg." !

Wat is je grootste karper?

Erg onbelangrijk, maar wel erg leuk...

Een 100% Nederlandse schub (één van de eerste wildbloedhybrides denk ik) van ruim 33 pond, afgelopen mei gevangen. Een schub met een bijzonder karakter, een schub van een zeer bijzonder water. Eentje der laatste vissen van dat water, net zo oud als ze zwaar was, een vriendelijke vriendin uit het noorden des lands, hoogzwanger, alive and kicking. Twee keer gevangen trouwens, beide keren aan een uitgebogen haak.

Wat is je mooiste karper?

Ik vang er elk jaar weer een paar bij die me lyrisch maken. Ik kan genieten van donkere, spatstrakke maar woeste schubs, of verwilderde grootwatervissen. Spiegels moeten oud en van het oude Heidemij-genre zijn, met van die mooie parelschubjes en een rijtje schubben vanuit de start, zo'n weelderige kop met lange snor, beetje verschrompeld mag best. Seinevissen bijvoorbeeld, lijken me zo waanzinnig.
Volschubs zijn ook leuk, maar zeldzaam. Een echt goeie rij heb ik nog nooit gevangen, een leder één keer, was een kleintje, zelfs geen foto van genomen, maar dat kwam omdat ik geen fotocamera bij me had, ik was namelijk negen, had een hengel en een bak piepers…

Herfst de andere piektijd

Een karper is mooi als hij echt is en bij zijn water past, hierin heer en meester is en hierin op zijn best is, een dier dat zich prima heeft aangepast en gevormd naar de heersende omstandigheden. Ik vind de variatie die hieruit voortvloeit het mooist en kan duizelig raken van natuurlijk ogende vissen. Oervissen, van die mooie ovale, breed gespierde kneiters.
Schoonheid van de vis, of een bepaalde, sterke uitstraling is voor mij heel belangrijk. Zo'n beest moet leven en niet lijden. Ik haat klapstaartspiegels (arme beesten toch, ze kunnen het niet helpen…) en ik haat geformatteerde vissen met vetzucht, zeker als ze verdwaald zijn en wegen, gemeentegrenzen en sluizen passeren, maar eigenlijk haat ik hun vangers en hun kronkelige bovenkamers nog veel harder. Het trekgedrag blijft echter interessant, maar het wordt elk jaar minder goed te volgen…

Wat was je beste jaar?

Mijn beste jaar heb ik nog niet gehad. Zou het ooit nog komen, hoe zal het dan zijn? Het zou niet best zijn... Laat mij maar lekker pieken en dalen, genoeg voor mij. Ik ben veel te gauw tevreden wat dat betreft, maar overtref mezelf ieder jaar weer een beetje:

"Het lukt toch nog steeds!"

Heb je nog speciale doelen/targets voor de komende jaren?

Qua vissen niks, qua wateren wel…Op de lange termijn extreem Nederlands water, riviervissen in het buitenland, écht de wildernissen in en dan zo mooi, veel en groot mogelijke karpers vangen. Eerlijk is eerlijk. Ik wil plezier blijven hebben in alles wat ik in de hobby doe. Van aas tot stekken, wateren verkennen, nachtvissen, avontuurlijk pionieren en watertjes uitproberen, experimenteren en zo. Noem maar op. Vette lol hebben!

Hoogzwanger alive and kicking

Waar vis je graag

Op wat voor soort wateren vis je het liefst en waarom?

Net als met vissen heb ik ook weer een vreemde vorm van voorkeur voor wateren. Het vissen is voor mij grotendeels een gevoelsmatige bezigheid, beleving van míjn hobby die ik heel lang vol wil houden.
Een water moet echt zijn, al mag het uiteraard best cultuur wezen. Natuur, wat is dat nou? Zelfs in de Waddenzee oefent de luchtmacht en overal heeft de mens wel invloed, al is het maar door het peilbeheer of door aangrenzende woongebieden, soms een nieuw snelweggetje of wat windmolens, of mest, of afval, of onrust, of...
Een water moet als het ware een eigen sfeer uitademen, iets mysterieus, dat drijft mij tot grote hoogten. De afgelopen vijftien jaren heb ik zoveel verschillende wateren bevist en allemaal gaven ze me wel een gevoel wat ik bestempel als het thuis zijn en het er willen zijn. Het leren kennen en begrijpen, volgen en dan een paar fraaie vissen vangen, dat is alles. Vaak geniet ik het meest van een water gedurende de periode tussen avondschemer en ochtendschemer, de natuur is dan het mooist. Ik zal ook nooit stoppen met nachtvissen, dat gaat niemand mij verbieden, lukt ze ook niet, ben ik veel te eigenwijs en te idealistisch voor. En verstoppertje spelen vind ik ook iets heel erg leuks. "Hide 'n See", de nieuwe visstrategie... Proost S&R! Wateren met slecht beheer mijd ik vaak, of het moet zo zijn dat ik er wil testen (tactieken en technieken) aan de hand van veel aanbeten, maar inmiddels ben ik daar ook wel vanaf.

Veelal zijn dit wateren waar het óf heel druk is óf waar gewoon teveel vis zit die me maar weinig kan boeien, ongeacht het formaat. Ik ga liever mijn eigen zaligmakende gangetje op een water dat me het gevoel geeft een op zichzelf staand, duurzaam iets te zijn. Liefst zo natuurlijk mogelijk. Het kan dan gaan om van alles zoals ik al schreef; kanalen, meren, kleine priegelputjes, een rivier of een diepe zandput. Mooie omgeving is voor mij een absolute pré, ik moet me goed voelen en ik voel me goed in de buitenlucht, tussen afwisselend, oud groen, mooie begroeiing en zo...

Nachtvissen

Vis je wel eens in het buitenland en zo ja met succes? En zo nee, heeft het een bepaalde reden dat je er niet vist?

Poeh, twee keer in Frankrijk geweest; één keer weg geregend, andere keer weg gevroren. Eén keer in Duitsland de rivier op geweest; verschroeid en één dikke zeelt gevangen (kwam ik trouwens pas achter tijdens het eten, want was de beetverklikker vergeten opnieuw aan te zetten, ik ben een vergeetachtige professor eerste klas). Laatst mijn eerste Belg gevangen... Negentien pond, vet gevoel.

Ik ben geen notoire buitenlandganger, heb ook nog geen auto, maar de laatste jaren begint bij mij een steeds grotere drang te komen dit wel te gaan doen. Met name de rivieren en onbeviste putten, plassen en meren trekken mij erg. Er moet dan dus ook een stevige boot bij (naast een degelijke rubberboot) en dan het ruime sop verkennen, ook in Nederland. Gebeuren gaat het, al duurt het nog even. Dat zijn zo een paar dromen voor de toekomst… Buitenlandse visserij lijkt me wel een verbreding van de blik op karpervissen en het is natuurlijk ook een hele ervaring. Landen die mij trekken zijn Italië, Duitsland, Frankrijk, België en Engeland, Lijkt me erg mooi allemaal.

Toch heb ik in Nederland op zoveel plaatsen en wateren gevist dat ik me hier tot nu toe ook goed vermaakt heb en een echte polderjongen ben, van de wijs door een klap van de molens en vastgeroest in zijn klompen, maar zoals ik al schreef, het buitenland trekt steeds meer. Het avontuur voor een paar weken, het verwilderen in de ruigte. Betaalwateren annex vroegbejaardensoosjes voor uitgemergelde Papegaaibekkarpers heb ik een broertje dood aan. Dit is pure bio-industrie met een duidelijke economische achtergrond en motivatie. Ik zou willen zeggen:
"Doe jezelf en de karpers een lol en betaal voor je water, niet met geld, maar met kloten."

Netspanning

Du Der is natuurlijk ook een betaalwater (inmiddels ook al flink verpest…), dat weet ik en er zijn er zo veel meer, er moet dus een onderscheid gemaakt worden. Weet je, eigenlijk is elk uit de grond gestampt gruwelwater met teveel vis en te hoge vergunninggelden een slecht water, zeker als het zinloos en niet-duurzaam is ingericht naar eigenwijs inzicht… Negen van die tien keer heeft de beheerder geen enkele biologische achtergrond, een trieste zaak!!! Nee, een water moet het aan kunnen en goed behandeld worden. Draagkracht in gezonde relatie tot biomassa en vice versa. Liever weinig vis en gezond water, dan veel vis en slecht water, want dat pakt altijd slecht uit en het gebeurt ook sneller dan je denkt.

Niet enkel maar die (…)karpers, maar ook de rest van de vissenwereld die er thuishoort. Karper is onderdeel van een systeem dat als het goed is zichzelf enigszins reguleert. Duurzaamheid is een sleutelwoord en vandaar dat ik in zekere zin ook niets slechts kan zeggen over syndicaatwateren, gewoon om de druk wat te verlagen en het beheer wat in rustig vaarwater te brengen, een waterleven te verlengen. Gewoon de rem erop en beschermen die handel, het wordt te druk. Enfin, genoeg.

Water mag best cultuur zijn, als het maar gezond en bescheiden blijft. Moeder natuur is toch de sterkste met de langste adem. Ja, ik ben een hippie!

Aas en voeren

Welke aassoort gebruik je het liefst? Boilies, particles of beiden?

Een vraag voor een pagina of zes, zeven… Een vraag die ik eigenlijk in fases moet beantwoorden en dat dus ook zal doen, want zonder vogelvlucht door de jaren zouden bepaalde keuzes niet duidelijk zijn.

In mijn beginjaren van het moderne karpervissen (nu een jaar of negen geleden) viste ik erg veel met particles, ik was sowieso een enorme fan van het spul. Kennis van boilies had ik nog niet en geld ontbrak ook gewoon. Ik viste veel met zoete maïs uit blik, kippemais, maples, hennep en tijgers. Aasoorten waarmee ook nu nog ware ravages aan te richten zijn, met name op kleinere wateren die platgebombardeerd worden met boilies, boilies en nog eens boilies. In bepaalde situaties kunnen ze een sessie redden zelfs. Op een Drents kanaal viste ik enkele keren met particles en dan vooral maples. Strak onder de damwand, iedereen voert er na De Dunne Lijn mee bij de boilies, maar niemand knoopt er wat aan… Mooie vissen mee gevangen, ook met tijgers trouwens. Een aas dat als het eenmaal geaccepteerd wordt kan blijven vangen, zij het dat het op langere termijn wisselvallig wordt, je moet situaties herkennen om ze goed te gebruiken. Vooral in de lente en soms ook de zomer doen tijgers het bovengemiddeld is mijn ervaring.

Kippemaïs is een andere vanger, eentje die ik alleen gebruik in grote hoeveelheden en op vrij maagdelijke wateren. Gewoon á la van Litsenborg een reuze-emmer volgooien met dat geel, het vierentwintig uur laten weken en dan alles voor een kwartier koken, de helft is dan kapotgekookt… Twee dagen in de zon, 50/50 aanmengen met veertien, achttien en tweeëntwintig millimeter boilies en vervolgens een nachtje laten trekken. Ziedaar, een supercombi voor het wilde water, extra zoeten hoeft niet eens.

Rust ruimte en mijn eigen lijnenspel

Particles staan de laatste jaren op een doodstil tweede plaatsje, met name vanwege het feit dat ik steeds meer op wateren terecht ben gekomen waar ik brasem liever kwijt dan rijk ben (ik heb trouwens het idee dat naarmate de tijd verstrijkt de brasem het steeds beter doet in ons landje, maar enfin). Wateren waar een aas als de boilie stukken beter scoort op lange termijn. Besef goed dat wanneer je regelmatig een water bevoert met een aas, een particle voor de lange termijn qua voeding weinig in huis heeft.

Met een boilie heb je een veel geduchter wapen in handen, ook al is het een sufgekookt balletje. Koken hoeft niet zo lang, soms is het zelfs stukken beter om met zachte bollen te vissen of ze te combineren met deeg. Op wateren waar al heel wat geknikkerd is, is dat een hele goeie. Ook merk ik bij mezelf dat ik steeds grover begin te vissen qua boilieformaat, al pak ik toch zo nu en dan de voordelen nog mee van een flinke baal gemengde maatjes en vormen, iets wat ik een fantastisch middel vind om veel vis mee te bereiken. Op de wat taaiere watertjes zijn niet altijd alle vissen gek op die dikke bollen, sommigen gaan voor kruim en kleintjes, anderen voor een hoop dikke bollen bij elkaar. Vis maar eens een veertien millimetertje op zichzelf na een stevige voercampagne...

Al met al kan ik zeggen dat ik veel of bijna alleen maar met boilies of deeg vis/voer en binnen het hele arsenaal varieer met smaken en soorten.

Vis je met homemade boilies of ready made? En waarom?

Absoluut 100% homemades! Beter voor de vis, beter voor mijn visserij en beter voor de vangsten. Punt. Aas waar ik alles van weet kan ik beter gebruiken, ik kan er ook beter mee spelen en het helemaal afstemmen op een water en/of situatie, zowel qua formaat, smaak, structuur alswel voeding en tijd van het jaar. Aan mijn visserij en karpers geen geconserveerde polonaise!

Spatstrak

Sinds een jaar of zeven vis ik met boilies die ik allemaal zelf samenstel en rol. Het is binnen mijn visserij ook wel een echte bezigheid, al ben ik absoluut geen aasgoeroe.
Al naar gelang de omstandigheden pas ik het geheel telkens wat aan tot het perfect is voor een water of soort visserij. Om maar een voorbeeld te geven: instant visserij op enorm groot maagdelijk water vraagt om een andere bal dan het bevissen van een drukbevist afgesloten piswatertje van een paar hectaren. Je zult met bepaalde mixen gewoon beter vangen en je zult zien dat die per water enorm kunnen verschillen.

Op korte termijn speelt voeding slechts een bijrol, ga je door dan wordt die factor steeds belangrijker. Een aas mag een vis echter niet schaden, dat zijn we hem gewoon verplicht. Goed aas, vers aas en verantwoord aas zie ik als spil in de visserij. Dat dat niet voor boilies alleen geldt mag hoop ik duidelijk zijn, helaas ving ik laatst toch nog een vis met een reet als een voetbal en een aars zo hard als steen, de bewaarzak zat ook al vol foute mais… Dergelijk terreurvolk mag wat mij betreft verhuisd worden naar Siberië.

Ook ongekookte maples, erwten etc. etc. zijn levensgevaarlijk vanwege kankerverwekkende stoffen. Ken je verantwoordelijkheid als karpervisser, ik vind dit heel belangrijk en het kan naar mijn idee niet vaak genoeg gezegd worden.

Als je zelf je boilies rolt ben je compleet en geheel onafhankelijk en kun je er maar in mieteren wat je wilt. Wanneer je je verdiept in een water en de vissen die er zwemmen kun je zo enorme voordelen hebben ten opzichte van het arsenaal aan readymades, al is dat nog zo groot. De meerderheid is vóór verkoop al rijp voor een enkele reis afvalcontainer. Er zit zoveel rubbish tussen. Sommige boilies krijg je gewoon koppijn van… En dat je voor Frankrijk en lange sessies in het algemeen readymades nodig hebt is ook lulkoek. Gewoon lang laten drogen die freezers of eigengemaakte brol, vervolgens meenemen in uienzakken, voor het vissen eventueel laten inweken in een mengsel van water en aminovloeistof of een suikeroplossing en je hebt een prima attractief aas. Een karper vindt die knalharde gortdroge meelbal echt wel. Ik ben dus dik tevreden met boilies en een emmertje deeg, want die moeten we zeker niet vergeten...

Nog een klein woordje over het afgelopen jaar, hierin heb ik een aantal maanden met de mixen gevist van Pukka Baits, waar ik die tijd door gesponsord werd (zo, da's duidelijk). Ik was altijd vrij huiverig voor dergelijke zaken, maar ik moet zeggen dat het aas me heel erg goed bevallen is, de samenstelling, kwaliteit en attractie van dit aas is geweldig en ik heb er goede vissen mee gevangen. En niet op de eerste de beste watertjes. Wat ook opviel is dat ik met dit aas en enkele van mijn eigen mixen (vooral die waar bepaalde lokstoffen in zitten) echt veel brasem, zeelt en voorn bij ving. Dit is echt een teken m.b.t. de aantrekkingskracht van je aas, zeker als je veel zeelten vangt! Bepaalde ingrediënten en combinaties trekken als een magneet. Bollen met veel amino's, visextracten en véél -dus geen lullige 5%- Robin Red bijvorbeeld.

Enfin, ik heb dus een aantal maanden de luxe kunnen proeven van een kant en klaar, maar bovenal prima aas waar niemand mee vissen kon, maar het begon me wat te jeuken dat ik niet kon experimenteren. Het aas op zich was super echter, laat dat duidelijk zijn. Na lang nadenken toch mee gestopt, ik wilde zo graag weer zelf aas gaan maken, helemaal vanaf scratch-zero een boilie bouwen naar eigen inzicht. Het zelf doen en zo is heel erg belangrijk voor me en ik vind het aankloten met aas iets leuks, het geeft me voldoening. Om die reden ben ik nu weer helemaal zelf bezig met aas en er ligt al een fraaie licht verteerbare boilie op basis van tarwekiemen (en nog wat andere dingen) in de diepvries, een superattractieve winterbol. De eerste vissen scheten alles mooi verteerd uit, vrij dun en kaal.

Vis je meestal instant of op voerplekken en waarom?

Liefst op voerplekken, maar ik wil ook geregeld lekker instant wat aanrotzooien. Mijn voorkeur dus voor de gewenning, waarom mag duidelijk zijn, iedereen kan lezen, maar dat is ook een nadeel als je het niet herkent...

Rigs

Vind je rigs belangrijk in je visserij?

Weldegelijk, al houd ik mijn rigs liefst zo eenvoudig mogelijk, ook al is dat een (W)onderlijn of een stiffie, het moet een duidelijk andere werking hebben maar zo eenvoudig mogelijk in elkaar zitten. Ook zo subtiel en dun mogelijk, dit is gewoon beter. Het detectievermogen van de karper om oneetbare zaken te onderscheiden van eetbareis ook behoorlijk groot! Iets wat vet onderschat wordt. Lees de artikelen van Willem Peters...

Ik varieer veel met lengte en loodgewicht, vis graag met nylon, ben een fan van inlines en van die big-grippa-loden aan een clip, al zijn en blijven die meer tangle-gevoelig dan een gladde bonk inline-lood. Rigs worden de laatste jaren overschat op waarde en er zijn er maar een paar die ik echt hoog heb, zoals de recoil/(W)onderlijn, de stiff en de basisrig (oké Piet) waar ik alleen de lengte van verander en de omgekeerde combi-links.

Een goede rig is in mijn ogen niets meer dan een lijntje dat die vis fopt, goed en snel prikt en 'm dan op de vlucht doet slaan en erin blijft zitten tot jij je tang pakt. Helaas is op veel wateren het echte bolten ver te zoeken en schudden ze enkel wat met de kop of gaan heel hard liggen spuwen en blazen. In die situaties zijn bepaalde rigs (zoals extreem stugge stiff-rigs met kleine haakjes en rekkende-rigs) gewoon effectiever. Heel erg kort doet het ook echt goed. Honderdvijftig gram lood en acht centimeter ultradunne, soepele onderlijn met een haakje zes, slaat in als een bom!

Vismakker Daniël 'Bever' met een draak van een schubkarper

Wat ik wel erg zonde vind is het bewuste verspelen van lood zoals dat soms gepropageerd wordt, het is en blijft een enorme hoeveelheid zware metalen in het water. De karper vlucht heen maar we verneuken toch zijn leefomgeving. Dat klopt toch eigenlijk niet?!

Ik geef daarom ook de voorkeur aan een dikke nylon hoofdlijn uit één stuk en een inline lood, eventueel met een weerhaakloze haak. Op een gevlochten hoofdlijn gaat ook net zo makkelijk een vette nylon voorslag (Fox maakt hiervoor trouwens fantastische getaperde leaders) tegen het doorschuren, wel in combinatie met een schuiflood. Liever onsportief dik vissen dan telkens de zooi verspelen. Heb je 'm nou liever ongeschonden op je mat of zie je hem liever met een zooi lijn en een haak in zijn bek de rest van de dag, nacht of week slijten!?

Over die weerhaaklozen wil ik ook nog even wat zeggen. Iedereen die beweert dat een weerhaakloze haak eerder voor lossers tijdens de dril zorgt is een onzinverkoper pur sang. Je raakt ze alleen eerder kwijt als het directe contact wegvalt, dus wanneer een vis zich ergens omheen werpt of ergens in zwemt (takken, lelies, riet). Ik heb twee jaar non-stop met weerhaakloze haken gevist op diverse wateren en er ook keihard op gedrild. Ik wilde weten hoe het zat en heb het écht goed getest. Ga mij en anderen dus niet wijsmaken wat er allemaal onmogelijk mee is. Een absolute aanrader binnen deze categorie is de Terry Eustace Penetrator Two in de maat zes. Een enorm sterke haak die fantastisch haakt. Snijders heb je al helemaal niet eerder met weerhaakloze haken. Snijwonden zijn gewoon het resultaat van verkeerde keuze qua haaktype in relatie tot drilstijl en hardheid van de bekken. Nadenken levert vis op, fraaie, gave vis!

Wat is jouw favoriete rig?

Moeilijk te zeggen, want er zijn zoveel situaties die ten opzichte van elkaar vreselijk kunnen verschillen, zelfs op eenzelfde water, heeft onder andere te maken met stekkeuze, bodemgesteldheid en voertactiek. Natuurlijk ook met hengeldruk, maar het is maar net wat je daarmee bedoelt en hoezeer je daarmee rekening houdt...

Als ik echter één rig móet kiezen om de rest van mijn leven mee te vissen, dan is het een stevige nylon onderlijn van 20 centimeter, een Fox serie 2XS maatje zes en een hair van anderhalve centimeter tussen aas en haakbocht. Dat hairtje wel van gevlochten materiaal. Eerder was ik altijd verslingerd aan de ESP T6 haken, maar na een paar uitbuigers ben ik op zoek gegaan naar gelijksoortige klauwhaken, maar dan met dikkere draad. Ik kwam uit op die Fox serie 2XS in maat zes wat dit jaar een beest van een haak is gebleken. Ik heb er echt gekke drils mee beleefd, veel mee gevist dit jaar en ik vind het absoluut één van de beste haken van dit moment. De punt is duurzaam, de draad is vreselijk sterk en hij breekt niet.

Ik ben een liehebber van klauwhaken in combinatie met een flinke line-aligner, ook op nylon onderlijnen, die ik steevast wat langer maak en veel gebruik op modderbodems. Als nylon voor onderlijnen gebruik ik dan heel graag Berkley XL; onverwoestbaar en zeer goed knopend. Een aanrader. Line aligners gebruik ik zogezegd altijd en ik maak ze anderhalve centimeter lang (vanaf het haakoog gezien) en licht gebogen richting de haakpunt, dit om een behoorlijk bent-hook effect te creëren tijdens het strak lopen van de onderlijn. In combinatie met de eerder genoemde hairlengte is dit een absolute mega-rig, gewoon beredegelijk.

Voor Frank van Amerongen

Enfin, om het wat completer te maken; ik vis ook graag met hele korte rigs, dus minder dan 10 centimeter. Dit is iets van de laatste jaren, want ik ben steeds korter gaan vissen. Dat doe ik dan enkel en alleen op harde bodems met zwaarder lood. Je wilt niet weten wat een rigje van een centimeter of zeven, acht doet als die vis dat oppakt en ineens 150 gram lood voor zijn donder krijgt, da's schrikken! Liefst met dikkere boilies en een haakje met een lange steel. Ook de omgekeerde combi-link zoals Mitsz die aanhaalde is een grote favoriet van me. De eerste vijf centimeter van 20 ponds Amnesia en de rest (vijf tot vijftien centimeter) van een zeer soepele onderlijn. Zeker met een zogenaamde longshank-haak een prikker eerste klas! Neem die langstelige haak dan wel zo klein mogelijk en verleng de hair om frommelmondjes te voorkomen, Korda's Longshank X in de maat acht is een hele goede, ook erg betrouwbare haak met minuscule weerhaak, erg veel mee gevist al, bevalt goed.

Haakkeuze heeft trouwens erg veel te maken met hengeltestcurve en drilstijl. Een stugge stok drilt beter op een viertje, een tweeponds hengel staat een achtje eerder toe en harde drillers kunnen beter dikdradige haken gebruiken. Dit is mijn ervaring met mijn hengels. Ik vis met de 2 lb. en 2,5lb. IMX van Rod Hutchinson, stokken naar mijn hart, ik vind dit fantastisch buigende hengels, hengels om mee te drillen, echte werkpaarden, vooral die 2,5-ponders. Mooi progressieve stokken, met een zachte top maar veel wanddikte en power in de butt, dit even ter info zodat iedereen de rigs en haken in het juiste complete perspectief ziet.

Met die tweeponder trek ik op een beetje fatsoenlijke vis een zesje niet open, met mijn 2,5-ponder gaat dat dunne zesje gegarandeerd open als ik moet blokken, dan is een dikdradige haak maat zes of een viertje absoluut beter, ook voor de bekken. Luc heeft dus tot op zekere hoogte gelijk, maar ik wed ook dat Luc niet met hengels van 3,5 pond vistte… Die maakte Maddocks destijds ook niet vrees ik.

Internet, bladen, boeken en verenigingen?

Welke sites bekijk je het meest op internet?

www.knmi.nl

Mis je nog wat op het gebied van de karpervisserij op het internet?

Ja, stekkenpezerij, als kiespijn… (ik roep maar wat). Nee dus. Ik mis niks, het is naar mijn idee al verzadigd...

Welke bladen lees je en wat vind je ervan?

Karper, Dé Karperwereld, soms een Carpworld en een geleend VBK-magazine (ben nog geen lid, komt ooit vast wel). De twee eerste vind ik de ene keer super en de andere keer niks, maar da's wel heel zwart-wit, laten we het erop houden dat mijn interesse wisselt, maar ik ben dan ook een enorme zeikerd. Het hangt af van de artikelen, als er maar diepgang en/of gevoel in zit ben ik een tevreden lezer en het moet geen warboel wezen zoals je soms wel eens ziet. Een karpermagazine moet rust uitademen en sfeer hebben zoals je die achter je stokken proeft, maar da's dan ook best moeilijk te realiseren. Al helemaal met een bonte verzameling artikelen en fotografie, wat mij betreft zou voor wat betreft de kwaliteit van de illustraties en lay-out de lat wat hoger mogen liggen. Om het nog maar niet over de inhoud te hebben. Die korfbalclubblad-achtige verslagen (ik roep alweer maar wat) en hoeveel kilo de achttiende vis van de trip was en en dat werken loont en... Enfin, laat ik het zo zeggen: Zo lang iemand maar uitlegt hoe en waarom hij iets doet en het op een beetje niveau is, lees ik door. Misschien ben ik wat hard, maar ik zeg wat ik denk, dit is een interview toch Bertil?

Carpworld staat te vol met advertenties al zijn de artikelen net als de fotografie wel heel gaaf en het VBK-blad vindt ik prachtig, echt karper. Toch valt me op dat ik de laatste tijd steeds minder ben gaan lezen, ook boeken, moet ik trouwens weer eens gaan doen, want ik kan dus echt genieten van boeken. Naast alle mags en boeken lees ik ook graag De Karper van de KSN, met name de rotary heeft me al veel geleerd en Frans Frentrop is geweldig. De term stretchervissen alleen al, geweldig! En dan die toon in de verwoorde beleving van de landelijke meetings... Heerlijk.

Voorjaar piektijd voor alles

Welke karperboek vind je het mooist/heb je het meeste aan gehad?

Waar ik echt het meest aan gehad heb (praktisch) zijn Zwaargewichten van Jacques Schouten en Cees Kempen en Het Grote Karperboek van Rini Groothuis. In dat boek stond een hoofdstuk van Rob Schneider wat ik verslonden heb. Ik las ze beiden begin jaren negentig en het waren bijbels onder mijn kussen. Ook Gejaagd door de Karper (1993) heeft in zijn totaliteit grote invloed gehad, net als Met het Oog op de Karper (KSN jubileumboek 20-jarig bestaan, 1993).

Verder heb ik een aantal titels die ik heerlijk vindt: Terry Hearns In Pursuit of the Largest, Rod Hutchinsons The Carp Strikes Back en Carp Now and Then, Ritchie on Carp van Ritchie MacDonald, Karperblues van Alijn; supersfeer recht in je bek was dat, een openbaring. En die verdomde De Dunne Lijn van Luc, een wervelend boek vol waarheden en praktische info. Verder heb ik erg genoten van Rob Maylins boeken, lekker grof en leip, met veel Engelse wijsheid. Ook Joris Weitjens met De Karper Voorbij (bedankt Wytze) is en blijft waanzinnig, iets om bij stil te staan met gesloten ogen… Dat boek was echt een genot, één groot feest van herkenning. Bovendien ook erg knap dat iemand zijn belevingswereld zó nauwkeurig, treffend en heerlijk eigen weet te verwoorden. Het beste boek? Is er niet, maar dit is wel een heel erg goede. Net als Joris' column in Dé Karperwereld, telkens weer lol.

Zicht vanaf mijn stek

Ben je ook lid van Karperverenigingen en zo ja waarom en zo nee waarom niet?

KSN; vind ik gewoon leuk. Wat brallen met z'n allen en toch wat betekenen voor elkaar en de karper. Het sociale aspect binnen de KSN (en dan heb ik het over de meetings) boeit me erg. Daarnaast pak ik altijd wel weer iets mee van een of ander programmapunt, of dat nu een heel informatieve lezing is of bijvoorbeeld een audiovisuele diashow, het kan me allemaal best inspireren en dat is ook een groot iets. Je hoeft af en toe maar iets heel kleins te zien of te horen en je bent alweer een hele stap verder, je moet er alleen ook wel voor open staan en uiteraard scherpe oren en ogen hebben, jezelf op zo'n dag breed oriënteren. Het is gewoon leuk, al zijn er soms dingen die me alleen maar heel hard aan het lachen maken, maar dat heb je overal en dat heb je ook nodig, dat lachen...

"Lachen!!!"

Opmerkingen

Wil je de lezers van dit interview nog wat meegeven?

Bovenstaande.

"Piep is beet!"