Artikelen

De Favoriete Rig Van ...

Onderlijnen zijn in vele soorten en maten te koop. Toen ik nog niet zo lang viste kocht ik eens een pakje onderlijnen vervaardigd van een dik, zwart dacron, met haken die broos en bot waren. Na de eerste verspeelde vissen was het al snel duidelijk dat ik zelf mijn onderlijnen ging maken.

Jeroen Houdijk met een bak gevangen op zijn favoriete onderlijn

Tegenwoordig zijn de meeste kant en klare onderlijnen van een prima kwaliteit, maar het is een kleine moeite om zelf een onderlijn te knopen. Ik gebruik verschillende soorten onderlijn, soms op een bepaalde situatie toegespitst of zelfs met een bepaalde vis in gedachte, maar negen van de tien keer gebruik ik een simpele onderlijn die in de meeste situaties voldoet. Hier heb ik het gros van mijn vissen mee gevangen. Daarom kun je wel stellen dat de onderlijn die ik hier beschrijf mijn favoriete onderlijn is.

De aanleiding

Voordat de boilie in opkomst kwam werd er gewoon gevist met een haak geknoopt aan de lijn, met daarop het aas bevestigt. Het gebruik van gevlochten onderlijn werd een vanzelfsprekendheid die samen met de boilie en de hair kwam. Waarom? Door de zachtere structuur en de soepelheid zou de vis de onderlijn niet voelen in zijn bek. En een gevlochten lijn volgt de bodemstructuur en valt daardoor minder op. Dat zijn veelgehoorde argumenten voor het gebruik van gevlochten onderlijnen. Waarom wordt er dan alleen in de boilievisserij gevlochten onderlijnmateriaal gebruikt? Ik ken niet veel penvissers of witvissers die gevlochten onderlijn gebruiken. Het grootste nadeel is wel het in de war werpen van dat spul. Met allerlei noodgrepen is dat probleem wel te verhelpen, maar dan maak je het weer ingewikkelder dan nodig. Niet dat ik helemaal nooit gevlochten onderlijn gebruik. In uitzonderlijke situaties, waar je het aas moet aanbieden bovenop dik wier of waar mossels of stenen vragen om een hoge schuurbestendigheid gebruik ik wel degelijk gevlochten lijnen. In de meeste gevallen echter (hoe onverwacht na dit betoog) kies ik voor een nylon onderlijn.

Beschrijving en benodigde materialen

Benodigde materialen

Het maken van de onderlijn kan zonder problemen langs de waterkant, geen gedoe met fluitketels voor mij. De onderlijn knoop ik meestal van fluo-carbon lijn, dit kan ook met 15-ponds gewoon nylon, maar omdat ik een zwaardere hoofdlijn gebruik is die te dik om onderlijnen van te knopen. (dikke hoofdlijn zinkt sneller en is schuurbestendiger) De fluocarbonlijn die ik gebruik komt van een oud 100 meter klosje dat ergens in een stoffig hoekje lag, daar is nu niet meer aan te komen, maar er zijn genoeg merken die een fluocarbonlijn voeren.
Fluocarbonlijnen hebben als eigenschap dat ze dezelfde brekingsindex voor licht hebben als water. Daarom zijn ze minder zichtbaar onder water dan gewoon nylon.

Als eerste knoop je een lusje voor de hair en zet daar een boilie op vast met een doorzichtig stoppertje. Vervolgens knip je de onderlijn op lengte, ongeveer 30 centimeter, omdat de schokbestendigheid van nylon lager is dan gevlochten lijn of amnesia moet je deze lengte minimaal hebben. Daarna schuif je 3 millimeter rigtube, doorsnede 0,75mm over de lijn. Dit om de hair op de haaksteel te kunnen fixeren. Anders kan de hair om de steel heen draaien, wat de inhaking niet ten goede komt. De haak draai je vervolgens met de punt naar de boilie door de rigtube, op die manier komt de haak goed uit. Vervolgens kun je de lengte van de hair bepalen. De tussenruimte tussen boilie en haakbocht moet niet groot zijn bij deze onderlijn. 0,5cm is genoeg. Lange hairs komen bij andere (gevlochten) onderlijnen wel tot hun recht, maar de reden dat ik dat hier juist niet doe is puur uit praktijkervaring. Het gaat mij er om dat de onderlijn werkt. En dat doet hij niet met een lange hair. Het heeft misschien te maken met het feit dat een kort stukje nylon van een centimeter stug is, (vandaar dat er geen line-aligner nodig is) en een langer stuk, dat decimeters lang is, juist soepel. (waardoor de haak toch goed kan draaien.) De haak knoop ik met de knotless knot en de wartel bevestig ik met een gewone knoop, een lus is niet nodig omdat de onderlijn soepel genoeg is over de gebruikte lengte.

Klaar voor gebruik..

De werking

De werking van de rig is simpel, als de onderlijn zich strekt zit de vis voorin de bek gehaakt. Maar als de vis ter plekke de haak er uit werkt zit je natuurlijk voor joker te vissen, dat is het nadeel van een zelfhakingssysteem. Je kunt dan spreken van dressuur en de middelen daartegen zijn veel breder dan veranderen van onderlijn. Het is zelfs het laatste wat ik verander, omdat een rig zoals ik gebruik gewoon functioneert, mits de vis zwemt na aasopname.

Tip van de auteur!

Een uitgebalanceerd geheel....

Mijn rig probeer ik tot een uitgebalanceerd geheel te maken, hier hoort dus ook de rest van de montage bij. Denk bijvoorbeeld aan de camouflage van de rig overdag in helder water, dan is het gebruik van rigtube uit den boze. Een voortvloeisel uit het gebruik van gevlochten onderlijnen. Dat visverjagende plastic heette nog niet zo lang geleden anti-tangle tube. Met nylon heb je dat dus niet nodig. Om de rig af te maken gebruik ik een safetyclip om het lood te bevestigen en achter het lood een slider Om er voor te zorgen dat dit extra loodje voldoende naar achteren beweegt tijdens de worp zet ik een sileconestoppertje op de lijn. Deze rig heb ik nog nooit in de war gegooid. Leuk detail is dat ik met de onderlijn die ik voor de foto's heb geknoopt een paar uur een later dikke schubkarper ving! De rig werkt, maar blijft slechts een middel om vis te vangen, belangrijker is met welk aas, waar en wanneer je hem te water laat.

Jeroen Houdijk