Mijn riviervisserij

 Inleiding
Goed ik was uitgekeken op het cultuurwater. Ik wilde meer. Er lag voor mij een nieuwe uitdaging namelijk de rivier. Er zijn bij mij in de buurt redelijk wat kleine rivieren dus het was niet zo moeilijk voor mij om de overstap te maken. Even voor de duidelijkheid als ik het heb over 'mijn' rivier dan heb ik het over één van de kleine rivieren die ik bevis. De meeste kleine rivieren die ik bevis zijn wateren met plompen- velden, overhangende bomen en struiken, rietkragen en bruggen. Af en toe komt er een (plezier) bootje voorbij. Prachtig viswater dus want je zit meestal lekker rustig en er wordt 'nog' niet veel door anderen op karper gevist.

Het begin
Na al regelmatig bij de rivier gekeken te hebben, zie ik op een mooie zomermiddag een schooltje karper. Heel langzaam zie ik ze bij een rietkraag heen en weer zwemmen. Ik kijk dat zo eens een kwartiertje aan en wordt al gek bij de gedachte zo'n rivierkarper te vangen. Nou weet ik het zeker ik ga op de rivier vissen. De volgende dag ga ik er weer heen maar nu met een emmer met maïs. Ik voer twee dagen vlakbij de plek waar ik de ander dag de karpers heb zien zwemmen. En op zaterdagmorgen moet het dan gebeuren. Om 5 uur gaat de wekker en om half 6 sta ik aan het water. Snel gooi ik mijn twee hengels in op de voerplek. Als aas gebruik ik maïs want met boilies viste ik toen nog nauwelijks. Ook had ik nog geen optonics dus gespannen tuur ik naar mijn wakers. En ja hoor om 6 uur krijg ik een run op mijn linker hengel. Snel pak ik mijn hengel op en probeer op trillende benen mijn eerste rivierkarper te drillen. Maar het duurt niet lang of de haak lost. Shit wat is dat nou? Krijg ik mijn eerste run op de rivier en verspeel ik hem gelijk. Ik baal natuurlijk stevig maar ja niets aan te doen. Ik vis nog wat uurtjes door maar zie helemaal niets meer. Er zit niets anders op dan maar naar huis te gaan, ik heb mijn kans gehad.
Ik probeer het daarna nog enkele keren ook op andere stekken maar het blijft slechts bij een enkele verspeelde vis.
Toen moest het er toch echt van komen. Ik zou een nacht gaan vissen. Dat betekende dus de hele nacht op een klapstoeltje onder de plu en maar staren naar die wakers. Ik moest de hele nacht wakker blijven want ik had nog steeds geen optonics en ook had ik geen tent.

Mijn eerste riviervis Ik had drie dagen gevoerd met eigengemaakte boilies op een hele nieuwe stek. Die nacht ving ik mijn eerste riviervis en wat voor één? Gelijk een schub van 21 pond. Ik kon mijn geluk niet op. Ik ben daarna nog vele nachten geweest en ving de karpers ook steeds regelmatiger. Eigenlijk lukte elke voerstek wel, alleen had ik nog wel last van veel losschieters.
Ik heb naderhand wel optonics en een overwrap aangeschaft omdat ik na een nacht vissen echt helemaal op was.


Mijn aanpak
Op de rivier is er eigenlijk overal karper te vangen. Stekken zijn er in overvloed. Er zijn echter wel stekken die beter zijn dan andere. Zo weet ik een paar stekken waar ik altijd minstens 3 tot 5 runs kan verwachten. Voorwaarde is echter wel dat de stek niet overbevist is.
De stek moet minstens een paar weken met rust zijn gelaten voor ik weer op dezelfde stek ga vissen. Ik probeer dus een stek af te romen. Dit houdt in dat ik zo'n 3 dagen achter elkaar voer op een stek en dan een nacht erop ga vissen. Als ik goed resultaat heb gehad dan voer ik door en vis ik er nog een keer op. Als ik helemaal niets zie dan stop ik er gelijk en probeer ik een volgende stek. Op deze manier heb ik redelijk snel door of een stek goed of gewoon slecht is.

De betere nachten Ik voer meestal 3 tot 5 dagen. En dat met regelmaat, dus elke dag en niet om de dag.
Als voer gebruik ik boilies in combinatie met mais. Maar de laatste tijd gebruik ik slechts alleen nog maar boilies omdat ik het idee heb dat als ik alleen met boilies voer, ik toch de 'grotere' vissen vang. Als indicatie voor de voerhoeveelheden: ik voer in de winter per stek zo'n 200 gram boilies en in de zomer ga ik tot ongeveer 400 gram boilies per stek en daar komt dan soms nog 1 of 2 emmertjes mais bij. Ik voer altijd op 2 of 3 stekken en probeer die zoveel mogelijk te verspreiden.
Voor de gebruikte technieken kan ik kort zijn. Ik vis met een standaard onderlijn van 30 cm met vastlood van 60 gram. Ingewikkelde rigs zijn niet nodig want de vissen zijn 'nog' niet gedresseerd. Ze nemen het aas zonder argwaan want ik heb ze al drie dagen met mijn boilies kennis laten maken. Eén ding moet ik nog wel even vertellen. De eerste twee jaar op de rivier had ik verschrikkelijk veel last van losschieters. En geloof me, niets is erger dan dat, op bepaalde momenten had ik van de vier runs drie losschieters. Ik heb nu gelukkig een haak gevonden die het op dit water heel goed doet. Ik had afgelopen jaar slechts één losschieter op de dertig runs.
Het gaat hier om een bent-hook namelijk de Z13, ook wel bekend onder de naam Ritchie McDonald. De losschieters kreeg ik op alle Drennan boiliehaken, terwijl deze haken op andere wateren het juist weer wel goed doen. Ik ben toen gaan zoeken naar andere haken. Mijn oom Bert kwam toen met het advies de Wide Gap haak is te proberen. Dit is een echt een hele goede haak die zich in het verleden al meer dan eens heeft bewezen. Via de Wide Gap kwam ik toen op de Z13 waar ik nu nog steeds mee vis.

Succes
Na drie jaar op de rivier te hebben gevist en enkele lage twintig-ponders en verder een hoop onder de twintig pond te hebben gevangen, ving ik in juli 1997 de top van het water, dacht ik…
De eerste dertiger Het is op mooie zomeravond als ik om 11 uur in het donker een normale run krijg. De vis vecht goed en na een stevige dril zwemt de karper zo mijn net in. Voorzichtig probeer ik de vis de kant op te tillen, maar dat lukt mooi niet. Het lijkt wel of mijn net vastzit aan de bodem.
Snel bijt ik mijn hoofdlijn door, en haal ik de armen van mijn net uit het spreiderblok. Met vereende krachten lukt het me om de karper de kant op te tillen. Als ik de karper op de onthakingsmat leg en eens beter bekijk begin ik helemaal te trillen van schrik. Ik ben diep onder de indruk van deze vis, ik had namelijk nog nooit zo'n grote vis gezien, laat staan gevangen. Snel onthaak ik de vis en probeer ik de vis te wegen. En ja hoor wat wijst de unster aan? Het is me gelukt. Trillend blijft de wijzer op 30,5 pond staan. Ik ben echt verschrikkelijk blij met deze vis. Ik heb mijn persoonlijk record van 22 pond eventjes verbeterd.
Het volgende jaar 1998 ben ik gewoon doorgegaan op de rivier. Dit jaar wordt echt een succes. Ik heb gelukkig geen last meer van losschieters. Sessies van vier runs zijn echt geen uitzondering en ik vang opeens ook hogere twintigponders. En in het najaar verbeter ik mijn persoonlijk record door een schubkarper te vangen van 34 pond (zie ook het verhaal: "De Gigant").

Aandachtspunten
Dressuur is ook op de rivier mogelijk. En dan heb ik het over stekdressuur. Zo had ik een stek waar ik veel heb gevangen, zo ook die 30,5 ponder. De stek is makkelijk bereikbaar en je kan er goed zitten want je hebt er alle ruimte. Die stek is mij het laatste jaar steeds minder vis gaan opleveren. Dit komt denk ik omdat er teveel is gevist. Er is poos vrij regelmatig gevist ook door mij. En dat komt zo'n stek niet ten goede. Ik ben dan ook op zoek gegaan naar nieuwe stekken en dat is me wel goed bevallen. Want ook andere nieuwe stekken leverden me grote hoeveelheden vis op. Het voordeel van het snel van stekken wisselen is dat je sneller de top heb te pakken. Dit komt omdat je het water heel systematisch kan afvissen. Je voert en vist op een stek, vangt wel of niet, en je gaat weer naar de volgende stek. Dat de grote vissen honkvaster zijn dan de kleinere vissen is mij wel gebleken. Ik heb namelijk een aantal grote vissen gedubbeld op dezelfde stekken en meestal nog met hetzelfde aas ook.
Je ziet het. De rivier is een prachtig viswater. Als je er werk van maakt dan is het mogelijk een hoop vis te vangen met de kans op grote vissen. Als ze natuurlijk in de betreffende rivier voorkomen. En geloof me, elke vis die ik vang, daar beleef ik plezier aan, groot of klein. Natuurlijk hoop je nog eens een hele grote te vangen. En wat is de voldoening dan groot als je na hard werken je persoonlijk record vangt.


Gerrit Ritmeester

Voor reacties, aanvullingen of vragen kunt u een bericht plaatsen in de reactiebox