Rot@ry Letter

10.4 Riviervissen

vorige

Inleiding

Daar sta je dan, altijd heb ik het klaar gespeeld om op de een of andere manier er onderuit te komen om een artikel te schrijven. Ten eerste betwijfel ik het ten zeerste of ik wel iets nuttigs te vertellen heb, anderzijds is het schrijven van een stuk toch ook niet iets wat voor iedereen is weg gelegd. Probeer maar eens iets zinnigs te zeggen of iets nieuws te brengen in een tak van sport waar al zoveel over geschreven is en waar internet en tijdschriften bol staan van de info en de verhalen. Bart kwam met de Rot@ryletter en de vraag van: "Wil is dit niks voor jouw? Jij vist toch altijd op de rivier?" Voordat ik het eigenlijk in de gaten had, heb ik ja gezegd. Nu ik eraan begin heb ik er spijt van, zeker gezien de goede bijdrages van mijn voorgangers. Bij deze dus mijn poging om iets bij te dragen aan de Rot@ryletter over het vissen op de rivieren.

De Maas

Michel en Boudewijn bevissen de rivieren delta en Chris maakt de Franse rivierkarpers het mogelijk om eens op het droge te komen kijken. Niks van dit alles voor mij, hoewel niet het grootste en breedste, is de Maas met zijn 925km lengte een van de belangrijkste grote rivieren van Europa. Moeder Maas is ook zo grillig als het maar kan zijn, gevoed door alleen regen water is ze alles behalve constant wat stroming betreft. Geen regen en ze staat bijna "stil", maar een buitje in Frankrijk en je kunt hier een paar dagen later de poppen aan het dansen hebben: felle stroming en troebel water zullen je deel zijn. Wel iets om rekening mee te houden overigens, daar een goed opgezette voercampagne zomaar om zeep kan worden geholpen door een bui in een ander land. (Ter verduidelijking: normaal in Megen ongeveer 5 meter boven NAP en voert 400m³ water per sec. af, hoogwater betekent 8 meter boven NAP en een afvoer van 2000m³ per sec. Het kan verkeren dus. Nog hoger kan, maar dan krijgen we de situatie van 1993 hier in Limburg, echt geen pretje kan ik je verzekeren.)

Probeer nu maar eens bij je stek te komen

Aas

Want dat voeren is wel belangrijk. Zeker zijn er mensen die instant hun visje kunnen vangen op de rivier, maar een goed opgebouwde voerstek met een kwalitatief goede boilie daar kan een instant sessie toch echt niet tegen op. Ook ik sluit me aan bij Chris ondanks de positieve geluiden van Michel en Boudewijn over particles, dat boilies de voorkeur hebben. Sterker nog, ik vis nog alleen maar met boilies en dan in 99% van de gevallen ook nog met 25mm bollen. De mais en particle visserij is op de stukken waar ik vis vragen om problemen, hele scholen witvis zullen de voerplek binnen een mum van tijd hebben opgeruimd. Bijvangst is niet erg, alleen maar bijvangsten is behoorlijk minder. Boilies dus en het liefst veel.

Blijft er 1 soort vis over die het ons, ondanks gebruik van 25mm, moeilijk kan maken: De kopvoorn (eigenlijk 2 soorten, maar dit is een hybride: een kruising tussen van alles en nog wat en eigenlijk geen soort). Wat kan dat beest je sessie verpesten zeg! De enige manier om van een school kopvoorns af te komen tijdens een sessie is het absoluut niet bij voeren als je ze aan het vangen bent. Laat ze je voerplek leeg vreten en wacht met bijvoeren tot de vangsten gewoon ophouden (met een beetje pech is dat de hele sessie). Zolang er voor hun nog wat te halen valt blijven ze, hebben ze de voerplaats leeg en valt er gewoon niets meer te halen dan zwemmen ze vaak gewoon door en kun je weer wat voeren in de hoop op toch nog een karper.

Kwalitatieve grote boilies zijn dus in mijn ogen een voordeel op de rivier, ja ook met die kwaliteit moet het goed zitten! Een riviervis is niet gek en heeft onze bol helemaal niet nodig. De mensen die dus roepen dat dit allemaal niks uitmaakt en een riviervis alles vreet wat voor zijn bek komt, moet eens voor de aardigheid een goeie bol eraan hangen en daar eens een voercampagne mee opstarten.

Stekken

De stekkeuzes nu, ik denk dat mijn stekkeuzes een beetje uit de toon vallen met de gemiddelde riviervisser. Ik vis namelijk graag op plaatsen waar heel veel stroming staat, het liefst kolkend water, die stukken waar je eerder forel verwacht dan karper. Als het er ook nog wat dieper is, dan ben ik helemaal in mijn sas. Het vergt wel wat van je spullen en met 120 gram lood kom je niet ver, maar het zijn wel topstekken. Bang dat de karper er niet komt hoef je niet te zijn, zij zijn het ook niet.

Uit de kolkende watermassa geplukt, gewoon midden op de dag

Lood gewichten van 270 gram, hoofdlijnen van 45/00 zullen menigeen de wenkbrauwen laten fronsen. Voor mij is het de standaard uitrusting en echt nodig wil je de stroming de baas blijven. Voeren betekent vaak 25 tot 50 meter stroomopwaarts je boilies te water laten om ze toch enigszins in de buurt van je stek de grond te laten raken. Compact voeren zoals eerder is aangegeven zie ik mede door dit gegeven ook niet zitten, ik voer veel en ruim. De vis moet werken voor zijn maaltje en ik wil zolang mogelijk de vis op mijn stek houden. Hoe meer vis activiteit op je stek, hoe meer andere vis erop geattendeerd word dat er wat te halen valt. Ook de vaargeul zoals eerder al werd aangegeven is een hotspot, echter wel de kantekening van mij erbij dat dit echt niet alleen geld voor de nachturen. Overdag met een dik binnenvaartschip loodrecht boven je stek levert vis op, ook hier geld dat we te vaak denken met de gedachte dat een karper liever de rustige stukken rivier opzoekt. Als dat het geval was, dan zwommen ze wel op de vele voedselrijke grindputten die in directe verbinding staan met de rivier. De vis is gewend aan de rivier en aan zijn stromingen en schepen, wij zijn het die te vaak verkeerd denken. Natuurlijk komt de karper ook op rustige stukken rivier: inhammetjes waar mooi wat lelies staan, afgesneden bochten door kanalisering van de rivier, etc. Die worden zeker bezocht door onze vriend, maar laat je niet afschrikken door wild water. Ook hier komen ze veel en vaak niet de kleinste.

De bodem van onze uit gekozen stek nu, ik doe er niet moeilijk over eerlijk gezegd, mosselbanken hoef je hier niet te zoeken. Het is moeilijker om een stuk te vinden ZONDER mosselen! Op de zandbanken na groeien er overal mosselen, dat maakt het wel simpel als je graag op een mosselbank vist. De zandbanken worden ook veel bevist, echter mijn ding is het niet. Ik heb nooit de resultaten kunnen behalen op zandbanken, die ik op steen en puin ondergronden heb behaald. Mocht je echter een goeie stek op een zandbank vinden, sta er dan niet raar te kijken als na een beetje hoogwater je zandbank zich ineens 200 meter verder bevindt. Hij is niet weg, hij is alleen zonder bericht na te laten een eind verhuisd.
Kan je nog heel goed overdag in de vaargeul je vis vangen, is het juist de avond en nachturen dat de karper zich bevind in de oeverzones. Gewoon 5 meter voor je een dikke rivierreus haken heeft wel iets hoor, je weet niet wat je overkomt als zo'n bakbeest in de volle stroming aan 5 meter uitstaande lijn besluit dat het wel mooi is geweest en de vinnen neemt.
Daar waar de oeverbescherming (de basaltblokken) eindigt is 1 van de betere stekkeuzes in de kantvisserij en zeker het proberen waard. Wat betreft bodem verloop bij je stekkeuze zijn oneffenheden in de bodem structuur de hotspots, een fikse bult of juist een gat waar 6 meter water staat en verder in de buurt overal 5 meter kunnen bergen vis opleveren.
In principe kan je op de rivier bijna overal karper verwachten, veel vissen is eigenlijk de enige oplossing om erachter te komen of er karper komt voor te vreten. Te vaak heb ik misgekleund op stekken die op papier wel karper op moest leveren, alleen zo jammer dat de karper nooit leest. Zoeken is dus het credo dus en wil je echt "slachten" op de rivier: heb je geduld nodig, enig gezond boerenverstand en een hoop voer (al zal dat laatste ook weer door velen ontkend worden).

Zoals ik al beschreef gebruik ik vele kg boilies voor mijn visserij, echter klakkeloos erin gooien is weg gegooid geld. Ben je niet bekend met het stuk water wat je wil bevissen of ben je opzoek naar nieuwe stekken is de zogenaamde hit and run methode een hele goeie optie. Ik pas deze ook vaak toe op voor mij nieuwe stekken. Vaak gebruik ik dan wat kleinere hoeveelheden boilies, 1 tot maximaal 2 kg per dag, 2 dagen voeren 3e dag vissen. Puur en alleen voor te kijken of er wel vis langs komt. Toegegeven dat het niet zo effectief is als met wat grotere hoeveelheden over een langere termijn, maar toch bijzonder effectief als je een nieuwe stek wil zoeken en je beperkt het risico dat je 20 kg boilies "kwijt" bent aan een stek waar helemaal geen karper komt. Draai je echter 2 of 3 blanks op zo'n nieuwe stek achter elkaar schrijf hem dan niet gelijk af, heel vaak heb ik mee gemaakt dat een stek in het voorjaar karperloos is en dat deze in de zomer of het najaar kan uitgroeien tot een topstek.
De keuze voor welke boilie (zoet,vis of kruidig) is niet zo makkelijk te beantwoorden. Ik ben zelf 6 jaar geleden overgestapt op een boilie die ik nog steeds inzet op de rivier, hij is op een kruidenbasis en zowel de spiegels als de schubkarpers lusten hem maar wat graag. Het is ook een beetje een persoonlijke keuze die je maakt, de ene heeft veel vertrouwen in zoet de andere in vis of kruidig of zelfs een combinatie van deze. Gebruik in ieder geval een boilie waar je vertrouwen in hebt, er is op de rivier al zoveel waar je aan kan twijfelen. Kan je een factor twijfel afschrijven is dat alleen een pluspunt.

Materiaal

Wat ik eigenlijk wat miste bij mijn voorgangers is de materiaal keuze, ik zal in het kort uitleggen wat ik gebruik en daar enige toelichtingen bij geven.

Hengels: ik gebruik 12 voets 3 lbs zalmblanks en 10 voets 3 lbs glasstokken, fikse poken maar wel hengels die wel willen buigen. De glasstokken zijn 10 voet lang, ideaal als je staat te balanceren op die grote gladde basalt blokken. Waar de 12 voeters er eigenlijk altijd voor zorgen dat je jezelf in allerlei bochten moet wringen om de vis veilig te landen en met de glasstokken is het niet alleen veiliger voor de vis maar ook veiliger voor jezelf.

Ze kunnen breed worden die rivierrakkers en zullen het uiterste vragen van je materiaal

Molens: in mijn geval dus reels, gewoon omdat de slip zo geweldig is! Een must in mijn ogen omdat die rivier guppies er nogal eens de sokken in willen zetten. Een molen doet zijn werk wel goed, maar als een slip echt strak staat dan merk je pas het grote verschil van een molen en een reel. Laat je niet afschrikken, een molen kan er ook mee door mits de slip maar goed is.

Lijn: zoals al geschreven gebruik ik 45/00 hoofd lijn, voorslagen gebruik ik niet. De dikke nylon is schuurvast genoeg en ten opzichte van een voorslag scheelt het weer een knoop in je montage. Wel gebruik ik een iets langere tube als normaal gebruikelijk is, gewoon voor de eerste 1,5 meter wat extra bescherming te geven. Sinds ik dit gebruik is mijn portie lijnbreuken gedaald tot 1 in 4 jaar tijd. Een acceptabel, wellis waar nog steeds 1 teveel, maar beduidend minder als toen ik nog voorslagen gebruikte en dunnere hoofdlijnen.

Lood: zo zwaar als nodig is, van 150 tot 270 gram, alles aangepast aan de stroming die er op dat moment op mijn stek staat. Soms mag je blij zijn als 270 gram 10 meter uit de kant het zaakje aan de bodem kan houden.

Rigs: ook hier geld; als het maar sterk is! Als onderlijn gebruik ik nu sinds een jaar of 4 de Proline gevlochten lijn in de 20/00 uitvoering. Het zinkt goed, maar bovenal is het schuurvast. De haak is meestal een Impact Predator of een Ashima 887 in maatje 6 of 10, sterke vlijmscherpe haken die nog niet uitbuigen al heb je er een binnenvaartschip mee gehaakt! Wel zorgt een stuk krimpkous ervoor dat de haakpunt wat afgeschermd wordt. De haken hebben anders de neiging om te snel vlees te pakken, wat weer resulteert in losschieters. De hair is minimaal 3 cm tussen haakbocht en de 25mm boilie. De lengte van de totale rig een 15 cm. Behoorlijk standaard dus, maar op de rivier niet te veel fratsen! De rig moet haken en dan goed houden, niks meer en niks minder. Controleer wel die haken bij iedere nieuwe inworp, door de stroming en de vele schepen wordt je montage nogal eens verplaats door de enorme druk op je hoofdlijn. Een steen is dan snel geraakt en zal je haak vaak bot maken, geen aanrader voor het goed inhaken.

Zo haak je er dus geen meer

Geef de rivier eens een kans, ze herbergt vele schatten, maar ben je er wel van bewust dat ze die niet zonder slag of stoot prijsgeeft.

Trekgedrag

Nog even over trek gedrag van de vissen op de rivier, wellis waar zijn het overgrote deel van de vissen ware nomaden, toch zit er wel degelijk een patroon in het trek gedrag van de vissen. Op de honkvaste vissen na is voeren ondanks het trek gedrag een voordeel, besef wel dat ook al zijn het nomaden ze toch een bepaalde tijd in een sector van de rivier blijven hangen. De kunst is natuurlijk om die periodes te weten. Veel vissen en veel noteren geeft toch in de loop van jaren een bepaald beeld van het trek gedrag, waar je heel goed je voordeel mee kan doen. De mooiste 2 voorbeelden wat ik zelf heb mee gemaakt van het trekgedrag en de honkvastheid van vissen is de vangst van een hele mooie spiegel karper van een pond of 20 die ik de dag erna weer ving op een andere stek, die lag 5 km van de eerdere vangplaats af. Staat tegenover dat ik een hele zware vis maar liefst 7 keer op 1 seizoen ving, de vis kwam er op 2 stekken 7 keer op dezelfde boilie uit. De 2 stekken liggen een dikke kilometer uit elkaar, het kan verkeren dus.

volgende