Rot@ry Letter
11.1 Obstakelvissen
Marijn Ham
vorige
Velen zullen wel eens bij een brug hebben gevist, overhangende bomen, onderwater liggende takken en dergelijke omstandigheden. Deze manier van vissen vergt enkele aanpassingen, willen wij de vis zorgvuldig kunnen landen, zonder de vis helemaal kapot te trekken of te verspelen.Waarom verblijft de vis eigenlijk zo graag tussen de obstakels?
Ik denk dat het antwoord eigenlijk erg simpel is… Vanwege de grote hengeldruk op de meeste wateren, zullen de vissen zich terugtrekken tussen de obstakels Denk aan bruggen, onderwater liggende takken en paaltjes. De vis voelt zich er veilig en niet geheel onbelangrijk… Er is veelal voldoende voedsel aanwezig in de vorm van slakjes, mosseltjes en ander klein natuurlijk voedsel.
Nu vergt het vissen tussen de obstakels eenmaal een grote concentratie en scherpte, kan je deze niet opbrengen dan raad ik je ook af om tussen de obstakels te vissen. Bij mij staat de veiligheid van de vis voorop en met obstakelvissen kan een halve seconde te laat reageren al resulteren in lijnbreuk of een vis die ver de takken in is gezwommen… Veelal verspeel je deze vissen en knoop je snel weer een nieuwe montage aan je lijn, aas erop en weer verder vissen. Wat we dan zo vaak vergeten is dat die vis met een paar meter lijn achter zich aan, verstrengeld raakt aan de takken, paaltjes en ander troep waar we tussen zitten te vissen. Hierdoor gaat de vis nog harder proberen weg te zwemmen, totdat de haak uit de bek scheurt… Juist, dat willen we voorkomen!!
 |
| De brug waar het begonnen is |
Hoe dan wel?
Persoonlijk vis ik op de meeste obstakelstekken geen nachten, 1 stek uitgezonderd… Ik vis het liefst met daglicht, zodat ik de hengeltoppen goed in de gaten kan houden en ik zit pal achter de stokken. Bij de minste of geringste beweging van de top, pak ik de hengel en loop ik 2 meter naar achter. Mijn slip staat helemaal dicht, zodat de vis geen moment lijn van de molen kan afnemen, totdat ik aangeef dat het wel mag en mijn slip weer een beetje open zet. De vis haal je hiermee (voordat hij kan vluchten) al 2 meter bij de obstakels vandaan en juist die eerste slag moet je winnen. Eenmaal bij de obstakels vandaan wordt de vis rustig afgedrild.
Bij de meeste obstakelstekken vis ik instant en laat ik mij leiden door de weersomstandigheden. Hierdoor kan ik deze stekken niet aanvoeren en gebruik hierdoor aas wat instant snel werkt, denk aan pinda's, hazelnoten, maar ook boilies met een flinke scheut aminol en een hoge dosering aan wateroplosbare ingrediënten geeft instant een goede kans op een paar mooie vissen.
Tijdens het vissen zelf voer ik heel weinig, ik bevoer alleen de aanzwemroutes en de plek waar ik vis, met hooguit 2 handjes voer… Ik voer dit redelijk verspreid om de vis een beetje te laten zoeken. Aangezien de meeste karpers niet alleen zwemmen, maar met een paar metgezellen, kan je zo sneller de volgende aanbeet verwachten. Ik heb het al meerdere maken meegemaakt dat de ik eerst op de 1e hengel een vis ving en na het terugzetten gelijk de 2e hengel kon pakken om te drillen… Afgelopen seizoen, net voor de paai ving ik op deze manier 3 x 2 vissen achter elkaar, terwijl er in die tussenliggende tijd geen aanbeet werd genoteerd.
 |
| Zo moet het dus niet ! |
Als rig gebruik ik een korte combi-rig, gemaakt van de Green Hornet met een super G-carp haak, maat 6. Op de haaksteel bevestig ik een stukje gebogen krimpkous De weerhaak knijp ik ALTIJD plat, hierdoor kan een eventuele lijnbreuk geen grote gevolgen hebben voor de vis. De lengte van mijn onderlijn is maximaal 13 cm lang Ik gebruik het liefst een korte onderlijn die na het oppakken van de boilie snel prikt.De super haak van G-carp is een haak met een lange en dunne steel die zo ook snel veel en diep vlees pakt.
Als hoofdlijn gebruik ik een fluo-carbon lijn 50/00… Nu zullen er veel mensen zich afvragen waarom je een lijn van 50/00 gebruikt. Maar mijn gedachte is als volgt: Bij obstakels gebruik je sowieso een voorslag, waarom dan niet de zekerheid voor een zware sterke lijn over de gehele linie, dus niet alleen als voorslag. Sowieso moet er de eerste seconden stevig worden gedrild en met deze lijn hoef ik mij geen zorgen te maken om lijnbreuk. Mocht er onverhoopt toch lijnbreuk ontstaan vanwege het schuren achter paaltjes en mosseltjes, dan zorgt de weerhaakloze haak ervoor dat de vis het zaakje snel kwijt is. Let wel op dat je de vis hiermee niet kapot gaat trekken en denkt dat je brasems aan het vangen bent… Wat ik al eerder heb vermeld.. Ik dril de eerste seconden stevig, om de vis bij de obstakels weg te krijgen, eenmaal op veilige afstand word de vis rustig afgedrild.
 |
| Eén van de grootste brugkarpers van afgelopen jaar |
Praktijkvoorbeelden
Mijn eerste ervaringen met obstakelvissen (brugvissen) dateert van een paar jaar geleden. Onervaren als ik was zette ik mijn tent neer bij een brug, ving een paar vissen en verspeelde er ook net zoveel vanwege lijnbreuk. Die eerste nacht vond ik erg leerzaam, maar om 5 keer in de nacht een nieuwe montage te knopen vond ik behoorlijk waardeloos. Mijn baitrunner stond die nacht lekker open, dus die vissen zaten binnen no-time achter de palen waar de brug op steunde.
Later ben ik er wat meer over gaan nadenken en wilde het gaan proberen door mijn slip helemaal dicht te zetten, met alle risico's die dat meebracht. Mijn gedachte was dat de vis na het prikken weg wilde vluchten onder de brug (dit was de meest gangbare reactie van de vissen), maar door mijn slip helemaal dicht te zetten, konden ze geen snelheid maken en eieren voor hun geld kiezen en de weg van de minste weerstand te kiezen.
De daaropvolgende sessie wilde ik dit in praktijk gaan testen en zette de slip van beide molens geheel dicht. De afstand van mijn stek naar de brug is ongeveer 20 meter, dus zoveel rek zit er niet in de lijn. Het duurde een tijdje voor de eerste aanbeet, maar uiteindelijk kreeg ik 4 piepen. Mijn vismaatje attendeerde mij op een platte slijmjurk. Terwijl ik mijn hengel pakte wist ik eigenlijk al beter… En een moddervette big werd geland. Dat gaf veel vertrouwen, want mijn gedachte bleek te werken. Die nacht wist ik nog 2 vissen te vangen en allebei hetzelfde scenario. 2 piepen vanwege de oploper, daarna 2 piepen vanwege de terugzakker.
 |
| De brasem die toch een big bleek te zijn |
Deze tactiek heb ik op meerdere obstakelstekken gebruikt en is in veel gevallen goed bruikbaar wanneer je tegen obstakels vist, maar totaal niet bruikbaar als je schuin naar een obstakelstek vist.
Zorg te allen tijden dat de veiligheid van de vis voorop staat, ik kan het niet vaak genoeg zeggen. Ik heb op sommige wateren mensen zien stunten om maar aan hun runs te komen, maar als je dan van de 20 runs 4 vissen vangt, dan zakt mijn broek ervan af en begin ik echt te koken. Door je lijnen over 200 meter naar een obstakel te varen ben je gedoemd om de vis te verspelen en nog erger… Is de vis verdoemd om met een hoop rotzooi achter zich aan te zwemmen met alle gevolgen van dien.
Ik heb meerdere vissen gevangen bij obstakelstekken die gewoon geen bek meer hadden, waarbij alles kapot is getrokken. Dat je zo'n vis uberhaubt nog haakt mag dan een wonder zijn.
Ik hoop dat ik de meeste van jullie iets heb kunnen 'leren' over mijn obstakelvisserij en dat je zal lezen en begrijpen dat de veiligheid van de vis bovenop staat.
Wiervisserij heb ik tot op heden (nog niet) beoefend, dit onderwerp laat ik dan ook open voor de andere twee rotaristen.
Marijn Ham
Voor reacties, aanvullingen of vragen kunt u een bericht plaatsen in de reactiebox
