Rot@ry Letter

11.2 Obstakelvissen: Ethiek is het woord!

vorige

Na de bijdrage van Marijn moet ik helaas bekennen dat ik over wiervissen weinig te vertellen heb. Dit is nog niet in mijn visserij voorgekomen. Zaken als takken, lelies, riet en paaltjes zijn dingen waar ik meer 'last' van heb gehad. Het spreekt voor zicht dat elk type obstakel een andere keuze wat betreft materiaal vereist, en in sommige gevallen een heel andere aanpak. Vooral het vissen op stekken met overhangende takken is bij mij de afgelopen seizoenen met grote regelmaat noodzaak, en met vallen en opstaan heb ik daarin mijn weg gezocht.

Takken en obstakels zijn plekken waar karpers voedsel en veiligheid vinden, deze 30er geniet van een lekker zomers zonnetje

In tegenstelling tot Marijn kies ik er wel voor om 's nachts tegen obstakels te vissen, afhankelijk van het obstakeltype. In de loop van de tijd heb ik namelijk gemerkt dat een flink overhangende bos takken een prima nachtstek kan zijn, mits je deze juist benaderd. Vrijwel alle runs die ik s'nachts voor dergelijke takkenbossen heb gehad gingen van het obstakel af, of langs het obstakel op. Vrijwel nooit koos de vis er voor om recht de dichte takken in te spurten. Of dit te maken heeft met het mogelijk verwonden van zichzelf, of doordat de vis niets kan zien en in een willekeurige richting weg vlucht weet ik niet.Voor beide verklaringen is wat te zeggen. Het zou bijvoorbeeld kunnen dat wantrouwige vissen het aas benaderen vanuit het obstakel. Als ze zich dan prikken vluchten ze voorwaarts weg, wat resulteert in een run die voor ons de goed kant op gaat. Een combinatie van de 2 redenen lijkt logischer. Wellicht dat andere rotaristen hier nog een leuke mening over hebben. Wat mij in ieder geval enorm opviel was dat zodra er een beetje licht was (schemering) de vissen in vrijwel alle gevallen wel de takken opzochten.

Hoe ziet mijn setup er nu uit bij een dergelijke visserij. Ten eerste zweer ik toploodjes af, dit zorgt voor een onnodige hoek in de lijn, en die hoek kan net dat beetje afstand zijn dat de vis nodig heeft om het obstakel te bereiken. Wel gebruik ik een slidertje en een wat lange tube (50-75 cm). Ik kies ervoor om geen voorslag te gebruiken om een doodeenvoudige reden. In het geval ik de vis niet uit het obstakel kan houden breekt de lijn. De enige extra bescherming is dus de tube. Als de vis 75 cm diep in een takkenbos weet te komen ben je vrijwel altijd kansloos. Als je dan een voorslag gebruikt trek je je hoofdlijn kapot en heeft de vis dus nog een stuk voorslag aan zijn trechter hangen. Op open water is dit redelijk safe op te lossen met een platgeknepen weerhaak. In een bos takken is de kans dat de voorslag verstrikt raakt in de takken naar mijn mening groot, en de kans dat een vis zich dan zo vastzwemt met deze voorslag dat de lijn niet meer slap kan vallen is dan ook zeker aanwezig. Resultaat is dan nog steeds een uitgescheurde bek of nog erger, een dode vis. Voor mij reden genoeg om de voorslag dus niet te gebruiken in een dergelijke situatie. Verder dienen we rekening te houden met de afstand. Een dergelijke visserij over een wat grotere afstand is met nylon gekkenwerk. De rek is al ruim voldoende voor de vis om zich diep vast te zwemmen. Deze visserij beoefen ik dan ook alleen op korte afstanden, tot een meter of 25 vind ik acceptabel.
Ook slapen vereist enige aanpassing. Mijn hengels staan altijd zo opgesteld dat ik deze vanaf de stretcher kan grijpen. Een luxe afsluitbare villadome is voor mij dan ook uit den boze. Een ovale paraplu met zijflappen voldoet prima, maar bijvoorbeeld ook tenten zoals de JRC Sti 1 persoons. Deze kan zo neergezet worden dat de complete voorzijde open is. Baitrunners kun je vergeten, totaal overbodige uitvinding voor een dergelijke visserij. Ook al zou je ze heel zwaar afstellen, er gaat toch niks boven een dichtgeknalde gevechtsslip in een visserij die vraagt om snel handelen, centimeters kunnen het verschil maken. Een paar biertjes drinken voor het slapen is dan ook niet aan te raden, het beïnvloed je reactietijd behoorlijk, vooral als je slaapt ;-) Mijn swingers stel ik vrij licht af, omdat een zwaar gewicht in de lijn er slechts voor zorgt dat de toppen buigen bij een aanbeet en de rek uit de lijn getrokken wordt. Met een zeer lichte swingerafstelling zijn deze nadelen veel minder aanwezig en is je indicatie een stuk directer. Tot slot geld in deze visserij: de eerste klap is een daalder waard. Is deze eerste klap niet voor jou, dan zal de vis in vrijwel alle gevallen met een wapperend stukje nylon uitgezwaaid kunnen worden.

Obstakeldertiger in topconditie: Na een stevig blokken voor obstakels kansloos in de dril op open water

Voor wat betreft lelies en riet is deze visserij wat mij betreft niet veel anders, al zal ik hier wat minder schroom hebben om toch naar een voorslag te grijpen. Ik wil er dan wel zeker van zijn dat het louter om riet of lelies gaat, en dat er geen nare verrassingen onder water liggen. Uiteraard gaat ook de weerhaak met vakantie, deze heeft geen enkele meerwaarde. Vooral bij wat verder uit elkaar staande lelievelden is het zeer goed mogelijk om vissen te vangen. Een gevlochten voorslag kun je in dergelijke situaties gebruiken als een soort kartelmes om de stengels door te snijden. Zorg wel voor een voldoende lange tube, om de vis te beschermen tegen de ruwe gevlochten lijn.
In lelievelden die erg gesloten zijn is het op afstand vaak een stuk moeilijker. Zeker met een nylon hoofdlijn kun je vaak niet genoeg kracht op de leliestengels zetten om ze door te snijden. Persoonlijk vermijd ik deze situatie dan ook, zal zou het met een gevlochten hoofdlijn wellicht redelijk te doen zijn. Hier heb ik nog geen ervaringen mee opgedaan. Wanneer ik dat toch tegen dichte lelievelden aan vis zorg ik ervoor dat ik zo'n veld dicht kan naderen. Zo kan ik veel directer kracht uitoefenen om stengels door te kunnen snijden. Ik heb zelf enkele gevallen gehad waarbij ik loodrecht boven de vis kon komen met de hengeltop. Een dergelijke dril is vaak snel beslist.

Voor open riet hanteer ik een vrijwel gelijke aanpak. Hier dient de voorslag echter niet om stengels door te snijden, maar juist om de lijn te beschermen tegen doorsnijden. Rietstengels zijn soms zo scherp als papier, en we weten allemaal hoe gemeen dit kan snijden.

Deze montage werd opgevist uit een ondergelopen boom. De (forse)uitgebogen haak doet het ergste vermoeden

Palen zijn erg vervelende obstakels. Zolang je de vis eruit kan houden is er niet zo gek veel aan de hand. Helaas hebben we allemaal wel eens zo'n eigenwijze vis die met een stevige run zo'n paal weet te bereiken. En wat doe je dan met je voorslag? Een paar meter is lang niet altijd genoeg, als een flinke, sterke vis het op zijn vinnen krijgt. De oplossing van Marijn is een optie, zeker als ook de weerhaak weer plat is geknepen.
Zelf heb ik tot op heden gekozen voor een aanpak die gebaseerd is op 'voorkomen is beter dan genezen', oftewel normaal vissen zonder voorslag en je opstelling zo neerzetten dat je wanneer de vis richting palen wil je de best mogelijke hoek hebt om hem af te stoppen. Bij mij tot op heden redelijk succesvol, maar ben dan ook die ene kanjer nog niet op zo'n stek tegengekomen.

Tot slot nog een ervaring die ik opgedaan heb tijdens een week in frankrijk, te weten het KSN jeugdkamp najaar 2005. Het betreffende meer is een stuwmeer dat vol staat met onderwaterbomen en het kan dan ook zonder meer aangemerkt worden als een obstakelrijk water. In een week tijd wist ik 32 runs te krijgen, waarvan ik 25 vissen heb weten te vangen. Van de 7 verspeelde vissen heeft er zich slechts 1 vastgezwommen in een boom. Dit alles door een beetje logisch nadenken en vangen zwaarder laten wegen als runs. Beter 1 vogel in de hand, dan 10 in de lucht. Helaas vernam ik dat er op dezelfde stek ook wel eens met andere principes is gevist tijdens een dergelijk kamp.

Hier wou ik het bij laten, al zijn er nog erg veel vormen van obstakels mogelijk. Ik denk bijvoorbeeld maar eens mosselen, wat ik ook zeker een vorm van obstakelvissen vind die zijn eigen aanpak vereist. Zoals je in dit verhaal hebt gemerkt ben ik vooral op het takkengebeuren diep in gegaan, mede omdat ik deze visserij zeer veel 's nachts heb beoefend. Dit geld in mijn geval wat minder voor lelies, riet en palen. Wat ik belangrijk vind bij obstakel vissen is in ieder geval dat je het belang van de vis laat wegen boven het belang van jou, jouw plezier, jouw fotoalbum, jouw ego, jouw weegschaal. Ik zou namelijk jouw dikste vissen ook graag eens vangen, onbeschadigd en in topconditie.

Slachtoffer van niet nadenken

volgende