Rot@ry Letter

13.1 Kanaalvissen

vorige

Inleiding

Aangezien dit mijn eerste bijdrage is aan de rotary en ik vrijwel onbekend ben voor karpervissend Nederland, zal ik me even voorstellen. Ik ben Brecht Gielen, 29 jaar oud en woonachtig in Belgisch Limburg. Ik ben karpervisser in hart en nieren en vroeger draaide bij mij zo goed als alles rond karpervissen, maar de laatste jaren weet ik het karpervissen behoorlijk te plaatsen in mijn toch wel drukke leventje. Aangezien er meer in het leven is dan vissen (vriendin, carrière, sociale aangelegenheden), probeer ik mijn visserij zo goed mogelijk hierop af te stemmen. Dit betekent in mijn situatie dat ik 'genoodzaakt' ben om korte, meestal doordeweekse nachtjes te vissen.
Wat mij vooral aanspreekt binnen het karpervissen, is het constant bijleren, het proberen om alle stukjes van de puzzel in elkaar te laten passen. Het inzicht verwerven in het doen en het laten van onze geliefde onderwaterbewoners vind ik het meest intrigerend. Als ik op een bepaald water volledig doorheb hoe het er allemaal in elkaar zit, dan is het voor mij tijd om een nieuwe uitdaging aan te gaan. Mijn visserij bestaat de afgelopen jaren vooral uit kanaalvissen. Waarom kanaalvisserij? Ten eerste is er het magische wat er aan zo'n grote slok water verbonden is. Het gedeelte van het kanaal dat ik bevis is vrij uitgestrekt (lengte ca. 40 km, dus een aardig wateroppervlak waar de vissen zich kunnen ophouden zonder een sluis tegen te komen). Tweede vereiste is de beschikbare ruimte, ik moet ten allen tijde de mogelijkheid hebben om mijn eigen ding te kunnen doen binnen mijn visserij. Aan deze vereiste is dankzij de omvang van het kanaal en de redelijke moeilijkheidsgraad voldaan, wat tot gevolg heeft dat enkel de echte doorzetters blijven hangen. Ik zal dan ook steeds de drukte proberen te vermijden aangezien dit in veel gevallen overlast met zich meebrengt. Wat ook niet onbelangrijk is, is de af te leggen afstand tot het water en aangezien die afstand niet overdreven is, was het voor mij een logische keuze om deze tak binnen het karpervissen serieus aan te pakken. Oh ja, er zwemmen ook nog vissen van het formaat dat ik wel graag vang, dus dat is mooi meegenomen.

Een meterspiegel van het kanaal op 21,2 kg

Genoeg over mij en over mijn drijfveren, de rotary gaat over kanaalvissen dus we zullen er eens aan beginnen. Op basis van eigen ervaringen en die van anderen zal ik in deze rotary de verschillende aspecten van het vissen op kanalen behandelen. Het ene kanaal is het andere kanaal natuurlijk niet, een aantal kanalen zijn gelegen in een pittoreske omgeving terwijl andere kanalen schuin aflopende betonnen oevers hebben en in de buurt van grote industrieterreinen gesitueerd zijn. Ik zal het hierbij voornamelijk over grotere kanalen hebben. Ik heb in het verleden ook een aantal jaar op kleinere kanalen gevist en er zijn toch wel wat verschillen tussen een groot kanaal en een kleiner kanaal. Dit bevestigt nog maar eens dat karpervissen geen exacte wetenschap is, gelukkig maar…

Stekkeuze

Kanalen zijn meestal monotone stukken water waar visueel weinig interessante stekken in het oog springen. Veel vissers weten dan ook niet waar te beginnen op een kanaal. Sluizen zijn om voor de hand liggende redenen populaire stekken. Zeker in de warmere periodes heb je daar een ideale mix van zuurstof en warmte; dat karpers van die combinatie houden, is ons niet vreemd. Maar ook in de andere periodes zijn sluizen zowel voor de karpers als voor de vissers geliefde plaatsen, omdat er op deze plaatsen ook veel natuurlijk voedsel aanwezig is. Ik moet wel zeggen dat ik deze sluisstekken vanwege de drukte nauwelijks bevis. Ik vis bijgevolg meestal op de monotone, rechte gedeeltes van het kanaal. Nader onderzoek wijst echter al snel uit dat deze rechte stukken onder water niet zo monotoon zijn als ze op het eerste zicht wel lijken. Het bodemverloop varieert op sommige plaatsen erg. Steek daarom liever wat meer tijd in het minutieus uitpeilen van een stek dan zomaar ergens neer te ploffen en te vissen. Waar zoeken we dan juist naar? Zoals gezegd afwijkingen in het bodemprofiel, dit kunnen bijvoorbeeld diepe kuilen zijn kort bij de kant waarin heel wat natuurlijk voedsel spoelt. Een aantal van deze kuilen zijn dus echt zeer productieve stekken, jammer genoeg niet alle kuilen, maar dat zou het ook wat te eenvoudig maken. Daarom blijft zoeken en uitproberen een rode draad binnen het kanaalvissen. Grote mosselbanken kunnen ook goede stekken zijn, maar doordat er op sommige kanalen vrij veel driehoeksmosseltjes aanwezig zijn, maakt dat de zoektocht naar een productieve mosselbank er niet gemakkelijker op. Verder houd ik bij het bepalen van mijn stekkeuze steeds rekening met het gedeelte van de dag (in mijn geval dus de nacht) dat ik effectief ga vissen. Sommige stekken zijn gewoon bijzonder productieve nachtstekken en leveren overdag geen of nauwelijks vis op. Het is dus zaaks om deze stekken te vinden, maar ervaring leert mij dat deze stekken meestal met de "trial and error"-methode gezocht moeten worden, je weet het bijna nooit zeker van tevoren.

Op de juiste kop, op het juiste moment

Meestal vis ik één stok links en één stok rechts, waarbij één van de twee stokken kort bij de oever komt te liggen (soms vlak tegen de betonnen kant). De andere stok is meestal een zoekende stok, dit wil zeggen dat die stok na elke blank verplaatst wordt tot hij productief is. Bepaalde stekken zijn slechts van één zijde productief, hier levert het soms extra vis op door twee stokken naar dezelfde kant te vissen op een strategische afstand van elkaar. Door redelijk verspreid te voeren kan je een groepje azende karpers wat uit elkaar trekken waardoor je soms twee aanbeten binnen een zeer korte tijdspanne kan krijgen. Zo heb ik enkele jaren geleden eens twee mooie spiegels kunnen vangen op deze wijze, daar sta je dan s'nachts aan het kanaal met twee vissen van 18,6 kg en 17,3 kg tegelijk in je schepnet. Niet echt uitzonderlijk natuurlijk, maar wel een mooie herinnering en daar doe ik het nog altijd voor. De vaargeul bevis ik enkel wanneer er scheepvaart is, terwijl veel andere vissers enkel in de vaargeul vissen wanneer de scheepvaart stil ligt. Het is mij al een aantal keer overkomen dat ik een aanbeet krijg in de vaargeul binnen enkele minuten nadat er een schip pal over mijn stek gevaren is.
Verder kan een bepaalde stek het ene jaar uiterst productief zijn en het jaar daarop nauwelijks vis opleveren. Dit kan natuurlijk een gevolg zijn van hengeldruk, maar dit fenomeen doet zich ook voor op minder druk beviste stekken. Het is dus het beste om je niet vast te pinnen op geboekte successen uit het verleden op een bepaalde stek. Het principe van 'eens een hot spot, altijd een hot spot' gaat dus zeker niet op, maar dit is op bijna elk water het geval. Pasklare antwoorden kan ik wat betreft de stekkeuze niet geven, wel een aantal richtlijnen die je in je zoektocht kunnen helpen. Maar het blijft dus zoeken, al zal ervaring en ondervinding je hierbij goed van pas komen. Inzicht komt door het vissen zelf en door het nadenken over je visserij.

Trekgedrag (door de seizoenen heen)

Zijn kanaalkarpers rondtrekkende vissen of zijn ze juist sedentair? Als je het mij vraagt, een mix van beide. Een groot deel van de karpers blijft rondhangen op een bepaald stuk van het kanaal, althans ze azen mijn inziens slechts op dat gedeelte en enkel dit gegeven is relevante informatie voor ons vissers. Dat een aantal van deze karpers veel verder zwemmen zonder er te eten, daar zijn we dus nauwelijks iets mee aangezien we deze karpers daar niet zullen vangen. Het gedeelte waar ze rondhangen bedraagt dikwijls niet meer dan enkele kilometers. Dit blijkt duidelijk uit een aantal terugvangsten van karpers binnen deze regio's, daar waar deze vissen door andere vissers een eind verderop niet gevangen worden. Die terugvangsten gebeuren trouwens dikwijls op verschillende stekken, maar vrijwel altijd binnen een regio van enkele kilometers. Op andere stukken van hetzelfde kanaal doet zich dan weer hetzelfde fenomeen voor met andere vissen. Uit ondervinding blijkt dat op de door mij beviste kanalen de zwaardere vissen meestal residerende vissen zijn. Deze vissen hebben naar mijn gevoel vrij vaste aasroutes (die naar gelang het seizoen kunnen verschillen), ook op een groot kanaal. Natuurlijk zijn er ook een aantal zware vissen die wel echt over grote afstanden rondtrekken, maar dit zijn volgens mij toch uitzonderingen.

Een vrij honkvaste kanaalspiegel, hier voor het eerst boven de 20 kg

Hiermee wil ik natuurlijk niet gezegd hebben dat alle kanaalkarpers residerend zijn. Er zijn ook groepjes van karpers die echt rondtrekken. Voor mijn gevoel zijn deze karpers makkelijker (instant) vangbaar. Dit komt doordat deze vissen hun leefomgeving niet zo goed kennen als honkvaste vissen. Een nadeel is wel dat je zo'n groepje rondtrekkende vissen niet of nauwelijks kan vasthouden op een voerstek. Sporadisch worden er bij ons op het kanaal terugvangsten gemeld van karpers die meer dan 30 km verder gevangen werden dan een eerdere vangst. En dit gebeurt waarschijnlijk vaker dan dat we vermoeden, alleen weten de meeste vissers het niet van elkaar. Want vangstinfo en foto's worden (logischerwijs) niet met iedereen gedeeld.

Een ander gegeven wat zich op bepaalde gedeeltes van het kanaal afspeelt, is de voorjaarstrek. Wanneer het zonnetje het water begint op te warmen en wanneer de lichtintensiteit sterker wordt, dan verzamelen een aantal vissen zich ook op een bepaalde (meestal ondiepere) stekken. Op deze stroken kan je op het juiste moment vaak mooie vangsten doen.

Volledig los van deze voorjaarstrek, maar regelmatig wel op dezelfde stroken van het kanaal, staat de paaitrek. Maar ik heb de indruk dat deze paaitrek jaarlijks minder en minder wordt, dit blijkt trouwens uit de aanhoudende vangsten op het open kanaal, daar waar de karpers normaal (bij ons althans) in deze periode samentroepen op ondiepe stroken in afgelegen kommen of havens.

In het vroege najaar (vanaf eind augustus, begin september) trekken de vissen over het algemeen vrij goed rond en lijken de vissen verspreid te zijn over het ganse kanaal, dit is trouwens ook het geval in de periode na de paai. Op sommige momenten lijkt het dan wel dat er overal karper te vangen valt.

Aas & voermethodes

Op het kanaal voer en vis ik tegenwoordig enkel met boilies. In het verleden heb ik, niet zonder succes trouwens, redelijk wat geëxperimenteerd met particles. Maar de meeste particles zijn witvisgevoelig en het gemiddeld gewicht van de karpers lag vrijwel altijd lager dan met boilies (ook al ving ik in totaliteit niet veel meer vissen). En aangezien ik na een doordeweeks visnachtje 's morgens moet gaan werken, heb ik liever zo weinig mogelijk last van witvis. Boilies dus, meestal een mengeling van 15 mm, 19 mm en 24 mm. Aangezien er wel wat concurrentie is van andere vissers op het kanaal, voer en vis ik met kwalitatief goed (en vers) aas. Ik probeer dus een vrij attractieve boilie samen te stellen, zowel wat betreft de voedingswaarde als op het gebied van attractoren. Nu heb ik in de loop der jaren al een aantal attractoren uitgeprobeerd en bij vrijwel elke goede attractor (telkens verwerkt in een kwalitatief goede boilie), ving ik meer vissen dan zonder die attractoren maar met een gemiddeld lager gewicht. Tot zover pure logica aangezien je door een hogere (lees 'bredere') attractiviteit ook meer vissen bereikt. Dit jaar heb ik echter met een combinatie van 2 attractoren geen overdreven 'last' gehad van kleinere vissen en ving ik hoofdzakelijk vissen uit het bovenste segment van de populatie. Toeval of is er hier meer aan de hand? De toekomst zal dit moeten uitwijzen, maar ik heb er alleszins een goed gevoel bij.

Twee van de drie bekende goudkarpers waren dit jaar het haasje

Mijn voerhoeveelheid pas ik aan afhankelijk van het seizoen. Dit gaat van tweehonderd vijftig gram in de winter tot ca. anderhalve kilo in de periodes dat de vis goed los is. Waarom slechts anderhalve kilo? Zoals je hierboven reeds hebt kunnen lezen ben ik van mening dat een vrij groot gedeelte van de (zwaardere) karpers vrij residerend is. Deze vissen passeren regelmatig over de stek en weten maar al te goed dat er dagelijks wat te eten valt. Het andere deel van de vissen zijn dus de rondtrekkende vissen. Deze vissen kun je mijn inziens nauwelijks op je stek vasthouden, ook niet met vijf tot tien kilo boilies. En het is niet zo dat ik het niet geprobeerd heb. Maar als keer op keer blijkt dat ik niet meer vissen vang door meer te voeren, dan vind ik die anderhalve kilo boilies het best besteed. Het kan zijn dat je door extreem veel te voeren op het juiste moment op de juiste stek erg goede resultaten kan boeken, maar hier heb ik (nog) geen ervaring mee. Op andere kanalen zullen de karpers misschien een ander trekgedrag vertonen waardoor andere voertactieken en -hoeveelheden betere resultaten kunnen opleveren.

In het voorjaar houd ik de voerhoeveelheden vrij laag omdat het metabolisme van de karpers bij lagere watertemperaturen nog niet op volle toeren draait. Een verhoging van de voerhoeveelheid in deze periode wanneer er vis gevangen wordt, zal bijna nooit een stijging van het aantal aanbeten tot gevolg hebben. Dikwijls valt de stek zelfs volledig stil in zo'n geval. Dus steeds opletten in het voorjaar als je een stek aanvoert, je kan beter een beetje te weinig voeren dan enkele boilies te veel.

Vanaf half maart tot eind november bevoer ik dagelijks 2 à 3 verschillende stekken. Elke stek bevis ik maximum éénmaal per week, dit doe ik om elke vorm van stekdressuur zo lang mogelijk uit te stellen. Levert één van de stekken nauwelijks vis op of enkel kleinere vissen, dan wordt die ingeruild voor een andere stek. Regelmatig zal een eerder ingeruilde stek in een andere periode terug met succes bevist worden. Ik voer meestal redelijk verspreid om zo veel mogelijk verschillende vissen te bereiken. Soms wissel ik wel af door extreem compact of vrij compact te voeren om de vissen zo weinig mogelijk aanknopingspunten te geven. Ook voer ik bij het begin van een vissessie meestal evenveel als bij een normale voerbeurt, een kwestie van een vertrouwde situatie te creëren voor de vissen en zo de argwaan bij de vissen weg te houden/nemen. En vertrouwen is voor mij een heel belangrijk aspect binnen mijn visserij. Vissen die vertrouwen hebben in de situatie zijn nu eenmaal makkelijker te vangen dan argwanende vissen.

Rigsgewijs

Door het feit dat dressuurverschijnselen niet zo nadrukkelijk aanwezig zijn op grote kanalen, probeer ik steeds met een zo eenvoudig mogelijke aaspresentatie te vissen, dus een efficiënt hakende rig aangepast aan de situatie die zich op dat moment op die stek voordoet. Om er voor te zorgen dat mijn aaspresentatie ook perfect op de bodem komt te liggen, gebruik ik telkens meerdere schuimpjes per onderlijn. Ik wil er dus 100% zeker van zijn dat de onderlijn niet in de war ligt bij het inwerpen/inleggen. Een kanaalrig moet mijn inziens aan een aantal voorwaarden voldoen. Aangezien de bodem dikwijls bezaaid is met driehoeksmosseltjes en stenen, vis ik met een zeer schuurbestendige, gevlochten onderlijn. Ik houd het materiaal zo dun mogelijk om de voelbaarheid van de onderlijn te beperken, maar zal dit nooit ten koste van de schuurbestendigheid laten gaan. Wat betreft de lengte van de onderlijn houd ik het vrijwel altijd rond de 18-20 cm, uitzondering daargelaten. In het overgrote deel van mijn visserij gebruik ik de Ashima 887 maatje 8 als haak. Daarnaast gebruik ik ook de Ashima 900 maatje 8, maar deze haak gebruik ik enkel wanneer er niet hard gedrild moet worden. Omdat ik een scherpe haakpunt heel belangrijk vind, gebruik ik op een seizoen gemiddeld dubbel zoveel haken dan dat ik vissen vang. De weerhaak druk ik steeds plat met een tangetje, wat de indringing van de haak alleen maar vergemakkelijkt. Verder gebruik ik bij de Ashima 887 een stukje krimpkous met een lengte van ca. 2-2,5 cm om de haaksteel te verlengen. Het gedeelte van de krimpkous dat boven de haaksteel uitkomt wordt in een boogje geplooid om de inhaking te optimaliseren. Tevens laat ik de onderlijn langs voor door de krimpkous uitkomen omdat ik van mening ben dat de haak hierdoor nog beter draait. Bij de Ashima 900 gebruik ik slechts een kort stukje krimpkous en ook hier wordt de haak 'gestuurd/gericht' door de onderlijn langs voor door de krimpkous te laten uitkomen. De speling tussen de boilie en de haak bedraagt bij mij meestal 2,5 à 3 cm.

Een echte krachtpatser van het kanaal

Omdat ik de vissen met vertrouwen wil laten azen op het moment dat ik aan het vissen ben, hecht ik ook vrij veel belang aan de (on)waarneembaarheid van mijn complete montage. Hoewel er op grote kanalen niet zulke dressuurgevoelige vissen zwemmen als op bvb. het KK 7-8, toch probeer ik ook hier de argwaan bij de vissen tot een minimum te herleiden. De vissen kennen op deze grote kanalen natuurlijk ook wel het klappen van de zweep, maar over het algemeen is de hengeldruk er toch minder. Ik maak steeds gebruik van een lange zinkende tube die vrij strak op de bodem ligt, met daarachter een schuifloodje om de eerste meters van de lijn ook over de bodem te laten lopen. Er komt misschien ooit wel een moment dat vissen een schrikreactie gaan vertonen als ze in contact komen met tube, misschien is dit trouwens al zo op een paar harde circuitwaters, maar voorlopig is dit zeker nog niet het geval op grotere kanalen. Om te vermijden dat de rest van de lijn opgemerkt wordt door de vissen, vis ik op het kanaal meestal een heel stuk naar rechts of links om ervoor te zorgen dat de eerste 15 meter zeker over de bodem loopt. Ik gebruik altijd een schuurbestendige gevlochten voorslag en die legt zich mooi tegen de bodem. Toplood gebruik ik nooit en ik heb ook niet het gevoel dat ik het nodig heb. Bij momenten vis ik ook met volledige slappe lijnen, maar vooralsnog merk ik, op grotere kanalen althans, geen verschil in aanbeten ten opzichte van de hierboven beschreven methode. Wat betreft die voorslag, ik neem hem liever een paar meter te lang dan iets te kort, dit betekent dat de voorslag steeds langer moet zijn dan de lijn die in contact kan komen met de bodem. Hierdoor verspeel ik geen enkele vis door hoofdlijnbreuk. Ondanks het feit dat inline lood minder bewegingsruimte 'zou' moeten geven aan de vis dan een wartellood, vis ik toch steeds met wartellood. De enige reden hiervoor is dus dat ik altijd met een voorslag vis en dan is een veilig systeem van levensbelang voor de vissen en dit kan ik mijn inziens enkel garanderen met behulp van een wartellood. Wat betreft loodgewichten vis ik steeds vaker met loden van 200-250 gram. Het enige voordeel van zo'n zwaar lood dat ik kan bedenken, is dat de eerste prik harder zal aankomen en dat de karper er zich niet aan verwacht, en een onverwachte situatie kan ervoor zorgen dat de karper eerder gaat bolten (en als we met een vastloodsysteem vissen is dit de situatie waar we naar streven). Doordat kanaalkarpers (op de kanalen die ik bevist heb althans) harde bekken hebben, heeft het hardere wrikken van het zware lood volgens mij geen nadelig effect tot gevolg.

Scheepvaart

Ik ben een liefhebber van drukke scheepvaart. Waarom? Scheepvaart houdt/brengt zowel het water als de vissen in beweging. Hoe vaak gebeurt het niet dat er direct na het passeren van een schip een aanbeet volgt? In ieder geval te vaak om nog van toeval te kunnen spreken. En die aanbeet kan zowel tegen de kant als in de vaargeul komen. Volgens mij is dit te wijten aan het feit dat zo'n schip heel wat onderwaterchaos teweegbrengt, er wordt immers een enorme hoeveelheid water verplaatst. Dit zal de karper helemaal niet afschrikken, integendeel. De karpers zijn op zulke momenten volgens mij iets minder alert voor gevaar en azen wat gretiger door de gecreëerde 'chaos' wat dan weer sneller tot een misstap zal leiden.

Binnen 2 minuten na het passeren van een schip ving ik deze pal in de vaargeul

Op dagen/nachten dat de scheepvaart stil ligt, (bij ons op het kanaal bvb. tussen zaterdag 22u en zondag 22u en op feestdagen), is het vissen gemiddeld genomen minder productief gebleken dan op dagen/nachten dat de scheepvaart wel actief is. Wel is het zo dat sluisstekken op deze momenten goed bevist kunnen worden.

Verder heeft de scheepvaart op brede kanalen volgens mij bijna geen invloed op een voerstek, m.a.w. de gevoerde boilies zullen nauwelijks verplaatst worden op zo'n breed kanaal, tenzij er pal in de vaargeul gevoerd wordt waar er schepen met een behoorlijke diepgang passeren. Maar langs de kant zullen de boilies meestal goed blijven liggen. Op smalle kanalen zal de scheepvaart meer invloed uitoefenen op een voerstek, daarom ging ik op die smallere kanalen steeds voeren op momenten dat de scheepvaart minder was (meestal na 22u).

Wat betreft de stroming heb ik tot op heden vrij weinig interessante aanknopingspunten kunnen ontdekken, misschien dat de andere rotaristen hier wel een aantal zinnige dingen over te zeggen hebben. Op de kanalen die ik tot op heden bevist heb, is er van sterke stroming trouwens geen sprake. In ieder geval niet in vergelijking met de stroming waar je op de rivieren mee te maken kan hebben. Wat betreft aanbeten merk ik op het grote kanaal dat ik momenteel bevis over het algemeen geen verschil op. Op sommige stekken komt de meerderheid van de aanbeten van stroomopwaarts azende vissen, op andere stekken is dit net andersom. Hier kan ik er dus geen echte lijn in trekken. Op enkele kleinere (en smalle) kanalen die ik in het verleden bevist heb, was het zowel bij mij als bij enkele vismaten wel zo dat de meeste aanbeten van stroomopwaarts azende vissen kwamen. Het zal volgens mij steeds afhangen van welke aasroute de karpers op dat bepaalde kanaal afleggen, een andere verklaring heb ik hier niet voor.

Nog even kort over weerinvloeden in relatie tot kanaalvissen. Ik ga hier niet echt diep op ingaan omdat kanaalkarpers volgens mij niet echt 'weergevoelig' zijn. Natuurlijk zijn er weersomstandigheden waarbij de karpers beter azen dan op andere momenten (bvb. luchtdrukstijgingen en -dalingen, aanhoudend bewolkt weer met ZW-wind,…), maar ik ben ervan overtuigd dat er (bijna) met elk weertype vis te vangen is op kanalen als je maar op het juiste moment op de juiste plaats met het juiste aas aan de slag bent. Een aantal jaren geleden was ik ook zo'n visser die het weer als schuldige aanwees bij een eventuele blank. Makkelijk excuus en ondertussen weet ik gelukkig wel beter. De enige nachten dat ik echt moeilijk karper gevangen krijg op het kanaal dat ik momenteel bevis, zijn de koude heldere voorjaarsnachten (bij aanhoudende hoge druk dus). De eerste koude (vries)nacht wil het dan nog wel goed lukken, de volgende nachten echter niet. Elk kanaal heeft natuurlijk zijn eigen karakteristieken. Op een ander kanaal dat ik bevist heb, stonden die koude voorjaarsnachten steeds garant voor goede vangsten.

Tot slot wil ik nog even vermelden dat er binnen de kanaalvisserij (net als bij andere disciplines van het karpervissen) geen wetmatigheden bestaan. Het bovenstaande is allemaal gebaseerd op eigen ondervinding en ervaringen uit mijn onmiddellijke visomgeving. Aangezien ik heel kritisch ben ten opzichte van mijn eigen visserij, hoop ik ook dat deze rotary kritisch onder de loep genomen wordt. Verder hoop ik dat ik een vrij duidelijk beeld geschetst heb van mijn kanaalvisserij in al zijn aspecten. Kanaalvissen is in geen geval een 'copy-paste'-visserij, daarvoor zijn er te veel variabelen in het spel waarop je je visserij moet proberen af te stemmen.

Tot zover mijn bijdrage.

Brecht Gielen

volgende