Rot@ry Letter

15.1 Groot water in Frankrijk

vorige

De grote meren in Frankrijk hebben al menig visser tot zich aangetrokken, velen waren er succesvol. Echter een nog groter deel kwam teleurgesteld en een droom armer huiswaarts, bewijzend dat het geen makkelijke missie betreft om een groot Frans water te doorgronden.

Hopelijk kan ik in samenwerking met de drie anderen rotaristen een beeld geven over de visserij op deze grote meren. Het is onze bedoeling dat er na deze rotary een hoop lieden onder ons zijn die een goed beeld hebben gekregen over de verschillende facetten van het bevissen van de "grotere" meren in Frankrijk.

Tijdens mijn rotary zal ik proberen in te gaan op handigheden, situaties en tactieken die op meerdere Franse meren van toepassing zijn. Dit is vrij lastig omdat er toch een grote variëteit bestaat onder de "grote" verscheidene meren. Zo zijn er verschillende categorieën wateren qua grootte, moeilijkheidsgraad, diepte, bodemgesteldheid enz.

Anderzijds is het een grappig detail dat ik deze rotary schrijf in het jaar waarin ik juist heb besloten om mijn visserij wat meer te gaan beperken op wat "kleiner" water in Frankrijk en België. Echter zal ik heus wel aantal dagen mee pikken op een heuse binnenzee.

Tevens zijn twee van de drie andere rotaristen goede bekenden van mij. Daan (pikkie) en Roy hebben in sommige gevallen op dezelfde meren gebivakkeerd en soms zelf ook dezelfde stekken bevist. Dit kan nog wel eens een paar leuke veronderstellingen op gaan leveren. Ja, Roy maak je borst maar nat…

Het begin

Indien je nog nooit op een groot Frans water gevist hebt ben je erg onzeker over welke aanpak je moet kiezen. Kies ik niet meteen de verkeerde stek, ben ik wel goed voorbereid qua materiaal, is mijn aas wel goed en zo zijn er nog duizend zaken die door een ieder zijn hoofd malen.

Goed om te weten (het stelde mij persoonlijk altijd gerust), de meeste grote Franse meren hebben een prima karperbestand. Dat betekent dat er in de meeste gevallen wel een school karper in de buurt is van je zorgvuldig gekozen stek. Is dit niet zo, is het vaak mogelijk om een dergelijke school in de nabije omgeving te traceren en vervolgens te bevissen.

Voordat je vertrekt naar een groot water in Frankrijk is het altijd handig om zoveel mogelijk te weten te komen over het desbetreffende water. Indien er vrienden of collega-karpervissers al eerder op dit water zijn geweest is het verstandig om bij hun een stukje van de broodnodige informatie in te winnen. Is dit niet het geval, dan moet je een zoekslag maken in tijdschriften, boeken, op Internet of bij de plaatselijke toeristeninformatie.

Je eerste trip naar een "binnenzee" kan je niet goed genoeg voorbereiden en er zal altijd wel iets mis gaan, echter moet je dit zien als een leerpunt voor de volgende sessie.

Tip: zorg altijd voor een goed alternatief water, indien je op je eerst gekozen plek (water) niet terecht kunt door allerlei onvoorziene omstandigheden.

Twee splitsing mogelijk?

Als we bijvoorbeeld Lac Du Der en Lac Foret D'orient, Lac du Temple, Lac de Amance, Etang du Stock en Lac de Madine in onze linker hand nemen en in de andere hand stoppen we meren als Lac de Saint Cassien, Lac de Vouglans en Lac de Saint Croix. Dan hebben we absoluut nog geen indeling van meren, verre van dat zelfs. We hebben zelfs een uitgebreide variatie in huis, terwijl ik zelfs een variëteit links laat liggen door de grote rivieren niet mee te rekenen. Om mijn voorbeeld wat te verduidelijken zal ik er twee meren uitpikken en wat verschillen naast elkaar neerzetten. In het voorbeeld zal ik Orient en Cassien naast elkaar zetten. Het is niet mijn bedoeling om iets over deze twee meren te vertellen. Enkel probeer ik te laten zien welke verschillen er bijna bij alle meren zijn.

	Lac Foret D'orient	Lac de Saint Cassien
Diepte	relatief ondiep	diep
Bodemgesteldheid	zacht (modder)	hard
Aantal vissers	druk bevist	druk bevist
Grootte	+- 2300 hectare (najaar minder)	+- 550 hectare kan
Seizoensduur	april - oktober	hele jaar open

Materiaal

Voor een sessie op een groot water moet al je materiaal piekfijn in orde zijn. Je bent er tijdens een zeer groot deel van je sessie van afhankelijk.

Je moet proberen voor jezelf na te gaan wat je allemaal nodig kunt hebben, natuurlijk is dit alles erg afhankelijk van de duur van de sessie. Zit je aan de kant of bivakkeer je enkele dagen, zo niet weken op een eiland of op ander onbegaanbaar terrein?

Persoonlijk vind ik wel dat er lichtelijk overdreven wordt wat betreft het gebruik van extreem zwaar materiaal op de "grotere" meren. Natuurlijk is het in sommige gevallen geen overbodige luxe om over bijvoorbeeld een stevige "pook" van een hengel te beschikken, echter in de meeste gevallen kan je het ook wel af met een 2 ¾ hengel of een montage die je veelvuldig in Nederland gebruikt.

Deze verhalen over extreem zwaar materiaal moet je eerder bekijken op het gebied van voorslagen, onderlijnmateriaal, haken en eventueel een boot. Vaak is dit inherent aan het bodem reliëf, obstakels enz.

Zelf gebruik ik op grotere meren veelvuldig dezelfde materialen als welke ik in de Benelux inzet. Kom je een keer in de situatie dat er extreem gevist moet worden is het handig als je basismateriaal meer dan in orde is en anders materiaal bij je hebt waar het mee kan.

Weer/ weersomstandigheden/ aanpassingen

Vaak is weer één van de doorslaggevende factoren voor het wel of niet slagen van een sessie (niet helemaal waar, maar hier over straks). Tijdens je stekkeuze speelt de wind op dergelijke grote meren in de meeste gevallen een belangrijke rol.

Naar mijn idee is het verstandig als er een stevige wind staat om zeker een stek te kiezen waar deze flinke bries recht op de kant staat. Dit omdat er voldoende voedsel aanwezig is op deze plek door een lichte onderstroom, tevens beschikt het water hier over veel zuurstof.

Boot, motoren en reddingsvesten

Een vereiste op een groot water is een degelijke boot, welke stabiel is en bestand tegen golven. Je bent nagenoeg verplicht om een reddingsvest te dragen of in ieder geval in de boot te hebben. Soms lijkt het onzin maar kom je eenmaal een keer in een heuse storm terecht ben je maar al te blij dat je er een in de boot hebt liggen. Mocht je controle krijgen van de gendarmerie en geen reddingsvest in de nabije omgeving hebben kan je rekenen op een bekeuring.

Het gebruik van een benzinemotor is op de meeste grote meren (helaas) niet toegestaan. Op de meren waar je wel gebruik mag maken van een dergelijke motor, heb je een enorm voordeel. Verkassen, andere stekken bevoeren, douchen en boodschappen doen wordt een vele malen makkelijker karwei.

Op de meeste meren ben je dus genoodzaakt om een elektromotor te gebruiken. Elektromoteren zijn in principe prima hulpmiddelen tijdens de visserij op de gigantische meren in Frankrijk. Echter ligt het er wederom aan voor welk doel je de elektro gebruikt. Wanneer je in het bezit bent van een lichte elektro kan je in de meeste gevallen prima vooruit (in de categorie van 27 lbs). Is het water echter ruig, dan kan je beter in het bezit zijn van een zwaardere motor. Voor mij is een zware elektromotor absoluut een must (12volt 55lbs en het liefst 74lbs en 24 volt). Voldoende accu's in combinatie met een goede lader zijn bijna onmisbaar en vergemakkelijken tevens je sessie.

Ben je niet in het bezit van een goede boot of elektro ben je vaak genoodzaakt je stek te kiezen op een rustigere deel van het meer bijvoorbeeld in een van de vele armen. Of je moet zeker zijn dat het weer redelijk mooi blijft en een escapade op het grote deel van het water geen probleem is.

Tip: let op het weer op jouw bestemming voordat je vertrekt naar het beloofde land, op deze manier weet je al veel over de situatie in Frankrijk. Probeer tijdens je sessie ook regelmatig het weer op te vragen met je mobiel of door een vriend door te laten kijken op www.weeronline.nl en dit vervolgens door te SMS'en.

Precisie

Vaak is het op de grotere meren een zaak van verschillende factoren mee hebben om een goede sessie te hebben. Allereerst moet je dus beschikken over goed materiaal maar vooral moet het weer mee zitten en de drukte binnen de perken blijven. Verder heb je het nodige doorzettingsvermogen nodig; er zijn namelijk altijd wel wat tegenslagen waar je mee te maken krijgt tijdens een sessie.

Mocht je eenmaal een stek gevonden hebben waar de vis aanwezig is en je begint ook nog te vangen, is het noodzaak om ontzettend snel weer aan het vissen te zijn. Er bestaat namelijk de kans dat de school vissen die zich op je stek heeft verzameld snel weer weg gaan trekken. Dus hoe sneller je weer aan het vissen bent des te beter, zelf als het allemaal wat minder precies wordt. Dit geld wel uitsluitend voor meren als bijvoorbeeld Du Der en Madine en veel minder op meren zoals Cassien en weer in mindere mate Oriënt en tevens in de periodes, dat het echt los is. Waarom dit wel op het ene meer kan en niet op het andere heeft vaak te maken met de grote van de hot-spot. Op diepere manier zit je twee meter van je stek alweer meters dieper.
Nu moet je ook niet op een water als Du Der je aas 50 meter naast je stek deponeren (ach wie weet). Deze precisie kwestie vloeit voort omdat je vaak over grote kale stukken bodem beschikt en die vissen hier als stofzuiger overheen schuiven.

Tijdens het uitsluitend dagvissen op de grote meren is dit natuurlijk van veel groter belang om je aas snel weer te water te hebben. Vaak heb je te maken met korte aasperiodes, na deze aasperiodes kan het weer uren wachten zijn. Zelf heb ik deze situaties vaak mee gemaakt op de ondiepere grote Franse reservoirs in Noord- en Midden-Frankrijk.

Obstakels

Veel stekken op de grote meren zijn bezaaid met obstakels in de vorm van boomstronken, stenen, los liggende takken en mosselen. Vooral over boomstronken en takken wil ik jullie graag iets vertellen.

Boomstronken, los liggende takken
De reden dat deze obstakels vaak terug te vinden zijn op de verschillende grote reservoirs in Frankrijk is als volgt. Vroeger bestonden deze meren vaak uit een vallei met meertjes, weilanden, bossen en soms zelfs complete dorpen. Vervolgens werden dit alles opgeruimd om een nieuwe drinkwatervoorziening te creëren voor de grote omliggende steden.

Bij dit opruimen keek men alleen naar grote lijnen. Als bomen gekapt werden moest dit vaak in een kort tijdsbestek gebeuren (ze werden kort boven de grond afgezaagd). Dus indien er een paar honderd meter bos gekapt werd, bleef er een complete chaos aan stronken over. Tegenwoordig dus de bodem van vele viszones.

Nu zul je in eerste instantie zeggen als er schone stukken bodemoppervlak te vinden zijn, waarom vis je dan eigenlijk nog tussen deze heuse onder waterbossen?

Relatief simpel antwoord; voor de vis zijn deze plekken natuurlijke onderkomens en tevens bevatten obstakelstekken allerlei soorten slakken en kreeften als zijnde natuurlijk voedsel. Dus zal er altijd vis te vinden zijn in de buurt van een hoop obstakels. Anderzijds moet je jezelf afvragen op welke manier je deze stekken gaat bevissen. Natuurlijk is het niet de bedoeling dat je een ongelofelijk aantal vissen gaat verspelen tussen deze obstakels.

Natuurlijk zijn er wel een aantal tips welke je kunt gebruiken bij het vissen tussen deze obstakels, echter moet je er ook gewoon "leren"vissen. Als je bijvoorbeeld een aanbeet krijgt moet je proberen zo snel mogelijk met de boot boven de vis te komen zonder ook maar enige druk te geven alvorens je boven je stek gearriveerd bent.

Je kunt door allerlei manieren proberen je lijn boven de obstakels te houden, dit zodat je lijn ergens op half water balanceert. Gebruiksvoorwerpen hiervoor zijn piep schuim ballen lege flessen en allerlei andere drijvende voorwerpen. Dit eventueel in combinatie met een breeklijn en (bak)steen. De steen in combinatie met een breeklijn bevestigen aan een ton of dergelijk is goed te gebruiken op (hard)stromende rivieren, wanneer je met drijfvuil en of logeslagen stukken wier te maken krijgt. Bij het gebruik van de hulpmiddelen moet je echter wel rekening houden dat je niet te ver uit de kant vist, anders wordt het geheel zo goed als onmogelijk.

Mocht je eenmaal vastzitten in één van de stronken onder water moet je proberen zo rustig mogelijk te werk te gaan. Een hectische reactie biedt in geen enkel geval een uitkomst. Probeer, indien je niet te diep vist, met je hengel het obstakel aan te raken, in veel gevallen dus niet mogelijk.

Tevens kan je proberen je hengel verschillende kanten op te bewegen en op deze wijze je lijn los te krijgen uit een obstakel. Een gevlochten voorslag kan in sommige gevallen een voordeel zijn door de snijdende werking op takken en stronken. Echter is de rek weer minimaal dus een vis scheurt zijn of haar bek eerder uit.

Er zijn zeker nog een aantal mogelijkheden om je vis los te krijgen uit een obstakel, hopelijk zullen de andere rotaristen hier hun mening over geven.

Jaargetijden

Alle seizoenen van het jaar vragen om een andere aanpak op de grote Franse waters. Op deze wijze blijft het dus erg lastig om voort te borduren op ervaringen van een sessie van enkele weken of maanden terug. Deze eerder op gedane ervaringen zullen in het slechtste geval pas weer het volgende jaar van bruikbaar gehalte zijn door waterstanden, hoog en laag seizoenen enz. Hieronder wil ik een korte beschrijving geven over de jaargetijden in welke het mogelijk is de grote Franse meren te bevissen.

Voorjaar

Allereerst ben je in het voorjaar erg afhankelijk van de temperaturen in maart en april. Zijn deze aan de hoge kant, dan kun je de vissen eerder verwachten in de vele kommen en baaien van de "grote"meren (versnelde opwarming ondiep water). Wanneer de temperatuur in de eerste periode laag uitvalt, zal het iets meer tijd kosten voordat de vissen zich op de verschillende ondieptes (gaan) verzamelen .

De paai blijft lastig te voorspellen. Zo zijn er zones die ieder jaar worden aangedaan door vele verschillende soorten karpers, meestal gaat dit om de wat grootschaligere scholen. Echter is het naar mijn idee een sprookje dat vissen op een water als bijvoorbeeld Du Der kilometers gaan zwemmen voor een paaizone. Terwijl er op een steenworp afstand een schitterend onder water gelopen eiland ter beschikking is waar de vissen rustig tekeer kunnen gaan. Niet gezegd dat dit op meren waar "paaizones" in mindere maten aanwezig zijn dit niet gebeurd.

Verder wordt er vaak gezegd dat de grote vissen zich vaak als laatste hun weg naar de paaizones vinden. Dit is ook niet helemaal waar naar mijn idee, er zijn namelijk absoluut een aantal van de grote vissen zoniet de grootste, welke vrij vroeg in het voorjaar het paaigebied intrekken. Gek genoeg zijn dit niet ieder jaar dezelfde vissen. Graag zou ik hier ook de meningen van de andere rotaristen over horen. Daan denk maar eens aan de vissen van Ot op de camping (die grote schub en die twee spiegels). Roy, Ondiepe armen?

Uitzonderingen
Gek genoeg zijn er ook vissen die niet de moeite nemen om zich te begeven naar de ondiepere delen van het water en blijven "hangen" op diepte. Deze vissen paaien vervolgens af op iets diepere delen van het water, anderzijds bestaat er ook een mogelijkheid dat de betreffende vissen geen kuit meer bevatten door bijvoorbeeld ouderdom of dergelijke.

Echter, maak je dus de beste kans op de ondiepere delen van het meer, voordeel in deze periode van het jaar is absoluut dat de vissen zich snel kunnen verraden op die verscheidene ondieptes.

Aanloop naar de Zomer, Zomer

Als de vissen afgepaaid zijn en hongerig als ze zijn zich gaan verspreiden over het complete water. In deze periode is er een goede kans om deze vissen te vangen, echter wel op een "veel" lager gewicht als enkele weken voordien. De vissen zijn er namelijk op uit hun reserves weer aan te vullen om zodoende gezond te blijven. In dit geval zullen de vissen vaak iets dieper te vinden zijn als in de paai zelf, echter is het zaak om niet direct te diep te vissen.

Als de temperatuur warmer en warmer wordt, zou je zeggen dat de activiteit van onze vriend de karper afneemt. Dit is absoluut waar echter zijn ze nog prima te verschalken. Met warme temperaturen zijn karpers vaak te vinden in en om de nabije omgeving van wierbedden. De vissen liggen hier vorstelijk zonder echt last te hebben van de bloedhete temperaturen. Hier is dus een kans om de wierbedden te bevissen en op allerlei attractieve manieren een beet te ontlokken.

Op de koudere momenten van de dag kan het vangen van een aantal vissen een veel minder groot probleem zijn. Als het water gezond is en onder een niet al te grote druk staat is het vaak nog goed te doen op een zone die niet constant onder druk staat.

Een andere mogelijkheid om in de zomer "goed" te kunnen vangen is het vissen op stekken die niet of nauwelijks bevist worden. Het bootvissen overdag kan erg lonend zijn. De dagen zijn namelijk lang en tijdens de dag zijn er altijd een paar goede uren. Natuurlijk is het bootvissen gedurende het gehele jaar erg lonend op de Franse meren.

Diepere delen van de meren zijn ook ideale zomerstekken. Reservoirs bijvoorbeeld worden over het algemeen doorkruist door een diepe geul, welke nodig is bij de vidanges. Deze geulen vormen meteen de diepere, zo niet de diepste gedeeltes van een reservoir. Vissen liggen erg graag op deze plekken met warm weer, de temperatuur van het water is er vaak lager dan op de rest van het water. Verder bestaat er een kleine onderstroom in deze geulen, welke veroorzaakt wordt door de verscheidene afwateringssystemen op de grote Franse meren. Dus komt het voedsel de vissen luierend tegemoet. Deze geulen liggen bij een hoge waterstand soms wel enorm ver uit de oever, echter zijn ze zeker de moeite waard.

Vaak zijn de beste periodes in de zomer nog steeds de periodes wanneer het weer een stuk minder is. Iedere zomer zijn er een aantal dagen dat het weer gedurende een paar dagen inklapt, dit is de periode dat je serieus je slag kunt slaan.

Najaar

Het najaar is een periode dat ik zelf graag op de grote Franse meren vis, de hitte is over en de rust is wedergekeerd. Bijkomend voordeel is dat op de reservoirs het water aan het zakken is dus het wateroppervlak wordt een stuk kleiner, wat weer meer vis per hectare betekent.
Ook het natuurlijke voedsel raakt grotendeels weg. Met het zakken van de waterstand vallen verscheidene wierbedden droog, welke voorheen krioelden van het natuurlijke voedsel. Dus zullen de vissen zich ergens anders moeten voeden.

Nieuwe stekken komen er dagelijks bij in de vorm van drooggevallen plateaus en andere oeverzones die voorheen niet of nauwelijks begaanbaar waren. Eigenlijk is dit de visserij die je normaal vanuit de boot doet gedurende de rest van het jaar, op plekken waar je normaal niet kan komen.

Net als net na de paai gaan de vissen weer grondig op zoek naar voedsel om te gaan hamsteren voor de naderende koude maanden. Bij deze zoektocht is het verscheidene malen mogelijk de vissen aan de vinnen te komen vaak nog op een "top" gewicht ook. De geul die in de zomer nog op honderden meters uit de kant lag komt nu binnen handbereik.

Vaak groeperen de vissen zich weer in wat grotere scholen en trekken vervolgens massaal door geulen en over plateaus. Op deze situatie doelde ik overigens eerder in mijn rotary met het snel terugbrengen van je haak aas. De scholen zijn vaak zo groot dat het bijna onmogelijk is de school vast te houden.

Op sommige wateren zullen de vissen niet meteen voor het diepste gedeelte van het meer kiezen, maar voor een veilige ondiepte in een lekker zonnetje, altijd het proberen waard dus. Persoonlijk heb ik dit pas een paar keer meegemaakt. Echter is het een optie, voordat je tijdens een "blanksessie" weer huiswaarts gaat, zonder een ondiepe baai te hebben geprobeerd.

Veel punten niet behandeld

Terwijl ik mijn rotary na zit te lezen kom ik tot de conclusie dat er nog best een aantal punten zijn die ik niet volledig heb behandeld of waar ik zelfs totaal niet over gerept heb. Dit komt deels omdat het een ontelbaar grote rotary bedraagt met veel verschillen in de grote wateren.

Misschien kunnen we in een later stadium nog eens een rotary doen waar we één voor één de verschillende watertypes gaan bespreken.

Gelukkig komen er na deze bijdrage nog drie andere rotaristen aan het woord, welke het grootste deel van de ontbrekende onderwerpen zullen aanvullen of opnieuw zullen aansnijden.

Om af te sluiten wil ik nog wat vertellen over voer.

Aaskeuze's/ Boilies/ Voeren

Zelf ben ik iemand die graag veel voer gebruikt op de grote meren in Frankrijk. Bijna in alle gevallen zijn dit nog boilies ook. De reden dat ik voor bijna uitsluitend boilies kies heeft te maken met dat ik zo min mogelijk bijvangsten in de vorm van witvis wil doen. De brasems en andere kleinere vissen kunnen is sommige gevallen je stek verpesten, voordat er een school karpers neerstrijkt. Verder betekent een brasem in een goede periode tijdverlies.

Veel mensen maken zich altijd druk om welke boilie ze mee moeten nemen naar grote meren in Frankrijk. Qua merk en prijs per kilo boilies, zou ik me persoonlijk niet te snel druk maken. Geloof me je komt verder met een boilie van een iets mindere prijsklasse waarvan je meer kilo's mee kunt nemen, dan met een boilie van vijftien euro de kilo. Je moet namelijk op een groot oppervlak de aandacht van de vis gaan trekken. Hiermee wil ik niet zeggen dat de eerste de beste boilie van welke kwaliteit dan ook vangt. Wil je toch een hoop geld uitgeven voor die duurdere boilie, geen probleem.

Op de grote meren is het vaak zaak om de vissen te vinden, deze vervolgens bekend met je aas te maken en daarna een poging te wagen om deze vis(sen) te vangen.

Een tactiek die ik bijna uitsluitend nog gebruik op de grote Franse meren is het aanvoeren van verschillende stekken en deze vervolgens beurtelings af te vissen, terwijl de andere stekken weer aangevoerd worden. Over deze tactiek wil ik niet te ver uitweiden omdat er legio aandacht aan wordt besteed in de verschillende uitgaven van de karpermagazines

Hopelijk hebben jullie wat kunnen opsteken van mijn bijdrage aan deze rotary, nu is woord aan de volgende drie rotaristen, succes heren…

Tekstuele correctie: Patricia Bos

volgende