Rot@ry Letter

15.4 Groot water in Frankrijk

vorige

Na een kilometer zeulen door het bos komen we aan bij het water. Vorig jaar hadden we hier ons eerste Frankrijk-avontuur. Het is al laat in de avond en we moeten snel uitpakken om te vissen. Plots zien we een roeibootje, met een stevig voerende Fransman. Als hij ons ziet, meldt hij driftig dat nachtvissen verboden is. Hadden we het jaar ervoor geen last van. Het vermoedelijke doorbelgedrag van de Fransman doet ons besluiten om de hele bende weer terug te sjouwen naar de auto. Niet nachtvissen…Dan kunnen we beter weggaan. Maar waarheen? We besluiten in het bos, bij de auto te overnachten. De volgende ochtend zouden we naar een water gaan, waar je zeker weten mag nachtvissen. Ergens diep in de nacht verschijnt er een felle zaklamp, met de voorkant gericht op onze slaperige ogen. De eigenaar van de lamp blijkt een soort van controlefiguur, vergezeld door de gendarmerie. Ze weten ons in Duits en Frans te vertellen dat er op en rond het etang van alles niet mag. We geven aan om die reden de komende ochtend te vertrekken en dat het daarom onnozel is om nu nog op de camping te gaan staan. We beloven vroeg weg te gaan en mogen daarom blijven liggen. Niet lang daarna, bij het aanbreken van de dag gaan we op weg naar Lac du Der.

Eerste Frankrijktrip, 1996

Het begin

Zoals bij vele andere vissers waren mijn eerste ervaringen op groot Frans water, wat de vangst betreft, een tegenvaller. Toch moet je zo'n eerste bezoek in het juiste perspectief plaatsen. Lief en onschuldig als we toen waren, reden we voor onze tweede trip met een zeer beperkte kennis en voorbereiding naar het brute Lac du Der. Een kunststof bootje geleend, een fishfinder gehuurd en alle vier van onze laatste centjes een Rod Hutchinson bivydome gekocht.

De eerste blik over het water is onvergetelijk. Hoe moesten we hier in vredesnaam karper vangen? Waar moeten we beginnen? In het toeristenhuisje was een zwoelsprekend Frans femmetje, die ons aan een vergunning hielp. Op een mooie plattegrond stond netjes aangegeven waar de zones voor het nachtvissen waren. Snel zagen we de 'op papier' fraaie stekken en we zouden aan de waterkant de meest fraaie kiezen. Aan het water bleek een andere aanpak noodzakelijk. De enige plek die nog vrij was snel bezetten, voordat de volgende kwam.
Vervolgens de tentjes opzetten en de bodem met de fishfinder afzoeken naar goede stekken. Maar waar waren die kuilen, taluten, obstakels en andere theoretische hotspots? Binnen het bereik van onze molens was het niks anders dan een kale, lafjes aflopende vlakte. En vissen zag ik al helemaal niet op het schermpje, laat staan het grootste symbooltje. Ik weet nog goed dat ik in het donker net zo lang over de voerstek bleef peddelen tot ik een piepje kreeg van het kleinste symbool. Voor het geval ik er één zou missen had ik het fish-alarm op 'on' gezet.

Lief en onschuldig, 1997

De harde realiteit was na een week ploeteren visloos naar huis. Net als de meeste andere honderden karpervissers van die week. Op een enkeling na werd er niks gevangen. Iedereen maar zeggen dat je niet veel moest voeren, omdat de vis nog niet los was. En diezelfde iedereen zag ik de ene na de andere emmer leeg storten. Maar wat een ervaring. Vissers uit allerlei landen. En die Engelsen, die hun tenten al achter ons gingen opzetten, terwijl wij nog anderhalve dag bleven vissen.

Planning

Vandaag de dag kan er in de voorbereiding al veel meer. Zowel Arjen, Martin als Roy hebben het over het belang van het van tevoren verzamelen van informatie. Ook ik ben van mening dat er vooraf veel te winnen is. De kansen op goede resultaten nemen zeker toe bij diegenen die hun huiswerk goed gedaan hebben. Daar moet ik overigens wel bij zeggen dat de te verwachten resultaten afhankelijk van je persoonlijke doelstellingen heel verschillend kunnen zijn. Moet je bescheiden inzetten en blij zijn als er überhaupt vis op de mat komt? Wordt het tijd dat je ook eens een keer meerdere vissen boven de 10 of 15 kg gaat vangen? Of ga je voor de kans op een vis boven de 20 kg?

Er kan nogal verschil zitten in je verwachtingen van een sessie. Voor mij was bijvoorbeeld na de eerste aanblik van Du Der de doelstelling om vis op mat te krijgen. En ik moet zeggen dat deze doelstelling in de loop der jaren steeds terugkomt in mijn visserij. Niet alleen met de verschillende grote Franse wateren, maar ook met wateren in Italië, Spanje en andere landen die naar ik hoop nog aan de beurt gaan komen. Dit is een letterlijke en figuurlijke grensverleggende drang om karper te vangen in relatief nieuwe en onbekende gebieden.

Houd dus zeker in het begin rekening met je persoonlijke doelstellingen. Zorg dat het reëel blijft en niet teveel gefocust is op enkel de korte termijn, het aantal vissen en de kilo's.

Jaargetijden en het weer

Ar, Martin en Roy beschrijven de jaargetijden en weer of weersomstandigheden. Ik bundel deze en ga per jaargetijde in op enkele zaken van de verschillende rotaristen.

Winter

Mijn buitenlandse wintersessies tot nu toe heb ik nog nooit specifiek gericht op groot water, maar meer op warmwatercentrales en kleinere etangetjes. Overigens niet met al te veel succes. Toch ben ik er van overtuigd dat groot water lonend kan zijn. Investeren is het middel. Maar het ene grote water is het andere niet. Aangezien ik meermaals heb moeten ondervinden dat mijn Franse vroege voorjaarspogingen op groot water te vroeg bleken te zijn ingezet, liet ik de winter helemaal liggen. De tip van Martin over de lage waterstand is een handige. Mocht je de kans hebben, dan is het een aanrader om eens met laag water naar je Lac te gaan. Het kan je verklaringen geven achteraf en aanzetten tot weloverwogen strategieën voor komende sessies.

Laag water geeft de bodem bloot

Het is overigens mooi om te lezen hoe in het geval van Roy zelfs de winter vis kan opleveren. Er zijn inderdaad wateren waar het ook in de winter mogelijk is. Maar neem van mij aan dat het rendement pas komt na veel investeren, om de combinatie van een water en het gedrag van de vissen te doorgronden. Roy gaat in de winter natuurlijk niet over één nacht ijs. Respect daarvoor.

Lente

Het vroege voorjaar kan vaak erg stug zijn. Het weer is soms nog redelijk guur en nat. Maar de eerste zonnestralen zijn feller en krachtiger dan in Nederland. In deze tijd is de heersende windrichting erg belangrijk voor het weertype. Bedenk goed dat uren zon(licht) veel doet met het water, soms zelfs bij nog koude temperaturen. Na een paar matige voorjaarsessies heb ik er enkele jaren voor gekozen om de grote Lacs wat meer tijd te geven om op te warmen. Er zijn namelijk tijden in het voorjaar dat je schijnbaar niks fout kan doen. Deze tijden zijn niet van lange duur en lijken toch wel zone gebonden. Het voortborduren op ervaringen van eerdere jaren en andere wateren is voor mij leidend. Flexibele voer- en visstrategie zijn daarbij richtinggevend.

Stevige wind op de kop

Even extra aandacht voor de ervaringen van Ar. In zijn 'red bull-enthousiasme' is hij er meerdere jaren achtereen in geslaagd om bovengemiddeld goed te vangen in het vroege voorjaar. Dit gebeurde op momenten, waarop ik destijds dacht dat het nog te vroeg in het seizoen was. Indien je, zoals hij, er toch in slaagt de vis te vinden en te vangen heb je gewoon gelijk.

Na de kansen rond de paai, gaat een groot gedeelte van het bestand zich weer verspreiden over het water. De concentratie neemt dus af. Meestal is het weer inmiddels wat stabieler. Mochten temperatuur, korte broek en zonnige dagen hoog op je prioriteitenlijstje staan (het is voor velen ook vakantie, toch?), dan is deze periode luxer. En weet, dat het voorjaar in het zuiden van Frankrijk al een stuk eerder begint dan in het noorden. Dit geldt nog meer voor Spanje en (het midden van) Italië.

Zomer

Franse zomers kunnen bloedverziekend heet zijn. Niet te kinderachtig. Persoonlijk zit ik dan liever in de schaduw dan in de zon. Uitzondering hierop is de zon in combinatie met water. Zomerse sessies met een beetje keutelen langs de oevers en af en toe kopje onder kunnen heerlijk zijn. Ik herinner me echter één sessie die wellicht iets te zomers was. Die week was het smerig heet. De zaterdag dat ik aankwam, kreeg ik m'n dorst gewoonweg niet aangedronken. Liters water en varianten daarop gingen trechterwaarts. Ik viste die week met de door Roy genoemde Franse modderliefhebber. (Ik zie hem nog gaan. Hij nam een lange aanloop voor zijn buikschuiver. "Ik wil een 'Ver spoor'…". Nuttig, begreep ik uit het verhaal). Over modder hadden we tijdens die hete sessie niet te klagen. Vanwege het rap zakkende water van het Lac stond alles in de blubber. Al snel bleek blote voeten de enige oplossing. De fraai gekleurde teennagels bleven een half jaar zichtbaar, als aandenken.

Lekker in de zomer…

Als tips voor hitte geef ik het volgende mee. Aanvullend op Martin, zorg voor voldoende vocht, ook (of vooral) zonder alcohol. En in de extreme gevallen kun je je lichaam koel houden door regelmatig in het water te liggen. Hierdoor zul je veel minder dorst hebben. En reeds door Arjen beschreven, de goede kansen tijdens de 'slechte tijd' in de zomer. Je hebt elke hete zomer wel eens enkele dagen of een week, dat het weer omslaat van zonnig en bloedheet, naar koel(er) met wind en buien. Als je de kans hebt, maak er dan gebruik van.

Herfst

Wellicht in theorie de meest nuttige tijd. De winterbuik is in de maak. Mijn ervaring dat de (late) herfst duidelijk meerdere gezichten heeft. De eerste gedachte bij herfstweer is harde wind, afnemende temperatuur en pittige buien. Bij de planning van een najaarssessie kan het uiteindelijk heel ander weer zijn dan vooraf gedacht. Zeker in de binnenlanden van Frankrijk kan het weer in korte tijd enorm omslaan. Van doorslaggevende invloed is in deze tijd meer dan wanneer ook de windrichting. Met zachte wind uit het zuiden, voelt alles nog heerlijk (na)zomers. Draait de wind naar zuidwest of west, dan kan het zo maar flink gaan waaien en doen herfstbuien volop mee. Gaat de wind vanuit de oosthoek waaien, dan kan plotseling net zo makkelijk de nachtvorst intreden. Gekoppeld aan deze windrichting lijkt het aasgedrag. Waar het bekende stormachtige herfstweer de nodige kromme stokken kan bezorgen, is me ook opgevallen hoe het nazomerweer tot luxueuze resultaten kan leiden. Dit in tegenstelling tot de winterachtige taferelen.

Puzzelen

Onder dit kopje wil ik in gaan op hetgeen Roy omschrijft als puzzelen. Alle drie de rotaristen hebben het hier terecht over. Op groot water is het meer dan nuttig om een zo compleet mogelijk beeld te krijgen van verblijfplaatsen, trekroutes en aastijden. Dat kan per seizoen verschillen. Zo kan het makkelijk voorkomen dat je bepaalde zones van een Lac een groot gedeelte van het seizoen visloos zult aantreffen. En slechts enkele dagen of weken kan de vis zich massaal op deze zones ophouden, of langs een bepaalde route trekken. Dan kan voor een sessie het verschil tussen alles en niks dicht bij elkaar liggen.

Na nuttig puzzelwerk

Eerst het verzamelen van informatie, zowel van de ervaring van andere als van jezelf. En dan begint het puzzelen, waarbij bruikbare stukjes langzaam een geheel gaan vormen. Vervolgens het leggen van verbanden. Één van de sterke punten van Arjen. Gekoppeld aan (nu al) veel ervaringen, maakt dat van hem een handige puzzelaar.
Ondanks dat elk water anders is, zijn er tal van gelijke puzzelstukjes. In mijn visserij probeer ik altijd de strategie al vissende aan te passen. In het begin kies je meer voor spreiding en variatie en naar gelang de actie, volgt een reactie. We zijn tijdens een sessie continu bezig met het inspelen op de situatie en het aanscherpen van tactiek en techniek (Roy, over techniek gesproken. Ook al kan ik met rechts een aardig balletje trappen, m'n linker heeft de voorkeur).

Het leggen van verbanden en het vinden van patronen maakt het mogelijk om effectiever en efficiënter te vissen. Één aanbeet van bijvoorbeeld een bepaalde diepte zal mij niet doen besluiten om alle vier de hengels op de betreffende diepte te laten landen. Indien er meerdere volgen, wil ik zeker overwegen om in plaats van volledige 'spreiding' enkele veranderingen toe te passen in de richting van (in dit geval) de diepte van de 'vanghengel'. Maar ook weer niet gelijk alle stokken. We kunnen in veel gevallen beschikken over vier hengels. Komt die 'bak' net van die afwijkende hengel?

Puzzelen in andere landen

Voor een groot deel is vissen een universele aangelegenheid. Vele grote meren in Frankrijk hebben sterke overeenkomsten. Maar deze overeenkomsten zijn er ook met meren in bijvoorbeeld Italië en Spanje. De inmiddels verzamelde puzzelstukjes gaan gewoon mee in de rugzak. Één van de grote meren die ik in Italië heb bevist, was zeker in het begin te vergelijken met groot Frans water. En dan zelfs met water waar niet of nauwelijks sprake was van dressuur. We visten relatief eenvoudig, zoals dat in de beginjaren van Frankrijk ging. De vissen trokken in scholen en wij wachtten ze op met grote voerplekken. Dat kon soms enkele dagen duren, maar de springers en aanbeten kwamen in redelijke aantallen.

Groot water in Italië

En wat Spanje betreft, daar valt ook nog van alles te puzzelen. Roy vroeg in zijn bijdrage of ik in wilde gaan op (voeren op) Spaans groot water. Tot nu toe heb ik één keer op een stuwmeer gevist en twee keer op de Ebro. Op het betreffende stuwmeer werd nauwelijks gevist op karper. Na wat handmatig peilwerk heb ik daar wat boilies en blikmais gevoerd. Na drie keer kort vissen ving ik wat visjes op blikmais. Wellicht heeft de maagdelijkheid van het water daar mee te maken.

Op de Ebro heb ik op twee verschillende stukken gevist. Hoewel het oorspronkelijk een rivier is, heeft het vandaag de dag veel weg van een stuwmeer. Middels grote dammen wordt de waterstand geregeld. Het stuk bij Mequinenza wordt druk bevist door karper- en meervalvissers. Mede door veelvoudig voeren van pellets zijn de karpers daar aardig doorgegroeid. Er zit veel karper en stevig voeren kan. (zie ook artikel in de KW nr. 47). Het andere stuk, boven de stuw heb ik afgelopen april voor het eerst bevist. De nadruk lag voor ons op meerval. Dit stuk is vele malen groter en bevat ook vele malen meer karper. Wel is het gemiddeld gewicht laag. Er zijn ook wel 15 kg + karpers gevangen, maar dan zul je denk ik wel door een berg kleintjes heen moeten werken. Misschien zijn er mogelijkheden met de manier van voeren en aaskeuze. Naar het schijnt zijn de wintermaanden beter voor de grotere exemplaren.

Geluk op groot water

Tot slot

Tot zover mijn bijdrage. In vier delen hebben we invulling gegeven aan deze rot@ry 'Groot water in Frankrijk'. Om niet te veel in herhaling te vallen heb ik me beperkt tot enkele punten van mijn voorgangers. Hier en daar iets aangehaald, omdat het in mijn ogen belangrijke zaken zijn. Ook heb ik aansluitend op enkele onderwerpen iets toegevoegd en een kleine verdiepingsslag gemaakt. Ik hoop dat jullie er iets mee kunnen en dat we, in welke mate dan ook een bijdrage hebben kunnen leveren aan het vergroten van jullie hobbygenot.

Veel plezier, aan het grote water!

Daniël van Dijk

Tekstuele correctie: Patricia Bos

volgende