Rot@ry Letter

16.0 Inleiding Wintervissen

vorige

De foedraal word weer in de schuur gezet. De schoenen worden uitgeklopt en op de deurmat gezet. Nog met de jas aan en de "eeuwige" blauwe muts op het hoofd zet ik een bakkie warme dampende koffie. Ik plof neer op de bank en kijk op de klok aan de muur. Ik heb nog 2 uur en dan moet er weer gewerkt worden. Ik denk terug aan de ochtend. Man, man, man, wat was het koud. Het eerste half uur ging nog wel, de warme koffie van de ochtend deed nog zijn werk. Na een 45 minuten koude tenen. Na een uur koude tenen, koude oren en een snotterende neus. Na anderhalf uur een tik op de top gevolgd door een zakker op de rechtse stok, die onder de struik ligt. Ik pak de ijskoude stok van de steunen en draai de lijn weer op spanning. Aan de andere kant van de lijn voel ik weerstand. In alle rust buigt de hengeltop richting de vis. Enkele centimeters lijn wordt van de spoel getrokken, bij die enkele centimeters blijft het ook. De vis biedt niet veel weerstand en komt meter voor meter mijn kant op. Na enkele minuten kan ik het net onder een goudkleurige ijskoude schubkarper schuiven. De vis wordt geschat op een pond of 15. Ik bekijk de vis een aantal seconden op de onthakingsmat. De schubben kleuren goud in het waterige winterzonnetje en de vinnen diep oranje. De wintertijd kleurt deze vis fijner dan ooit. De karper wordt met alle zorg weer teruggezet in het ijskoude water. Ik kijk de goudkleurige vis nog even na in het kristalheldere water en besef weer eens wat het vissen in de winter zo bijzonder maakt. Ik staar nog even naar het water en kijk nog eens links en rechts naast mij. Aan het einde van het weiland aan de bosrand zie ik een paar donkere schimmen. Een aantal meters voor de donkere silhouetten zie ik een haas die met een geslaagde poging over een slootje springt. Ik draai mij om en volg het schouwspel nauwlettend vanaf de waterkant. Een harde doffe knal die weergalmt in de kille ijskoude omgeving. Het geblaf en het gejank van de zenuwachtige jagershonden brengt mij wat kippenvel. Een aantal seconden later zie ik dezelfde haas met spoed een aangrenzende struik inschieten. Ik bekijk de haas nog even van een afstandje. Het arme dier ligt diepgebukt met zijn oren in het verlengde van zijn rug onder de struik. Het diertje kijkt mij angstig aan. " Goed zo" , fluister ik hem toe. Het diertje sluipt waakzaam verder de struik in. Aan het einde van het weiland zie ik de jagers in alle stilte wegtrekken door de slierten van mist.

Ik loop terug naar het water en vind het voor deze winterse ochtend wel mooi geweest .Na het pakken van mijn spullen gooi ik nog wat bollen onder de struik. Morgenvroeg kom ik terug, tenminste, als ik zin heb.

Roy Alofs met een ijskoude schub

Wintervissen.

De rotaristen die aan bod komen in deze KWO Rotary letter zullen tal van onderwerpen behandelen. Ze zullen samen een beeld vormen van de wintervisserij, doormiddel van een variatie aan onderwerpen. Wat maakt het wintervissen nou zo bijzonder? Waar dient men rekening mee te houden in deze tact van visserij? Is het statisch vissen in dit seizoen wel lonend? Op de laatste vraag zal er een antwoord komen. Rick Van Derks laat ons zien hoe hij de karpers belaagd met het "pennetje" in deze koude wintermaanden. Rick is een ervaren penvisser en doet dit het hele seizoen door. Hij laat zich niet uit het veld slaan door de winterse elementen.  Kees Vaags beschrijft zijn mening en visie met betrekking tot het vissen in de winter. Marijn Ham zal inspringen op de onderwerpen van de voorgaande Rotaristen. Hij zal tevens ons laten lezen wat zijn eigen ervaringen zijn.

Namens Bart en mij wensen wij jullie veel leesplezier.

Roy Alofs

volgende