Rot@ry Letter

3.2 Voeren, winter, rigs, pop-ups, soaks en dips

vorige

In deze bijdrage wil ik het weer eens wat meer over het vissen zelf hebben. Voor mijn gevoel heb ik wel genoeg 'gemekkerd' over openbaar maken van wateren, commercie, betaalwateren fotomanipulatie etc. Wordt er nog wel gevist door deze Rotarianen? Eén ding is zeker, de voorgaande punten hebben veel discussie losgemaakt en hebben zo hun (kleine) bijdrage gegeven aan discussies die tot ver buiten de grenzen van dit internetmedium gevoerd zijn. Het zou onjuist zijn om nu deze discussie hier weer ten toon te spreiden. Dan hebben we het weer over 'randzaken' en niet over het vissen zelf. Ik houd dus wijselijk mijn mond en tuur af en toe, bijtend op het puntje van mijn tong, maar naar m'n schoenen. Ik ga maar eens wat 'karpertaal' in mijn eigen bijdrage kieperen, dat lijkt me veel verstandiger. Lekker een beetje keuvelen over rigs, aas en andere aangelegenheden.

Net nu juist wanneer de koude tijd gaat aanbreken zal ik beloven hier en daar een klein zijstapje te maken, met de koude tijd in het achterhoofd. Wat kan ik verder nog melden? Wel, we hebben een nieuwe vaste plek aan deze RL toegevoegd en deze wordt ingenomen en volledig verzorgd door Raymond van Keerberghen en Daniel van Dijk. Welkom jongens en veel plezier toegewenst! Ook hebben we binnen deze derde RL een gastrotarist gevonden in de vorm van Andre Akkermans. Zijn bijdrage leest u al in de volgende update. Ook voor de komende RL's hebben we weer enkele 'grote jongens' weten te strikken, blijft u dus deze Rotary Letter in het vizier houden deze winter. Veel leesplezier en tight lines!

Gedachten over rigs
Wel dat is nou een lekker keuvel puntje. Ik zie bij Gabriel en Frank weer een totaal andere rig beschreven en hun persoonlijke visie d'r achter. Prachtig is dat hé, iedereen doet het gewoon lekker op z'n eigen manier. Geen karpervisser is geloof ik hetzelfde, iedereen heeft wel weer een andere insteek en gedachten achter zijn 'eigen' rig. Een goede zaak, want argeloos copiëren is mijnsinziens net even iets te gemakkelijk. Begrijp me niet verkeerd, het kan prima uitpakken, maar vergeet dat geen enkel water hetzelfde is. Geen enkele karper trouwens ook. Ik heb me in het verleden al eens uitgelaten over rigs en het leek me dan ook verstandig hier niet in herhaling te gaan treden. Da's allemaal veels te saai en bovendien heb ik daar zelf ook weinig zin in. Het komt dus goed uit dat ik afgelopen seizoen een totaal andere rig heb gebruikt dan de jaren ervoor. Ik dacht dus ook om daar eens wat meer over te vertellen. Verwacht niks bijzonders, geen fancy top-of-the-pop-rig, maar gewoon zo'n onvervalste standaardrig welke iedereen zonder strikdiploma nog prima kan knopen.

In het verleden heb ik al geëxperimenteerd met de stiff-links en via wat omzwervingen ben ik hier weer bij teruggekomen, dit mede omdat enkele kameraden me weer wisten op te warmen voor de stiff-rig. Laat ik eerst eens vertellen hoe de rig eruit ziet. Wel ik gebruik hiervoor amnesia clear, 9.1 kg, roundbend haakje maatje 6, met een 'gezette' punt en een oogje wat iets naar achter staat. Met de no-knot maak ik deze haak vast en de hair wordt gewoon doorgeknoopt. Een stijve onderlijn en een stijve hair dus. In veel verhalen over een stifflink, ook in Franks RL, lees ik over een soepele hair want dan kan de haak beter draaien?? Wel dat weet ik nu net niet zo, wel beweegt de boilie zich totaal anders als met een stugge hair. Echter de praktijk wijst me niet uit dat ik mijn hair soepel zou moeten maken bij de stifflink, dus ik vis vrolijk door met de stijve hair. Ik weet het, 'tis geen gezicht, maar over dat visuele aspekt moeten wij ons maar 'heen zetten'. Praktijk is tenslotte de belangrijkste leermeester. Waarmee ik niet wil zeggen dat de soepele hair minder zou zijn. Ieder zijn meug, zullen we het daar maar op houden? Bijkomend voordeeltje van de stijve hair, je gooit 'em niet in de knoop.

Een kleine insteek, met de stugge onderlijn en de stugge hair ving ik relatief meer witvis afgelopen winter dan met een soepele. Voor mij een teken dat de onderlijn lekker 'op scherp' staat en dat wees het afgelopen seizoen ook uit. Ik ving bijna al m'n vissen op deze onderlijn en ook enkele van m'n maatjes deden er spectaculaire dingen mee. Of het nu in Nederland was of op Cassien, deze standaard onderlijn bewees z'n vangkracht. Op Cassien hebben de vissen toch al het nodige gezien, dus wanneer ik daar nog wat beet weet te krijgen op m'n rigje, zie ik dat als een extra positieve opsteker. De lengte varieerde van 8 tot 12 cm, maar da's geen wet van meden en perzen hé. Ook grote boilies, 25/30mm, vis ik met deze rig en haak. Alleen maak ik dan de (stijve) hair wat langer. Op de bijgeleverde foto zie je 2 rigs liggen welke ik op Cassien heb ingezet. De rigs werden enkele tijd geweekt om de boilies wat zachter (lees ook; attractiever) te maken. Nu moet ik zeggen dat dit alleen mogelijk was omdat de kreeftenpopulatie deze zomer wat minder uitgebreid aandacht had voor boilies. Waarschijnlijk zaten er een stuk minder dan anders, want normaal zijn zachte(re) boilies op Cassien een ramp met kreeftjes.

In een artikel van Piet Vogel voor de Karperwereld schrijft Piet over zijn bevindingen met de stifflink en maakt met behulp van de nodige foto's duidelijk wat hij wil zeggen. Vooral de driekamerknoop kende enige tijd mijn aandacht. Al voor het verschijnen van de bewuste Karperwereld stonden Bertil en ik tijdens de Visma aan Piets mouw te trekken en gaf deze amicale Amsterdammer ons de nodige knooples. Vooral was ik onder de indruk van die kleine 'loopjes' met die ringetjes, het zag er fantastisch uit. Echter voor een a-technische nitwit als ondergetekende een ramp, ik kan namelijk nog amper mijn veters strikken. Laat staan in het donker zo'n rig te knopen. Ja, ik weet het. Je moet je rigs ook netjes thuis voorknopen, maar tja als ik niet vis dan vis ik ook echt niet. Ik ben er gewoon niet de persoon naar om thuis een avondje rigs te zitten knopen. Dat doe ik liever aan de waterkant, want daar is alles toch altijd anders dan thuis. Ik knoop dan ook mijn rigje 'vers' voordat ik hem inzwiep. Dan kan ik mooi op de actuele situatie ter plekke inspelen en de juiste rig knopen. Want er is een waarheid als een koe, heb je pop-up rigs, dan wil je zinkend vissen, heb je soepele onderlijnen, dan wil je een stijve onderlijn, heb je een korte hair dan wil je een lange….ach u kent dat vast wel..

Concluderend, als je zelf wat technischer onderlegd bent, kijk dan zeker eens naar het artikel van Piet. Voor mezelf voldoet de super standaard onderlijn ook nog steeds prima.

Pop-ups, een schone zaak? Nieuw onderwerp
Frank haalde in zijn bijdrage het gebruik van pop-ups aan, witte pop-ups nog wel. Hiermee doelde hij in mijn ogen op de zichtbaarheid van ons aas overdag, nietwaar Frank? Nu weet ik dat jij afgelopen seizoen op een dressuurput hebt gevist Frank en je moet toch weten dat die ene spiegel welke je daar wilde verschalken toch nimmer op pop-ups wordt gevangen. Verklaar je dus eens nader Frank, want deze informatie was ruimschoots voorhanden? Je had dus blijkbaar een goede reden om je witte pop-ups uit de kast te halen. Had dat soms iets te maken met de vissen welke in en uit de sloot trokken? Probeerde je deze actieve vissen middels witte pop-ups naar beneden te krijgen? Ik ben ter dege van mening dat visueel opvallend aas je zeker in den beginne meer vis opleverd, maar toch op dressuurwater betaal je mijnsinziens sneller je tol. Dan praat ik nog niet eens over die meerkoeten en kuifeendjes welke tegenwoordig overal rondzwemmen….

Zelf ben ik nooit zo'n enorme fan geweest van pop-ups, maar soms zet ik ze nog wel eens in. Juist niet op wateren met een modderbodem, maar meer op die normale bodems. En dan ook nog alleen om een loeischerpe Tiemco (D-rig) haak beter aan te bieden. Bijzonder onder de indruk van pop-ups ben ik dus niet, maar verandering van spijs doet eten. Vist iedereen met liggend aas, probeer dan zeker eens een hengeltje met een pop-up. Een ander fenomeen is de zogenaamde zipp-rigs. Lange onderlijnen met pop-ups welke soms meer dan een halve meter boven de bodem worden aangeboden. Zelf heb ik hiermee geen ervaring, is er iemand welke hier misschien iets meer over weet vanuit zijn eigen praktijk? Met name van Dave Lane en kornuiten lees je nog wel eens iets over deze manier van vissen, in Nederland hoor ik er echter weinig over. Nog iets over pop-ups, rol deze zeker zelf. Met name wanneer je op grotere dieptes gaat vissen neemt de druk onderwater toe. Per 10 meter diepte ongeveer 1 bar heb ik me laten vertellen. Ik kan me dus voorstellen dat een simpele pop-up zonder kurkenballetje niet meer 'overeind' gaat staan. Maak dan dus voor de zekerheid zelf je pop-ups. Neem het kurkenballetje zo groot mogelijk t.o.v. de boiliediameter en gooi door de (pop-up) mix wat extra egg-albumine voor de taaiheid. Dat zorgt ervoor dat de pop-up beter 'heel' blijft.

Voeren
Wel heel simpel gezegd, ik heb er weinig ervaring mee. Ik woon immers te ver van m'n wateren af om er een gedegen campagne te kunnen opzetten. Als ik dus de mogelijkheid zou hebben om het te doen dan zou ik er zeker gebruik van maken. Ik kan dus op deze plek niet al te veel 'verhalen' over afgeroomde voerstekken ed. Een nadeeltje van het voeren is het volgende. De wind staat al enkele voerdagen op je kantje en de vis laat zich veelvuldig zien. Je zit dus goed met je voerstek. Dan kom je vrijdags aan op je water en de wind is gedraaid. Erger nog, de vis springt als een bezetene aan de overkant. Wat doen dan veel mensen? Juist ze gaan met tegenzin toch op hun voerstek zitten (onder het motto, ik heb hier potjandorie toch niet voor niks aas in het water gekieperd?) Big Edgar komt echter net na jouw aan het water en is bekend vanwege zijn luie gedrag (voert nooit van te voren) en ziet ook die springende karpers. Wijselijk gaat hij wel aan de overkant zitten en vangt de pannen van het dak. Wedden dat je dan baalt en dus mijnsinziens ook wel een beetje gefaald hebt? Immers ga daar zitten waar de vis zit. Als je toevallig ook nog eens een tijdje wat aas in die hoek hebt gekieperd is dat mooi meegenomen. Ga echter niet met je oogkleppen op aan het water zitten wanneer je ergens anders 'actie' ziet.

Voeren in de winter Nieuw onderwerp
Wat doe je nu met dat voeren in de koude tijd? Omdat ik zelf bijna nooit gebruik maak van voorvoeren, wil ik het hebben over de te voeren hoeveelheden welke ikzelf gebruik in de winter en hoe ik het een en ander aanbied. Veelal zit ik in de winter op plekken waarvan ik al weet dat er karper verwacht mag worden. Niet dat ik in de wintertijd op kleine overbezette putjes aan de gang ga, maar je weet gewoon de plekken waar vissen komen als je je huiswerk hebt gedaan. Zelf blijf ik dan ook in de winter vaak op hetzelfde water vissen als waar ik het begin van het seizoen ook ben begonnen. Veelal zit ik voor een bepaalde vis en de winter wil ik dan ook zeker niet missen.

Ik gebruik in de winter vaak aas met een soak, meestal de Baitsoakcomplex met Secret Agent en Betaine HCL. Het aas bestaat bijna altijd uit vismeel en dat dus ook in de winter. Je hoort wel eens andere verhalen over de mindere vangsten op vismeel in de koude tijd, maar persoonlijk merk ik het verschil niet. Dat heeft natuurlijk ook te maken met het type flavour welke je gebruikt op je vismeel, ik kan me voorstellen dat je die dikke visolie, welke je in de zomer gebruikt, in de winter in mindere mate inzet. Ik voer nooit veel met boilies in de winter, een stringertje met halve boilies of een pva kousje met wat boiliekruim en losse boilies volstaat meestal. Daarnaast wil ik ook nog weleens pellets in zetten. Denk daarbij aan trouviet of….Frolic. Frolic is een all-time favoriet van me en heb ik veel ingezet in de koude tijd. Je kunt er zelfs mee vissen, al raad ik het je niet aan om er langer dan een uurtje of 5 mee te vissen. Het wordt daarna simpelweg te zacht en is een makkelijke prooi voor de witvis met als risico een lege hair. Een paar handjes is alweer voldoende en het brengt een hoop actie te weeg, vooral witvis is er verzot op. Het grote voordeel van pellets is het feit dat er nooit teveel voer op je stek blijft liggen wanneer je een nachtje niks ziet. Je gooit dan dus niet gelijk je ruiten in wanneer je nog een nachtje op dezelfde plek blijft zitten.

Het vangen van witvis wordt vaak als groot nadeel gezien, zelf kijk ik hier toch anders tegenaan. Het is juist in de winter belangrijk feedback te krijgen over je aas en voer-hoeveelheden. Wanneer je met regelmaat brasem vangt zit je in ieder geval niet met teveel aas op je plek. Kijk daarnaast ook naar die meerkoeten en kuifeendjes. Wanneer ze ongelimiteerd boilies lopen op te duikelen de volgende ochtend, dan weet je dat er nog even veel ligt als je erin hebt gegooid. Ook maak je het soms mee dat die ene koet telkens je aasboilie oppikt. Tot groot ongenoegen van de visser, maar het zegt wel iets over de effectiviteit van je rig... Immers al die andere gevoerde ballen zijn WEL pleite. Tijd om misschien dan eens over een andere rig na te denken….

Concluderend kun je over voeren het volgende zeggen. Wanneer je gaat voeren doe dat dan eens volgens de methode welke De Baets in z'n boek promoot. Wil of kun je deze aanpak niet hanteren zie het voeren dan als een goede opstap om tijdens een (korte) sessie een uitgangspunt te hebben. Veranderen echter de omstandigheden aan het water, schroom dan niet om te verkassen. Laat dat verkassen me nu direct bij mijn volgende onderwerp brengen!

Verkassen (rucksackmethode) Nieuw onderwerp
Zelf heb ik me aangeleerd dat, wanneer de omstandigheden zich hiertoe aanbieden, ik ga verkassen wanneer nodig. Hoor ik bijvoorbeeld van veel springende karpers ergens anders aan het water, dan pak ik m'n spulletjes in en begeef me naar dat gebied. Wordt er aan de overkant gevangen en ik zie geen 'sniff', dan pak ik mijn boeltje bij elkaar en zoek me een nieuwe stek met wel de verwachte potentie. Ik verkas dus nogal eens regelmatig, soms tot onbegrip en frustratie van de mensen om me heen. Af en toe verkas ik elke nacht, soms ook terwijl ik op een 'lopende' stek zit. Dat laatste doe ik met name wanneer ik achter een speciale vis aan zit en ik denk hem of haar niet meer op die bewuste stek te gaan vangen(wind draait bijvoorbeeld, veel kleine vis etc). Dat vele verkassen heeft me geen windeieren gelegd. Enkele van mijn grootste Nederlandse vissen ving ik binnen een half uur na het 'betreden' van een nieuwe (niet aangevoerde) stek. Simpelweg met je neus in de boter vallen en soms met heel wat minder toeval dan de buitenstaander denkt. Een leuk zijstapje is deze, veel mensen krijgen op hun voerstek al heel snel beet van die ene kneiter. De vis ligt zogezegd te wachten op de voerstek. Wel, als je nu als karpervisser dat extra beetje inzet geeft en je eigen watersense gevoel beter gaat ontwikkelen kun je datzelfde dus doen zonder een plek aan te voeren. Je gaat immers zitten waar de vis zit(of komt) en doet dat puur op eigen gedachten gang en niet met behulp van voer. Dat kan wel eens handig zijn wanneer je op een water aankomt waar voeren niet tot de mogelijkheden behoort… Voeren kan de geest namelijk 'lui' maken. Niet bij iedereen natuurlijk, maar de trend is vaak; ik voer een paar dagen op plek A en vang ik niks dan ga ik naar voerplek B. Zonder dat de mensen daarbij het benul hebben waarom ze op plek A of B zitten. Vaak zijn het stekken die in het verleden al wel een keertje geproduceerd hebben of stekken waar je zo lekker met je tentje kunt staan. Daarnaast is het natuurlijk zo standaard als de 'pest' he, want iedereen kiepert er een pondje aas in op donderdagavond en gaat er vrijdag zitten. Sommige vissen zul je door middel van dit soort voerstekken nooit in je schepnetje zien, ga dus ook eens een poosje zonder voorvoeren vissen op je thuiswater. Je vangsten zullen zeer waarschijnlijk teruglopen, maar het zal je zeker niet minder dikke vissen kosten. Voorwaarde is wel dat je regelmatig blijft verkassen. Iets wat mensen bijna niet doen wanneer ze een week lang de bewuste stek hebben aangevoerd. Bij het eerste vrijdagnacht blankje blijven ze vaak zaterdagnacht ook zitten op die plek. Immers 'je-hebt-toch-niet-voor-niks-gevoerd! Persoonlijk denk ik dat je tactisch beter vist, wanneer je niet op 1 plek aanvoert, maar het aas ruimer introduceert (enfin zie Lucs boek) en wanneer je dan ook nog eens regelmatig verkast. Dan stijgen de aanbeten zeker weer. Kortom mijn bezwaar is niet zozeer het voorvoeren zelf, maar het blijven plakken op die stek OMDAT je er gevoerd hebt. Dat gebeurd vaker dan je wilt weten. Aan de andere kant is het natuurlijk niet verkeerd dat het overgrote deel lui blijft plakken op hun stek, dan kan ik tenminste zonder haast mijn pluutje inklappen en de nieuwe stek soldaat maken!

Nog even een zijstapje. Ik heb het regelmatig meegemaakt dat ik karpers ving welke bij de buurman op de stek waren geweest, zonder dat ze daar gevangen werden. Deze vissen scheten bij mij de komplete onthakingsmat vol. Met de boilies van de buurman wel te ver staan, welke geen stoot had gezien. En het ging hier niet om lang aangevoerde stekken, maar om instante voerplekken. Da's toch knap frustrerend en stemt tot nadenken over je presentatie wanneer die vissen aan je voorbij glippen, niet? Goed voer en goed voeren is dus 1, maar een goede presentatie is 2.

Verkassen kan dus een middel zijn om je vangsten op te krikken, immers stoïcijns op een niet lopende stek blijven zitten heeft toch ook weinig charme? Bovendien leer je door veel te verkassen sneller het water kennen (je bevist meer stekken onder verschillende omstandigheden) en dat is bijzonder belangrijk voor je vangsten op een water. Wanneer ik een nieuw water ga bevissen verwissel ik zeker in het begin heel vaak van stek, zodat ik snel wat meer weet over zaken als het bodemverloop, trekroutes, obstakels, ochtendstekken, avondstekken etc. Ik wil de volgende keer misschien nog wel wat dieper op dit onderwerp ingaan wanneer de andere rotaristen hier hun lichtje over hebben laten schijnen.

Soaks en dips Nieuw onderwerp
Ja je merkt het, ik wil het wat meer over vissen hebben zoals ik al in de inleiding aanhaalde. Dus veel nieuwe onderwerpen waarover we de komende RL's kunnen discussiëren. Wat gebruiken de andere rotaristen (en ook u) aan dips and tricks? Of gebruiken ze helemaal niets van dit alles? Want je haakaas bombardeer je wel plotsklaps als gevaren aas, het is immers anders dan de gevoerde boilies. Voordeel of nadeel? Waarom zetten we de soaks en dips dan eigenlijk in?

Zelf maak ik regelmatig gebruik van allerlei soaks. Dips gebruik ik minder, simpelweg vanwege het feit dat wanneer ik iets wil meegeven aan de haakboilie het een paar uurtjes nadien ook nog een goede uitwerking moet hebben. Ik wil niet zeggen dat dips na enige tijd geen werking meer hebben, maar veel van deze dips zijn binnen een paar uurtjes al weer verdwenen. Dit omdat je het haakaas niet de tijd geeft de dip voldoende te laten intrekken. Ga je dus korte sessies vissen dan kunnen dips een prima produkt zijn, laat je je aas langer liggen grijp dan naar een soak. Deze zijn ook veelal minder sterk (geconcentreerd) dan een dip.

Waarom gebruik ik soaks, wel ik wil dat de karper mijn aasje net even wat makkelijker vind. In veel gevallen heeft de karper er maar bar veel moeite mee het aas snel te vinden. Zeker wanneer je zoals ik bijna nooit kunt voorvoeren is dat een hekel punt. Helemaal wanneer je in de winter bijvoorbeeld weinig of niets bij voert. Laat dan die karper maar je aasje zien te vinden! Mijn soaks zijn eigenlijk bijna nooit een flavoursoak, maar meer een zogenaamde food-soak. Dus met produkten als Nutramino, Multimino, CSL, Secret Agent, maar ook de diverse sense appeals, aminio's etc. In de zomermaanden maak ik meer gebruik van de zogenaamde flavoursoaks/dips/sprays. Flavoursoaks heb ik met succes kunnen inzetten op een groot arsenaal aan wateren en vooral op die dressuurputjes deed dit type soak/dip leuk mee. Het is gewoon een flavourbommetje en de karper komt de boilie gewoon snel tegen. De rig doen dan de rest en met de goede combinatie heb ik hele aparte dingen meegemaakt. Ooit een hengel ingegooid naar een spingende karper (net voor de takken op amper 1 meter water), vervolgens na de worp je molenbeugel dichtgedaan en de hengel richting steunen gebracht om vervolgens een klap op de hengel te voelen en hoogst verbaasd een karper staan te drillen? Afijn, das een verhaal voor een volgende keer. Een ander product en ook een enorme flavourbooster is het kleine druppelflesje met Squid van Carp Company. Gewoon puur even de boilie mee insmeren en karpers vangen. Ook aan deze dip zit een apart verhaal vast. Ik stond me aan een super moeilijk dressuurwatertje, een echt keihard circuitwater zoals dat tegenwoordig heet, een tennisarm te gooien met de werppijp teneinde die 3 kilo 20 mm leeg te kieperen in het water. De stek lag een behoorlijk eindje van de kant, net voor de (onbevisbare)overkant eigenlijk en je zag daar op de warme zomeravonden de karper langstrekken op weg of vanaf de sloot. Daar draaide wel eens wat en dan keek je mekaar aan …karper??… Enfin je kent dat soort stekken wel.

Juist op die stek had ik al enige tijd lekker gevangen, maar telkens met bijzonder weinig bijvoeren (stringertje). Nu iedereen hier eigenlijk weinig voerde was dat niks anders dan wat de rest deed. Dus leek het me wel een goede stunt een dikke drie kilo bovenop die ene plek te gooien. Ik kon twee nachtjes dus ik had even de tijd. Eens kijken of die geniepige dressuurvissen daarvan terug hadden. Wel ik had die zak boilies nog niet geleegd en mijn rig lag net ter plekke, toen mij waker al naar boven vloog. Grappig feit toch, als je net een dikke drie kilo boilies op z'n dak hebt gegooid en mijn aasboilie als een van de eersten werd gepakt? Inderdaad grappig, maar achteraf bedacht ik me wel dat de aasboilie met de eerder aangehaalde Squid was bewerkt en dus enorm stonk (en waarschijnlijk makkelijk te traceren was). Hetzelfde kunstje deed ik die middag nog een paar keer met succes en 3 vissen in een middagje was een resultaat dat stond. Zeker als je weet dat het gemiddelde lag op een uurtje of 100-150 per beet, gemiddeld genomen over de aanwezige vissers.

Goed, we hadden het over de flavoursoaks. Een andere bijzondere favoriet van me is de sprayfles van Hutchinson, Monster Crab. Deze meng ik dan met Secret Agent en een flinke dosis Betaine HCL. Ik neem dan een paar readymades, samenstelling maakt weinig uit en geef deze een laagje flavour mee en doe ze in een potje. Vervolgens strooi ik er puur wat Betaine overheen en schudt het zaakje door elkaar. Maak er geen natte drap van, maar gewoon zorg dat ze een beetje vochtig zijn. Het potje met deze bewerkte ballen stop je dan in je vistas en wanneer je iets anders wilt doen, duikel je dit potje op uit je tas en gaat aan de slag. Het is mij al te vaak gebeurd dat dit de sessie wist te redden. Op elk water waar ik deze laatste boilies heb ingezet wist ik ermee te vangen. Je moet het overigens niet erg vinden dat je aasboilies ruiken naar enorme zweetsokken, want echt lekker ruikt het zaakje niet. De oplettende lezer zal opmerken dat het mij dus niet uitmaakt dat mijn aasboilie van ander fabrikaat is dan mijn gevoerde boilies. Ik zet rustig mijn birdfoodboilie met monstercrab in tussen de vismeels. Zal ik je eens een geheimpje verklappen? Het maakt voor de vangst geen bal uit. Al knoop je er een konijnenkeutel aan, als ze op je stek zitten en vreten dan pakken ze het. Enig verschil in deze kwestie is er wel wanneer je een plek met partikels en boilies aanvoert (2 verschillende typen aas), maar stekken met boilies worden gewoon of geleegd of niet. Ze laten dus niet 1 birdfood liggen omdat de rest vismeel is.

Ik weet niet meer precies wie het zei (ik meen Luc of Jan Junge), maar het was ongeveer zo; beter met een konijnenkeutel op de kwestie dan met een superboilie ernaast. Waarmee zo veel gezegd wordt als; beter op de goede stek zitten, dan met je superboilie op een visloze stek. In het eerste geval vang je, in het tweede geval niet.

Het waren zo maar wat losse tips, doe er je voordeel mee. Wat zijn eigenlijk de ervaringen van de andere rotaristen met soaks/dips etc.? Zetten zij deze ook effectief in of vinden ze het juist kolder? Want je aasboilie verschilt wel even van je gevoerde aas. Daar trapt die karper toch zekers niet in? Of juist wel, want je aas is makkelijk en snel te vinden voor die karpers. Denken we met andere woorden dus soms te moeilijk en is de reden van niet vangen vaak dat de karpers ons aas in de eerste plaats niet eens wisten te vinden??? Wie zal het zeggen? Misschien dat ik op dit laatste de volgende keer wat dieper in kan gaan, dus bij deze 'parkeer' ik dit onderwerp tot een volgende keer en wacht ik de reacties van de andere rotaristen af.

Willems artikel
Willems artikel, tja daar valt voor een aas-leek als ondergetekende weinig aan toe te voegen. Behalve een opgestoken duim voor deze aaskenner! Het is een goede zaak dat we met onze boilies de karpers een juist stukje eten voor willen zetten. Conservering heeft bij mij altijd al een bittere nasmaak opgeroepen en eigenlijk ook de reden geweest waarom ik jaren geleden zo snel weer van de readies afstapte. Eigen gedraaide ballen bevielen eigenlijk altijd beter, alleen dat gemak van die kant en klare boilies he! Zoals ik net al aanhaalde voer ik ook nog eens bijna nooit van te voren dus instant succes was er vaak wel mee te behalen. Toen ik in een later stadium van m'n visserij weer op readies overstapte had ik daar dan ook goede redenen voor. Ik pendelde op en neer tussen 3 adressen (thuis, kamer en viswater) en was eigenlijk nooit lang genoeg op 1 plek om die boilies te draaien. Readies waren de gemakkelijke oplossing en vingen ook nog eens redelijk. Zo redelijk dat zelfs de meest rechtgeaarde eigendraaiers in m'n omgeving een (tijdelijk) zijstapje gingen maken naar de kant en klare boilies zonder conservering. Echter mijnsinziens is er door de jaren heen flink wat veranderd aan de samenstelling van de door mij gebruikte mixen en dat is mede de reden geweest waarom ik d'r vanaf ben gestapt. Ook in de wintertijd moest ik allerlei rare kunstgrepen uitgaan halen (soaks/dips etc) om nog een beetje actie te krijgen, terwijl de mannen met verse ballen ogenschijnlijk makkelijker hun vissen vingen (zonder die kunstgrepen). Nu vis ik met vers gedraaide diepvriesballen en dit tot groot genoegen. Geen conserveringsstoffen en de mogelijkheid om eigen flavours/sweetners etc. toe te voegen.

Goed, ik raak de draad een beetje kwijt. Willems betoog, daar wilde ik het nu juist kort over hebben. Niet zozeer over het gedeelte conservering, daar weet ik niks aan toe te voegen, maar meer over dat laatste stukje m.b.t. Betaine HCL. Zelf maak ik ook veelvuldig gebruik van dat goedje en het is zoals Willem al aanhaalde inderdaad geen eendagsvlieg. Vanaf het moment dat dit spul in de schappen lag ben ik het gaan inzetten in mijn soaks en dips en dit tot tevredenheid. Door mijn boiliemixen heb ik het ook een tijdje gedraaid, totdat ik weer overstapte op het 'laten-rollen'. De beste attractiviteit komt mijnsinziens tot uiting wanneer je je haakaas hiermee bewerkt. Het goedje is behoorlijk prijzig (kijk voor Betaine HCL ook eens bij je apotheker in de schappen, thanks voor de tip Ray) en daarom kunnen de kosten behoorlijk oplopen wanneer je de boiliemix ermee 'opleukt'.

Concluderend, zet deze Betaine zeker eens in, maar dan in je dip of soak. Let niet op een schepje meer of minder. Zelf ga ik tot de maximum oplosbaarheid van de betreffende vloeistof.

Tot zover mijn bijdrage voor deze keer. Morgen ga ik lekker een weekendje België pakken. De VBK meeting en een hotelletje na de tijd. Dat wordt weer een paar serieuze pinten pakken vermoed ik en ik heb er zin in! Dan rest me nog om jullie allemaal een goede feestdagen toe te wensen en dus ook een succesvol en visrijk 2001. Vang die vis van je dromen en strijk eens wat vaker die serieuze rimpel van je voorhoofd. We hebben het immers over vissen, onze ontspanning. Pak een pint of een goede whiskey en toost op gemeenschappelijk succes samen met je kameraden. Dan wordt 2001 zeker een geslaagd seizoen!

volgende